João 11
Morokodo (MGC) vs ACF
1 Kora maako ru mo Lazara alëpï na kɔɔ mï gawo 'ba Beteniya. Mo ëdï ëmï aba rïyö, Mariya ehe Marita.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nenye kpa te Mariya mati yaa ope yënïngutru da Yere ehe akyitɔ burutu mo yëvu 'bënï aba.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Ëmïyë utunnï kö'du kise zi Yësu ehe ayadannï zi mo aboka laka 'bɔmo Lazara ëdï na rakɔɔ.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mati Yësu owo kö'du nenye iya henye, “Kɔɔ 'bɔmo ne ndundu mo anza dë koli, mora ëdï zi kika wayeto zi Wïrï ehe Wisi ɔmo.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yësu ɔwɔ Marita, ëmï mo ehe Lazara.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Here mati mo owo mo ëdï na kɔɔ alima bi mati mo ëdï 'dɔmo ko'do rïyö aba löhu.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Neene mo iya zi vo lö'bö 'bënïyë henye, “Yaanya aba dï'bëë hulëhu Yudiya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Zë iyannï henye, “Raboni, vïdï naniye ombannï zi ku'du yï yïtö aba brua! Kö'du a'di omba zi tï'bë hulëhu?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Yësu aya'ba henye, “Kadra anza dë 'butë dɔmorïyö mï ko'do kölö? Ëzë alasi mï kadra, bikanyi 'bëyï atëdï kazi kadra ehe otra ndï yï dë.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mora ëzë alasi yɔndɔ aba, akotra ndï yë ga kö'du anza dë bikanyi maako aba.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Neene mo ayada zi zë henye, “Aboka ze Lazara ëdï ako'do, ehe mëdï tï'bë ani zi mo liro.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Zë aya'bannï henye, “Yere ëzë mo ëdï ako'do, mo atënyï na laka.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yësu ëdï ame'do tïnyö kö'du koli 'ba Lazara, mora vo lö'böwë asösu 'bënnï mo ëdï nje ame'do kö'du 'ba ko'do.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Here Yësu ayada zi zë huwë, “Lazara oli ku.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ma rakyenyi aba manza dë ani, ga kö'du yaanya aba atëdïyë dɔnɔ aba zi kï'dï koma 'be mï ma. Dï'bëë zi mo.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Toma mati ru rëzë 'bɔmo ëdï “Loŋa” iya zi vo lö'bö agamowe henye, “Ayiye dï'bëë, here da tɔ'bɔ koli mo aba.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mati Yësu ɔkɔ Beteniya, mo i'ja Lazara ëdï ku nzɔ mï dawogo ko'do sowɔ aba.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Beteniya ëdï tisiwa aba ta da wiṛi wota ta Yerusalema,
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 ehe Yuda kayo ayinnï ta gawo kyedre zi da Marita ehe Mariya lëlu ga kö'du öndu zë oli ku.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mati Marita owo henye Yësu ɔkɔ ku, mo ï'bë yaga zi dɔ mo kutrë, mora Mariya alima 'bënï loko.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marita iya zi Yësu henye, “Yere, ëzë yï ëdï kinye, öndu ma oli dë.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Gbï le yaanya aba ne ma yɔlɔ ku henye Wïrï ako'dɔ wa mati ako'jo.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yësu ayada zi mo iya henye, “Öndu yï akadïdï löhu.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marita aya'ba dɔ mo iya henye, “Ma yɔlɔ ku mo atënyï na dïdï mï ndundu ko'do aba, ëzë biya yöku ënyï ku.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yësu iya zi Marita henye, “Ma ra vïdï mati ëdï yöku kïnjë zi dïdï. Vïdï biya mati omannï mï ma akadïdïnnï, ëzë olinnï le.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ehe vïdï biya mati alimannï ga kö'du 'ba koma mï ma tïnyö akolinnï dë. Oma nenye ku?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mo alëzë iya henye, “Ɔɔ Yere, moma yï Korisitɔ ra, Wisi 'ba Wïrï. Yï ra vïdï mati da sösu kö'du mo atayi mï damöku ne.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tapëtï Marita iya nenye, mo ï'bë liwo iya zi ëmï nï Mariya, “Raboni ëdï kinye, ehe mo omba zi yï kongɔ.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Kandi mati Mariya owo nenye, mo ënyï rïyë ï'bë yaga zi Yësu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Mo gba yaga ta ra gawo bi mati Marita ï'bë dɔ mo kutrë.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Vïdï kayo ayinnï zi da Mariya lëlu, ehe mati kandi zë ongɔnnï mo ila loko, asösunnï mo ëdï tï'bë dawogo zi kudu. Here zë alö'bönnï gbɔ ga ndï mo.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mariya ï'bë bi mati Yësu 'dɔmo. Kandi mati mo ongɔ mo, alɔmvɔ burutu mo iya henye, “Yere, ëdï kyere kinye, öndu ma oli dë.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mati Yësu ongɔ Mariya ehe vïdï mati mo aba ëdïnnï akudu, mo kö'du sösu aba
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Ako'jo henye, “Kila ï'dï yë ida rɔ mo?” Zë aya'bannï henye, “Yere, ayi ongɔ te.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Yësu ayeto kudu.
35 Jesus chorou.
36 Vïdï iyannï henye, “Ongɔ te hala mo ɔwɔ Lazara.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Kya zë maakowe iyannï henye, “Mo ayëhu komo 'ba vo komoköndu. Kö'du a'di mo atɔ'bɔ dë sesi Lazara kazi koli?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yësu zɔ kö'du sösu kyedre aba. Here mo ï'bë dawogo mati na wöru yïtö alulu ŋbïrï hɔ mo.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Neene mo ayada zi vïdïyë yïtö ne lulu 'de yaga ta hɔ mo. Mora Marita iya henye, “Yere, ayɔlɔ henye, Lazara oli gɔ mo o'do ku sowɔ, ehe këzï mo atëdï ku na kyënyë.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Yësu aya'ba dɔ mo henye, “Gba ma yada dë zi yï henye, ëzë ëdï koma aba, akongɔ bikanyi kyedre 'ba Wïrï?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tapëtï alulu yïtö ne ku dakapa, Yësu ongɔ bi rïyë zi komorïyë ehe amötu henye, “'Bu, mo'dɔ öwö'dï zi yï ga kö'du aya'ba da mötu 'bama.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ma yɔlɔ ku 'duwï ëdï da mötu 'bama ya'ba. Mora miya nenye, here zi vïdï kinye nee koma yï ra utu ma.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mati Yësu inde mötu ku, mo ako'jo wa gu kyembe aba henye, “Lazara, ayi yaga!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Kora mati oli ne ayi gbɔ yaga. Kala mowe ehe ndï mowe olo mï bɔngɔ 'ba wakusu, ehe bɔngɔ ayöfu komo mo. Yësu ayada zi vïdïyë henye, “Inge mo, ile mo mï'bë.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Vïdï kayo mati ayinnï zi Mariya, ongɔnnï wa mati Yësu o'dɔ, zë ï'dïnnï koma 'bënnï mï mo.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Maakowe ï'bënnï zi Farasiye ehe ayadannï wa mati Yësu o'dɔ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Here kyedree 'ba vo karase ehe Farasiye atɔtɔ rë nnï bi kölö iyannï henye, “A'di ra da ko'de? Kora nenye ëdï kyïnë 'ba kö'du koro ko'dɔ kyɔ.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ëzë da dɔre mo dë yaanya aba, vïdï biya akï'dïnnï koma 'bënnï mï mo. Neene vïdï 'ba Roma atayinnï ehe akayaŋannï yëkëlu dakaŋo 'beze aba.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ma kölö maako tëmï zë ru mo Kayafa, mo ra kyedre 'ba vo karase mï kɔɔ nani. Mo ame'do rïyë iya henye, “E vïdï nee, anze dë kö'du yɔlɔ aba.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ayɔle dë henye, ëdï na laka zi vïdï kölö koli kö'du vïdïyë, kazi dakaŋo ra yaŋa biya?”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kayafa iya nenye dë na bi dë nï. Kaa kyedre 'ba vo karase mï kɔɔ nani, mo ëdï kumë henye, Yësu ra akoli kö'du 'ba dakaŋo.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Yësu oli dë nje kö'du dakaŋo 'ba Yude. Mo akoli zi kika vïdï biya 'ba Wïrï mati apere rë nnï ne zi drɔko bi kölö.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Here mï ko'do nani dagba ani, vïdï ayetonnï mala ko'dɔ zi Yësu kï'dï zi koli.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ga kö'du mala rɔ mo nenye, Yësu adɔrɔ lasi toko mï vïdï kayo na dangölö. Mo ï'bë mï gawo 'ba Efaremo, mati kara dakapa lïpï, ehe mo alima ani vo lö'bö 'bënïyë ëtï.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Ëdï ku kara zi karama kadra 'ba laga 'ba koli. Vïdï kayo 'ba Yude mati alimannï yaga tëmï dakaŋo, ayinnï mï Yerusalema zi rë nnï kɔ'jɔ ŋbala ga kö'du 'ba karama.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Zë omannï bi toko kö'du Yësu. Neene mati zë ëdïnnï mï yëkëlu, zë ako'jonnï oka ma kölö maako henye, “Asösu 'bëyï mo atayi dë kinye mï karama 'ba laga 'ba koli?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Kyedre 'ba vo karase ehe Farasiye ayadannï zi vïdïyë zi zë yɔlɔ, ëzë vïdï maako tëmï zë ongɔ Yësu ku. Nenye ëdï hala zë asösunnï zi mo kïrï.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.