Hebreus 3
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Gin-é kin ɓá, sə̰i ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékaa njay, kɨ́ Lubə kɨ́ dɔra̰-tɨ ɓa-si lé, adi kəm-si tò go Jeju-tɨ kɨ́ to njèkɔwkulə rəm, to Burə dɔ njégugné-je kɨ́ sɔbɨ dɔ kadmḛḛ lə-ji rəm.
1 Portanto, irmãos santos, participantes da vocação que vos destina à herança do céu, considerai o mensageiro e pontífice da fé que professamos, Jesus.
2 Ḛ a̰ dɔ ndi-é-tɨ njángɨ go njèkində-é dɔ kullə-tɨ titɨ kɨ́ ndɔkɨ Moiyijɨ isɨ-né dɔ kullə-je-tɨ lay kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə kin bè.
2 Ele é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés o foi em toda a sua casa {Nm 12,7}.
3 Kdɔ dꞌoo-é dꞌadɨ asɨ gakɨ kadɨ ingə riɓa kɨ́ itə ꞌlə Moiyijɨ, titɨ kɨ́ njèkində kəy ingə-né riɓa itə dajɨ rɔ kəy kin bè tɔ.
3 Porém, é tido muito superior em glória a Moisés, tanto quanto o fundador de uma casa é mais digno do que a própria casa.
4 Kdɔtalə kəy-je lay kin ya to dow ɓá ində, ə dow kɨ́ njèkində né-je lay lé, to Lubə tɔ.
4 Pois toda casa tem seu construtor, mas o construtor de todas as coisas é Deus.
5 Ə Moiyijɨ lé, to njèka̰ dɔ ndi-é-tɨ njángɨ mḛḛ né-je-tɨ lay kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə, kdɔ to kɨ́ ḛ to ngonnjèkullə; bè kdɔ kadɨ kinə ta kɨ́ tò kadɨ dꞌidə-dé tò rəmə, ḛ pa ta kɨ́ dɔ-tɨ adɨ-dé.
5 Moisés foi fiel em toda a sua casa, como servo e testemunha das palavras de Deus.
6 Ngà Kristɨ rəmə, ḛ isɨ dɔ kullə-tɨ kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ liə, kdɔ to kɨ́ ḛ to Ngon-é kɨ́ kəy. Mḛḛnda ka̰y kɨ̀ nékində mḛḛ dɔ-tɨ kɨ́ jꞌisi jꞌɔsi-né gajɨ rɔ-ji kin ya kinə, jꞌuwəi njarara jꞌtḛḛi-né dɔbəy-é-tɨ rəmə, jꞌtoi kəy lə Lubə.
6 Cristo, porém, o foi como Filho à frente de sua própria casa. E sua casa somos nós, contanto que permaneçamos firmes, até o fim, professando intrepidamente a nossa fé e ufanos da esperança que nos pertence.
7 Gin-é kin ɓá Ndil kɨ́ aa njay pa-né panè: Ɓone kinlé, kinə ooi ndi-é rəmə,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 adi mḛḛ-si ndəə titɨ kɨ́ ndɔkɨ mḛḛ ka-si-je ndəə-né adɨ ꞌra dɔnga̰, ꞌna̰-né Lubə diləlo-tɨ kin bè al.
8 não endureçais os vossos corações, como por ocasião da revolta, como no dia da tentação no deserto,
9 Ka-si-je dꞌoo kullə ra-m-je kɨ̀ kəm-dé ɓal kɔrsɔ ya ndɔkɨ dꞌində kàdɨ̀-dé sə-m adɨ ꞌna̰ mḛḛ-m diləlo-tɨ.
9 quando vossos pais me puseram à prova e viram o meu poder por quarenta anos.
10 Gin-é kin ɓá wɔngɨ ra-m-né n̰a̰ dɔ dowbé-je-tɨ adɨ mꞌpanè: Mḛḛ-dé tò rangɨ ya kɨ̀ ndɔ-je lay, adɨ ꞌgə rəbɨ-je lə-m al.
10 Eu me indignei contra aquela geração, porque andavam sempre extraviados em seu coração e não compreendiam absolutamente nada dos meus desígnios.
11 Ə wɔngɨ ra-m adɨ mꞌubɨ rɔ-m mꞌpanè: Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-m nda̰ bè al.
11 Por isso, em minha ira, jurei que não haveriam de entrar no lugar de descanso que lhes prometera {Sl 94,8-11}!
12 Beɓa sə̰i ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, ooi go rɔ-si majɨ, kadɨ dow madɨ dan-si-tɨ to njèmḛḛndul, kɨ̀ njèmḛḛnga̰ sar kadɨ təl gidɨ-é adɨ Lubə kɨ́ njèkisɨ kəm kin al.
12 Tomai precaução, meus irmãos, para que ninguém de vós venha a perder interiormente a fé, a ponto de abandonar o Deus vivo.
13 Ta lə «ɓone-é» kinlé tò lo tò-é-tɨ ə́n ə́ dingəm ya uləi mḛḛ-na̰-tɨ kɨ̀ ndɔ-je lay, kdɔ kadɨ dow madɨ dan-si-tɨ adɨ né kɨ́ majɨ al ədɨ-é adɨ tò njèmḛḛndəə al ngá.
13 Antes, animai-vos mutuamente cada dia durante todo o tempo compreendido na palavra hoje, para não acontecer que alguém se torne empedernido com a sedução do pecado.
14 Kdɔ kinə jꞌuwəi kadmḛḛ lə-ji kɨ́ dɔsa̰y kin njarara dɔbəy-é-tɨ rəmə, jꞌtoi njékində rɔ-ji natɨ kɨ̀ Kristɨ.
14 Porque somos incorporados a Cristo, mas sob a condição de conservarmos firme até o fim nossa fé dos primeiros dias,
15 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Ɓone kinlé, kinə ooi ndi-é rəmə, adi mḛḛ-si ndəə titɨ kɨ́ ndɔkɨ mḛḛ ka-si-je ndəə adɨ ꞌra-né dɔnga̰ kin bè al.
15 enquanto se nos diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como aconteceu no tempo da revolta.
16 Ə ná̰-je ɓá ndɔkɨ dꞌoo ndi Lubə ɓá ꞌra dɔnga̰ lé wa? To dḛ lay kɨ́ ndɔkɨ Moiyijɨ ɔr nɔ̰̀-dé tḛḛ sə-dé dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ kɔgɨ lé ya al wa?
16 E quais foram os que se revoltaram contra o Senhor depois de terem ouvido a sua voz? Não foram todos os que saíram do Egito, conduzidos por Moisés?
17 Ə ná̰-je ɓá ndɔkɨ wɔngɨ ra Lubə dɔ-dé-tɨ sar ɓal kɔrsɔ lé wa? To dḛ kɨ́ ndɔkɨ ꞌra majal ɓá nin-dé tò diləlo-tɨ lé ya al wa?
17 Contra quem esteve indignado o Senhor durante quarenta anos? Não foi contra os revoltosos, cujos corpos caíram no deserto?
18 Ə ná̰-je ɓá Lubə ubɨ rɔ-é panè: «Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-nꞌḛ̀ nda̰ bè al» lé wa? To dḛ kɨ́ ndɔkɨ dꞌal dɔ ta lé ya al wa?
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso senão a estes rebeldes?
19 Ə jə̰i jꞌooi kɨ́ dḛ dꞌasɨ kandɨ lo taakoo-tɨ al, kdɔtalə mḛḛnga̰ lə-dé.
19 Portanto, estamos vendo: foi por causa da sua descrença que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.