Marcos 4

Morokodo (MGC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kadra maako aba löhu, Yësu ayeto kö'du yandi da kapa föfö 'ba Galilaya. Vïdï mati atɔtɔ rë nnï kpo ta rɔ mo ne, ëdïnnï kyɔ, here mo ëkyï mï töŋbö, alima mï mo. Töŋbö ne ëdï mï föfö, vïdï kayo ne'e ɔrɔ 'bënnï 'de yaga da götï 'ba föfö.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Mo alima kö'du kayo ne yandi mo zi zë tëmï mala. Mï kö'du yandi 'bɔmo ne mo iya henye,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Owo'e te. Kora maako ï'bë yaga kofo kïlï mï yaka.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Mati mo ïlï kofo ne mï yaka, maako'e alëpï da ga gërï, ali ayinnï, onyonnï 'de.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Maako'e alëpï dakaŋo ma ṛï'dï aba, mati kaŋo nje tisiwa aba ne. Kandi kofo ne ötu, ga kö'du kaŋo ne ayöndu dë.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Here kadra ayi rïyë, o'bɔ wevo ma luru ne, ga kö'du ngara'da mo ödu dë na laka mï kaŋo.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kofo maako'e alëpï mï kutë kono, övu ayasi wevo nï, mora 'de ana dë.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Kofo maako'e alëpï mï kaŋo ma laka ne, wevo mo asi, övu, ana ï'jö. Maako'e ëdïnnï ï'jö aba 'butëwota, maako'e 'butëmodaka, maako'e lamikölö.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yësu aya'ba gɔ mo zi zë iya henye, “Mo mati ëdï mbili aba, mowo kö'du ne.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mati Yësu ëdï kutï nï aba, vïdï maako'e mati owonnï kö'du mo ne, ayinnï zi mo vo lïtu 'butë dɔmorïyö ëtï, ako'jonnï hɔ mo zi mï mala ne'e yada.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Yësu aya'ba dɔ mo zi zë, iya henye, “Kö'du koho 'ba damöku 'ba Wïrï ï'dï ku zi ye. Mora zi vïdï maako'e kö'du koho akayandi tëmï mala.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Here zë akongɔnnï akongɔ,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yësu ako'jo hë zë iya henye, “Ayɔlɔ'e mï mala ne dë? Akayɔlɔ'e mala maako'e hala?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Vo kofo kïlï ne ïlï kö'du me'do 'ba Wïrï.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Vïdï maako'e kaa kofo mati alëpï da ga gërï. Kandi ëzë owonnï kö'du me'do ne, Satani ayi oba 'de.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Vïdï maako'e kaa kofo mati alëpï da ṛï'dï. Kandi ëzë owonnï kö'du me'do ne, ïrïnnï na rakyenyi.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Mora ödu dë gbo mï zë, here ne ɔ'bɔ limannï 'diri dë. Ëzë riti maako mandere wakofo ayi ga kö'du me'do ne, zë akilannï 'de.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Vïdï maako'e ëdïnnï kaa kofo mati ïlï mï kutë kono. Ne ëdï zë mati owonnï me'do ne,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kö'du sösu, lɔvɔ 'ba kɔhi, lɔvɔ kö'du wakyɔ, akakɔhɔ me'do ne, mora anannï ï'jö dë.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Vïdï maako'e ëdïnnï kaa kofo mati ïlï mï kaŋo laka. Zë owonnï me'do ne, ombannï dɔ mo, anannï ï'jö maako'e 'butëwota, maako'e 'butëmodaka, maako'e lamikölö.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Yësu alima nduwë kiya zi zë henye, “Vïdï maako here ne, oba lamba ndö kika mo hu sikɔ mandere hu sora? Anza here dë, ï'dï lamba da tarabiza.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Wa mati ëdï 'de kɔwɔ na koho akika yaga bikanyi. Wa mati ayöfu dɔ mo ne, akayëhu dɔ mo yaga.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Owo'e kö'du ne, ëzë ëdïye mbili aba.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Mo iya kpa zi zë henye, “Kö'du mati mëdï akiya zi ye ne, oze mbiliye na laka zi kowo mo. Wa yeri mati ëdï ako'dɔ'e zi oka'e, ako'dɔ kpa zi ye.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Vïdï mati ëdï mo aba, akï'dï zi mo kyɔ. Vïdï mati anza mo aba, akoba 'de kazi mo.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yësu nduwë kiya mo aba zi zë, iya henye, “Damöku 'ba Wïrï ëdï henye. Kora maako ïlï kofo mï yaka ënï.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Mati mo o'do yɔndɔ aba, ënyï kadra aba, kofo ne biya ëdïnnï ku mbili kï'dï, ëdïnnï kpa ku tövu. Mo ayɔlɔ dë hala o'dɔ rë nï here.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kaŋo ra o'dɔ wevo ne na bi dënï zi tövu, zi ta na lɔgɔ. Dagba bïrïtï mo ma luru ne akalaya, mbili mo, ehe ndundu mo mbili ma ndɔ ï'jö aba.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Mati ï'jö ne alɔtri ku, kora ne ayeto kumu mo kulu aba, ga kö'du mo ayɔlɔ kadra mo ɔkɔ ku.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yësu ako'jo kö'du henye, “Dakiya ze damöku 'ba Wïrï ëdï kaa a'di? Mala a'di dako'dɔ ze zi yada mo?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ëdï kaa kofo 'ba masatada, kofo mati tisi ṛiri mï dakaŋo ne.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ta gɔ mo yaa, övu rïyë, ayi kyedre ta da wevo ne'e biya. Ï'dï ngora nï ma kyedre mo'e yaga, ali ayinnï, uvö loko ënnï mï galïlï mo.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yësu ayëtï kö'du kise 'bënï tëmï mala maako'e. Mo ayada zi zë kyɔ, kö'du zi zë tɔ'bɔ yɔlɔ mo.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Mo ɔ'bɔ dë me'do zi zë kazi mala. Ëzë mo ëdï vo lö'bö 'bënï ëtï, mo akayada kö'du ne'e biya zi zë.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Mï da hutaga mï ko'do nani, Yësu iya zi vo lö'bö 'bënïye, “Ënyï dï'bë'e kyëtï 'ba föfö.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Here zë ilannï vïdï kayo ne'e, ehe vo lö'bö'e ëkyïnnï mï töŋbö, mati Yësu ëdï alima nzɔ mï mo, obannï mo nnï aba. Töŋbö maako'e alö'bönnï kpa ga ndï mo.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Truku'du buluku kyigɔ aluku rïyë kagba 'ba wini, ayeto ku likɔ rïyë mï töŋbö, here omba ku kara zi koso wini aba.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Yësu ëdï 'de hulëhu mï töŋbö ako'do dë nï taka gara aba. Vo lö'bö 'bɔmo'e alironnï mo iyannï henye, “Vo komoyandi, asösu 'bëyï kö'du dë, ze hiya kara zi koli?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Yësu ënyï rïyë, ame'do na kamo zi buluku, iya zi wini kagba ne henye, “Ɔrɔ, ti!” Buluku nnï wini kagba aba ɔrɔnnï, bi gbɔ liwo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yësu iya zi vo lö'bö 'bënïye henye, “Kö'du a'di ëdïye atere gɔ mo? Anza'e dë koma aba?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Zë tere kyedre aba, ako'jo ha oka maako, “Kora nenye ëyï? Buluku wini kagba aba, ɔwɔnnï mo?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.