João 4
Morokodo (MGC) vs ACF
1 Farasiye owonnï henye, Yësu ëdï ku laga dagba ehe bapatisi kï'dï zi vo lö'böwë ndra ta da Yowani.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tïnyö Yësu abapatisi vïdï kölö maako dë, nje vo lö'bö 'bɔmowe ra o'dɔnnï.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Mati Yësu owo kö'du mati ëdï akiya ne, mo ila Yudiya ehe ï'bë hulëhu zi Galilaya.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ta da gërï 'bɔmo ani, mo omba zi tï'bë kpuru ta Samariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Mï Samariya mo ayi zi gawo maako ru mo Seka, anza dë na kɔwɔ ta ra yaka mati Yakoba ï'dï zi wisi 'bënï Yosepa.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ku'ju 'ba Yakoba ëdï ani, ehe Yësu na riti ta bi lasi, alima akaŋo dakapa ku'ju ne. Ëdï kaa kadra kutë here.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Mbara vïdï 'ba Samariya maako ayi zi wini kuwu, ehe Yësu iya zi mo henye, “Ï'dï wini kuwë zi ma.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Vo lö'bö 'bɔmowe ï'bënnï ku mï gawo zi wakonyo kogo.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Mbara ne aya'ba dɔ mo henye, “Yï Yuda ra ehe ma vïdï 'ba Samariya ra, hala atɔ'bɔ ko'jo ha ma kö'du wini kuwë?” Yude uwënnï wini dë tëmï sikɔ kölö vïdï 'ba Samariya ëtï.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yësu aya'ba dɔ mo henye, “Ëzë ayɔlɔ nje wa ma Wïrï ï'dï, ehe ëyï ra ëdï hë yï ko'jo kö'du wini kuwë, ako'jo hɔ mo, ehe mo akï'dï zi yï wini mati ï'dï dïdï.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Mbara ne iya henye, “Kyedre, anza kpa dë kyere wini aba, ehe ku'ju ne ëdï na yöndu. Ta kila aki'ja wini mati ï'dï dïdï?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Zutu 'beze Yakoba ra ole ku'ju nenye zi ze, mo gisi 'bënïyë ëtï ehe ngötu 'bɔmowe uwënnï biya tëmï mo. Yï kyedre ta da Yakoba?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yësu aya'ba dɔ mo iya henye, “Vïdï biya ma uwë wini nenye atëdï na kɔdrɔ löhu,
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 mora vïdï ma uwë wini mati ma kï'dï zi mo atanza dë na kɔdrɔ löhu. Wini mati ma kï'dï zi mo atayi mï mo na ku'ju mati akï'dï zi mo dïdï ma ŋburu.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Mbara ne aya'ba dɔ mo iya henye, “Kyedre, ï'dï zi ma wini nani! Here ma tanza dë na kɔdrɔ löhu, mandere kazi ma tayi kinye zi wini kuwu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Yësu ayada zi mo iya henye, “Ï'bë ako'jo kora 'bëyï ehe ayi löhu.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Mo aya'ba dɔ mo iya henye, “Manza dë kora aba.” Yësu aya'ba henye, “Kö'du 'bëyï ne tïnyö mati iya henye anza dë kora aba ne.
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Oze yï ku zi kora muyï, ehe kora ma ëdï lima mo aba yaanya aba ne anza tïnyö kora 'bëyï ra dë. Ayada zi ma kö'du tïnyö ra.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Mbara ne iya henye, “Kyedre, mongɔ yï nëbï ra.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Zutu 'ba Samariya amötunnï Wïrï da döku nenye, mora e Yude iye henye, Yerusalema ra bi ma da kamötu zi Wïrï.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yësu iya zi mo henye, “Oma mï ma, mbara, kadra mo ëdï atayi mati vïdï amötunnï 'Bu dekpe da döku nenye mandere mï Yerusalema.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 E Samariye ayɔle dë tïnyö ëyï ra ëdï yë amötu, mora ze Yude, da yɔlɔ ku ëyï ra dëdï mötu, ga kö'du ëdï kazi Yude ra vo wayɔmɔ ayi.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mora kadra mo ëdï tayi, ehe ëdï ku nzɔ kinye, mati kyigɔ Lawo 'ba Wïrï aba vïdï akamötunnï 'Bu kaa mo tïnyö ëdï, kï'dï zi mo mötu ma tïnyö mati mo omba.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Wïrï ëdï Lawo ra, ehe nje kyigɔ 'ba Lawo 'bɔmo aba vïdï atɔ'bɔ mötu mo kaa mo tïnyö ëdï.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Mbara ne iya zi mo henye, “Ma yɔlɔ ku Masiya ne atayi, ehe ëzë mo ayi, mo akayada zi ze wa biya.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yësu aya'ba henye, “Ma ra mo, ma ra mo mati ëdï ame'do yï aba yaanya.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Mï kadra nani vo lö'bö 'ba Yësu a'bannï, ehe zë na rakaga zi ki'ja mo ëdïnnï ame'do mbara aba. Mora vïdï maako tëmï zë ako'jo ha mbara ne dë, “A'di ra omba?” Zë ako'jonnï ha Yësu dë, “Kö'du a'di ëdïyë ame'do mbara ne aba?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Mbara ne ila tele wini 'bënï ne ï'bë hulëhu mï gawo, ehe iya zi vïdïyë ani henye,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Ayi onge kora ne, mo ayada zi ma biya wa mati mo'dɔ! Mo atëdï Korisitɔ ra?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Zë ilannï gawo ehe ï'bënnï zi kongɔ Yësu.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Mï kadra ne vo lö'böwë alenzennï Yësu iyannï zi mo henye, “Raboni, oba wa maako zi konyo!”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Mora mo aya'ba henye, “Mëdï wakonyo maako aba ayɔle kö'du mo dë.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Here vo lö'böwë ayetonnï, kö'du ko'jo tëmï kutë nnï na bi dë nnï, “Vïdï maako ika wakonyo ku zi mo?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Yësu iya zi zë henye, “Wakonyo 'bama ëdï zi koro kö'du 'ba Wïrï mati utu ma ehe zi kinde lɔɔ mati mo ï'dï zi ma zi ko'dɔ.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Akiye henye, ‘ëdï gba yehe sowɔ zi wakumu ta yaka.’ Mora ma yada zi ye henye, ongɔ bi te na laka da yake, wa mï yaka yaanya aba ahi ku, ehe ku nzɔ zi kumu.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Vïdï mati umu ehe atɔtɔ dɔ mo ika ku zi dïdï ma ŋburu ŋburu, ehe agamo mati ïlï ehe mo mati umu aba, atëdïnnï na rakyenyi bi kölö.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Kö'du kiya ne ëdï tïnyö, ‘Maako ïyï, agamo umu.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Mutu wë zi nyenyo kumu mï yaka mati o'dɔ lɔɔ mo dë. Vïdï maakowe o'dɔnnï lɔɔ ani, ehe i'je wa kyɔ tëmï lɔɔ 'bëzë ne.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Vïdï kayo 'ba Samariya mï gawo nani omannï mï Yësu ga kö'du mbara ne iya henye, “Mo ayada zi ma biya wa ma mo'dɔ.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Here mati vïdï 'ba Samariye ayinnï zi mo, zë alenzennï mo zi lima nnï aba, ehe Yësu alima ani ko'do rïyö aba.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Vïdï kayo 'ba Samariya maakowe omannï ga kö'du 'ba kö'du kise.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Zë iyannï zi mbara ne henye, “Doma ku yaanya aba, anza dë ga kö'du mati iya, mora ga kö'du ze na bi de ze dowo mo ku, ehe da yɔlɔ henye, mo ra tïnyö ëdï vo yɔmɔ 'ba damöku.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Tapëtï ko'do rïyö aba ani, Yësu ila bi nani ehe ï'bë zi Galilaya.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Kö'du mo na bi dë nï iya henye, nëbï ɔwɔ dë mï dakaŋo 'bɔmo.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Mati mo ɔkɔ mï Galilaya, vïdï karani ïrïnnï mo kalakyedre aba, ga kö'du zë ï'bënnï mï karama 'ba laga 'ba koli mï Yerusalema ehe ongɔnnï biya wa mati mo o'dɔ.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Mati Yësu a'ba zi Kana mï Galilaya, bi mati mo opi wini na a'ji. Vo mï turu maako ëdï ani wisi 'bɔmo na kɔɔ mï Kaparanamo.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mati mo owo henye, Yësu ayi ku ta Yudiya zi Galilaya mo ï'bë zi mo ako'jo hɔ mo zi tï'bë Kaparanamo ehe zi kɔ'jɔ wisi 'bënï, mati mo ku kara zi koli.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yësu iya zi mo henye, “Vïdï maako tëmï yë oma dë nje ëzë onge kyïnë 'ba kö'du korowe ehe rakage.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Kora vo mï turu ne aya'ba dɔ mo henye, “Yere, ayi gba kazi wisi ama koli.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yësu iya zi mo henye, “Ï'bë wisi 'bëyï akadïdï.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Da gërï 'bɔmo liŋɔ vo lïtu 'bɔmowe andɔsi dë nnï mo aba kö'du kise aba zi mo. “Wisi 'bëyï ëdï ku zi tï'bë zi dïdï!”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Mo ako'jo hë zë iya henye, “Kadra vala ra mati wisi 'bënï ne na laka?” Zë aya'bannï henye, “Ëdï ndï kadra kölö mataganya tapëtï kadra kutë mati rakyïtu ne ila mo.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Here 'bu mo asösu ëdï mï kadra kölö nani mati Yësu ayada zi nï, “Wisi 'bëyï akadïdï.” Here mo ehe biya vo dakota 'bënï ëtï omannï gbɔ.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Nenye kyïnë 'ba kö'du koro ma rïyö mati Yësu o'dɔ tapëtï tayi 'bɔmo ta Yudiya zi Galilaya.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.