João 4
Morokodo (MGC) vs NVT
1 Farasiye owonnï henye, Yësu ëdï ku laga dagba ehe bapatisi kï'dï zi vo lö'böwë ndra ta da Yowani.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Tïnyö Yësu abapatisi vïdï kölö maako dë, nje vo lö'bö 'bɔmowe ra o'dɔnnï.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Mati Yësu owo kö'du mati ëdï akiya ne, mo ila Yudiya ehe ï'bë hulëhu zi Galilaya.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ta da gërï 'bɔmo ani, mo omba zi tï'bë kpuru ta Samariya.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Mï Samariya mo ayi zi gawo maako ru mo Seka, anza dë na kɔwɔ ta ra yaka mati Yakoba ï'dï zi wisi 'bënï Yosepa.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ku'ju 'ba Yakoba ëdï ani, ehe Yësu na riti ta bi lasi, alima akaŋo dakapa ku'ju ne. Ëdï kaa kadra kutë here.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Mbara vïdï 'ba Samariya maako ayi zi wini kuwu, ehe Yësu iya zi mo henye, “Ï'dï wini kuwë zi ma.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Vo lö'bö 'bɔmowe ï'bënnï ku mï gawo zi wakonyo kogo.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Mbara ne aya'ba dɔ mo henye, “Yï Yuda ra ehe ma vïdï 'ba Samariya ra, hala atɔ'bɔ ko'jo ha ma kö'du wini kuwë?” Yude uwënnï wini dë tëmï sikɔ kölö vïdï 'ba Samariya ëtï.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Yësu aya'ba dɔ mo henye, “Ëzë ayɔlɔ nje wa ma Wïrï ï'dï, ehe ëyï ra ëdï hë yï ko'jo kö'du wini kuwë, ako'jo hɔ mo, ehe mo akï'dï zi yï wini mati ï'dï dïdï.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Mbara ne iya henye, “Kyedre, anza kpa dë kyere wini aba, ehe ku'ju ne ëdï na yöndu. Ta kila aki'ja wini mati ï'dï dïdï?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Zutu 'beze Yakoba ra ole ku'ju nenye zi ze, mo gisi 'bënïyë ëtï ehe ngötu 'bɔmowe uwënnï biya tëmï mo. Yï kyedre ta da Yakoba?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Yësu aya'ba dɔ mo iya henye, “Vïdï biya ma uwë wini nenye atëdï na kɔdrɔ löhu,
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 mora vïdï ma uwë wini mati ma kï'dï zi mo atanza dë na kɔdrɔ löhu. Wini mati ma kï'dï zi mo atayi mï mo na ku'ju mati akï'dï zi mo dïdï ma ŋburu.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Mbara ne aya'ba dɔ mo iya henye, “Kyedre, ï'dï zi ma wini nani! Here ma tanza dë na kɔdrɔ löhu, mandere kazi ma tayi kinye zi wini kuwu.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Yësu ayada zi mo iya henye, “Ï'bë ako'jo kora 'bëyï ehe ayi löhu.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Mo aya'ba dɔ mo iya henye, “Manza dë kora aba.” Yësu aya'ba henye, “Kö'du 'bëyï ne tïnyö mati iya henye anza dë kora aba ne.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Oze yï ku zi kora muyï, ehe kora ma ëdï lima mo aba yaanya aba ne anza tïnyö kora 'bëyï ra dë. Ayada zi ma kö'du tïnyö ra.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Mbara ne iya henye, “Kyedre, mongɔ yï nëbï ra.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Zutu 'ba Samariya amötunnï Wïrï da döku nenye, mora e Yude iye henye, Yerusalema ra bi ma da kamötu zi Wïrï.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yësu iya zi mo henye, “Oma mï ma, mbara, kadra mo ëdï atayi mati vïdï amötunnï 'Bu dekpe da döku nenye mandere mï Yerusalema.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 E Samariye ayɔle dë tïnyö ëyï ra ëdï yë amötu, mora ze Yude, da yɔlɔ ku ëyï ra dëdï mötu, ga kö'du ëdï kazi Yude ra vo wayɔmɔ ayi.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Mora kadra mo ëdï tayi, ehe ëdï ku nzɔ kinye, mati kyigɔ Lawo 'ba Wïrï aba vïdï akamötunnï 'Bu kaa mo tïnyö ëdï, kï'dï zi mo mötu ma tïnyö mati mo omba.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Wïrï ëdï Lawo ra, ehe nje kyigɔ 'ba Lawo 'bɔmo aba vïdï atɔ'bɔ mötu mo kaa mo tïnyö ëdï.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Mbara ne iya zi mo henye, “Ma yɔlɔ ku Masiya ne atayi, ehe ëzë mo ayi, mo akayada zi ze wa biya.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yësu aya'ba henye, “Ma ra mo, ma ra mo mati ëdï ame'do yï aba yaanya.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Mï kadra nani vo lö'bö 'ba Yësu a'bannï, ehe zë na rakaga zi ki'ja mo ëdïnnï ame'do mbara aba. Mora vïdï maako tëmï zë ako'jo ha mbara ne dë, “A'di ra omba?” Zë ako'jonnï ha Yësu dë, “Kö'du a'di ëdïyë ame'do mbara ne aba?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Mbara ne ila tele wini 'bënï ne ï'bë hulëhu mï gawo, ehe iya zi vïdïyë ani henye,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Ayi onge kora ne, mo ayada zi ma biya wa mati mo'dɔ! Mo atëdï Korisitɔ ra?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Zë ilannï gawo ehe ï'bënnï zi kongɔ Yësu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Mï kadra ne vo lö'böwë alenzennï Yësu iyannï zi mo henye, “Raboni, oba wa maako zi konyo!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Mora mo aya'ba henye, “Mëdï wakonyo maako aba ayɔle kö'du mo dë.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Here vo lö'böwë ayetonnï, kö'du ko'jo tëmï kutë nnï na bi dë nnï, “Vïdï maako ika wakonyo ku zi mo?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Yësu iya zi zë henye, “Wakonyo 'bama ëdï zi koro kö'du 'ba Wïrï mati utu ma ehe zi kinde lɔɔ mati mo ï'dï zi ma zi ko'dɔ.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Akiye henye, ‘ëdï gba yehe sowɔ zi wakumu ta yaka.’ Mora ma yada zi ye henye, ongɔ bi te na laka da yake, wa mï yaka yaanya aba ahi ku, ehe ku nzɔ zi kumu.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Vïdï mati umu ehe atɔtɔ dɔ mo ika ku zi dïdï ma ŋburu ŋburu, ehe agamo mati ïlï ehe mo mati umu aba, atëdïnnï na rakyenyi bi kölö.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Kö'du kiya ne ëdï tïnyö, ‘Maako ïyï, agamo umu.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Mutu wë zi nyenyo kumu mï yaka mati o'dɔ lɔɔ mo dë. Vïdï maakowe o'dɔnnï lɔɔ ani, ehe i'je wa kyɔ tëmï lɔɔ 'bëzë ne.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Vïdï kayo 'ba Samariya mï gawo nani omannï mï Yësu ga kö'du mbara ne iya henye, “Mo ayada zi ma biya wa ma mo'dɔ.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Here mati vïdï 'ba Samariye ayinnï zi mo, zë alenzennï mo zi lima nnï aba, ehe Yësu alima ani ko'do rïyö aba.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Vïdï kayo 'ba Samariya maakowe omannï ga kö'du 'ba kö'du kise.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Zë iyannï zi mbara ne henye, “Doma ku yaanya aba, anza dë ga kö'du mati iya, mora ga kö'du ze na bi de ze dowo mo ku, ehe da yɔlɔ henye, mo ra tïnyö ëdï vo yɔmɔ 'ba damöku.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Tapëtï ko'do rïyö aba ani, Yësu ila bi nani ehe ï'bë zi Galilaya.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Kö'du mo na bi dë nï iya henye, nëbï ɔwɔ dë mï dakaŋo 'bɔmo.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Mati mo ɔkɔ mï Galilaya, vïdï karani ïrïnnï mo kalakyedre aba, ga kö'du zë ï'bënnï mï karama 'ba laga 'ba koli mï Yerusalema ehe ongɔnnï biya wa mati mo o'dɔ.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Mati Yësu a'ba zi Kana mï Galilaya, bi mati mo opi wini na a'ji. Vo mï turu maako ëdï ani wisi 'bɔmo na kɔɔ mï Kaparanamo.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Mati mo owo henye, Yësu ayi ku ta Yudiya zi Galilaya mo ï'bë zi mo ako'jo hɔ mo zi tï'bë Kaparanamo ehe zi kɔ'jɔ wisi 'bënï, mati mo ku kara zi koli.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yësu iya zi mo henye, “Vïdï maako tëmï yë oma dë nje ëzë onge kyïnë 'ba kö'du korowe ehe rakage.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Kora vo mï turu ne aya'ba dɔ mo henye, “Yere, ayi gba kazi wisi ama koli.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Yësu iya zi mo henye, “Ï'bë wisi 'bëyï akadïdï.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Da gërï 'bɔmo liŋɔ vo lïtu 'bɔmowe andɔsi dë nnï mo aba kö'du kise aba zi mo. “Wisi 'bëyï ëdï ku zi tï'bë zi dïdï!”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Mo ako'jo hë zë iya henye, “Kadra vala ra mati wisi 'bënï ne na laka?” Zë aya'bannï henye, “Ëdï ndï kadra kölö mataganya tapëtï kadra kutë mati rakyïtu ne ila mo.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Here 'bu mo asösu ëdï mï kadra kölö nani mati Yësu ayada zi nï, “Wisi 'bëyï akadïdï.” Here mo ehe biya vo dakota 'bënï ëtï omannï gbɔ.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Nenye kyïnë 'ba kö'du koro ma rïyö mati Yësu o'dɔ tapëtï tayi 'bɔmo ta Yudiya zi Galilaya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.