Hebreus 11
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Kadmḛḛ lé to nda mḛḛ ka̰y dɔ né-tɨ kɨ́ dow ində mḛḛ-é dɔ-tɨ; to né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é al ɓəy ya gə kɨ́ né-é tò nɔ̰ɔ̰ tɔgrɔ-tɨ.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 Dow-je kɨ́ kete low lé, takul kadmḛḛ lə-dé ɓá ta kɨ́ dɔ-dé-tɨ majɨ-né.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá jꞌgəi-né kɨ́ Lubə ində né-je lay kɨ̀ gangɨ-é gangɨ-é kɨ̀ ta kɨ́ ta-é-tɨ, adɨ né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é kinlé tḛḛ mḛḛ né-tɨ kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é al.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Abɛl ilə-né məsɨ da̰ nangɨ adɨ Lubə kadkare-tɨ ə to kadkare kɨ́ majɨ n̰a̰ itə ꞌlə Kayin; kɨ̀ takul kadmḛḛ liə ɓá Lubə ɔr-né ta dɔ-é-tɨ, ə pa ta kɨ́ majɨ dɔ kadkare-je-tɨ liə; lé ḛ oy ya kàrè kadmḛḛ liə ra adɨ ḛ isɨ pa ta ya ɓəy-ɓəy.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 Kɨ̀ takul kadmḛḛ lə Enɔkɨ ɓá Lubə un-é ɔw-né siə dɔra̰-tɨ adɨ-é oy al ə dow oo-é gogɨ al, kdɔ Lubə un-é ɔw siə. Kete ɓá kadɨ un-é ɔw siə lé, ꞌpa ta kɨ́ majɨ dɔ-é-tɨ ꞌpanè ḛ to dow kɨ́ nəl Lubə.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 Ə kinə kadmḛḛ goto lé, dow à nəl Lubə nda̰ al; dow kɨ́ isɨ ɔw kɨ rɔ Lubə-tɨ lé, tò kadɨ adɨ mḛḛ-é kɨ́ Lubə isɨ nɔ̰ɔ̰ ə isɨ ugə dɔ-ji dḛ kɨ́ dꞌisɨ ꞌsangɨ-é.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 Lokɨ Lubə pa ta kɨ̀ Nuwe sɔbɨ dɔ né kɨ́ dow oo nja káre al ɓəy ya Nuwe ɓəl-ɓəl kɨ́ majɨ, adɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá ḛ ra-né bato kɨ́ boy ajɨ-né dow-je kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ liə; kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Nuwe gangɨ-né ta dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ ə ḛ təl-né njèkingə nédɔ-ji kɨ́ sɔbɨ dɔ néra kɨ́ njururu kɨ́ dow à kingə kɨ̀ takul kadmḛḛ.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Abrakam ilə-né kujɨ dɔ ɓa-tɨ kɨ́ Lubə ɓa-é kadɨ-é ɔw dɔnangɨ-tɨ kɨ́ à təl néndubə liə; ḛ gə lo kɨ́ isɨ ɔw-tɨ al ya ḭ par ɔw.
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, ḛ ɔw isɨ-né kɨ mba bè dɔnangɨ-tɨ kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-é; ḛ isɨ kəykubɨ-tɨ ə gangɨ-é kin ya Isakɨ-je kɨ̀ Jakobɨ kɨ́ dꞌore-na̰ siə dɔ kunmindɨ-tɨ kɨ́ káre kinlé dꞌisɨ-né kəykubɨ-je-tɨ tɔ.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Kdɔ ḛ isɨ ngəbɨ ɓebo kɨ́ gin-é nga̰ majɨ kɨ́ Lubə ya to njèkɔjɨ gosɨ ra-é rəm, to njèkində-é rəm.
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ya tɔ ɓá Sara kɨ́ ɓugə gurə́-gurə́ ya, Lubə adɨ-é ojɨ ngon, kdɔ ḛ gə kɨ́ Lubə kɨ́ un mindɨ-é adɨ-nꞌḛ̀ lé, to njèka̰ njángɨ dɔ ndi-é-tɨ.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Gin-é kin ɓá dow káre-rè kɨ́ isɨ ngəbɨ koy ya, ojɨ ngon ində-né gin dow-je adɨ ꞌn̰a̰ titɨ kərwəḭ-je kɨ́ dɔra̰-tɨ əse yangra kɨ́ ta babo-tɨ kɨ́ dow asɨ tidə al kin bè.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 Dḛ lay kin ya dꞌoy mḛḛ kadmḛḛ-tɨ ə né-je kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé dḛ dꞌingə al; ngà dḛ dꞌa̰ sa̰y ɓá dꞌoo ə ꞌra rɔnəl-é, ə ꞌpa rəsɨ kɨ́ ꞌto mba-je rəm, njédəə kɨ̀ nja-dé taá dɔnangɨ-tɨ nè rəm.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Dow-je kɨ́ ꞌpa ta bè kinlé, ꞌtɔjɨ ndaa-tɨ rəsɨ kɨ́ dꞌisɨ ꞌsangɨ ɓe lə-dé kɨ́ sɔbɨ dɔ-dé.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Ə kinə lé mḛḛ-dé tò gərərə dɔ ɓe-tɨ kɨ́ dꞌḭ-tɨ lé rəmə, lé dꞌa təl kɔw-tɨ gogɨ.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Ngà kɨ́ tɔgrɔ-tɨ lé, dḛ ꞌsangɨ ɓe kɨ́ majɨ n̰a̰ itə ḛ kɨ́ dꞌḭ-tɨ, adɨ to ɓe kɨ́ dɔra̰-tɨ. Gin-é kin ɓá ꞌɓa Lubə Lubə lə-dé kàrè rɔ-é sɔl-é-né al; kdɔ ḛ ra go ɓebo lə-dé nɔ̰ɔ̰.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Lokɨ Lubə na̰ mḛḛ Abrakam lé, Abrakam ɔw kɨ̀ tɔl Isakɨ kadɨ-é kadkare-tɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ. Ḛ kɨ́ Lubə un mindɨ-é adɨ-é lé ya ɓá ɔw kɨ̀ kadɨ ngon kal liə kadkare-tɨ
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 ə ḛ ya ɓá ndɔkɨ Lubə idə-é ꞌpanè: «Kɨ̀ takul Isakɨ ɓá i ꞌa kingə-né nganka-i-je kɨ́ ri-i à tò dɔ-dé-tɨ.»
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Ḛ gɨr kɨ́ Lubə asɨ kadɨ adɨ dow tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ dan njékoy-je-tɨ. Gin-é kin ɓá Lubə təl-né kɨ̀ ngon-é lé adɨ-é gogɨ; ə né-é kinlé tɔjɨ koy ə tɔsɨ ndəl.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Isakɨ tɔr-né ndi-é dɔ Jakobɨ-je-tɨ kɨ̀ Esuwa kdɔ ndɔ-je kɨ́ à ree.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ nà̰y ngɔsi kadɨ Jakobɨ oy lé ḛ tɔr-né ndi-é dɔ ngan lə Jojepɨ-tɨ rəm, ɗugɨ nangɨ dɔ kagtɔsɨ-tɨ liə nga̰ ɓá ɔsɨ-né gajɨ Lubə rəm.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, sɔ̰y ndɔ-je-tɨ lə Jojepɨ lé, ḛ pa-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ tḛḛ ndaa-tɨ lə ngan Israyel-je, ə un-né ndu adɨ-dé sɔbɨ dɔ né kɨ́ dꞌa ra kɨ̀ singə-é.
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lo kojɨ Moiyijɨ-tɨ ya, njékojɨ-é-je ꞌɓɔyɔ-é-né na̰y mutə; kdɔtalə dḛ dꞌoo kɨ́ ngon lé kurə́ n̰a̰ adɨ ꞌɓəl ndukun lə ngar al.
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ Moiyijɨ tɔgɨ lé, ḛ mbatɨ kadɨ ꞌɓa-é-né ngon kojɨ ngon lə Paraɔ̰ kɨ́ dené;
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 ḛ ndigɨ kingə kɔ̰̀ natɨ kɨ̀ dow-je lə Lubə ɓɨ kadɨ nꞌra rɔnəl dɔkaglo-tɨ kɨ́ sḛ bè dan majal-tɨ al.
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Kdɔtalə ḛ oo adɨ rɔsɔl kɨ́ ndɔ-é à tḛḛ dɔ Kristɨ-tɨ lé, to né kɨ́ majɨ n̰a̰ itə nékingə-je kɨ́ Ejiptɨ; kdɔ ḛ oo nékugə dɔji-je kɨ́ tò sa̰y nṵ kɨ́ à ree.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, Moiyijɨ ɓəl-né wɔngɨ lə ngar al, adɨ tḛḛ-né kɔgɨ dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ; ḛ a̰ dingəm titɨ dow kɨ́ oo Lubə kɨ́ dow oo-é kɨ̀ kəm-é al kin bè.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Moiyijɨ ra-né na̰y Pakɨ ə səkɨ-né məsɨ takəy-je-tɨ, kdɔ kadɨ malayka kɨ́ njètɔɔ ko dow-je tɔl ngan dər-je lə Israyel-je al.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, Israyel-je dꞌində-né babo kasɨ ꞌgangɨ titɨ nangɨ tutɨ bè. Ngà lokɨ dow-je kɨ́ Ejiptɨ ꞌna̰ kadɨ dꞌində ꞌgangɨ tɔ rəmə, man tuú ta-dé lay.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ Israyel-je ꞌnjiyə ꞌgəə dɔ ɓe Jeriko ndɔ siri rəmə, ndogbɔr kɨ́ dɔ-tɨ tə́tɨ nangɨ rum-rum.
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Rakabɨ kɨ́ to kaya dené oy-né natɨ kɨ̀ njémbatɨ təl rɔ-dé go ta-tɨ al-je al, kdɔtalə ḛ uwə njékində manjɨ lo-je kɨ rɔ-é-tɨ majɨ.
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Ə ta ri ə́ mꞌa pa ɓəy? Kdɔ kinə kadɨ mꞌɔr-si poy Jedeɔ̰-je, kɨ̀ Barakɨ-je, kɨ̀ Samsɔ̰-je, kɨ̀ Jepte-je, kɨ̀ Dabidɨ-je, kɨ̀ Samiyel-je, kɨ̀ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ lé kaglo à kasɨ-m al.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá dḛ ꞌtətɨ-né rɔ kɔ̰ɓe-je rəm, ꞌra-né né kɨ́ njururu rəm, dꞌingə-né né kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé rəm, dꞌutɨ-né ta ɓɔl-je rəm,
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 ꞌtɔl-né pər kɨ́ ɔ̰̀ kɨ̀ tɔ́gɨ-é lingɨm-lingɨm rəm, ꞌtḛḛ-né ta kiyərɔ-tɨ rəm, njémɔ̰y-je kàrè tɔ́gɨ-dé ree-né dɔ madɨ-é-tɨ gogɨ rəm, ꞌtətɨ-né rɔ adɨ asgar-je kɨ́ mba dꞌa̰y-né nɔ̰̀-dé-tɨ rəm tɔ.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Dené-je ꞌtəl dꞌingə dow-je lə-dé kɨ́ dꞌoy ɓá ꞌtɔsɨ ndəl ꞌtḛḛ.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Dḛ kɨ́ madɨ-je ꞌsɔkɨ-dé rəm, dꞌində-dé kɨ̀ ndəy marɔw rəm, dꞌilə-dé sil rəm, ɓá dꞌungɨ-dé dangay-tɨ rəm
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 ꞌtilə-dé kɨ̀ ər ꞌtɔl-dé rəm, ꞌna̰ mḛḛ-dé rəm, ꞌtijə-dé kɨ̀ sii rəm, ꞌtɔl-dé kɨ̀ kiyərɔ rəm. Dḛ kɨ́ ná̰-je dꞌilə taá yó-je kɨ nè-je, ndaá bin̰ə-je kɨ̀ ndaá batɨ-je ɓá to nékɔɔ-dé, né-je lay ya nal-dé, dꞌadɨ-dé kɔ̰̀, dꞌulə kəm-dé ndoo
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 ə dḛ kinlé kisɨ-dé dan dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ tuwə-dé al! Dꞌilə kɨ̀ diləlo-je, kɨ̀ dɔ mbal-je, kɨ̀ bole mbal-je, kɨ̀ boleɓe-je.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Ə dḛ lay kinlé ta kɨ́ dɔ-dé-tɨ majɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ lə-dé ya, ngà dꞌingə né kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé al.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 Kdɔtalə Lubə uwə dɔ né kɨ́ majɨ n̰a̰ itə kɨ́ kete kdɔ ta lə-ji, adɨ to majɨ kɨ́ dḛ dꞌa majɨ kɔr njutɨ natɨ sə-ji.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.