Atos 22

mfxl (MFXL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 «Ta ishuntho, ta aduntho, taanii yhatti yinttis inggiza malssa si7oytta.»
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Phawuloosa unttis Ibraysxe doonar odiza si7ii kaseesaypp aathii si7ii ateeza. E yeegeeza,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Taanii Kilqqa yez Xerseese yelinttii yha katamayid dicceeza. Ta asitamaaraykka Gamaalale; taanii nu aditay higga miinthii tamaareeza, yhayino yi ubbay hanizay garkk Xoossayis mishinttiza Ayihude asii.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Taanii yha oga kaalliza maachchitayinnee dhiirathita aykkii achch keetha olittarannee unttan wodhisod hellodayis meto beezeez asii.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Yey garkkekka, qeese halaqaynnee Shanggo ubbay tabaz markkattodayis danda7iza. Taanii Damasqqo yez u ishitayis unttapp dabddaabbe ekkii ezayid yez asitay acinttii seerinttod garkk Yerusalaame ko7odayis yhanigeeza.»
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 «Taanii yhanigii Damasqqo hellodar seeta gallas qoppekka salopp gita poo7o ta kalayir poo7eeza.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Taanii sa7a pokkii yezin, ‹Saa7oola, Saa7oola, tana abis bayi7inee?› giz qaala si7eeza.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Taanii mahii, ‹Godayyo, neenii oonoo?› yeegeeza.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Taar yezitay poo7a be7eezaypp attin taas odiza qaala si7ekkaya.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 «Taanii, ‹Godayyo, ta ab udo?› yeegeeza.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ye wolqqama poo7aypp denddeezayid ta aafay be7aam ixin, taar yez asitay ta kusha aykkii, tana goochchin Damasqqo helleeza.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 «Damasqqo yez Ayihude ubbay unddenna bonchchiza pettii Hanana giz athay, nu higga bonchchizaynnee Xoossa miinthii woossizay yeza.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Hanana taako yi7ii, ta kale eqqii, ‹Ta ishayyo Saa7oola, bo7oba› yeegeeza. Ellisii taanii eza be7o aykkeeza.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 «E taako, ‹Nu aditay Xoossay neenii e shene eroday garkk, xilla be7aday garkkennee e doonapp qaala si7oday garkk tiinatii nena dooreeza.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ne be7eezbazinnee si7eez baz as ubba tiina ees markka maaqqoda.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Yhatti abis gam7ee? Denddii xammaqinttoba; e suntha xeegittar ne nagaraypp meecinttoba› yeegeeza.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 «Taanii guye Yerusalaame maaqqii Xooss keetha woosodar, taas qonccithii bentteeza.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Qonccithar Goday taako, ‹Ne taas markkattiz markkatitha asay ekkeka gishos ellisii Yerusalaamepp kezoba› yeegodar ta be7eeza.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 «Taanii, ‹Godayyo, Ayihude Woosa Keeth ubbayid nena ammanizita aykkii yadhdheezannee achch kara oleeza unttii eriza.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Unttii ne markka Isxifaanose wodhodar taanii ye odayid asayir tobbeeza. Ma u kale eqqii eza wodheezitayis ma7o naagiza› yeegeeza.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 «Goday taako, ‹Taanii nena Ayihude maaqqekka asayiko haakko aqo kiitteezay gishos denddii qitoba› » yeegeeza.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Phawuloosa ye qaala odii haasod hellodayis asay E giza si7iza. Yeypp guye, fa qaala dhoqq udii, «Yhaya biittaypp dhabisoba! E shemppor yezodayis beezooya» yeegeeza.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Unttii uukkittarannee, fa ma7o afa dakkittarannee baana afa denthodar;
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Shaalaqay bi7ii wotaaddaritay Phawuloosana u fa yeza aqo kanggoday garkk azazeeza. Ma asay abis yey garkk uukkizako erodayis koyii Phawuloosa alanggar garafii pilagoday garkk unttan azazeeza.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Zin wotaaddaritay Phawuloosa dafer miinthii accii garafod hanodar Phawuloosa fa kale eqqeez mato halaqitayiko, «Oroome as pirdda bayith garafizay yinttis woga?» yeegeeza.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Mato halaqay yeya si7ii shaalaqayiko yhanigii, «Yha athay Oroome asii. Neenii ab oothodayis qoppeenee?» yeegii oycceeza.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Shaalaqay Phawuloosako shiiqii, «Neenii Oroome aso? An taas odoba» yeegeeza.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Shaalaqay mahii, «Taanii yha gadetitha gaame miisher wonggeeza» yeegeeza.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Yey gishos, Phawuloosa pilagodayis qoppeezitay izir eepp shaakintteeza. Shaalaqay Oroome as maaqqeezana erii acciseezayis yashshitteeza.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Wonttitha gallas Shaalaqay, Ayihuditay Phawuloosa abis mooteezako geeshshii erodayis koyeeza. Qeese halaqitayinnee shanggo ubbay shiiqoday garkk azazeeza; ma Phawuloosa achchapp bili7isii u tiina esseeza.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.