Hebreus 11
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NTLH
1 Kadmḛḛ lé to nda mḛḛ ka̰y dɔ né-tɨ kɨ́ dow ində mḛḛ-é dɔ-tɨ; to né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é al ɓəy ya gə kɨ́ né-é tò nɔ̰ɔ̰ tɔgrɔ-tɨ.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Dow-je kɨ́ kete low lé, takul kadmḛḛ lə-dé ɓá ta kɨ́ dɔ-dé-tɨ majɨ-né.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá jꞌgəi-né kɨ́ Lubə ində né-je lay kɨ̀ gangɨ-é gangɨ-é kɨ̀ ta kɨ́ ta-é-tɨ, adɨ né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é kinlé tḛḛ mḛḛ né-tɨ kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é al.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Abɛl ilə-né məsɨ da̰ nangɨ adɨ Lubə kadkare-tɨ ə to kadkare kɨ́ majɨ n̰a̰ itə ꞌlə Kayin; kɨ̀ takul kadmḛḛ liə ɓá Lubə ɔr-né ta dɔ-é-tɨ, ə pa ta kɨ́ majɨ dɔ kadkare-je-tɨ liə; lé ḛ oy ya kàrè kadmḛḛ liə ra adɨ ḛ isɨ pa ta ya ɓəy-ɓəy.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Kɨ̀ takul kadmḛḛ lə Enɔkɨ ɓá Lubə un-é ɔw-né siə dɔra̰-tɨ adɨ-é oy al ə dow oo-é gogɨ al, kdɔ Lubə un-é ɔw siə. Kete ɓá kadɨ un-é ɔw siə lé, ꞌpa ta kɨ́ majɨ dɔ-é-tɨ ꞌpanè ḛ to dow kɨ́ nəl Lubə.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Ə kinə kadmḛḛ goto lé, dow à nəl Lubə nda̰ al; dow kɨ́ isɨ ɔw kɨ rɔ Lubə-tɨ lé, tò kadɨ adɨ mḛḛ-é kɨ́ Lubə isɨ nɔ̰ɔ̰ ə isɨ ugə dɔ-ji dḛ kɨ́ dꞌisɨ ꞌsangɨ-é.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Lokɨ Lubə pa ta kɨ̀ Nuwe sɔbɨ dɔ né kɨ́ dow oo nja káre al ɓəy ya Nuwe ɓəl-ɓəl kɨ́ majɨ, adɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá ḛ ra-né bato kɨ́ boy ajɨ-né dow-je kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ liə; kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Nuwe gangɨ-né ta dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ ə ḛ təl-né njèkingə nédɔ-ji kɨ́ sɔbɨ dɔ néra kɨ́ njururu kɨ́ dow à kingə kɨ̀ takul kadmḛḛ.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Abrakam ilə-né kujɨ dɔ ɓa-tɨ kɨ́ Lubə ɓa-é kadɨ-é ɔw dɔnangɨ-tɨ kɨ́ à təl néndubə liə; ḛ gə lo kɨ́ isɨ ɔw-tɨ al ya ḭ par ɔw.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, ḛ ɔw isɨ-né kɨ mba bè dɔnangɨ-tɨ kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-é; ḛ isɨ kəykubɨ-tɨ ə gangɨ-é kin ya Isakɨ-je kɨ̀ Jakobɨ kɨ́ dꞌore-na̰ siə dɔ kunmindɨ-tɨ kɨ́ káre kinlé dꞌisɨ-né kəykubɨ-je-tɨ tɔ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Kdɔ ḛ isɨ ngəbɨ ɓebo kɨ́ gin-é nga̰ majɨ kɨ́ Lubə ya to njèkɔjɨ gosɨ ra-é rəm, to njèkində-é rəm.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ya tɔ ɓá Sara kɨ́ ɓugə gurə́-gurə́ ya, Lubə adɨ-é ojɨ ngon, kdɔ ḛ gə kɨ́ Lubə kɨ́ un mindɨ-é adɨ-nꞌḛ̀ lé, to njèka̰ njángɨ dɔ ndi-é-tɨ.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Gin-é kin ɓá dow káre-rè kɨ́ isɨ ngəbɨ koy ya, ojɨ ngon ində-né gin dow-je adɨ ꞌn̰a̰ titɨ kərwəḭ-je kɨ́ dɔra̰-tɨ əse yangra kɨ́ ta babo-tɨ kɨ́ dow asɨ tidə al kin bè.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Dḛ lay kin ya dꞌoy mḛḛ kadmḛḛ-tɨ ə né-je kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé dḛ dꞌingə al; ngà dḛ dꞌa̰ sa̰y ɓá dꞌoo ə ꞌra rɔnəl-é, ə ꞌpa rəsɨ kɨ́ ꞌto mba-je rəm, njédəə kɨ̀ nja-dé taá dɔnangɨ-tɨ nè rəm.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Dow-je kɨ́ ꞌpa ta bè kinlé, ꞌtɔjɨ ndaa-tɨ rəsɨ kɨ́ dꞌisɨ ꞌsangɨ ɓe lə-dé kɨ́ sɔbɨ dɔ-dé.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ə kinə lé mḛḛ-dé tò gərərə dɔ ɓe-tɨ kɨ́ dꞌḭ-tɨ lé rəmə, lé dꞌa təl kɔw-tɨ gogɨ.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ngà kɨ́ tɔgrɔ-tɨ lé, dḛ ꞌsangɨ ɓe kɨ́ majɨ n̰a̰ itə ḛ kɨ́ dꞌḭ-tɨ, adɨ to ɓe kɨ́ dɔra̰-tɨ. Gin-é kin ɓá ꞌɓa Lubə Lubə lə-dé kàrè rɔ-é sɔl-é-né al; kdɔ ḛ ra go ɓebo lə-dé nɔ̰ɔ̰.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Lokɨ Lubə na̰ mḛḛ Abrakam lé, Abrakam ɔw kɨ̀ tɔl Isakɨ kadɨ-é kadkare-tɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ. Ḛ kɨ́ Lubə un mindɨ-é adɨ-é lé ya ɓá ɔw kɨ̀ kadɨ ngon kal liə kadkare-tɨ
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 ə ḛ ya ɓá ndɔkɨ Lubə idə-é ꞌpanè: «Kɨ̀ takul Isakɨ ɓá i ꞌa kingə-né nganka-i-je kɨ́ ri-i à tò dɔ-dé-tɨ.»
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ḛ gɨr kɨ́ Lubə asɨ kadɨ adɨ dow tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ dan njékoy-je-tɨ. Gin-é kin ɓá Lubə təl-né kɨ̀ ngon-é lé adɨ-é gogɨ; ə né-é kinlé tɔjɨ koy ə tɔsɨ ndəl.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Isakɨ tɔr-né ndi-é dɔ Jakobɨ-je-tɨ kɨ̀ Esuwa kdɔ ndɔ-je kɨ́ à ree.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ nà̰y ngɔsi kadɨ Jakobɨ oy lé ḛ tɔr-né ndi-é dɔ ngan lə Jojepɨ-tɨ rəm, ɗugɨ nangɨ dɔ kagtɔsɨ-tɨ liə nga̰ ɓá ɔsɨ-né gajɨ Lubə rəm.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, sɔ̰y ndɔ-je-tɨ lə Jojepɨ lé, ḛ pa-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ tḛḛ ndaa-tɨ lə ngan Israyel-je, ə un-né ndu adɨ-dé sɔbɨ dɔ né kɨ́ dꞌa ra kɨ̀ singə-é.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lo kojɨ Moiyijɨ-tɨ ya, njékojɨ-é-je ꞌɓɔyɔ-é-né na̰y mutə; kdɔtalə dḛ dꞌoo kɨ́ ngon lé kurə́ n̰a̰ adɨ ꞌɓəl ndukun lə ngar al.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ Moiyijɨ tɔgɨ lé, ḛ mbatɨ kadɨ ꞌɓa-é-né ngon kojɨ ngon lə Paraɔ̰ kɨ́ dené;
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 ḛ ndigɨ kingə kɔ̰̀ natɨ kɨ̀ dow-je lə Lubə ɓɨ kadɨ nꞌra rɔnəl dɔkaglo-tɨ kɨ́ sḛ bè dan majal-tɨ al.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Kdɔtalə ḛ oo adɨ rɔsɔl kɨ́ ndɔ-é à tḛḛ dɔ Kristɨ-tɨ lé, to né kɨ́ majɨ n̰a̰ itə nékingə-je kɨ́ Ejiptɨ; kdɔ ḛ oo nékugə dɔji-je kɨ́ tò sa̰y nṵ kɨ́ à ree.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, Moiyijɨ ɓəl-né wɔngɨ lə ngar al, adɨ tḛḛ-né kɔgɨ dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ; ḛ a̰ dingəm titɨ dow kɨ́ oo Lubə kɨ́ dow oo-é kɨ̀ kəm-é al kin bè.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Moiyijɨ ra-né na̰y Pakɨ ə səkɨ-né məsɨ takəy-je-tɨ, kdɔ kadɨ malayka kɨ́ njètɔɔ ko dow-je tɔl ngan dər-je lə Israyel-je al.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, Israyel-je dꞌində-né babo kasɨ ꞌgangɨ titɨ nangɨ tutɨ bè. Ngà lokɨ dow-je kɨ́ Ejiptɨ ꞌna̰ kadɨ dꞌində ꞌgangɨ tɔ rəmə, man tuú ta-dé lay.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ Israyel-je ꞌnjiyə ꞌgəə dɔ ɓe Jeriko ndɔ siri rəmə, ndogbɔr kɨ́ dɔ-tɨ tə́tɨ nangɨ rum-rum.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Rakabɨ kɨ́ to kaya dené oy-né natɨ kɨ̀ njémbatɨ təl rɔ-dé go ta-tɨ al-je al, kdɔtalə ḛ uwə njékində manjɨ lo-je kɨ rɔ-é-tɨ majɨ.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ə ta ri ə́ mꞌa pa ɓəy? Kdɔ kinə kadɨ mꞌɔr-si poy Jedeɔ̰-je, kɨ̀ Barakɨ-je, kɨ̀ Samsɔ̰-je, kɨ̀ Jepte-je, kɨ̀ Dabidɨ-je, kɨ̀ Samiyel-je, kɨ̀ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ lé kaglo à kasɨ-m al.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá dḛ ꞌtətɨ-né rɔ kɔ̰ɓe-je rəm, ꞌra-né né kɨ́ njururu rəm, dꞌingə-né né kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé rəm, dꞌutɨ-né ta ɓɔl-je rəm,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 ꞌtɔl-né pər kɨ́ ɔ̰̀ kɨ̀ tɔ́gɨ-é lingɨm-lingɨm rəm, ꞌtḛḛ-né ta kiyərɔ-tɨ rəm, njémɔ̰y-je kàrè tɔ́gɨ-dé ree-né dɔ madɨ-é-tɨ gogɨ rəm, ꞌtətɨ-né rɔ adɨ asgar-je kɨ́ mba dꞌa̰y-né nɔ̰̀-dé-tɨ rəm tɔ.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Dené-je ꞌtəl dꞌingə dow-je lə-dé kɨ́ dꞌoy ɓá ꞌtɔsɨ ndəl ꞌtḛḛ.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Dḛ kɨ́ madɨ-je ꞌsɔkɨ-dé rəm, dꞌində-dé kɨ̀ ndəy marɔw rəm, dꞌilə-dé sil rəm, ɓá dꞌungɨ-dé dangay-tɨ rəm
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 ꞌtilə-dé kɨ̀ ər ꞌtɔl-dé rəm, ꞌna̰ mḛḛ-dé rəm, ꞌtijə-dé kɨ̀ sii rəm, ꞌtɔl-dé kɨ̀ kiyərɔ rəm. Dḛ kɨ́ ná̰-je dꞌilə taá yó-je kɨ nè-je, ndaá bin̰ə-je kɨ̀ ndaá batɨ-je ɓá to nékɔɔ-dé, né-je lay ya nal-dé, dꞌadɨ-dé kɔ̰̀, dꞌulə kəm-dé ndoo
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 ə dḛ kinlé kisɨ-dé dan dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ tuwə-dé al! Dꞌilə kɨ̀ diləlo-je, kɨ̀ dɔ mbal-je, kɨ̀ bole mbal-je, kɨ̀ boleɓe-je.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ə dḛ lay kinlé ta kɨ́ dɔ-dé-tɨ majɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ lə-dé ya, ngà dꞌingə né kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé al.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Kdɔtalə Lubə uwə dɔ né kɨ́ majɨ n̰a̰ itə kɨ́ kete kdɔ ta lə-ji, adɨ to majɨ kɨ́ dḛ dꞌa majɨ kɔr njutɨ natɨ sə-ji.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.