Êxodo 13
mfo (MFO) vs NVT
1 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Mosẹs bi,
1 O S enhor disse a Moisés:
2 “Tte ocheden-nwa kpenamkpen kw'ijinọng ọbọhk anang-m. Ocheden-nwa kw'ẹbhọr kpenamkpen k'ottem kw'anọng p'Israẹl, ode ọnọngẹya o, obiro ode etzen o, ode kwaam.”
2 “Consagre a mim todos os primeiros filhos homens dos israelitas. O primeiro filho de cada família e a primeira cria dos animais me pertencem”.
3 Mẹ wọ, Mosẹs oben anọng mba bi, “Bọng jima ewu nda, ewu ch'iwa bọng abin k'Ijip, k'obhon kw'ebira, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọrọbh bọng kẹ ttara ẹfa. Bọng ọttọhk kpenamkpen fa bẹ akhe yist kàchi.
3 Então Moisés disse ao povo: “Este é um dia a ser lembrado: é o dia em que vocês deixaram o Egito, onde eram escravos. Hoje o S enhor os tirou de lá pela força de sua mão poderosa. (Lembrem-se de não comer coisa alguma com fermento.)
4 Mayina, k'ophe kw'Abib wọ kwa bọng abin.
4 Neste dia, no mês de abibe, vocês foram libertos.
5 Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi ótzima bọng opyiri k'irek s'abaKenaan, ọmaana s'abaHet, ọmaana s'ab'Amọr, ọmaana abaHiv, ttara s'ab'aJẹbus, irerek s'iwa ochekhi ọnang abatte pabọng bi, ọnang bọng irerek ọkkakka s'abasi, ọmaana akhọkhọnana ahaabh-ọhaabh, bọng ám-asi ọdadaami nwa m'ophe nwa.
5 Depois que o S enhor os fizer entrar na terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos heveus e dos jebuseus, celebrem esta cerimônia neste mesmo mês, a cada ano. (Ele jurou a seus antepassados que lhes daria essa terra, uma terra que produz leite e mel com fartura.)
6 K'iwu izenamfa, bọng chi brẹd kwa bẹ ani yist akhe. K'ewu ch'ettonga izenamfa, bọng si ọdadaami anang Ọvaar Ibinọkpaabyi.
6 Durante sete dias, vocês deverão comer pão sem fermento. No sétimo dia, façam uma festa ao S enhor .
7 Bọng chi brẹd kwa bẹ ani yist akhe, k'iwu nnuma izenamfa. Tte ọttọhk kpenamkpen fa bẹ akhe yist, oningi k'ottem kwabọng ode. Tte bẹ iningi yist orere are, ka nnem sabọng.
7 Comam pão sem fermento nos sete dias. Nesse período, não deverá haver nenhuma comida fermentada nem a mínima quantidade de fermento dentro do seu território.
8 M'ewu nduma, bọng gbaak va pabọng bi, ‘Nsi mando okhuri odik kw'iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi osi ọnang man, mada mobin k'Ijip.’
8 “No sétimo dia, cada um explique a seus filhos: ‘Hoje celebro aquilo que o S enhor fez por mim quando saí do Egito’.
9 Ọdadaami nwa óde mach'ẹkhọhkha cha bọng akhe ka mbọhk sabọng, abira akpa k'otzitzikha-ttem fa bọng mach'ojima bi, ọphaangi kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi owobha ka mma sabọng, okhuri bi, Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim bọng obina k'Ijip, k'ẹfa chẹ ch'ideden.
9 Essa festa anual será um sinal visível para vocês, como uma marca gravada na mão ou um símbolo colocado na testa. Ela servirá para lembrá-los sempre de manter as instruções do S enhor em seus lábios, pois o S enhor os resgatou do Egito com mão poderosa.
10 Cho kpenamkpen, bọng akhaambi ahok ndọhna nna, k'ogbe kwẹ.
10 Portanto, cumpram a ordem de realizar a festa a cada ano na data estabelecida.
11 “Mada Ọvaar Ibinọkpaabyi ótzima bọng opyiri k'irek s'abaKenaan, ọtzọkha sẹ ọnang bọng, mach'iwa ochekhi ọnang bọng, ọmaana abatte pabọng.
11 “É isto que farão quando o S enhor cumprir o juramento dele a seus antepassados. Quando ele lhes der a terra onde hoje vivem os cananeus,
12 Bọng dọkha achedenva p'ẹbhọhr kpenamkpen adibha anang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Achedenva p'ijinọng p'etzirakpo pyabọng ade p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
12 apresentem ao S enhor todos os primeiros filhos homens e todos os machos das primeiras crias, pois pertencem ao S enhor .
13 Bọng dima arukhimaan-dim abhek ocheden-nwa kw'ẹnyanyaang, yina, idikha bọng ani chẹ abhekhi, phyakh-ẹ ekhokhora. Kẹ wọ osi, bọng akhaambi abhek achedenva pabọng p'ijinọng kpenamkpen.
13 Para resgatar a primeira cria dos jumentos, entreguem ao S enhor , como substituto, um cordeiro ou um cabrito. Caso não resgatem o animal, terão de quebrar o pescoço dele. Quanto aos primeiros filhos homens, será obrigatório resgatá-los.
14 “Ikhina va pabọng p'ijinọng abọbhi bọng bi, ‘Ọdadaami nwa oyini yan o?’ Gbaak bẹ bi, ‘Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim man obina k'Ijip, k'irerek s'ebira, k'ẹfa chẹ ch'ideden.
14 “No futuro, seus filhos lhes perguntarão: ‘O que significa tudo isso?’, e vocês responderão: ‘Com a força de sua mão poderosa, o S enhor nos tirou do Egito, onde éramos escravos.
15 Mada Phero otzim oho-gaangi obhum bi, otte man ọbọhk mofona, wa Ọvaar Ibinọkpaabyi ofhu achedenva p'anọngẹya, ọmaana pa etzirakpo p'Ijip. Odik nwa wọ motzima yina ndima ocheden-nwa kw'ijinọng kw'otzirattọhk kpenamkpen, nsi ẹjafọhni nnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, ifha motzima obhek achedenva paman kpenamkpen p'ijinọng.’
15 O faraó se recusou teimosamente a nos deixar sair, por isso o S enhor matou todos os primeiros filhos homens da terra do Egito, e também os machos das primeiras crias dos animais. É por isso que hoje sacrificamos todos os machos das primeiras crias ao S enhor , mas sempre resgatamos os primeiros filhos homens’.
16 Ma wọ óde mach'ẹkhọhkha ọnang bọng bi, wa Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim ẹfa chẹ ch'ideden, ọrọbha man k'ebira ch'Ijip.”
16 Essa cerimônia será como uma marca gravada na mão ou um símbolo colocado na testa. É uma lembrança de que a força da mão poderosa do S enhor nos tirou do Egito”.
17 Mada Phero on-otte anọng mba ọbọhk bẹ afona, wa Ibinọkpaabyi bẹ kotzim orenga k'ẹkhọma cha Philistiya, kw'eden ekhum-okhuma, da iwa Ibinọkpaabyi ochibhi bi, “Idikha bẹ attem egbong abẹ k'eden, bẹ afha abhona achibhi pabẹ, akpa nnam k'Ijip.”
17 Quando, por fim, o faraó deixou o povo sair, Deus não os conduziu pela estrada principal que corta o território dos filisteus, embora fosse o caminho mais curto. Deus disse: “Se eles tiverem de enfrentar uma batalha, pode ser que mudem de ideia e voltem ao Egito”.
18 Mẹ wọ, wa Ibinọkpaabyi otzima bẹ ọkhọri k'eden ch'ibe s'anọng an-arukhi, s'ikkeri itzitzikha k'Ẹraanga-khora. Wa anọng p'Israẹl ado for s'egbong atzima abina k'Ijip.
18 Por isso, Deus fez o povo dar a volta pelo deserto, rumo ao mar Vermelho. Assim, os israelitas saíram do Egito como um exército preparado para marchar.
19 Iwa Mosẹs okpokhi akhọbhi pa Josẹph, okhuri da iwa Josẹph okk'va p'Israẹl ọsa bẹ atzọkha anwọhngi. Kẹ Josẹph okk'obena bi, “K'odik ọkkọkka Ibinọkpaabyi ọ́kkaana bọng ọkkaana e. Bọng akhaambi akpokhi akhọbhi paam m'ibe nna, atzima afona.”
19 Moisés levou consigo os ossos de José, pois José havia feito os filhos de Israel jurarem, dizendo: “Deus certamente virá ajudá-los. Quando isso acontecer, levem meus ossos daqui com vocês”.
20 Mada bẹ abin ka Sukọt, bẹ abhingi k'Ẹtam k'ọkhaan-ọkhaan kw'ibe s'anọng an-arukhi.
20 O povo saiu de Sucote e acampou em Etã, à beira do deserto.
21 Wa Ọvaar Ibinọkpaabyi otzim eboni ch'ebe iduduma ochi bẹ eden k'ẹya, obiro otzima ekpon ch'ebe iduduma ọnang bẹ iyaan k'erungi, ifha bẹ afha asi orenga nwa k'ẹya, ọmaana k'erungi.
21 O S enhor ia adiante deles. Durante o dia, guiava-os com uma coluna de nuvem e, durante a noite, fornecia luz com uma coluna de fogo. Isso permitia que caminhassem de dia e de noite.
22 Wa eboni nda ch'ebe iduduma k'ẹya, ọmaana ekpon ch'ebe iduduma k'erungi, bẹ k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl, kabin.
22 E a coluna de nuvem não se afastava do povo durante o dia, nem a coluna de fogo durante a noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.