Atos 22
mfxl (MFXL) vs NVT
1 «Ta ishuntho, ta aduntho, taanii yhatti yinttis inggiza malssa si7oytta.»
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Phawuloosa unttis Ibraysxe doonar odiza si7ii kaseesaypp aathii si7ii ateeza. E yeegeeza,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «Taanii Kilqqa yez Xerseese yelinttii yha katamayid dicceeza. Ta asitamaaraykka Gamaalale; taanii nu aditay higga miinthii tamaareeza, yhayino yi ubbay hanizay garkk Xoossayis mishinttiza Ayihude asii.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Taanii yha oga kaalliza maachchitayinnee dhiirathita aykkii achch keetha olittarannee unttan wodhisod hellodayis meto beezeez asii.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yey garkkekka, qeese halaqaynnee Shanggo ubbay tabaz markkattodayis danda7iza. Taanii Damasqqo yez u ishitayis unttapp dabddaabbe ekkii ezayid yez asitay acinttii seerinttod garkk Yerusalaame ko7odayis yhanigeeza.»
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 «Taanii yhanigii Damasqqo hellodar seeta gallas qoppekka salopp gita poo7o ta kalayir poo7eeza.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Taanii sa7a pokkii yezin, ‹Saa7oola, Saa7oola, tana abis bayi7inee?› giz qaala si7eeza.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Taanii mahii, ‹Godayyo, neenii oonoo?› yeegeeza.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Taar yezitay poo7a be7eezaypp attin taas odiza qaala si7ekkaya.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 «Taanii, ‹Godayyo, ta ab udo?› yeegeeza.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ye wolqqama poo7aypp denddeezayid ta aafay be7aam ixin, taar yez asitay ta kusha aykkii, tana goochchin Damasqqo helleeza.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 «Damasqqo yez Ayihude ubbay unddenna bonchchiza pettii Hanana giz athay, nu higga bonchchizaynnee Xoossa miinthii woossizay yeza.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Hanana taako yi7ii, ta kale eqqii, ‹Ta ishayyo Saa7oola, bo7oba› yeegeeza. Ellisii taanii eza be7o aykkeeza.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 «E taako, ‹Nu aditay Xoossay neenii e shene eroday garkk, xilla be7aday garkkennee e doonapp qaala si7oday garkk tiinatii nena dooreeza.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ne be7eezbazinnee si7eez baz as ubba tiina ees markka maaqqoda.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yhatti abis gam7ee? Denddii xammaqinttoba; e suntha xeegittar ne nagaraypp meecinttoba› yeegeeza.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 «Taanii guye Yerusalaame maaqqii Xooss keetha woosodar, taas qonccithii bentteeza.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Qonccithar Goday taako, ‹Ne taas markkattiz markkatitha asay ekkeka gishos ellisii Yerusalaamepp kezoba› yeegodar ta be7eeza.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 «Taanii, ‹Godayyo, Ayihude Woosa Keeth ubbayid nena ammanizita aykkii yadhdheezannee achch kara oleeza unttii eriza.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Unttii ne markka Isxifaanose wodhodar taanii ye odayid asayir tobbeeza. Ma u kale eqqii eza wodheezitayis ma7o naagiza› yeegeeza.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 «Goday taako, ‹Taanii nena Ayihude maaqqekka asayiko haakko aqo kiitteezay gishos denddii qitoba› » yeegeeza.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Phawuloosa ye qaala odii haasod hellodayis asay E giza si7iza. Yeypp guye, fa qaala dhoqq udii, «Yhaya biittaypp dhabisoba! E shemppor yezodayis beezooya» yeegeeza.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Unttii uukkittarannee, fa ma7o afa dakkittarannee baana afa denthodar;
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Shaalaqay bi7ii wotaaddaritay Phawuloosana u fa yeza aqo kanggoday garkk azazeeza. Ma asay abis yey garkk uukkizako erodayis koyii Phawuloosa alanggar garafii pilagoday garkk unttan azazeeza.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Zin wotaaddaritay Phawuloosa dafer miinthii accii garafod hanodar Phawuloosa fa kale eqqeez mato halaqitayiko, «Oroome as pirdda bayith garafizay yinttis woga?» yeegeeza.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Mato halaqay yeya si7ii shaalaqayiko yhanigii, «Yha athay Oroome asii. Neenii ab oothodayis qoppeenee?» yeegii oycceeza.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Shaalaqay Phawuloosako shiiqii, «Neenii Oroome aso? An taas odoba» yeegeeza.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Shaalaqay mahii, «Taanii yha gadetitha gaame miisher wonggeeza» yeegeeza.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Yey gishos, Phawuloosa pilagodayis qoppeezitay izir eepp shaakintteeza. Shaalaqay Oroome as maaqqeezana erii acciseezayis yashshitteeza.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Wonttitha gallas Shaalaqay, Ayihuditay Phawuloosa abis mooteezako geeshshii erodayis koyeeza. Qeese halaqitayinnee shanggo ubbay shiiqoday garkk azazeeza; ma Phawuloosa achchapp bili7isii u tiina esseeza.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.