João 6
Morokodo (MGC) vs ARIB
1 Tapëtï ma nenye Yësu umu kyëtï Föfö 'ba Galilaya, mati ayɔlɔ kpa na Föfö 'ba Tiberiyasi.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Vïdï kayo usunnï gɔ mo ga kö'du ongɔnnï mo ëdï kyïnë 'ba kö'du korowe ko'dɔ zi kɔ'jɔ vo kɔe.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Mati Yësu ongɔ vïdï kayo tayinnï zi nï, mo ako'jo ha Pilipo iya henye, “Ta kila da ki'ja ze wakonyo kyɔ zi tɔ'bɔ vïdï nenyee biya?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Mo iya nenye zi Pilipo yɔnzɔ. Mo ayɔlɔ ku nzɔ a'di ra mo ëdï tï'bë zi ko'dɔ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Pilipo aya'ba dɔ mo iya henye, “Ayɔlɔ dë henye, akïrï kara kɔhi 'ba yehe modɔmowota nje zi kogo mangɔlɔ'bɔ tisi zi vïdï ma kölö nenyee?”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Anderiya, öndu 'ba Simona Petero, kölö tëmï vo lö'böwë, mo ame'do rïyë iya henye,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Wisi maako ëdï kinye, mo ëdï mangɔlɔ'bɔ sisi aba muyï ehe kyenze rïyö. Mora a'di ra na laka ëdï zi vïdï biya nenyee?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Dakaŋo ayöfu loma aba, ehe Yësu ayada zi vo lö'bö 'bënïyë zi yada zi vïdï biya lima akaŋo. Vïdï kora ëdï kaa kpulukumuyï mï vïdï kayo nenyee.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yësu oba mangɔlɔ'bɔ ne mï kala nï ï'dï öwö'dï zi Wïrï. Here, mo idra mangɔlɔ'bɔ ne zi vïdïyë, mo o'dɔ kpa here kyenze ne aba, le vïdï ëdïnnï mo aba kyɔ zi konyo.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Vïdï onyonnï biya ma ombannï, ehe Yësu ayada zi vo lö'bö 'bënïyë zi tɔtɔ kɔsɔ mo ma ɔsɔ, here ma yaŋa dë.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Vo lö'böwë atɔtɔnnï dë zë bi kölö ehe oso koṛi 'butë dɔmorïyö wa mati ɔsɔ tëmï mangɔlɔ'bɔ muyï ne.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Tapëtï vïdï ongɔnnï kyïnë 'ba kö'du korowe ko'dɔ 'ba Yësu nenye, ayeto kiyannï henye, “Nenye atëdï tïnyö Nëbï mati ëdï zi tayi kinye mï damöku ne.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Yësu ayɔlɔ henye zë ombannï yɔnzɔ zi mo ko'dɔ na wehe zi tëdï na yere 'bëzë. Here mo ï'bë rïyë da döku, ani zi mo tëdï kutu nï aba.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Hutaga nani aba vo lö'bö 'ba Yësu ï'bënnï akaŋo zi föfö.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Zë ëkyïnnï mï töŋbö, ayetonnï kumu kyëtï zi Kaparanamo. Mati bi öndu Yësu gba ayi dë zi zë,
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 buluku kyigɔ ëdï ku kɔhɔ wini na kyënyë.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Mati vo lö'böwë opinnï ku kaa wiṛi wota mandere sowɔ, zë ongɔnnï Yësu lasi ta da wini. Mo asesi nduwë tayi kara ra töŋbö, zë gbɔ na tere.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Mora mo iya henye, “Ma Yësu ra! Ere dë!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Vo lö'böwë ombannï zi mo koba mï töŋbö, kandi ɔkɔ gbɔ da götï bi mati ëdïnnï atï'bë zi mo.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ko'do vere aba vïdï mati ëdïnnï gba ani humïrë kapa 'ba föfö, ayɔlɔnnï töŋbö ëdï nje kölö ani. Zë ayɔlɔnnï kpa henye, Yësu ï'bë dë mï mo vo lö'bö 'bënïyë ëtï. Zë ï'bënnï kutu nnï aba.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Töŋbö maakowe ta Tiberiyasi ï'bënnï kara ta bi mati vïdï kayo onyonnï mangɔlɔ'bɔ mati Yere ï'dï öwö'dï.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Zë ongɔnnï henye Yësu ehe vo lö'bö 'bënï ëtï ï'bënnï ku. Here zë ëkyïnnï mï töŋböwë ehe ï'bënnï gbɔ Kaparanamo Yësu koma.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Zë i'jannï mo kapa damïrë 'ba föfö ehe ako'jonnï hɔ mo iyannï henye, “Raboni, ɔkɔ ndala aba kinye?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yësu aya'ba dɔ mo iya henye, “Ma yada tïnyö zi ye, anze dë ma koma ga kö'du onge kyïnë 'ba kö'du korowe, mora ga kö'du onyowe biya wakonyo ma ombe.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 O'de lɔɔ dë kö'du wakonyo mati ëdï rë nï yaŋa ne. O'de lɔɔ kö'du wakonyo mati ï'dï dïdï ma ŋburu ŋburu ne. Wisi 'ba Vïdï akï'dï wakonyo nenye zi ye, ga kö'du Wïrï 'Bu ï'dï kalakonda zi mo ko'dɔ here.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Vïdï ako'jonnï hɔ mo iyannï henye, “A'di ra tïnyö Wïrï omba ze zi ko'dɔ?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yësu aya'ba dɔ mo iya henye, “Wïrï omba zi ye tëdï koma aba mï vïdï mati mo utu.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Zë aya'bannï dɔ mo iyannï henye, “Kyïnë 'ba kö'du koro a'diye ra ako'dɔ, here zi ze tɔ'bɔ koma mï yï? A'di ra ako'dɔ?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Gɔ mo yada aba, mati zutu 'bezee ëdïnnï mï da lïpï, Wïrï ï'dï mana zi zë konyo. O'dɔ rë nï kaa mati wayöruwë iyannï henye, ‘Wïrï ï'dï mangɔlɔ'bɔ zi zë ta komorïyë zi konyo.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yësu ayada zi zë henye, “Ma yada tïnyö zi ye henye, Mosa ra dë vïdï mati ï'dï mangɔlɔ'bɔ zi ye ta komorïyë. 'Bu ma ra ï'dï mangɔlɔ'bɔ tïnyö ne zi ye ta komorïyë.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ehe mangɔlɔ'bɔ mati Wïrï ï'dï ne ëdï vïdï mati ayi akaŋo ta komorïyë zi dïdï kï'dï zi damöku.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Vïdï iyannï henye, “Kyedre, ï'dï zi ze mangɔlɔ'bɔ mati ɔrɔ dë nenye.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yësu aya'ba dɔ mo zi zë iya henye, “Ma ra mangɔlɔ'bɔ ma ï'dï dïdï. Vïdï ma ayi zi ma, atanza dë na o'bo. Vïdï ma ëdï koma aba mï ma atanza dë na kɔdrɔ.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Ma yada ku nzɔ zi ye henye, onge ma mora gba anze dë koma aba mï ma.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Vïdï biya mati 'Bu ï'dï zi ma atayi zi ma. More ma kölö maako tëmï zë dë.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Mayi dë ta komorïyë zi ko'dɔ wa mati momba. Mayi zi ko'dɔ wa mati 'Bu omba ma zi ko'dɔ. Mo utu ma,
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 ehe mo omba zi ko'dɔ tïnyö ma kölö tëmï zë mati mo ï'dï zi ma ne ölu dë. Mo omba ma zi kïnjë zë zi dïdï mï ndundu 'ba ko'do aba.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 'Bu ma omba vïdï biya mati ongɔnnï Wisi, zi tëdï koma aba mï mo, ehe zi tëdï dïdï ma ŋburu aba. Here ma kïnjë zë zi dïdï mï ndundu ko'do aba.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Vïdï ayetonnï hë nnï wasa ga kö'du Yësu iya henye, nï ra mangɔlɔ'bɔ mati ayi akaŋo ta komorïyë.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Zë ako'jonnï ha oka ma kölö maako iyannï henye, “Mo anza Yësu ra dë, wisi 'ba Yosepa? Da yɔlɔ ze 'bu mo dë ma mo aba? Hala mo atɔ'bɔ kiya henye, nayi akaŋo ta komorïyë?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yësu ayada zi zë iya henye, “Ɔre ta bi me'do 'be ne!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Vïdï maako ɔ'bɔ dë tayi zi ma, nje 'Bu mati utu ma ne o'dɔ zë komba zi tayi. Mora ëzë zë ayinnï, ma kïnjë zë na dïdï mï ndundu 'ba ko'do aba.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Kölö tëmï Nëbïyë ayöru henye, ‘Wïrï akayandi zë biya.’ Here vïdï biya ma owonnï da 'Bu ehe ayandi kazi mo atayi zi ma.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Nje vïdï kölö mati ongɔ 'Bu ne mo ra ayi kazi Wïrï. Vïdï maako gba ongɔ 'Bu dë.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ma yada zi ye tïnyö vïdï biya mati ëdïnnï koma aba mï mo, ëdïnnï dïdï ŋburu aba.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Ma mangɔlɔ'bɔ ma ï'dï dïdï!
48 Eu sou o pão da vida.
49 Zutu 'be onyonnï mana mï da lïpï ehe yaa, zë olinnï.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Mora kinye mangɔlɔ'bɔ 'ba komorïyë ne ayi ku akaŋo, here vïdï mati mo onyo ku oli dë.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ma ra mangɔlɔ'bɔ dïdï mati ayi akaŋo ta komorïyë. Ëzë vïdï mati onyo mangɔlɔ'bɔ nenye, mo akalima ŋburu. Mangɔlɔ'bɔ mati ma kï'dï zi mo ida ra ma ra, mëdï kï'dï zi vïdï 'ba damöku nenye zi tëdïnnï na dïdï.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Zë ayetonnï hë nnï wasa oka ma kölö maako aba, ehe ako'jonnï kö'du iyannï henye, “Hala mo atɔ'bɔ kï'dï ida rë nï zi ze konyo?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yësu aya'ba dɔ mo iya henye, “Ma yada zi ye tïnyö, alime dë, nje ëzë onyowe ida ehe uwëë yama 'ba Wisi 'ba Vïdï.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Mora ëzë onyowe ida ma ehe uwëë yama ma, atëdïyë dïdï ma ŋburu aba, ehe ma kïnjëë na dïdï mï ndundu 'ba ko'do aba.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ida ma wakonyo ma tïnyö ra, ehe yama ma wakuwë ma tïnyö ra.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ëzë onyowe ida ma ehe uwëë yama ma, e kölö ma aba ehe ma kölö ëtï.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Kaa 'Bu wïdï ra utu ma, ehe mëdï dïdï aba ga kö'du 'bɔmo, vïdï biya mati onyonnï ida ma akalimannï ga kö'du 'bama.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Mangɔlɔ'bɔ mati ayi akaŋo ta komorïyë anza dë kaa wa mati zutu 'be onyonnï. Zë olinnï, mora vïdï mati onyo mangɔlɔ'bɔ nenye akalima ŋburu.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yësu ëdï kö'du yëtï mï bi 'ba mötu mï Kaparanamo mati mo iya kö'du nenyee.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Vo lö'bö kayo 'ba Yësu owonnï mo ehe iyannï henye, “Kö'du yandi nenye ëdï ndra na kyigɔ zi vïdï maako yɔlɔ. Ëyï ra atɔ'bɔ yɔlɔ mo?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yësu ayɔlɔ henye, vo lö'bö 'bënïyë ëdïnnï ame'do na wayawaya. Here mo ako'jo iya henye, “Nenye o'de na riti?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 A'di ra ëzë onge Wisi 'ba Vïdï ëdï tï'bë rïyë komorïyë bi mati mo ayi ta 'dɔmo?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Lawo mo ra ï'dï dïdï. Kyigɔ 'ba vïdï köndu o'dɔ waako dë. Me'do mati ma me'do zi ye ne, ëdï tëmï Lawo 'ba Wïrï ma ï'dï dïdï.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Mora kya e maakowe ombannï dë zi tëdï koma aba mï ma.” Yësu iya nenye, ga kö'du tëmï biyeto aba mo ayɔlɔ ëyï ra atëdï koma aba mï nï. Mo ayɔlɔ kpa ëyï ra akasusu nï.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Yësu iya henye, “Kö'du nenye ra ma yada zi ye ɔ'be dë tayi zi ma, nje ëzë 'Bu ra o'de komba zi tayi.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ga kö'du wa mati Yësu iya, vo lö'bö kayo 'bɔmowe opi gë nnï zi mo ehe ɔrɔnnï ta bi lö'bö ga ndï mo.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Yësu ako'jo ha vo lö'bö 'bënï 'butë dɔmorïyö, “E kpa ombe zi kila ma?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simona Petero aya'ba dɔ mo iya henye, “Yere, vïdï maako anza dë ani zi ze tɔ'bɔ tï'bë zi mo. Me'do 'bëyï ï'dï dïdï ŋburu.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Yaanya aba dëdï koma aba mï yï, ehe da yɔlɔ ku yï ra Wisi Kölö Ŋbala 'ba Wïrï.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Yësu ayada zi vo lö'bö 'bënïyë henye, “Ma jeli ye 'butë dɔmorïyö, mora ma kölö tëmï yë dakyikyi.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Yësu ëdï me'do kö'du 'ba Yudasi wisi 'ba Simona Sikereto. Mo yaa akasusu Yësu mo le kölö tëmï vo lö'bö 'butë dɔmorïyö.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.