João 11

Morokodo (MGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kora maako ru mo Lazara alëpï na kɔɔ mï gawo 'ba Beteniya. Mo ëdï ëmï aba rïyö, Mariya ehe Marita.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Nenye kpa te Mariya mati yaa ope yënïngutru da Yere ehe akyitɔ burutu mo yëvu 'bënï aba.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ëmïyë utunnï kö'du kise zi Yësu ehe ayadannï zi mo aboka laka 'bɔmo Lazara ëdï na rakɔɔ.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Mati Yësu owo kö'du nenye iya henye, “Kɔɔ 'bɔmo ne ndundu mo anza dë koli, mora ëdï zi kika wayeto zi Wïrï ehe Wisi ɔmo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yësu ɔwɔ Marita, ëmï mo ehe Lazara.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Here mati mo owo mo ëdï na kɔɔ alima bi mati mo ëdï 'dɔmo ko'do rïyö aba löhu.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Neene mo iya zi vo lö'bö 'bënïyë henye, “Yaanya aba dï'bëë hulëhu Yudiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Zë iyannï henye, “Raboni, vïdï naniye ombannï zi ku'du yï yïtö aba brua! Kö'du a'di omba zi tï'bë hulëhu?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Yësu aya'ba henye, “Kadra anza dë 'butë dɔmorïyö mï ko'do kölö? Ëzë alasi mï kadra, bikanyi 'bëyï atëdï kazi kadra ehe otra ndï yï dë.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Mora ëzë alasi yɔndɔ aba, akotra ndï yë ga kö'du anza dë bikanyi maako aba.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Neene mo ayada zi zë henye, “Aboka ze Lazara ëdï ako'do, ehe mëdï tï'bë ani zi mo liro.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Zë aya'bannï henye, “Yere ëzë mo ëdï ako'do, mo atënyï na laka.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Yësu ëdï ame'do tïnyö kö'du koli 'ba Lazara, mora vo lö'böwë asösu 'bënnï mo ëdï nje ame'do kö'du 'ba ko'do.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Here Yësu ayada zi zë huwë, “Lazara oli ku.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ma rakyenyi aba manza dë ani, ga kö'du yaanya aba atëdïyë dɔnɔ aba zi kï'dï koma 'be mï ma. Dï'bëë zi mo.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Toma mati ru rëzë 'bɔmo ëdï “Loŋa” iya zi vo lö'bö agamowe henye, “Ayiye dï'bëë, here da tɔ'bɔ koli mo aba.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Mati Yësu ɔkɔ Beteniya, mo i'ja Lazara ëdï ku nzɔ mï dawogo ko'do sowɔ aba.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Beteniya ëdï tisiwa aba ta da wiṛi wota ta Yerusalema,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ehe Yuda kayo ayinnï ta gawo kyedre zi da Marita ehe Mariya lëlu ga kö'du öndu zë oli ku.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mati Marita owo henye Yësu ɔkɔ ku, mo ï'bë yaga zi dɔ mo kutrë, mora Mariya alima 'bënï loko.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Marita iya zi Yësu henye, “Yere, ëzë yï ëdï kinye, öndu ma oli dë.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Gbï le yaanya aba ne ma yɔlɔ ku henye Wïrï ako'dɔ wa mati ako'jo.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yësu ayada zi mo iya henye, “Öndu yï akadïdï löhu.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marita aya'ba dɔ mo iya henye, “Ma yɔlɔ ku mo atënyï na dïdï mï ndundu ko'do aba, ëzë biya yöku ënyï ku.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Yësu iya zi Marita henye, “Ma ra vïdï mati ëdï yöku kïnjë zi dïdï. Vïdï biya mati omannï mï ma akadïdïnnï, ëzë olinnï le.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ehe vïdï biya mati alimannï ga kö'du 'ba koma mï ma tïnyö akolinnï dë. Oma nenye ku?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Mo alëzë iya henye, “Ɔɔ Yere, moma yï Korisitɔ ra, Wisi 'ba Wïrï. Yï ra vïdï mati da sösu kö'du mo atayi mï damöku ne.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Tapëtï Marita iya nenye, mo ï'bë liwo iya zi ëmï nï Mariya, “Raboni ëdï kinye, ehe mo omba zi yï kongɔ.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Kandi mati Mariya owo nenye, mo ënyï rïyë ï'bë yaga zi Yësu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Mo gba yaga ta ra gawo bi mati Marita ï'bë dɔ mo kutrë.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Vïdï kayo ayinnï zi da Mariya lëlu, ehe mati kandi zë ongɔnnï mo ila loko, asösunnï mo ëdï tï'bë dawogo zi kudu. Here zë alö'bönnï gbɔ ga ndï mo.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Mariya ï'bë bi mati Yësu 'dɔmo. Kandi mati mo ongɔ mo, alɔmvɔ burutu mo iya henye, “Yere, ëdï kyere kinye, öndu ma oli dë.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Mati Yësu ongɔ Mariya ehe vïdï mati mo aba ëdïnnï akudu, mo kö'du sösu aba
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ako'jo henye, “Kila ï'dï yë ida rɔ mo?” Zë aya'bannï henye, “Yere, ayi ongɔ te.”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Yësu ayeto kudu.
35 Jesus chorou.
36 Vïdï iyannï henye, “Ongɔ te hala mo ɔwɔ Lazara.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Kya zë maakowe iyannï henye, “Mo ayëhu komo 'ba vo komoköndu. Kö'du a'di mo atɔ'bɔ dë sesi Lazara kazi koli?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Yësu zɔ kö'du sösu kyedre aba. Here mo ï'bë dawogo mati na wöru yïtö alulu ŋbïrï hɔ mo.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Neene mo ayada zi vïdïyë yïtö ne lulu 'de yaga ta hɔ mo. Mora Marita iya henye, “Yere, ayɔlɔ henye, Lazara oli gɔ mo o'do ku sowɔ, ehe këzï mo atëdï ku na kyënyë.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Yësu aya'ba dɔ mo henye, “Gba ma yada dë zi yï henye, ëzë ëdï koma aba, akongɔ bikanyi kyedre 'ba Wïrï?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tapëtï alulu yïtö ne ku dakapa, Yësu ongɔ bi rïyë zi komorïyë ehe amötu henye, “'Bu, mo'dɔ öwö'dï zi yï ga kö'du aya'ba da mötu 'bama.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ma yɔlɔ ku 'duwï ëdï da mötu 'bama ya'ba. Mora miya nenye, here zi vïdï kinye nee koma yï ra utu ma.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Mati Yësu inde mötu ku, mo ako'jo wa gu kyembe aba henye, “Lazara, ayi yaga!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Kora mati oli ne ayi gbɔ yaga. Kala mowe ehe ndï mowe olo mï bɔngɔ 'ba wakusu, ehe bɔngɔ ayöfu komo mo. Yësu ayada zi vïdïyë henye, “Inge mo, ile mo mï'bë.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Vïdï kayo mati ayinnï zi Mariya, ongɔnnï wa mati Yësu o'dɔ, zë ï'dïnnï koma 'bënnï mï mo.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Maakowe ï'bënnï zi Farasiye ehe ayadannï wa mati Yësu o'dɔ.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Here kyedree 'ba vo karase ehe Farasiye atɔtɔ rë nnï bi kölö iyannï henye, “A'di ra da ko'de? Kora nenye ëdï kyïnë 'ba kö'du koro ko'dɔ kyɔ.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ëzë da dɔre mo dë yaanya aba, vïdï biya akï'dïnnï koma 'bënnï mï mo. Neene vïdï 'ba Roma atayinnï ehe akayaŋannï yëkëlu dakaŋo 'beze aba.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ma kölö maako tëmï zë ru mo Kayafa, mo ra kyedre 'ba vo karase mï kɔɔ nani. Mo ame'do rïyë iya henye, “E vïdï nee, anze dë kö'du yɔlɔ aba.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ayɔle dë henye, ëdï na laka zi vïdï kölö koli kö'du vïdïyë, kazi dakaŋo ra yaŋa biya?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kayafa iya nenye dë na bi dë nï. Kaa kyedre 'ba vo karase mï kɔɔ nani, mo ëdï kumë henye, Yësu ra akoli kö'du 'ba dakaŋo.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Yësu oli dë nje kö'du dakaŋo 'ba Yude. Mo akoli zi kika vïdï biya 'ba Wïrï mati apere rë nnï ne zi drɔko bi kölö.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Here mï ko'do nani dagba ani, vïdï ayetonnï mala ko'dɔ zi Yësu kï'dï zi koli.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ga kö'du mala rɔ mo nenye, Yësu adɔrɔ lasi toko mï vïdï kayo na dangölö. Mo ï'bë mï gawo 'ba Efaremo, mati kara dakapa lïpï, ehe mo alima ani vo lö'bö 'bënïyë ëtï.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ëdï ku kara zi karama kadra 'ba laga 'ba koli. Vïdï kayo 'ba Yude mati alimannï yaga tëmï dakaŋo, ayinnï mï Yerusalema zi rë nnï kɔ'jɔ ŋbala ga kö'du 'ba karama.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Zë omannï bi toko kö'du Yësu. Neene mati zë ëdïnnï mï yëkëlu, zë ako'jonnï oka ma kölö maako henye, “Asösu 'bëyï mo atayi dë kinye mï karama 'ba laga 'ba koli?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Kyedre 'ba vo karase ehe Farasiye ayadannï zi vïdïyë zi zë yɔlɔ, ëzë vïdï maako tëmï zë ongɔ Yësu ku. Nenye ëdï hala zë asösunnï zi mo kïrï.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.