Marcos 4
Morokodo (MGC) vs ARC
1 Kadra maako aba löhu, Yësu ayeto kö'du yandi da kapa föfö 'ba Galilaya. Vïdï mati atɔtɔ rë nnï kpo ta rɔ mo ne, ëdïnnï kyɔ, here mo ëkyï mï töŋbö, alima mï mo. Töŋbö ne ëdï mï föfö, vïdï kayo ne'e ɔrɔ 'bënnï 'de yaga da götï 'ba föfö.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Mo alima kö'du kayo ne yandi mo zi zë tëmï mala. Mï kö'du yandi 'bɔmo ne mo iya henye,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Owo'e te. Kora maako ï'bë yaga kofo kïlï mï yaka.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Mati mo ïlï kofo ne mï yaka, maako'e alëpï da ga gërï, ali ayinnï, onyonnï 'de.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Maako'e alëpï dakaŋo ma ṛï'dï aba, mati kaŋo nje tisiwa aba ne. Kandi kofo ne ötu, ga kö'du kaŋo ne ayöndu dë.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Here kadra ayi rïyë, o'bɔ wevo ma luru ne, ga kö'du ngara'da mo ödu dë na laka mï kaŋo.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kofo maako'e alëpï mï kutë kono, övu ayasi wevo nï, mora 'de ana dë.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kofo maako'e alëpï mï kaŋo ma laka ne, wevo mo asi, övu, ana ï'jö. Maako'e ëdïnnï ï'jö aba 'butëwota, maako'e 'butëmodaka, maako'e lamikölö.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yësu aya'ba gɔ mo zi zë iya henye, “Mo mati ëdï mbili aba, mowo kö'du ne.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Mati Yësu ëdï kutï nï aba, vïdï maako'e mati owonnï kö'du mo ne, ayinnï zi mo vo lïtu 'butë dɔmorïyö ëtï, ako'jonnï hɔ mo zi mï mala ne'e yada.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Yësu aya'ba dɔ mo zi zë, iya henye, “Kö'du koho 'ba damöku 'ba Wïrï ï'dï ku zi ye. Mora zi vïdï maako'e kö'du koho akayandi tëmï mala.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Here zë akongɔnnï akongɔ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yësu ako'jo hë zë iya henye, “Ayɔlɔ'e mï mala ne dë? Akayɔlɔ'e mala maako'e hala?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Vo kofo kïlï ne ïlï kö'du me'do 'ba Wïrï.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Vïdï maako'e kaa kofo mati alëpï da ga gërï. Kandi ëzë owonnï kö'du me'do ne, Satani ayi oba 'de.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Vïdï maako'e kaa kofo mati alëpï da ṛï'dï. Kandi ëzë owonnï kö'du me'do ne, ïrïnnï na rakyenyi.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Mora ödu dë gbo mï zë, here ne ɔ'bɔ limannï 'diri dë. Ëzë riti maako mandere wakofo ayi ga kö'du me'do ne, zë akilannï 'de.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Vïdï maako'e ëdïnnï kaa kofo mati ïlï mï kutë kono. Ne ëdï zë mati owonnï me'do ne,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kö'du sösu, lɔvɔ 'ba kɔhi, lɔvɔ kö'du wakyɔ, akakɔhɔ me'do ne, mora anannï ï'jö dë.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Vïdï maako'e ëdïnnï kaa kofo mati ïlï mï kaŋo laka. Zë owonnï me'do ne, ombannï dɔ mo, anannï ï'jö maako'e 'butëwota, maako'e 'butëmodaka, maako'e lamikölö.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yësu alima nduwë kiya zi zë henye, “Vïdï maako here ne, oba lamba ndö kika mo hu sikɔ mandere hu sora? Anza here dë, ï'dï lamba da tarabiza.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Wa mati ëdï 'de kɔwɔ na koho akika yaga bikanyi. Wa mati ayöfu dɔ mo ne, akayëhu dɔ mo yaga.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Owo'e kö'du ne, ëzë ëdïye mbili aba.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Mo iya kpa zi zë henye, “Kö'du mati mëdï akiya zi ye ne, oze mbiliye na laka zi kowo mo. Wa yeri mati ëdï ako'dɔ'e zi oka'e, ako'dɔ kpa zi ye.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Vïdï mati ëdï mo aba, akï'dï zi mo kyɔ. Vïdï mati anza mo aba, akoba 'de kazi mo.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yësu nduwë kiya mo aba zi zë, iya henye, “Damöku 'ba Wïrï ëdï henye. Kora maako ïlï kofo mï yaka ënï.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Mati mo o'do yɔndɔ aba, ënyï kadra aba, kofo ne biya ëdïnnï ku mbili kï'dï, ëdïnnï kpa ku tövu. Mo ayɔlɔ dë hala o'dɔ rë nï here.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kaŋo ra o'dɔ wevo ne na bi dënï zi tövu, zi ta na lɔgɔ. Dagba bïrïtï mo ma luru ne akalaya, mbili mo, ehe ndundu mo mbili ma ndɔ ï'jö aba.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Mati ï'jö ne alɔtri ku, kora ne ayeto kumu mo kulu aba, ga kö'du mo ayɔlɔ kadra mo ɔkɔ ku.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yësu ako'jo kö'du henye, “Dakiya ze damöku 'ba Wïrï ëdï kaa a'di? Mala a'di dako'dɔ ze zi yada mo?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ëdï kaa kofo 'ba masatada, kofo mati tisi ṛiri mï dakaŋo ne.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ta gɔ mo yaa, övu rïyë, ayi kyedre ta da wevo ne'e biya. Ï'dï ngora nï ma kyedre mo'e yaga, ali ayinnï, uvö loko ënnï mï galïlï mo.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yësu ayëtï kö'du kise 'bënï tëmï mala maako'e. Mo ayada zi zë kyɔ, kö'du zi zë tɔ'bɔ yɔlɔ mo.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Mo ɔ'bɔ dë me'do zi zë kazi mala. Ëzë mo ëdï vo lö'bö 'bënï ëtï, mo akayada kö'du ne'e biya zi zë.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Mï da hutaga mï ko'do nani, Yësu iya zi vo lö'bö 'bënïye, “Ënyï dï'bë'e kyëtï 'ba föfö.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Here zë ilannï vïdï kayo ne'e, ehe vo lö'bö'e ëkyïnnï mï töŋbö, mati Yësu ëdï alima nzɔ mï mo, obannï mo nnï aba. Töŋbö maako'e alö'bönnï kpa ga ndï mo.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Truku'du buluku kyigɔ aluku rïyë kagba 'ba wini, ayeto ku likɔ rïyë mï töŋbö, here omba ku kara zi koso wini aba.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Yësu ëdï 'de hulëhu mï töŋbö ako'do dë nï taka gara aba. Vo lö'bö 'bɔmo'e alironnï mo iyannï henye, “Vo komoyandi, asösu 'bëyï kö'du dë, ze hiya kara zi koli?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yësu ënyï rïyë, ame'do na kamo zi buluku, iya zi wini kagba ne henye, “Ɔrɔ, ti!” Buluku nnï wini kagba aba ɔrɔnnï, bi gbɔ liwo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yësu iya zi vo lö'bö 'bënïye henye, “Kö'du a'di ëdïye atere gɔ mo? Anza'e dë koma aba?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Zë tere kyedre aba, ako'jo ha oka maako, “Kora nenye ëyï? Buluku wini kagba aba, ɔwɔnnï mo?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.