João 4
Morokodo (MGC) vs NTLH
1 Farasiye owonnï henye, Yësu ëdï ku laga dagba ehe bapatisi kï'dï zi vo lö'böwë ndra ta da Yowani.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Tïnyö Yësu abapatisi vïdï kölö maako dë, nje vo lö'bö 'bɔmowe ra o'dɔnnï.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Mati Yësu owo kö'du mati ëdï akiya ne, mo ila Yudiya ehe ï'bë hulëhu zi Galilaya.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ta da gërï 'bɔmo ani, mo omba zi tï'bë kpuru ta Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Mï Samariya mo ayi zi gawo maako ru mo Seka, anza dë na kɔwɔ ta ra yaka mati Yakoba ï'dï zi wisi 'bënï Yosepa.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ku'ju 'ba Yakoba ëdï ani, ehe Yësu na riti ta bi lasi, alima akaŋo dakapa ku'ju ne. Ëdï kaa kadra kutë here.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Mbara vïdï 'ba Samariya maako ayi zi wini kuwu, ehe Yësu iya zi mo henye, “Ï'dï wini kuwë zi ma.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Vo lö'bö 'bɔmowe ï'bënnï ku mï gawo zi wakonyo kogo.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mbara ne aya'ba dɔ mo henye, “Yï Yuda ra ehe ma vïdï 'ba Samariya ra, hala atɔ'bɔ ko'jo ha ma kö'du wini kuwë?” Yude uwënnï wini dë tëmï sikɔ kölö vïdï 'ba Samariya ëtï.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yësu aya'ba dɔ mo henye, “Ëzë ayɔlɔ nje wa ma Wïrï ï'dï, ehe ëyï ra ëdï hë yï ko'jo kö'du wini kuwë, ako'jo hɔ mo, ehe mo akï'dï zi yï wini mati ï'dï dïdï.”
10 Então Jesus disse:
11 Mbara ne iya henye, “Kyedre, anza kpa dë kyere wini aba, ehe ku'ju ne ëdï na yöndu. Ta kila aki'ja wini mati ï'dï dïdï?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Zutu 'beze Yakoba ra ole ku'ju nenye zi ze, mo gisi 'bënïyë ëtï ehe ngötu 'bɔmowe uwënnï biya tëmï mo. Yï kyedre ta da Yakoba?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yësu aya'ba dɔ mo iya henye, “Vïdï biya ma uwë wini nenye atëdï na kɔdrɔ löhu,
13 Então Jesus disse:
14 mora vïdï ma uwë wini mati ma kï'dï zi mo atanza dë na kɔdrɔ löhu. Wini mati ma kï'dï zi mo atayi mï mo na ku'ju mati akï'dï zi mo dïdï ma ŋburu.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Mbara ne aya'ba dɔ mo iya henye, “Kyedre, ï'dï zi ma wini nani! Here ma tanza dë na kɔdrɔ löhu, mandere kazi ma tayi kinye zi wini kuwu.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yësu ayada zi mo iya henye, “Ï'bë ako'jo kora 'bëyï ehe ayi löhu.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Mo aya'ba dɔ mo iya henye, “Manza dë kora aba.” Yësu aya'ba henye, “Kö'du 'bëyï ne tïnyö mati iya henye anza dë kora aba ne.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Oze yï ku zi kora muyï, ehe kora ma ëdï lima mo aba yaanya aba ne anza tïnyö kora 'bëyï ra dë. Ayada zi ma kö'du tïnyö ra.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Mbara ne iya henye, “Kyedre, mongɔ yï nëbï ra.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Zutu 'ba Samariya amötunnï Wïrï da döku nenye, mora e Yude iye henye, Yerusalema ra bi ma da kamötu zi Wïrï.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yësu iya zi mo henye, “Oma mï ma, mbara, kadra mo ëdï atayi mati vïdï amötunnï 'Bu dekpe da döku nenye mandere mï Yerusalema.
21 Jesus disse:
22 E Samariye ayɔle dë tïnyö ëyï ra ëdï yë amötu, mora ze Yude, da yɔlɔ ku ëyï ra dëdï mötu, ga kö'du ëdï kazi Yude ra vo wayɔmɔ ayi.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mora kadra mo ëdï tayi, ehe ëdï ku nzɔ kinye, mati kyigɔ Lawo 'ba Wïrï aba vïdï akamötunnï 'Bu kaa mo tïnyö ëdï, kï'dï zi mo mötu ma tïnyö mati mo omba.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Wïrï ëdï Lawo ra, ehe nje kyigɔ 'ba Lawo 'bɔmo aba vïdï atɔ'bɔ mötu mo kaa mo tïnyö ëdï.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Mbara ne iya zi mo henye, “Ma yɔlɔ ku Masiya ne atayi, ehe ëzë mo ayi, mo akayada zi ze wa biya.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yësu aya'ba henye, “Ma ra mo, ma ra mo mati ëdï ame'do yï aba yaanya.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Mï kadra nani vo lö'bö 'ba Yësu a'bannï, ehe zë na rakaga zi ki'ja mo ëdïnnï ame'do mbara aba. Mora vïdï maako tëmï zë ako'jo ha mbara ne dë, “A'di ra omba?” Zë ako'jonnï ha Yësu dë, “Kö'du a'di ëdïyë ame'do mbara ne aba?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Mbara ne ila tele wini 'bënï ne ï'bë hulëhu mï gawo, ehe iya zi vïdïyë ani henye,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ayi onge kora ne, mo ayada zi ma biya wa mati mo'dɔ! Mo atëdï Korisitɔ ra?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Zë ilannï gawo ehe ï'bënnï zi kongɔ Yësu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Mï kadra ne vo lö'böwë alenzennï Yësu iyannï zi mo henye, “Raboni, oba wa maako zi konyo!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Mora mo aya'ba henye, “Mëdï wakonyo maako aba ayɔle kö'du mo dë.”
32 Jesus respondeu:
33 Here vo lö'böwë ayetonnï, kö'du ko'jo tëmï kutë nnï na bi dë nnï, “Vïdï maako ika wakonyo ku zi mo?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yësu iya zi zë henye, “Wakonyo 'bama ëdï zi koro kö'du 'ba Wïrï mati utu ma ehe zi kinde lɔɔ mati mo ï'dï zi ma zi ko'dɔ.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Akiye henye, ‘ëdï gba yehe sowɔ zi wakumu ta yaka.’ Mora ma yada zi ye henye, ongɔ bi te na laka da yake, wa mï yaka yaanya aba ahi ku, ehe ku nzɔ zi kumu.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Vïdï mati umu ehe atɔtɔ dɔ mo ika ku zi dïdï ma ŋburu ŋburu, ehe agamo mati ïlï ehe mo mati umu aba, atëdïnnï na rakyenyi bi kölö.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Kö'du kiya ne ëdï tïnyö, ‘Maako ïyï, agamo umu.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mutu wë zi nyenyo kumu mï yaka mati o'dɔ lɔɔ mo dë. Vïdï maakowe o'dɔnnï lɔɔ ani, ehe i'je wa kyɔ tëmï lɔɔ 'bëzë ne.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Vïdï kayo 'ba Samariya mï gawo nani omannï mï Yësu ga kö'du mbara ne iya henye, “Mo ayada zi ma biya wa ma mo'dɔ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Here mati vïdï 'ba Samariye ayinnï zi mo, zë alenzennï mo zi lima nnï aba, ehe Yësu alima ani ko'do rïyö aba.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Vïdï kayo 'ba Samariya maakowe omannï ga kö'du 'ba kö'du kise.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Zë iyannï zi mbara ne henye, “Doma ku yaanya aba, anza dë ga kö'du mati iya, mora ga kö'du ze na bi de ze dowo mo ku, ehe da yɔlɔ henye, mo ra tïnyö ëdï vo yɔmɔ 'ba damöku.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tapëtï ko'do rïyö aba ani, Yësu ila bi nani ehe ï'bë zi Galilaya.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Kö'du mo na bi dë nï iya henye, nëbï ɔwɔ dë mï dakaŋo 'bɔmo.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Mati mo ɔkɔ mï Galilaya, vïdï karani ïrïnnï mo kalakyedre aba, ga kö'du zë ï'bënnï mï karama 'ba laga 'ba koli mï Yerusalema ehe ongɔnnï biya wa mati mo o'dɔ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Mati Yësu a'ba zi Kana mï Galilaya, bi mati mo opi wini na a'ji. Vo mï turu maako ëdï ani wisi 'bɔmo na kɔɔ mï Kaparanamo.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Mati mo owo henye, Yësu ayi ku ta Yudiya zi Galilaya mo ï'bë zi mo ako'jo hɔ mo zi tï'bë Kaparanamo ehe zi kɔ'jɔ wisi 'bënï, mati mo ku kara zi koli.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yësu iya zi mo henye, “Vïdï maako tëmï yë oma dë nje ëzë onge kyïnë 'ba kö'du korowe ehe rakage.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Kora vo mï turu ne aya'ba dɔ mo henye, “Yere, ayi gba kazi wisi ama koli.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yësu iya zi mo henye, “Ï'bë wisi 'bëyï akadïdï.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Da gërï 'bɔmo liŋɔ vo lïtu 'bɔmowe andɔsi dë nnï mo aba kö'du kise aba zi mo. “Wisi 'bëyï ëdï ku zi tï'bë zi dïdï!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Mo ako'jo hë zë iya henye, “Kadra vala ra mati wisi 'bënï ne na laka?” Zë aya'bannï henye, “Ëdï ndï kadra kölö mataganya tapëtï kadra kutë mati rakyïtu ne ila mo.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Here 'bu mo asösu ëdï mï kadra kölö nani mati Yësu ayada zi nï, “Wisi 'bëyï akadïdï.” Here mo ehe biya vo dakota 'bënï ëtï omannï gbɔ.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Nenye kyïnë 'ba kö'du koro ma rïyö mati Yësu o'dɔ tapëtï tayi 'bɔmo ta Yudiya zi Galilaya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.