Rute 1
mfo (MFO) vs VC
1 K'ogbe kw'iwa asi-aponga adabhi Israẹl, wa okwo f'ideden owobh m'irerek nna. Ojinọng wani kw'ofon Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda, obina ttara kwanọng kwẹ, ọmaana va pẹ p'ijinọng afa, bẹ atza aruk k'irerek sa Moab.
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 Ojinọng nwuma okpen Ẹlimẹlẹk, kwanọng kwẹ okpena Naomi, va pẹ p'ijinọng afa, akpena Malọn ọmaana Kiliyọn. Wa bẹ biphyir ade ammaana p'Ẹphrat p'arukhi k'obhon kwa Bẹtẹlẹhẹm k'ẹkhọma cha Juda. Wa bẹ achin k'irek sa Moab, atza aruk mẹ.
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 Ẹlimẹlẹk, kw'ode odim kwa Naomi okwu ope ọjẹ-ẹ va p'ijinọng afa.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 Malọn ọmaana Kiliyọn akwu atzọkha aMoab-panọng p'akpen Ọpa ọmaana Rut, abẹ aruk mẹ, ọttọhk ka cho jobh,
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 matzẹmaa Malọn ọmaana Kiliyọn abira ape, Naomi odim ọmaana va, dọk kọkhaam.
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 K'ogbe kwa Naomi ọbhaang ka Moab bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'anọng pẹ ọda ttara ọchattọhk. Naomi ttara panọng pa va pẹ, ado for bi abhana.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 Mando kwa Naomi obin orenga ttara panọng pa va pẹ afa, abẹ achina k'ẹkhọma cha Juda.
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 Mẹ wọ, Naomi on-oben panọng pa va pẹ bi, “Ọnọng-ọnọng ọrọhng k'ọkka k'ọhọhm. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọphyaam ọnang bọng, macha bọng akk'asa ttara apfuranọng pabọng, ọmaana kaam.
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnang ọnọng-ọnọng ẹwọhng-kwokha k'ọhọhm kw'odim kwẹ ọbhakwẹ.”
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 aben-ẹ bi, “Mma e, maman ọ́tzọn-ọ abẹ otzor anọng pọ e.”
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Mẹ wọ, Naomi oben panọng pa va pẹ bi, “Va paam, bọng kpa nnam e. Okhuri yan kwa bọng achibhi bi bọng atzọn-m abẹ o? Bọng achibhi bi na kaam mbiri ifha ndima ibhọr, sa mbiri mmaan ajinọng p'abira akwu ade adim pabọng o?
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 Va paam, bọng kpa nnam arọhng, okhuri bi, kaam nkk'ndama kpọng nyọhnga edimba. Kaambi ira nna mbiri mba odim k'erungiwu cha mayina, mmaan va p'ijinọng,
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 na bọng atzik maa bẹ abar o? Na bọng akpa for sabọng edimba o? Mma e, va paam, kwẹ ọmma kaam ọyọhnga bọng e, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'nnam ọkpa ọbọr-m.”
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 Mẹ wọ, bẹ abira abhom amọng k'ẹrọng. Ọpa ọbaakha ọkka-maan-odim kwẹ, ọkpa nnam otzor anọng pẹ. Yina, Rut ochina ororo ọgbana bi, kẹ ọtzọn Naomi abẹ.
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 Mẹ wọ, Naomi oben Rut bi, “Kker e, oyokh-ọbhọbha okk'anọng pẹ, ọmaana akha pẹ otzora, kọ tzọn-ẹ abẹ arọhng e.”
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Rut on-obhina Naomi bi, “Kaam dọk kàben bi ntte kọ ọbọhk, mkpa nnam. Ibe kpenamkpen s'achin, mẹ kwa kaam ńchina. Ibe kpenamkpen s'ayim, sẹ rọ sa kaam ńyima. Anọng pọ án-ade anọng paam, Ibinọkpaabyi kw'akpobh, kẹ wọ kwa kaam ḿkpobha.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 Ibe s'ape, mẹ kwa kaam ḿpe, mẹ kwa bẹ ábira ánọhng-m. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi ọnang-m ihem k'odem kpenamkpen kw'ọdaakh-ẹ, idikha oni obo kẹ-khẹ ode, ọ́bhaangi kaam ọmaana kọ.”
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Mada Naomi ore bi, Rut ọkk'for ọda bi ọtzọn-ẹ abẹ, Naomi ọn-ọttẹ-ẹ ọbọhk.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 Bẹ anọng afa arenga maa apyiri ka Bẹtẹlẹhẹm. Mada bẹ an-apyiri Bẹtẹlẹhẹm, obhon biphyir owuri ẹmọng. Panọng an-abọbh bi, “Manya Naomi wọ ma raa?”
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Naomi obhina bi, “Bọng kaam Naomi dọk kàyeri, bọng na yer-m Mara, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir ọkk'aam ọmmamma ọnanga k'akpen paam.
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Wa mbin ma ttara ọhaabh, manya, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'aam otzima okhuna mbọhk-mbọhk. Ka yan kwa bọng abira ayer-m Naomi o? Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'aam ọmmamma ọnanga e; Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir okk'nnam ọkpa ọbọr-m e.”
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Mẹ wọ, Naomi otzima Rut kw'ofon Moab, obiro ode kwanọng kwa nnwa kwẹ, ofona ka Moab akhuna ka Bẹtẹlẹhẹm, k'ittẹwọr s'ọphagbe kw'erezi-dem ch'ekpen, barli. Bẹ asi ipha|alt="Two people harvesting" src="lb00098c.tif" size="col" loc="1.22" ref="1.22"
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.