Hebreus 3
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NTLH
1 Gin-é kin ɓá, sə̰i ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékaa njay, kɨ́ Lubə kɨ́ dɔra̰-tɨ ɓa-si lé, adi kəm-si tò go Jeju-tɨ kɨ́ to njèkɔwkulə rəm, to Burə dɔ njégugné-je kɨ́ sɔbɨ dɔ kadmḛḛ lə-ji rəm.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Ḛ a̰ dɔ ndi-é-tɨ njángɨ go njèkində-é dɔ kullə-tɨ titɨ kɨ́ ndɔkɨ Moiyijɨ isɨ-né dɔ kullə-je-tɨ lay kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə kin bè.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Kdɔ dꞌoo-é dꞌadɨ asɨ gakɨ kadɨ ingə riɓa kɨ́ itə ꞌlə Moiyijɨ, titɨ kɨ́ njèkində kəy ingə-né riɓa itə dajɨ rɔ kəy kin bè tɔ.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Kdɔtalə kəy-je lay kin ya to dow ɓá ində, ə dow kɨ́ njèkində né-je lay lé, to Lubə tɔ.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Ə Moiyijɨ lé, to njèka̰ dɔ ndi-é-tɨ njángɨ mḛḛ né-je-tɨ lay kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə, kdɔ to kɨ́ ḛ to ngonnjèkullə; bè kdɔ kadɨ kinə ta kɨ́ tò kadɨ dꞌidə-dé tò rəmə, ḛ pa ta kɨ́ dɔ-tɨ adɨ-dé.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Ngà Kristɨ rəmə, ḛ isɨ dɔ kullə-tɨ kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ liə, kdɔ to kɨ́ ḛ to Ngon-é kɨ́ kəy. Mḛḛnda ka̰y kɨ̀ nékində mḛḛ dɔ-tɨ kɨ́ jꞌisi jꞌɔsi-né gajɨ rɔ-ji kin ya kinə, jꞌuwəi njarara jꞌtḛḛi-né dɔbəy-é-tɨ rəmə, jꞌtoi kəy lə Lubə.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Gin-é kin ɓá Ndil kɨ́ aa njay pa-né panè: Ɓone kinlé, kinə ooi ndi-é rəmə,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 adi mḛḛ-si ndəə titɨ kɨ́ ndɔkɨ mḛḛ ka-si-je ndəə-né adɨ ꞌra dɔnga̰, ꞌna̰-né Lubə diləlo-tɨ kin bè al.
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Ka-si-je dꞌoo kullə ra-m-je kɨ̀ kəm-dé ɓal kɔrsɔ ya ndɔkɨ dꞌində kàdɨ̀-dé sə-m adɨ ꞌna̰ mḛḛ-m diləlo-tɨ.
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Gin-é kin ɓá wɔngɨ ra-m-né n̰a̰ dɔ dowbé-je-tɨ adɨ mꞌpanè: Mḛḛ-dé tò rangɨ ya kɨ̀ ndɔ-je lay, adɨ ꞌgə rəbɨ-je lə-m al.
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Ə wɔngɨ ra-m adɨ mꞌubɨ rɔ-m mꞌpanè: Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-m nda̰ bè al.
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Beɓa sə̰i ngankɔ̰-m-je kɨ́ njékadmḛḛ, ooi go rɔ-si majɨ, kadɨ dow madɨ dan-si-tɨ to njèmḛḛndul, kɨ̀ njèmḛḛnga̰ sar kadɨ təl gidɨ-é adɨ Lubə kɨ́ njèkisɨ kəm kin al.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Ta lə «ɓone-é» kinlé tò lo tò-é-tɨ ə́n ə́ dingəm ya uləi mḛḛ-na̰-tɨ kɨ̀ ndɔ-je lay, kdɔ kadɨ dow madɨ dan-si-tɨ adɨ né kɨ́ majɨ al ədɨ-é adɨ tò njèmḛḛndəə al ngá.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Kdɔ kinə jꞌuwəi kadmḛḛ lə-ji kɨ́ dɔsa̰y kin njarara dɔbəy-é-tɨ rəmə, jꞌtoi njékində rɔ-ji natɨ kɨ̀ Kristɨ.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Kdɔ ꞌndàngɨ ꞌpanè: Ɓone kinlé, kinə ooi ndi-é rəmə, adi mḛḛ-si ndəə titɨ kɨ́ ndɔkɨ mḛḛ ka-si-je ndəə adɨ ꞌra-né dɔnga̰ kin bè al.
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Ə ná̰-je ɓá ndɔkɨ dꞌoo ndi Lubə ɓá ꞌra dɔnga̰ lé wa? To dḛ lay kɨ́ ndɔkɨ Moiyijɨ ɔr nɔ̰̀-dé tḛḛ sə-dé dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ kɔgɨ lé ya al wa?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Ə ná̰-je ɓá ndɔkɨ wɔngɨ ra Lubə dɔ-dé-tɨ sar ɓal kɔrsɔ lé wa? To dḛ kɨ́ ndɔkɨ ꞌra majal ɓá nin-dé tò diləlo-tɨ lé ya al wa?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ə ná̰-je ɓá Lubə ubɨ rɔ-é panè: «Dꞌa kandɨ lo taakoo-tɨ lə-nꞌḛ̀ nda̰ bè al» lé wa? To dḛ kɨ́ ndɔkɨ dꞌal dɔ ta lé ya al wa?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Ə jə̰i jꞌooi kɨ́ dḛ dꞌasɨ kandɨ lo taakoo-tɨ al, kdɔtalə mḛḛnga̰ lə-dé.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.