1 Samuel 30
mfo (MFO) vs NVI
1 Wa Devid ọmaana ajinọng pẹ, atzim iwu ittaan apyiri Ziklag. M'ogbe nwuma, ab'Amalẹk akk'Nẹgẹv ọmaana Ziklag acha k'egbong. Bẹ akk'Ziklag abẹ arima maa bẹ atzima ekpon akwọm-ẹ.
1 Quando Davi e seus soldados chegaram a Ziclague, no terceiro dia, os amalequitas tinham atacado o Neguebe e Ziclague, e haviam incendiado a cidade.
2 Bẹ abira abọkha panọng ọmaana anọng p'awobh mẹ biphyir, vava ttara adenden-nọng k'ẹmmọri. Wa bẹ ọnọng manda wani kafhu, yina, bẹ atzim bẹ ekhekhebhi afona.
2 Levaram como prisioneiros todos os que lá estavam: as mulheres, os jovens e os idosos. A ninguém mataram, mas os levaram consigo, quando prosseguiram seu caminho.
3 Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ apyiri Ziklag, bẹ an-are bi, bẹ akk'Ziklag akwọmi biphyir, bẹ abira abọkha panọng pabẹ ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng k'ẹmmọri.
3 Ao chegarem a Ziclague, Davi e seus soldados encontraram a cidade destruída pelo fogo e viram que suas mulheres, filhos e filhas haviam sido levados como prisioneiros.
4 Mẹ wọ, Devid ọmaana anọng pẹ abhom amọng k'ẹrọng maa, ẹfa ch'obhoma ẹha bẹ.
4 Então Davi e seus soldados choraram em alta voz até não terem mais forças.
5 Wa bẹ akk'panọng pa Devid afa p'ade; Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl, ọmaana Abigẹl kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl, abọkha atzima afona.
5 As duas mulheres de Davi também tinham sido levadas: Ainoã de Jezreel, e Abigail de Carmelo, a que fora mulher de Nabal.
6 Wa odik nwa ọyak Devid atzim k'iden-dama, okhuri da iwa anọng pẹ an-am-aben bi atzọbh-ẹ atza. Wa ọnọng kpenamkpen ettem ekk'ẹpyibha itzama-itzama, okhuri panọng ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng. Yina, Devid ọtzọk ottem-bara k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ.
6 Davi ficou profundamente angustiado, pois os homens falavam em apedrejá-lo; todos estavam amargurados por causa de seus filhos e suas filhas. Davi, porém, fortaleceu-se no Senhor seu Deus.
7 Mẹ wọ, Devid oben Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, obiro ode nnwa kw'Ahimẹlẹk bi, “Kọ tzọkha ẹphọd chen-m.” Abiyata ọtzọkha ẹphọd ochen-ẹ.
7 Então Davi disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: "Traga-me o colete sacerdotal". Abiatar o trouxe a Davi,
8 Devid e, ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, “Itta, ma ńgubh ẹkhaan nda ch'echi obhon o? Na mfha ngọbha bẹ o?” Ọvaar Ibinọkpaabyi obhina bi, “Kọ khubh bẹ, kkeri ábọkha bẹ ọbọkha, abira árọbha anọng pọ ọrọbha ka mbọhk sabẹ.”
8 e ele perguntou ao Senhor: "Devo perseguir este bando de invasores? Irei alcançá-los? " E o Senhor respondeu: "Persiga-os; é certo que você os alcançará e conseguirá libertar os prisioneiros".
9 Mẹ wọ, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna obhiri arọbh jobh p'atzọn-ẹ abẹ apyiri k'ẹttẹri cha Bẹsọr, mẹ da bẹ ahokhi ayok bani.
9 Davi e os seiscentos homens que estavam com ele foram ao ribeiro de Besor, onde ficaram alguns,
10 Wa anọng arọbh jobh ọkhọhn bẹ maa, bẹ ẹttẹri nduma kafha ajekha. Yina, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna achina ororo okhubh anọng mba.
10 pois duzentos deles estavam exaustos demais para atravessar o ribeiro. Todavia, Davi e quatrocentos homens continuaram a perseguição.
11 Wa bẹ are oJipnọng wani kw'owobh k'owoni, bẹ abọkh-ẹ achena Devid. Bẹ anang-ẹ asi ogwo, abira anang-ẹ ọchattọhk ochi.
11 Encontraram um egípcio no campo e o trouxeram a Davi. Deram-lhe água e comida:
12 Bẹ abira atzọkha afig p'agwu-ogwu ọmaana agrep p'agwu-ogwu anang-ẹ, ochi obiro ọkhaama ẹfa. Kẹ wa ọchattọhk manda vani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọmọcha. Asi manda bani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọgwa.
12 um pedaço de bolo de figos prensados e dois bolos de uvas passas. Ele comeu e recobrou as forças, pois tinha ficado três dias e três noites sem comer e sem beber.
13 Wa Devid ọbọbh-ẹ bi, “Anyi wọ ode atte? Kọ afon man?”
13 Davi lhe perguntou: "A quem você pertence e de onde vem? " Ele respondeu: "Sou um jovem egípcio, servo de um amalequita. Meu senhor me abandonou quando fiquei doente há três dias.
14 Mokk'Nẹgẹv kw'aKẹrẹt, ọmaana okhubha kwa Juda, ttara Nẹgẹv kwa Kalẹb ọcha k'egbong e. Mokk'ekpon obiro otzima ọkwọmi Ziklag.”
14 Nós atacamos o Neguebe dos queretitas, o território que pertence a Judá e o Neguebe de Calebe. E incendiamos a cidade de Ziclague".
15 Devid ọbọbh-ẹ bi, “Na kọ atzim-m nda ngebha ẹkhaan ch'akhọkhọhra mbuma o?”
15 Davi lhe perguntou: "Você pode levar-me até esse bando de invasores? " Ele respondeu: "Jura, diante de Deus, que não me matarás nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e te levarei até eles".
16 Mẹ wọ, oJip-nọng nwuma otzima Devid eden ofona, bẹ atza akhebha ab'Amalẹk p'akk'anyaami makhọri ibe kpenamkpen. Bẹ am-achi, abira am-agwo, am-asi ọdadaami okhuri ọgbọm-barada fa bẹ akk'acha k'ẹkhọma ch'aPhilistiya, ọmaana ka Juda.
16 Quando ele levou Davi até lá, eles estavam espalhados pela região, comendo, bebendo e festejando os muitos bens que haviam tomado da terra dos filisteus e de Judá.
17 Devid orima bẹ abẹ ttẹwọr m'ẹchọhkha nduma maa, otza opyiri ẹchọhkha ch'ẹwu ẹdọdọk. Wa ọnọng manda wani kw'ọnaang kode, oyongi adikkobh ẹnọhna p'avur akamẹl arọbh afona.
17 Davi os atacou no dia seguinte, desde o amanhecer até à tarde, e nenhum deles escapou, com a exceção de quatrocentos jovens que montaram em camelos e fugiram.
18 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha ọttọhk kpenamkpen, ttara panọng pẹ afa p'ab'Amalẹk akk'atzọkha.
18 Davi recuperou tudo o que os amalequitas tinham levado, incluindo suas duas mulheres.
19 Ọttọhk manda vani f'iwa odimi kode. Wa Devid otzim ọttọhk kpenamkpen ọkpa nnam, ttẹwọr k'igbọ ọmaana adeden-nọng, adikkobh ttara aminava, ọgbọm ọmaana ọttọhk kpenamkpen fa bẹ akk'atzọkha.
19 Nada faltou; nem jovens, nem velhos, nem filhos, nem filhas, nem bens nem qualquer outra coisa que fora levada. Davi recuperou tudo.
20 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha arukhimaan ọmaana abhaam biphyir, agbongnọng pẹ akpena pyẹ k'itzitzikha s'etzirakpo ọdọdọk, am-aben bi, “Ma wọ ode ọgbọm fa Devid e.”
20 E tomou também todos os rebanhos dos amalequitas, e seus soldados os conduziram à frente dos outros animais, dizendo: "Estes são os despojos de Davi".
21 Wa Devid ọkpa nnam okwu okhebha ajinọng arọbh jobh mba p'ira ẹfa ẹkk'ẹha, bẹ kẹ abẹ kafha atzọn, bẹ an-atte bẹ ọbọhk k'ẹttẹri cha Bẹsọr. Anọng mba ayin ka akwu akhebha Devid ọmaana ajinọng p'atzọn-ẹ abẹ. Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ areng ọbaanga bẹ, Devid orima bẹ.
21 Então Davi foi até os duzentos homens que estavam exaustos demais para segui-lo e tinham ficado no ribeiro de Besor. Eles saíram para encontrar Davi e os que estavam com ele. Ao se aproximar com seus soldados, Davi os saudou.
22 Yina, abyibyanọng ọmaana akhọkhọra biphyir p'awobh k'ottem kw'anọng p'atzọni Devid abẹ, aben bi, “Bẹ ekkema manda dani m'ọgbọm mva kátzọkha, okhuri bi, ira bẹ man abẹ katzọni. Tte ojinọng kpenamkpen okhinggẹ ọtzọkha kwanọng kwẹ ọmaana va pẹ, ọrọhng ọbhana.”
22 Mas todos os maus e vadios que tinham ido com Davi disseram: "Uma vez que não saíram conosco, não repartiremos com eles os bens que recuperamos. No entanto, cada um poderá pegar sua mulher e seus filhos e partir".
23 Devid obhina bi, “Mma e, votte paam, bọng mando kakhaambi asi ttara ekpo py'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'man ọnanga e. Kẹ okk'man ọkkaana, obiro otte agbong-nọng p'arim man abẹ ọbọhk ọnang man.
23 Davi respondeu: "Não, meus irmãos! Não façam isso com o que o Senhor nos deu. Ele nos protegeu e entregou em nossas mãos as forças que vieram contra nós.
24 Anyi wọ óyonga bọng itzọhng k'odik kwa bọng agbaakh o? Ekkema ch'anang ọnọng kw'ira okkeri egbongkpo, ede mbenga-mbọhk ttara ọnọng kw'ira ọtza egbong. Anọng biphyir átzọkha ekkema odem wani.”
24 Quem concordará com o que vocês estão dizendo? A parte de quem ficou com a bagagem será a mesma de quem foi à batalha. Todos receberão partes iguais".
25 Wa Devid ọtzọkha odik nwa ohok mach'ọsana, ttara ọphaangi ọnang anọng p'Israẹl, ttẹwọr kẹ maa apyiri mayina.
25 Davi fez disso um decreto e uma ordenança para Israel, desde aquele dia até hoje.
26 Mada Devid opyiri ka Ziklag, ọtzọhm ekkema ch'ọgbọm ochena adenho pa Juda, p'ade ayokh-odikkobh pẹ, oben bi, “Ma wọ ode ẹnanga cha bọng ch'efon k'ọgbọm fa mochi k'attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte dos bens às autoridades de Judá, que eram seus amigos, dizendo: "Eis um presente para vocês, tirado dos bens dos inimigos do Senhor".
27 Wa okkema ẹnanga nda ọtzọhm ochena anọng ka Bẹtẹl, ọmaana ka Ramọt Nẹgẹv, ttara ka Jatir,
27 Ele enviou esse presente às autoridades de Betel, de Ramote do Neguebe, de Jatir,
28 ọmaana k'Aroe, ọmaana ka Siphmọt, ttara Ẹstẹmoa,
28 de Aroer, de Sifmote, de Estemoa,
29 ọmaana ka Rakal, ọmaana k'ibhon s'abaJẹramẹl ttara abaKen,
29 de Racal, das cidades dos jerameelitas e dos queneus,
30 ọmaana ka Họma, ọmaana ka Bor-Ashan, ttara k'Atak,
30 e de Hormá, de Corasã, de Atace,
31 ọmaana ka Hẹbrọn, ttara anọng k'obe kpenamkpen mva fa Devid ọmaana anọng pẹ, akk'awena apyiri.
31 de Hebrom e de todos os lugares onde Davi e seus soldados tinham passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.