Hebreus 11

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kadmḛḛ lé to nda mḛḛ ka̰y dɔ né-tɨ kɨ́ dow ində mḛḛ-é dɔ-tɨ; to né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é al ɓəy ya gə kɨ́ né-é tò nɔ̰ɔ̰ tɔgrɔ-tɨ.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que não se vêem.
2 Dow-je kɨ́ kete low lé, takul kadmḛḛ lə-dé ɓá ta kɨ́ dɔ-dé-tɨ majɨ-né.
2 Porque por ela os antigos alcançaram bom testemunho.
3 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá jꞌgəi-né kɨ́ Lubə ində né-je lay kɨ̀ gangɨ-é gangɨ-é kɨ̀ ta kɨ́ ta-é-tɨ, adɨ né kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é kinlé tḛḛ mḛḛ né-tɨ kɨ́ dow oo kɨ̀ kəm-é al.
3 Pela fé entendemos que os mundos foram criados pela palavra de Deus; de modo que o visível não foi feito daquilo que se vê.
4 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Abɛl ilə-né məsɨ da̰ nangɨ adɨ Lubə kadkare-tɨ ə to kadkare kɨ́ majɨ n̰a̰ itə ꞌlə Kayin; kɨ̀ takul kadmḛḛ liə ɓá Lubə ɔr-né ta dɔ-é-tɨ, ə pa ta kɨ́ majɨ dɔ kadkare-je-tɨ liə; lé ḛ oy ya kàrè kadmḛḛ liə ra adɨ ḛ isɨ pa ta ya ɓəy-ɓəy.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho das suas oferendas, e por meio dela depois de morto, ainda fala.
5 Kɨ̀ takul kadmḛḛ lə Enɔkɨ ɓá Lubə un-é ɔw-né siə dɔra̰-tɨ adɨ-é oy al ə dow oo-é gogɨ al, kdɔ Lubə un-é ɔw siə. Kete ɓá kadɨ un-é ɔw siə lé, ꞌpa ta kɨ́ majɨ dɔ-é-tɨ ꞌpanè ḛ to dow kɨ́ nəl Lubə.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte; e não foi achado, porque Deus o trasladara; pois antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Ə kinə kadmḛḛ goto lé, dow à nəl Lubə nda̰ al; dow kɨ́ isɨ ɔw kɨ rɔ Lubə-tɨ lé, tò kadɨ adɨ mḛḛ-é kɨ́ Lubə isɨ nɔ̰ɔ̰ ə isɨ ugə dɔ-ji dḛ kɨ́ dꞌisɨ ꞌsangɨ-é.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.
7 Lokɨ Lubə pa ta kɨ̀ Nuwe sɔbɨ dɔ né kɨ́ dow oo nja káre al ɓəy ya Nuwe ɓəl-ɓəl kɨ́ majɨ, adɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá ḛ ra-né bato kɨ́ boy ajɨ-né dow-je kɨ́ mḛḛ kəy-tɨ liə; kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Nuwe gangɨ-né ta dɔ dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ ə ḛ təl-né njèkingə nédɔ-ji kɨ́ sɔbɨ dɔ néra kɨ́ njururu kɨ́ dow à kingə kɨ̀ takul kadmḛḛ.
7 Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, sendo temente a Deus, preparou uma arca para o salvamento da sua família; e por esta fé condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Abrakam ilə-né kujɨ dɔ ɓa-tɨ kɨ́ Lubə ɓa-é kadɨ-é ɔw dɔnangɨ-tɨ kɨ́ à təl néndubə liə; ḛ gə lo kɨ́ isɨ ɔw-tɨ al ya ḭ par ɔw.
8 Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, saindo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, ḛ ɔw isɨ-né kɨ mba bè dɔnangɨ-tɨ kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-é; ḛ isɨ kəykubɨ-tɨ ə gangɨ-é kin ya Isakɨ-je kɨ̀ Jakobɨ kɨ́ dꞌore-na̰ siə dɔ kunmindɨ-tɨ kɨ́ káre kinlé dꞌisɨ-né kəykubɨ-je-tɨ tɔ.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 Kdɔ ḛ isɨ ngəbɨ ɓebo kɨ́ gin-é nga̰ majɨ kɨ́ Lubə ya to njèkɔjɨ gosɨ ra-é rəm, to njèkində-é rəm.
10 porque esperava a cidade que tem os fundamentos, da qual o arquiteto e edificador é Deus.
11 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ya tɔ ɓá Sara kɨ́ ɓugə gurə́-gurə́ ya, Lubə adɨ-é ojɨ ngon, kdɔ ḛ gə kɨ́ Lubə kɨ́ un mindɨ-é adɨ-nꞌḛ̀ lé, to njèka̰ njángɨ dɔ ndi-é-tɨ.
11 Pela fé, até a própria Sara recebeu a virtude de conceber um filho, mesmo fora da idade, porquanto teve por fiel aquele que lho havia prometido.
12 Gin-é kin ɓá dow káre-rè kɨ́ isɨ ngəbɨ koy ya, ojɨ ngon ində-né gin dow-je adɨ ꞌn̰a̰ titɨ kərwəḭ-je kɨ́ dɔra̰-tɨ əse yangra kɨ́ ta babo-tɨ kɨ́ dow asɨ tidə al kin bè.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Dḛ lay kin ya dꞌoy mḛḛ kadmḛḛ-tɨ ə né-je kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé dḛ dꞌingə al; ngà dḛ dꞌa̰ sa̰y ɓá dꞌoo ə ꞌra rɔnəl-é, ə ꞌpa rəsɨ kɨ́ ꞌto mba-je rəm, njédəə kɨ̀ nja-dé taá dɔnangɨ-tɨ nè rəm.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem alcançado as promessas; mas tendo-as visto e saudado, de longe, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Dow-je kɨ́ ꞌpa ta bè kinlé, ꞌtɔjɨ ndaa-tɨ rəsɨ kɨ́ dꞌisɨ ꞌsangɨ ɓe lə-dé kɨ́ sɔbɨ dɔ-dé.
14 Ora, os que tais coisas dizem, mostram que estão buscando uma pátria.
15 Ə kinə lé mḛḛ-dé tò gərərə dɔ ɓe-tɨ kɨ́ dꞌḭ-tɨ lé rəmə, lé dꞌa təl kɔw-tɨ gogɨ.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela donde haviam saído, teriam oportunidade de voltar.
16 Ngà kɨ́ tɔgrɔ-tɨ lé, dḛ ꞌsangɨ ɓe kɨ́ majɨ n̰a̰ itə ḛ kɨ́ dꞌḭ-tɨ, adɨ to ɓe kɨ́ dɔra̰-tɨ. Gin-é kin ɓá ꞌɓa Lubə Lubə lə-dé kàrè rɔ-é sɔl-é-né al; kdɔ ḛ ra go ɓebo lə-dé nɔ̰ɔ̰.
16 Mas agora desejam uma pátria melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de ser chamado seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Lokɨ Lubə na̰ mḛḛ Abrakam lé, Abrakam ɔw kɨ̀ tɔl Isakɨ kadɨ-é kadkare-tɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ. Ḛ kɨ́ Lubə un mindɨ-é adɨ-é lé ya ɓá ɔw kɨ̀ kadɨ ngon kal liə kadkare-tɨ
17 Pela fé Abraão, sendo provado, ofereceu Isaque; sim, ia oferecendo o seu unigênito aquele que recebera as promessas,
18 ə ḛ ya ɓá ndɔkɨ Lubə idə-é ꞌpanè: «Kɨ̀ takul Isakɨ ɓá i ꞌa kingə-né nganka-i-je kɨ́ ri-i à tò dɔ-dé-tɨ.»
18 e a quem se havia dito: Em Isaque será chamada a tua descendência,
19 Ḛ gɨr kɨ́ Lubə asɨ kadɨ adɨ dow tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ dan njékoy-je-tɨ. Gin-é kin ɓá Lubə təl-né kɨ̀ ngon-é lé adɨ-é gogɨ; ə né-é kinlé tɔjɨ koy ə tɔsɨ ndəl.
19 julgando que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar; e daí também em figura o recobrou.
20 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Isakɨ tɔr-né ndi-é dɔ Jakobɨ-je-tɨ kɨ̀ Esuwa kdɔ ndɔ-je kɨ́ à ree.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e a Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ nà̰y ngɔsi kadɨ Jakobɨ oy lé ḛ tɔr-né ndi-é dɔ ngan lə Jojepɨ-tɨ rəm, ɗugɨ nangɨ dɔ kagtɔsɨ-tɨ liə nga̰ ɓá ɔsɨ-né gajɨ Lubə rəm.
21 Pela fé Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou, inclinado sobre a extremidade do seu bordão.
22 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, sɔ̰y ndɔ-je-tɨ lə Jojepɨ lé, ḛ pa-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ tḛḛ ndaa-tɨ lə ngan Israyel-je, ə un-né ndu adɨ-dé sɔbɨ dɔ né kɨ́ dꞌa ra kɨ̀ singə-é.
22 Pela fé José, estando próximo o seu fim, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lo kojɨ Moiyijɨ-tɨ ya, njékojɨ-é-je ꞌɓɔyɔ-é-né na̰y mutə; kdɔtalə dḛ dꞌoo kɨ́ ngon lé kurə́ n̰a̰ adɨ ꞌɓəl ndukun lə ngar al.
23 Pela fé Moisés, logo ao nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que o menino era formoso; e não temeram o decreto do rei.
24 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ Moiyijɨ tɔgɨ lé, ḛ mbatɨ kadɨ ꞌɓa-é-né ngon kojɨ ngon lə Paraɔ̰ kɨ́ dené;
24 Pela fé Moisés, sendo já homem, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 ḛ ndigɨ kingə kɔ̰̀ natɨ kɨ̀ dow-je lə Lubə ɓɨ kadɨ nꞌra rɔnəl dɔkaglo-tɨ kɨ́ sḛ bè dan majal-tɨ al.
25 escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus do que ter por algum tempo o gozo do pecado,
26 Kdɔtalə ḛ oo adɨ rɔsɔl kɨ́ ndɔ-é à tḛḛ dɔ Kristɨ-tɨ lé, to né kɨ́ majɨ n̰a̰ itə nékingə-je kɨ́ Ejiptɨ; kdɔ ḛ oo nékugə dɔji-je kɨ́ tò sa̰y nṵ kɨ́ à ree.
26 tendo por maiores riquezas o opróbrio de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, Moiyijɨ ɓəl-né wɔngɨ lə ngar al, adɨ tḛḛ-né kɔgɨ dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ; ḛ a̰ dingəm titɨ dow kɨ́ oo Lubə kɨ́ dow oo-é kɨ̀ kəm-é al kin bè.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como quem vê aquele que é invisível.
28 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Moiyijɨ ra-né na̰y Pakɨ ə səkɨ-né məsɨ takəy-je-tɨ, kdɔ kadɨ malayka kɨ́ njètɔɔ ko dow-je tɔl ngan dər-je lə Israyel-je al.
28 Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá, Israyel-je dꞌində-né babo kasɨ ꞌgangɨ titɨ nangɨ tutɨ bè. Ngà lokɨ dow-je kɨ́ Ejiptɨ ꞌna̰ kadɨ dꞌində ꞌgangɨ tɔ rəmə, man tuú ta-dé lay.
29 Pela fé os israelitas atravessaram o Mar Vermelho, como por terra seca; e tentando isso os egípcios, foram afogados.
30 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá lokɨ Israyel-je ꞌnjiyə ꞌgəə dɔ ɓe Jeriko ndɔ siri rəmə, ndogbɔr kɨ́ dɔ-tɨ tə́tɨ nangɨ rum-rum.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de rodeados por sete dias.
31 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá Rakabɨ kɨ́ to kaya dené oy-né natɨ kɨ̀ njémbatɨ təl rɔ-dé go ta-tɨ al-je al, kdɔtalə ḛ uwə njékində manjɨ lo-je kɨ rɔ-é-tɨ majɨ.
31 Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os desobedientes, tendo acolhido em paz os espias.
32 Ə ta ri ə́ mꞌa pa ɓəy? Kdɔ kinə kadɨ mꞌɔr-si poy Jedeɔ̰-je, kɨ̀ Barakɨ-je, kɨ̀ Samsɔ̰-je, kɨ̀ Jepte-je, kɨ̀ Dabidɨ-je, kɨ̀ Samiyel-je, kɨ̀ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ lé kaglo à kasɨ-m al.
32 E que mais direi? Pois me faltará o tempo, se eu contar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas;
33 Kɨ̀ takul kadmḛḛ ɓá dḛ ꞌtətɨ-né rɔ kɔ̰ɓe-je rəm, ꞌra-né né kɨ́ njururu rəm, dꞌingə-né né kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé rəm, dꞌutɨ-né ta ɓɔl-je rəm,
33 os quais por meio da fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam a boca dos leões,
34 ꞌtɔl-né pər kɨ́ ɔ̰̀ kɨ̀ tɔ́gɨ-é lingɨm-lingɨm rəm, ꞌtḛḛ-né ta kiyərɔ-tɨ rəm, njémɔ̰y-je kàrè tɔ́gɨ-dé ree-né dɔ madɨ-é-tɨ gogɨ rəm, ꞌtətɨ-né rɔ adɨ asgar-je kɨ́ mba dꞌa̰y-né nɔ̰̀-dé-tɨ rəm tɔ.
34 apagaram a força do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram forças, tornaram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Dené-je ꞌtəl dꞌingə dow-je lə-dé kɨ́ dꞌoy ɓá ꞌtɔsɨ ndəl ꞌtḛḛ.
35 As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Dḛ kɨ́ madɨ-je ꞌsɔkɨ-dé rəm, dꞌində-dé kɨ̀ ndəy marɔw rəm, dꞌilə-dé sil rəm, ɓá dꞌungɨ-dé dangay-tɨ rəm
36 e outros experimentaram escárnios e açoites, e ainda cadeias e prisões.
37 ꞌtilə-dé kɨ̀ ər ꞌtɔl-dé rəm, ꞌna̰ mḛḛ-dé rəm, ꞌtijə-dé kɨ̀ sii rəm, ꞌtɔl-dé kɨ̀ kiyərɔ rəm. Dḛ kɨ́ ná̰-je dꞌilə taá yó-je kɨ nè-je, ndaá bin̰ə-je kɨ̀ ndaá batɨ-je ɓá to nékɔɔ-dé, né-je lay ya nal-dé, dꞌadɨ-dé kɔ̰̀, dꞌulə kəm-dé ndoo
37 Foram apedrejados e tentados; foram serrados ao meio; morreram ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, aflitos e maltratados
38 ə dḛ kinlé kisɨ-dé dan dow-je-tɨ kɨ́ dɔnangɨ-tɨ tuwə-dé al! Dꞌilə kɨ̀ diləlo-je, kɨ̀ dɔ mbal-je, kɨ̀ bole mbal-je, kɨ̀ boleɓe-je.
38 {dos quais o mundo não era digno}, errantes pelos desertos e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Ə dḛ lay kinlé ta kɨ́ dɔ-dé-tɨ majɨ kɨ̀ takul kadmḛḛ lə-dé ya, ngà dꞌingə né kɨ́ Lubə un mindɨ-é kdɔ kadɨ-dé lé al.
39 E todos estes, embora tendo recebido bom testemunho pela fé, contudo não alcançaram a promessa;
40 Kdɔtalə Lubə uwə dɔ né kɨ́ majɨ n̰a̰ itə kɨ́ kete kdɔ ta lə-ji, adɨ to majɨ kɨ́ dḛ dꞌa majɨ kɔr njutɨ natɨ sə-ji.
40 visto que Deus provera alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.