2 Samuel 24

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iwa ettem ebire epyibh Ọvaar Ibinọkpaabyi etzima etzor anọng p'Israẹl ọmaan pa Juda. Kw'osi iwa ọchọma Devid otzima ẹkhọr otzor bẹ, oben bi, “Rọhng atza atzọkha ọnọng-mik kw'Israẹl ọmaana kwa Juda.”
1 A cólera do Senhor se inflamou novamente contra Israel e excitou Davi contra eles, dizendo-lhe: Vai recensear Israel e Judá.
2 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Joab ọmaana adenho p'agbong-nọng p'awobh ttar-ẹ bi, “Bọng nọhng makhọra nnọmma s'Israẹl, bọng ttẹwọr ka Dan maa, apyiri ka Beershẹba, abhik ajinọng ifha kaam mfha nnonga obhik kwabẹ.”
2 Disse, pois, o rei a Joab e aos chefes do exército que estavam com ele: Percorrei todas as tribos de Israel, desde Dã até Bersabéia, e recenseai o povo, de maneira que eu saiba o seu número.
3 Mando kwa Joab obhin ọvaarnọng bi, “Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ ọttara ọnọng-mik kw'agbong-nọng igbe arọbh azen ayongi-oyongi. Tte itta ọvaarnọng kwaam otzima chen pẹ ore kwẹ. Osi yan itta ọvaarnọng kwaam oben bi, osi odik-dema nwa o?”
3 Joab disse ao rei: Que o Senhor, teu Deus, multiplique o povo cem vezes mais do que agora, aos olhos do rei, meu senhor. Mas que pretende o rei, meu senhor, com isso?
4 Wa atzim p'ọvaarnọng agaangi ayọhnga pa Joab ọmaana adenho mba pa agbong-nọng. Mando kwa bẹ abin aji ọvaarnọng, atza abhik agbong-nọng p'Israẹl.
4 A ordem do rei, no entanto, prevaleceu sobre a opinião de Joab e dos chefes do exército. Eles deixaram o rei e foram fazer o recenseamento do povo de Israel.
5 Mada bẹ akk'Jọrdan ajekha, bẹ abhing abaanga Aroẹ, k'ẹrakha-ẹrakha kw'obhon kw'owobh k'ẹttẹri. Bẹ arenga ka Gad achina ka Jaza.
5 Passaram o Jordão e começaram por Aroer e a cidade situada no meio do vale, indo em seguida por Gad até Jaser.
6 Bẹ arenga achina ka Gilead ọmaana k'ẹkhọma cha Tatim Hodshi, achina ka Dan Jaan, akhọri achina ka Sidon.
6 Foram depois a Galaad e à terra dos hiteus, em Cades, e chegaram até Dã. Dali se dirigiram para Sidon.
7 Bẹ an-arenga achina k'ichubhabe sa Taya, ọmaana k'ibhon sa abaHiv ttara sa abaKenaan biphyir. Bẹ an-akponga nnam achina ka Beershẹba kw'owobh ka Nẹgẹv k'ẹkhọma cha Juda.
7 Atingiram a fortaleza de Tiro e passaram em todas as cidades dos heveus e dos cananeus, chegando até o Negeb de Judá, em Bersabéia.
8 Mada bẹ akk'arenga akpaanga irerek nna biphyir, bẹ akpa nnam ka Jẹrusalẹm k'okpong kw'aphe ọhawani ọmaana iwu ẹrọbh.
8 Percorreram assim toda a terra e voltaram a Jerusalém ao cabo de nove meses e vinte dias.
9 Iwa Joab ọgbaak ọvaarnọng ọnọng-mik kw'agbong-nọng: Wa ọnọng-mik kw'afanọng p'Israẹl ode, nnọhna arọbh azen p'afha abọkha ọkkangkkaang. Ọnọng-mik kwa Juda ode nnọhna arọbh attaan obhiri arọbh afa obhiri jobh.
9 Joab entregou ao rei o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que manejavam a espada; e, em Judá, quinhentos mil homens.
10 Mada iwa Devid, okk'ẹnọng-mikha ch'agbong-nọng okyera, achibhi ayakh-ẹ atzim maa, on-oben Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri ch'ideden nsa k'odik nwa kwa nsi. Tzotzokhaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi, bina anang oponga-pyibha kwa kaam ọtzọhmnọng kwọ. Kaam nkk'odidingi-dik nsa e.”
10 Depois que foi recenseado o povo, Davi sentiu remorsos e disse ao Senhor: Cometi um grande pecado, fazendo isso. Mas agora apagai, ó Senhor, a culpa de vosso servo, porque procedi nesciamente.
11 Yina Devid ọphyọbha k'ekpebha, Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'Gad kw'ode ọsẹjaakhi, obiro ode ore-ka-chen-anna kwa Devid, atzim ọgbaakha, oben bi:
11 Levantando-se Davi no dia seguinte, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Gad, o vidente de Davi, nestes termos:
12 “Rọhng atza agbaak Devid bi, ‘Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: Kaam njọ-ọ achibhi attaan k'itzitzikha bi, atzekha wani kwa kaam ńdima mkpaara aponga pọ.’ ”
12 Vai dizer a Davi: Assim fala o Senhor: Proponho-te três coisas: - escolhe uma delas, e eu ta infligirei.
13 Mando kwa Gad ọtza okhebha Devid, oben-ẹ bi, “Ma na ọdaakh-ọ bi okwo f'ideden owobha k'irerek sọ, ka cho attaan o? Na obiro ọdaakh-ọ bi, arọbh abharkpa p'attattaanga-nọng pọ akhubh bọng k'aphe attaan o? Na obiro ọdaakh-ọ bi, ọkhọhmana f'ideden otto okhebha irerek nna k'iwu ittaan o? Kọ nang ochibhi m'idik nna, ifha agbaakh-m ochibhi kwa nda mgbaak ọnọng kw'ọtzọhm-m.”
13 Gad veio ter com Davi e referiu-lhe estas palavras ajuntando: Preferes que venham sobre a tua terra sete anos de fome, ou que fujas durante três meses diante de teus inimigos que te perseguirão, ou que a peste assole a tua terra durante três dias? Reflete, pois, e vê o que devo responder a quem me enviou.
14 Iwa Devid oben Gad bi, “Kaam ettem ẹyakh-m atzim. Tte motzer ọkhaama ottotto k'itzitzikha s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'inọngkwo sẹ ibar-ọbar, ottu kw'ámotto ka mbọhk s'anọng ọkhaam e.”
14 Davi respondeu a Gad: Estou em grande angústia. É melhor cairmos nas mãos do Senhor, cuja misericórdia é grande, do que cair nas mãos dos homens! E Davi escolheu a peste.
15 Mando kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọtzọhmi itzama s'ideden k'Israẹl, s'ittẹwọr k'ekpebha maa opyiri k'ogbe kwa bẹ akhe. Wa anọng nnọhna arọbh azenattaan obhiri chi, ape, ttẹwọr ka Dan maa apyiri Beershẹba.
15 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel, desde a manhã daquele dia até o prazo marcado. Ora, foi nos dias da colheita do trigo que o flagelo começou no povo, e morreram setenta mil homens da população, desde Dã até Bersabéia.
16 Mada orenga-eden kw'Ibinọkpaabyi onemi ọbọhk bi, odimi Jẹrusalẹm, Ọvaar Ibinọkpaabyi obhona ochibhi kwẹ kw'ọmmamma nwa. On-oben orenga-eden kwẹ bi, “Dọk kàsi! Tọr ọbọhk kwọ.” Wa orenga-eden nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi on-owobh k'ibe sa bẹ am-awobha agwuma abọkpa-mọma s'Arawuna kw'ofon Jẹbus.
16 a E o Senhor enviou um anjo sobre Jerusalém para destruí-la.
17 Mada Devid ore orenga-eden nwa kw'om-ofhu anọng, oben Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, “Kaam nkk'ẹkhọhngkwuri nsa e; Kaam, okkeri-ayok, nkk'epina nsa e. Bẹ-bẹ ade mach'arukhimaan e. Bẹ ọttọhk kasi. Tte ettuma chọ ewobha ẹnang kaam, ọmaana ẹhọhmmọr chaam.”
17 Vendo Davi o anjo que feria o povo, disse ao Senhor: Vede, Senhor: fui eu que pequei; eu é que sou o culpado! Esse pequeno rebanho, porém, que fez ele? Que a tua mão se abata sobre mim e sobre a minha família! O Senhor arrependeu-se então de ter mandado aquele flagelo e disse ao anjo que exterminava o povo: Basta! Retira agora a tua mão. O anjo do Senhor se encontrava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
18 M'ewu nduma, Gad ọtza okhebha Devid oben-ẹ bi, “Rọhng avura atza asi ijafọhnibe anang Ọvaar Ibinọkpaabyi, k'ibe sa bẹ am-awobha agwuma abọkpa-mọma s'Arawuna kw'ofon Jẹbus.”
18 Gad veio ter com Davi naquele dia e disse-lhe: Sobe e levanta um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Mando kwa Devid ovur mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'orenga ka Gad ọtzọhn-ẹ.
19 Davi subiu, segundo a palavra de Gad, intérprete da ordem do Senhor.
20 K'ogbe kw'Arawuna on-okkeri, ore da ọvaarnọng ọmaana akhaan-nọng pẹ am-arenga atzor-ẹ, oyin k'iyaan ọtza ọrakha ottima k'itzitzikha k'irerek, m'itzitzikha s'ọvaarnọng.
20 Ornã, que estava debulhando o trigo, viu aproximar-se dele o rei com a sua comitiva. Adiantou-se e prostrou-se por terra diante do rei,
21 Arawuna ọbọbh bi, “Ode yan kw'itta ọvaarnọng kwaam, orori kaam ọtzọhmnọng kwẹ o?”
21 dizendo: Por que vem o rei, meu senhor, à casa de seu servo? Para comprar a tua eira, disse Davi, e aqui construir um altar ao Senhor, a fim de que o flagelo cesse de devorar o povo.
22 Arawuna oben Devid bi, “Tte itta ọvaarnọng kwaam ọtzọkha ọttọhk kpenamkpen f'ọdaakh-ẹ, otzima osi ẹnanga e. Kkeri abhaam p'ẹnanga ẹkwọmichẹ ma, ọmaana atzekpa pa bẹ am-atzima agwuma abọkpa-mọma, ttara ayak p'abhaam p'atzima mach'ommen.
22 Ornã disse a Davi: Tome-a, pois, o meu senhor e rei, e faça o que lhe parecer bom! Aqui tens os bois para o holocausto, e o carro e o jugo dos bois para lenha.
23 K'ẹvaar chọ, kaam Arawuna ndọk ekpo mbya biphyir nnang ọvaarnọng. Tte Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ, ọtzọkha ẹjafọhni chọ.”
23 O servo de meu senhor e rei, dá-lhe tudo. E Ornã ajuntou: Que o Senhor, teu Deus, te seja propício!
24 Yina, ọvaarnọng obhina Arawuna bi, “Mma e, kaam ngaam bi ndebh ekpo mbya k'agbukha e. Kaam ẹjafọhni ẹkwọmichẹ, ch'eni kaam ọttọhk epe, kínsi nnang Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam.”
24 Não assim, disse o rei; mas pagar-te-ei o seu justo valor. Não oferecerei ao Senhor, meu Deus, holocaustos que não me tenham custado nada. E Davi comprou a eira e os bois por cinqüenta siclos de prata.
25 Wa Devid osi ijafọhnibe mẹ ọnang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Osi ẹjafọhni ẹkwọmichẹ ọmaana ẹnanga ch'odidiri mẹ. Mẹ wọ e, Ọvaar Ibinọkpaabyi obhina njọhm sẹ s'irerek nnuma. Mando kw'itzama s'itto ikhebha anọng p'Israẹl ibiri ikwọhbha.
25 Levantou ali um altar ao Senhor, e ofereceu sobre ele holocaustos e sacrifícios pacíficos. O Senhor compadeceu-se da terra, e cessou o flagelo que assolava Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.