Atos 5
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA
1 Ngà dingəm káre kɨ́ ri-é lə Ananiasɨ ə ri ne-é lə Sapira, un lo ndɔr lə-dé ndogɨ tɔ.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ta Ananiasɨ-je kɨ̀ ne-é asɨ-na̰ adɨ Ananiasɨ ɔr kəl là lo ndɔr lə-dé lé, ngá ɓá ɔw kɨ̀ ndəgɨ-é adɨ njékɔwkulə-je ə panè lay lə là ndɔr lé ya ə́n.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Rəmə Piyər idə-é panè: «Ananiasɨ, ra ban ɓá ꞌɔr kəl là lo ndɔr lə-i lé adɨ to kɨ́ lə-i rəmə ꞌpanè lay lə là lé ya ə́ tò tin wa? I adɨ Sata̰ taa mḛḛ-i pəl-pəl adɨ ꞌɔw mbing ya ꞌədɨ Ndil kɨ́ aa njay wa?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Lo ndɔr lə-i lé, lé i ꞌndogɨ al kàrè to ꞌlə-i ya rəm al wa? Rəm ɓá kɨ́ i un ꞌndogɨ ngá kin kàrè, là-é to ꞌlə-i ya tɔ al wa? Ngà ra ban ɓá i ɔjɨ mḛḛ-i-tɨ adɨ ꞌra-né né kɨ́ tana̰ bè kin wa? To dow-je ɓá i ədɨ-dé al, ngà to Lubə ɓá i ədɨ-é.»
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Lokɨ Ananiasɨ oo ta-je kinlé, ḛ usɨ nangɨ rəmə oy. Adɨ dow-je lay kɨ́ ta-é usɨ mbi-dé-tɨ lé, ɓəl ində bandɨ-dé gangɨ.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Lokɨ ḛ oy lé, basa-je ꞌree ɓɨr-é kɨ̀ kubɨ dꞌɔw ꞌdubɨ-é.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Lokɨ à kasɨ kàdɨ̀ mutə-je bè go-tɨ rəmə, ne-é Sapira lé ɔw kəy go-dé-tɨ. Ə né kɨ́ tḛḛ dɔ ngɔbɨ-é-tɨ lé, ḛ gə al.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Beɓa Piyər dəjɨ-é panè: «ꞌIdə-m adɨ mꞌoo. Lo ndɔr lə-si kɨ́ ꞌndogi lé, lay lə là-é ya ɓá tò tin wa?» Rəmə Sapira panè: «Oiyo, là-é lé ya ə́ tò tin.»
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ə Piyər idə-é panè: «Kdɔ ri ɓá sə̰i kɨ̀ ngɔbɨ-i adi ta-si asɨ-na̰ adɨ ꞌna̰i Ndil ꞌƁaɓe wa? Yən, dḛ kɨ́ dꞌun ngɔbɨ-i dꞌɔw ꞌdubɨ-é lé ɓá ká nja-dé ɓa takəy-tɨ ngá tin. Dꞌa kun-i kɔw sə-i tɔ.»
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Rəmə tajinatɨ nè ya, ḛ usɨ nangɨ nja Piyər-tɨ oy tɔ. Lokɨ basa-je lé dꞌɔw kəy rəmə, dꞌoo-é kɨ́ ḛ oy. Beɓa dḛ dꞌun-é dꞌɔw ꞌdubɨ-é mbɔ́ ngɔbɨ-é-tɨ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Ɓəl ində bandɨ njékəwna̰-je gangɨ rəm, ɓá dow-je lay ya kɨ́ dꞌoo poy né-je kinlé kàrè, ɓəl ində bandɨ-dé gangɨ rəm tɔ.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Njékɔwkulə-je ꞌra né-je kɨ́ tò ɓəl-ɓəl, kɨ̀ né-je kɨ́ tɔjɨ tɔ́gɨ Lubə n̰a̰-n̰a̰ takəm dow-je-tɨ. Njékadmḛḛ-je lay ya ꞌkəwna̰ gin pal-tɨ lə Salomɔ̰.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Dow kɨ́ rangɨ kɨ́ ɓo ree dan-dé-tɨ ra-é goto. Bè ya kàrè, dow-je ꞌpitɨ-dé n̰a̰.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Beɓa dingəm-je kɨ̀ dené-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ya dꞌadɨ mḛḛ-dé ꞌƁaɓe, adɨ kɔr-dé usɨ dɔ madɨ-é-tɨ par-par.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Rəmə dow-je dꞌɔy njémɔ̰y-je dɔ tirə-tɨ-je, kɨ̀ mḛḛ tuwə-tɨ-je ꞌree dꞌungɨ-dé kɨ̀ ngangɨ rəbɨ-rəbɨ, kdɔ kadɨ kinə Piyər dəə rəmə, ndil-é je kin ya kàrè ungɨ dɔ njèmɔ̰y-tɨ káre je bè ɓəl dan-dé-tɨ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Dow-je n̰a̰ ya kɨ́ mḛḛ ɓebo-je-tɨ kɨ́ tò mbɔ́ Jorijalḛm-tɨ dꞌɔy njémɔ̰y-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ ndil-je kɨ́ majɨ al ꞌra-dé, dꞌa̰y sə-dé kɨ rɔ-dé-tɨ, adɨ dḛ lay ya dꞌingə lapiya.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Ngá ɓá burə dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ dow-je lay kɨ́ dꞌisɨ siə natɨ, adɨ to kutɨ dow-je kɨ́ ꞌɓa-dé Sadusi-je lé jangɨ ra-dé n̰a̰ dɔ njékɔwkulə-je-tɨ adɨ dꞌḭ gim
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 dꞌɔw dꞌuwə-dé ꞌree dꞌungɨ-dé dangay-tɨ kɨ́ to dangay lə dow-je lay.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ngà ndɔɔ rəmə, malayka lə ꞌƁaɓe ree tḛḛ ta rəbɨ-je kɨ́ kəy dangay-tɨ, adɨ njékɔwkulə-je ꞌtḛḛ ndaa-tɨ, ɓá idə-dé panè:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 «Ɔwi, a̰i mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə, ə ta-je lay kɨ́ sɔbɨ dɔ ta kajɨ kinlé, iləi-né mbḛ adi dow-je.»
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Lokɨ dꞌoo ta kin bè lé, dꞌɔw takəy-tɨ lə Lubə kɨ́ ndɔge ratɨ ya dꞌɔw ꞌndó dow-je né.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Ngà lokɨ ngannjékullə-je lé dꞌɔw rəmə, dꞌingə-dé kəy dangay-tɨ al. Beɓa ꞌtəl dꞌɔw gogɨ ꞌpanè:
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 «Lokɨ jꞌɔw lé, tarəbɨ tò kɨ̀ kutɨ-é majɨ rəm, ɓá njéngəm tarəbɨ-je kɨ́ kəy dangay-tɨ kàrè dꞌa̰ lo ka̰-dé-tɨ nɔ̰ɔ̰ rəm; ya rəmə lokɨ jꞌtḛḛ tarəbɨ lé, dow ya kàrè jꞌingə-é mḛḛ kəy-tɨ al.»
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Lokɨ njèkun dɔ njéngəm takəy lə Lubə, kɨ̀ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, dꞌoo ta kin bè lé, lo ta igɨ-dé sə́l kdɔ ta lə njékɔwkulə-je lé, adɨ ꞌdəjɨ-na̰ ta ꞌpanè: To ri dana̰ ɓá ra né bè wa?
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ngà dow káre ree idə-dé panè: «Yən! Dow-je kɨ́ ungi-dé dangay-tɨ lé, dꞌa̰ ꞌndó né dow-je takəy-tɨ lə Lubə nɔ̰ɔ̰.»
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Ngà ɓá njèkun dɔ njéngəm takəy lə Lubə, dḛ kɨ̀ dow-je liə dꞌɔw ꞌree kɨ̀ njékɔwkulə-je lə Jeju lé. Ngà ree ɓá ꞌree sə-dé kɨ́ go lə njètɔ́gɨ-tɨ al, kdɔtalə dḛ ꞌɓəl kɨ́ kosɨ dow-je dꞌa tilə-dé kɨ̀ ər.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Lokɨ ꞌree sə-dé lé, dꞌadɨ dꞌa̰ nɔ̰̀ ꞌboy-je-tɨ kɨ́ njégangta-je lə jipɨ-je, ngá ɓá, burə dɔ njégugné-je lə Lubə dəjɨ-dé ta panè:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 «Jḛ jꞌɔgɨ-si kɨ́ ta kɔ̰̀-ji-tɨ kadɨ ꞌndói né dow-je kɨ̀ ri dingəm kinlé ya al wa? Ngà ooi bè, néndó lə-si ya taa mḛḛ ɓebo Jorijalḛm pəl-pəl rəm, ɓá ꞌndigi rai bè kadɨ ta məsɨ dingəm kinlé usɨ dɔ-ji jḛ-tɨ ɓəy al ɓan.»
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ngá ɓá Piyər-je, kɨ̀ ndəgɨ njékɔwkulə-je dꞌilə-dé-tɨ ꞌpanè: «Dow à təl rɔ-é go ta-tɨ lə Lubə, ɓɨ à təl rɔ-é go ta-tɨ lə dow-je al.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Jeju kɨ́ sə̰i ꞌɓəi-é kagdəsɨ-tɨ ꞌtɔli-é lé, Lubə lə ka-ji-je adɨ-é tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Ḛ ɓá Lubə un-é ində-é dɔ jikɔl-é-tɨ taá, adɨ-é to ngar rəm, adɨ-é to njèkajɨ dow-je rəm. Kdɔ kadɨ ngan Israyel-je dꞌin̰ə panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ kɨ̀ takul-é rəm, kadɨ Lubə in̰ə-né go majal-je lə-dé kɔgɨ rəm.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Né-je kɨ́ ra né kinlé, jḛ jꞌoo kɨ̀ kəm-ji rəm, jꞌoo ta-é kɨ̀ mbi-ji rəm, ɓá Ndil kɨ́ aa njay kɨ́ Lubə adɨ isɨ mḛḛ dow-je-tɨ kɨ́ njétəl rɔ-dé go ta-tɨ liə lé kàrè oo né-je kinlé rəm tɔ.»
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Lokɨ dḛ dꞌoo ta-je lə njékɔwkulə-je lé bè rəmə, wɔngɨ ra-dé n̰a̰ adɨ dꞌɔjɨ kadɨ dꞌadɨ ꞌtɔl-dé kɔgɨ.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ngà Parisi káre kɨ́ ri-é lə Gamaliyɛl kɨ́ to njèndó dow-je ndukun-je lə Lubə kɨ́ dow-je lay ya dꞌun ta-é, ḭ taá dan ꞌboy-je-tɨ kɨ́ njégangta-je lə jipɨ-je lé kdɔ kidə-dé tagɨr liə. Ḛ un ndu kadɨ dꞌadɨ njékɔwkulə-je lé ꞌtḛḛ ndaa-tɨ mɔkɨ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Ngá ɓá idə ꞌboy-je kɨ́ njégangta-je lé panè: «Sə̰i Israyel-je lé! Né kɨ́ sə̰i ɔji kadɨ ꞌrai kɨ̀ dow-je kanlé ooi majɨ ɓane!
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Kdɔtalə ngɔsnè ya ɓəy Tedasɨ, oo rɔ-é kɨ dow kɨ́ ngay; beɓa dingəm-je dꞌa kasɨ ɓusɔ je bè dꞌun go-é. Ngà ꞌtɔl-é rəm, dow-je lay kɨ́ go-é-tɨ lé kàrè, ꞌsane-dé káre-káre, adɨ kində rɔ natɨ lə-dé lé goto.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Go-é-tɨ, Judasɨ kɨ́ to dow kɨ́ Galile, ɔr kosɨ dow-je go-é-tɨ, dɔkaglo kində ri dow-je mḛḛ mbete tidə kɔr dow-je-tɨ. Ḛ kàrè ꞌtɔl-é rəm, ɓá dow-je kɨ́ go-é-tɨ kàrè ꞌsane-dé káre-káre rəm tɔ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Beɓa kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, mꞌidə-si kadɨ indəi kəm-si go dingəm-je-tɨ kinlé al. In̰əi-dé adɨ dꞌɔw. Kdɔtalə kinə, kɔjra lə-dé əse kullə lə-dé kin to né kɨ́ ḭ rɔ dow-je-tɨ lé, né-é à kində nangɨ kɨ̀ kár-é bè ya.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Ngà kinə to kɔjra lə Lubə əse to kullə liə ya tɔgrɔ-tɨ tɔ rəmə, tɔ́gɨ-si à kasɨ ra kadɨ ində nangɨ al. Ooi majɨ, nè a kḭ rɔ-i kɨ̀ Lubə!» Beɓa ꞌboy-je kɨ́ njégangta-je lə jipɨ-je lé, ꞌndigɨ kɨ̀ Gamaliyɛl dɔ ta-tɨ liə lé.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Go-tɨ, ꞌtəl ꞌɓa njékɔwkulə-je lé ꞌree sə-dé rəmə, dꞌadɨ dꞌində-dé rəm, ɓá dꞌɔgɨ-dé ꞌpanè: «A pai ta kɨ̀ ri Jeju gogɨ rangɨ al ngá.» Bè ngá ɓá dꞌin̰ə-dé dꞌadɨ dꞌɔw.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Njékɔwkulə-je dꞌin̰ə ꞌboy-je kɨ́ njégangta-je lé ꞌtḛḛ ndaa-tɨ kɨ̀ rɔnəl, kdɔtalə koo kɨ́ Lubə oo-dé adɨ nꞌtoi dow-je kɨ́ nꞌasi kadɨ rɔsɔl tḛḛ dɔ-dé-tɨ kdɔ ta lə ri Jeju.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Kɨ̀ ndɔ-é ndɔ-é ya njékɔwkulə-je dꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ lə Jeju kɨ́ to Kristɨ rəm, ꞌndó né dow-je mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə rəm, ɓá mḛḛ kəy-je-tɨ lə-dé ə dꞌin̰ə ta-é al.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.