João 11

Morokodo (MGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kora maako ru mo Lazara alëpï na kɔɔ mï gawo 'ba Beteniya. Mo ëdï ëmï aba rïyö, Mariya ehe Marita.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nenye kpa te Mariya mati yaa ope yënïngutru da Yere ehe akyitɔ burutu mo yëvu 'bënï aba.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ëmïyë utunnï kö'du kise zi Yësu ehe ayadannï zi mo aboka laka 'bɔmo Lazara ëdï na rakɔɔ.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Mati Yësu owo kö'du nenye iya henye, “Kɔɔ 'bɔmo ne ndundu mo anza dë koli, mora ëdï zi kika wayeto zi Wïrï ehe Wisi ɔmo.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yësu ɔwɔ Marita, ëmï mo ehe Lazara.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Here mati mo owo mo ëdï na kɔɔ alima bi mati mo ëdï 'dɔmo ko'do rïyö aba löhu.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Neene mo iya zi vo lö'bö 'bënïyë henye, “Yaanya aba dï'bëë hulëhu Yudiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Zë iyannï henye, “Raboni, vïdï naniye ombannï zi ku'du yï yïtö aba brua! Kö'du a'di omba zi tï'bë hulëhu?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yësu aya'ba henye, “Kadra anza dë 'butë dɔmorïyö mï ko'do kölö? Ëzë alasi mï kadra, bikanyi 'bëyï atëdï kazi kadra ehe otra ndï yï dë.
9 Jesus respondeu:
10 Mora ëzë alasi yɔndɔ aba, akotra ndï yë ga kö'du anza dë bikanyi maako aba.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Neene mo ayada zi zë henye, “Aboka ze Lazara ëdï ako'do, ehe mëdï tï'bë ani zi mo liro.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Zë aya'bannï henye, “Yere ëzë mo ëdï ako'do, mo atënyï na laka.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yësu ëdï ame'do tïnyö kö'du koli 'ba Lazara, mora vo lö'böwë asösu 'bënnï mo ëdï nje ame'do kö'du 'ba ko'do.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Here Yësu ayada zi zë huwë, “Lazara oli ku.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ma rakyenyi aba manza dë ani, ga kö'du yaanya aba atëdïyë dɔnɔ aba zi kï'dï koma 'be mï ma. Dï'bëë zi mo.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Toma mati ru rëzë 'bɔmo ëdï “Loŋa” iya zi vo lö'bö agamowe henye, “Ayiye dï'bëë, here da tɔ'bɔ koli mo aba.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Mati Yësu ɔkɔ Beteniya, mo i'ja Lazara ëdï ku nzɔ mï dawogo ko'do sowɔ aba.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Beteniya ëdï tisiwa aba ta da wiṛi wota ta Yerusalema,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 ehe Yuda kayo ayinnï ta gawo kyedre zi da Marita ehe Mariya lëlu ga kö'du öndu zë oli ku.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mati Marita owo henye Yësu ɔkɔ ku, mo ï'bë yaga zi dɔ mo kutrë, mora Mariya alima 'bënï loko.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marita iya zi Yësu henye, “Yere, ëzë yï ëdï kinye, öndu ma oli dë.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Gbï le yaanya aba ne ma yɔlɔ ku henye Wïrï ako'dɔ wa mati ako'jo.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yësu ayada zi mo iya henye, “Öndu yï akadïdï löhu.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marita aya'ba dɔ mo iya henye, “Ma yɔlɔ ku mo atënyï na dïdï mï ndundu ko'do aba, ëzë biya yöku ënyï ku.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yësu iya zi Marita henye, “Ma ra vïdï mati ëdï yöku kïnjë zi dïdï. Vïdï biya mati omannï mï ma akadïdïnnï, ëzë olinnï le.
25 Então Jesus declarou:
26 Ehe vïdï biya mati alimannï ga kö'du 'ba koma mï ma tïnyö akolinnï dë. Oma nenye ku?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mo alëzë iya henye, “Ɔɔ Yere, moma yï Korisitɔ ra, Wisi 'ba Wïrï. Yï ra vïdï mati da sösu kö'du mo atayi mï damöku ne.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Tapëtï Marita iya nenye, mo ï'bë liwo iya zi ëmï nï Mariya, “Raboni ëdï kinye, ehe mo omba zi yï kongɔ.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kandi mati Mariya owo nenye, mo ënyï rïyë ï'bë yaga zi Yësu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Mo gba yaga ta ra gawo bi mati Marita ï'bë dɔ mo kutrë.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Vïdï kayo ayinnï zi da Mariya lëlu, ehe mati kandi zë ongɔnnï mo ila loko, asösunnï mo ëdï tï'bë dawogo zi kudu. Here zë alö'bönnï gbɔ ga ndï mo.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mariya ï'bë bi mati Yësu 'dɔmo. Kandi mati mo ongɔ mo, alɔmvɔ burutu mo iya henye, “Yere, ëdï kyere kinye, öndu ma oli dë.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Mati Yësu ongɔ Mariya ehe vïdï mati mo aba ëdïnnï akudu, mo kö'du sösu aba
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ako'jo henye, “Kila ï'dï yë ida rɔ mo?” Zë aya'bannï henye, “Yere, ayi ongɔ te.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yësu ayeto kudu.
35 Jesus chorou.
36 Vïdï iyannï henye, “Ongɔ te hala mo ɔwɔ Lazara.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Kya zë maakowe iyannï henye, “Mo ayëhu komo 'ba vo komoköndu. Kö'du a'di mo atɔ'bɔ dë sesi Lazara kazi koli?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yësu zɔ kö'du sösu kyedre aba. Here mo ï'bë dawogo mati na wöru yïtö alulu ŋbïrï hɔ mo.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Neene mo ayada zi vïdïyë yïtö ne lulu 'de yaga ta hɔ mo. Mora Marita iya henye, “Yere, ayɔlɔ henye, Lazara oli gɔ mo o'do ku sowɔ, ehe këzï mo atëdï ku na kyënyë.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yësu aya'ba dɔ mo henye, “Gba ma yada dë zi yï henye, ëzë ëdï koma aba, akongɔ bikanyi kyedre 'ba Wïrï?”
40 Jesus respondeu:
41 Tapëtï alulu yïtö ne ku dakapa, Yësu ongɔ bi rïyë zi komorïyë ehe amötu henye, “'Bu, mo'dɔ öwö'dï zi yï ga kö'du aya'ba da mötu 'bama.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ma yɔlɔ ku 'duwï ëdï da mötu 'bama ya'ba. Mora miya nenye, here zi vïdï kinye nee koma yï ra utu ma.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mati Yësu inde mötu ku, mo ako'jo wa gu kyembe aba henye, “Lazara, ayi yaga!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Kora mati oli ne ayi gbɔ yaga. Kala mowe ehe ndï mowe olo mï bɔngɔ 'ba wakusu, ehe bɔngɔ ayöfu komo mo. Yësu ayada zi vïdïyë henye, “Inge mo, ile mo mï'bë.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Vïdï kayo mati ayinnï zi Mariya, ongɔnnï wa mati Yësu o'dɔ, zë ï'dïnnï koma 'bënnï mï mo.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Maakowe ï'bënnï zi Farasiye ehe ayadannï wa mati Yësu o'dɔ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Here kyedree 'ba vo karase ehe Farasiye atɔtɔ rë nnï bi kölö iyannï henye, “A'di ra da ko'de? Kora nenye ëdï kyïnë 'ba kö'du koro ko'dɔ kyɔ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ëzë da dɔre mo dë yaanya aba, vïdï biya akï'dïnnï koma 'bënnï mï mo. Neene vïdï 'ba Roma atayinnï ehe akayaŋannï yëkëlu dakaŋo 'beze aba.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ma kölö maako tëmï zë ru mo Kayafa, mo ra kyedre 'ba vo karase mï kɔɔ nani. Mo ame'do rïyë iya henye, “E vïdï nee, anze dë kö'du yɔlɔ aba.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ayɔle dë henye, ëdï na laka zi vïdï kölö koli kö'du vïdïyë, kazi dakaŋo ra yaŋa biya?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayafa iya nenye dë na bi dë nï. Kaa kyedre 'ba vo karase mï kɔɔ nani, mo ëdï kumë henye, Yësu ra akoli kö'du 'ba dakaŋo.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Yësu oli dë nje kö'du dakaŋo 'ba Yude. Mo akoli zi kika vïdï biya 'ba Wïrï mati apere rë nnï ne zi drɔko bi kölö.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Here mï ko'do nani dagba ani, vïdï ayetonnï mala ko'dɔ zi Yësu kï'dï zi koli.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ga kö'du mala rɔ mo nenye, Yësu adɔrɔ lasi toko mï vïdï kayo na dangölö. Mo ï'bë mï gawo 'ba Efaremo, mati kara dakapa lïpï, ehe mo alima ani vo lö'bö 'bënïyë ëtï.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ëdï ku kara zi karama kadra 'ba laga 'ba koli. Vïdï kayo 'ba Yude mati alimannï yaga tëmï dakaŋo, ayinnï mï Yerusalema zi rë nnï kɔ'jɔ ŋbala ga kö'du 'ba karama.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Zë omannï bi toko kö'du Yësu. Neene mati zë ëdïnnï mï yëkëlu, zë ako'jonnï oka ma kölö maako henye, “Asösu 'bëyï mo atayi dë kinye mï karama 'ba laga 'ba koli?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Kyedre 'ba vo karase ehe Farasiye ayadannï zi vïdïyë zi zë yɔlɔ, ëzë vïdï maako tëmï zë ongɔ Yësu ku. Nenye ëdï hala zë asösunnï zi mo kïrï.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.