Marcos 4
Morokodo (MGC) vs ARIB
1 Kadra maako aba löhu, Yësu ayeto kö'du yandi da kapa föfö 'ba Galilaya. Vïdï mati atɔtɔ rë nnï kpo ta rɔ mo ne, ëdïnnï kyɔ, here mo ëkyï mï töŋbö, alima mï mo. Töŋbö ne ëdï mï föfö, vïdï kayo ne'e ɔrɔ 'bënnï 'de yaga da götï 'ba föfö.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Mo alima kö'du kayo ne yandi mo zi zë tëmï mala. Mï kö'du yandi 'bɔmo ne mo iya henye,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Owo'e te. Kora maako ï'bë yaga kofo kïlï mï yaka.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Mati mo ïlï kofo ne mï yaka, maako'e alëpï da ga gërï, ali ayinnï, onyonnï 'de.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Maako'e alëpï dakaŋo ma ṛï'dï aba, mati kaŋo nje tisiwa aba ne. Kandi kofo ne ötu, ga kö'du kaŋo ne ayöndu dë.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Here kadra ayi rïyë, o'bɔ wevo ma luru ne, ga kö'du ngara'da mo ödu dë na laka mï kaŋo.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kofo maako'e alëpï mï kutë kono, övu ayasi wevo nï, mora 'de ana dë.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Kofo maako'e alëpï mï kaŋo ma laka ne, wevo mo asi, övu, ana ï'jö. Maako'e ëdïnnï ï'jö aba 'butëwota, maako'e 'butëmodaka, maako'e lamikölö.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yësu aya'ba gɔ mo zi zë iya henye, “Mo mati ëdï mbili aba, mowo kö'du ne.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mati Yësu ëdï kutï nï aba, vïdï maako'e mati owonnï kö'du mo ne, ayinnï zi mo vo lïtu 'butë dɔmorïyö ëtï, ako'jonnï hɔ mo zi mï mala ne'e yada.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Yësu aya'ba dɔ mo zi zë, iya henye, “Kö'du koho 'ba damöku 'ba Wïrï ï'dï ku zi ye. Mora zi vïdï maako'e kö'du koho akayandi tëmï mala.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Here zë akongɔnnï akongɔ,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Yësu ako'jo hë zë iya henye, “Ayɔlɔ'e mï mala ne dë? Akayɔlɔ'e mala maako'e hala?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Vo kofo kïlï ne ïlï kö'du me'do 'ba Wïrï.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Vïdï maako'e kaa kofo mati alëpï da ga gërï. Kandi ëzë owonnï kö'du me'do ne, Satani ayi oba 'de.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Vïdï maako'e kaa kofo mati alëpï da ṛï'dï. Kandi ëzë owonnï kö'du me'do ne, ïrïnnï na rakyenyi.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Mora ödu dë gbo mï zë, here ne ɔ'bɔ limannï 'diri dë. Ëzë riti maako mandere wakofo ayi ga kö'du me'do ne, zë akilannï 'de.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Vïdï maako'e ëdïnnï kaa kofo mati ïlï mï kutë kono. Ne ëdï zë mati owonnï me'do ne,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 kö'du sösu, lɔvɔ 'ba kɔhi, lɔvɔ kö'du wakyɔ, akakɔhɔ me'do ne, mora anannï ï'jö dë.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Vïdï maako'e ëdïnnï kaa kofo mati ïlï mï kaŋo laka. Zë owonnï me'do ne, ombannï dɔ mo, anannï ï'jö maako'e 'butëwota, maako'e 'butëmodaka, maako'e lamikölö.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Yësu alima nduwë kiya zi zë henye, “Vïdï maako here ne, oba lamba ndö kika mo hu sikɔ mandere hu sora? Anza here dë, ï'dï lamba da tarabiza.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Wa mati ëdï 'de kɔwɔ na koho akika yaga bikanyi. Wa mati ayöfu dɔ mo ne, akayëhu dɔ mo yaga.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Owo'e kö'du ne, ëzë ëdïye mbili aba.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Mo iya kpa zi zë henye, “Kö'du mati mëdï akiya zi ye ne, oze mbiliye na laka zi kowo mo. Wa yeri mati ëdï ako'dɔ'e zi oka'e, ako'dɔ kpa zi ye.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Vïdï mati ëdï mo aba, akï'dï zi mo kyɔ. Vïdï mati anza mo aba, akoba 'de kazi mo.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Yësu nduwë kiya mo aba zi zë, iya henye, “Damöku 'ba Wïrï ëdï henye. Kora maako ïlï kofo mï yaka ënï.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Mati mo o'do yɔndɔ aba, ënyï kadra aba, kofo ne biya ëdïnnï ku mbili kï'dï, ëdïnnï kpa ku tövu. Mo ayɔlɔ dë hala o'dɔ rë nï here.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Kaŋo ra o'dɔ wevo ne na bi dënï zi tövu, zi ta na lɔgɔ. Dagba bïrïtï mo ma luru ne akalaya, mbili mo, ehe ndundu mo mbili ma ndɔ ï'jö aba.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Mati ï'jö ne alɔtri ku, kora ne ayeto kumu mo kulu aba, ga kö'du mo ayɔlɔ kadra mo ɔkɔ ku.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yësu ako'jo kö'du henye, “Dakiya ze damöku 'ba Wïrï ëdï kaa a'di? Mala a'di dako'dɔ ze zi yada mo?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ëdï kaa kofo 'ba masatada, kofo mati tisi ṛiri mï dakaŋo ne.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ta gɔ mo yaa, övu rïyë, ayi kyedre ta da wevo ne'e biya. Ï'dï ngora nï ma kyedre mo'e yaga, ali ayinnï, uvö loko ënnï mï galïlï mo.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Yësu ayëtï kö'du kise 'bënï tëmï mala maako'e. Mo ayada zi zë kyɔ, kö'du zi zë tɔ'bɔ yɔlɔ mo.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Mo ɔ'bɔ dë me'do zi zë kazi mala. Ëzë mo ëdï vo lö'bö 'bënï ëtï, mo akayada kö'du ne'e biya zi zë.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Mï da hutaga mï ko'do nani, Yësu iya zi vo lö'bö 'bënïye, “Ënyï dï'bë'e kyëtï 'ba föfö.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Here zë ilannï vïdï kayo ne'e, ehe vo lö'bö'e ëkyïnnï mï töŋbö, mati Yësu ëdï alima nzɔ mï mo, obannï mo nnï aba. Töŋbö maako'e alö'bönnï kpa ga ndï mo.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Truku'du buluku kyigɔ aluku rïyë kagba 'ba wini, ayeto ku likɔ rïyë mï töŋbö, here omba ku kara zi koso wini aba.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Yësu ëdï 'de hulëhu mï töŋbö ako'do dë nï taka gara aba. Vo lö'bö 'bɔmo'e alironnï mo iyannï henye, “Vo komoyandi, asösu 'bëyï kö'du dë, ze hiya kara zi koli?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Yësu ënyï rïyë, ame'do na kamo zi buluku, iya zi wini kagba ne henye, “Ɔrɔ, ti!” Buluku nnï wini kagba aba ɔrɔnnï, bi gbɔ liwo.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Yësu iya zi vo lö'bö 'bënïye henye, “Kö'du a'di ëdïye atere gɔ mo? Anza'e dë koma aba?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Zë tere kyedre aba, ako'jo ha oka maako, “Kora nenye ëyï? Buluku wini kagba aba, ɔwɔnnï mo?”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.