1 Samuel 30
mfo (MFO) vs BKJ
1 Wa Devid ọmaana ajinọng pẹ, atzim iwu ittaan apyiri Ziklag. M'ogbe nwuma, ab'Amalẹk akk'Nẹgẹv ọmaana Ziklag acha k'egbong. Bẹ akk'Ziklag abẹ arima maa bẹ atzima ekpon akwọm-ẹ.
1 E sucedeu, quando Davi e os seus homens haviam chegado a Ziclague, no terceiro dia, que os amalequitas haviam invadido o sul e Ziclague, e ferido a Ziclague, e a queimaram com fogo;
2 Bẹ abira abọkha panọng ọmaana anọng p'awobh mẹ biphyir, vava ttara adenden-nọng k'ẹmmọri. Wa bẹ ọnọng manda wani kafhu, yina, bẹ atzim bẹ ekhekhebhi afona.
2 e haviam levado cativas as mulheres que nela estavam: eles não mataram nenhuma delas, nem grande, nem pequena, mas as tomaram, e prosseguiram no seu caminho.
3 Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ apyiri Ziklag, bẹ an-are bi, bẹ akk'Ziklag akwọmi biphyir, bẹ abira abọkha panọng pabẹ ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng k'ẹmmọri.
3 Então, Davi e os seus homens vieram à cidade, e eis que ela estava queimada pelo fogo; e as suas esposas, e os seus filhos, e as suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Mẹ wọ, Devid ọmaana anọng pẹ abhom amọng k'ẹrọng maa, ẹfa ch'obhoma ẹha bẹ.
4 Então, Davi e o povo que com ele estava ergueram a sua voz e choraram, até que não tiveram mais força para chorar.
5 Wa bẹ akk'panọng pa Devid afa p'ade; Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl, ọmaana Abigẹl kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl, abọkha atzima afona.
5 E as duas esposas de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a esposa de Nabal, o carmelita.
6 Wa odik nwa ọyak Devid atzim k'iden-dama, okhuri da iwa anọng pẹ an-am-aben bi atzọbh-ẹ atza. Wa ọnọng kpenamkpen ettem ekk'ẹpyibha itzama-itzama, okhuri panọng ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng. Yina, Devid ọtzọk ottem-bara k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ.
6 E Davi ficou mui angustiado; pois o povo falou em apedrejá-lo, porque a alma de todo o povo estava aflita, cada homem por causa dos seus filhos e suas filhas; Davi, porém, animou-se no SENHOR, seu Deus.
7 Mẹ wọ, Devid oben Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, obiro ode nnwa kw'Ahimẹlẹk bi, “Kọ tzọkha ẹphọd chen-m.” Abiyata ọtzọkha ẹphọd ochen-ẹ.
7 E Davi disse a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Rogo-te que me traga aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode para Davi.
8 Devid e, ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, “Itta, ma ńgubh ẹkhaan nda ch'echi obhon o? Na mfha ngọbha bẹ o?” Ọvaar Ibinọkpaabyi obhina bi, “Kọ khubh bẹ, kkeri ábọkha bẹ ọbọkha, abira árọbha anọng pọ ọrọbha ka mbọhk sabẹ.”
8 E Davi consultou o SENHOR, dizendo: Devo perseguir esta tropa? Devo alcançá-los? E Ele lhe respondeu: Persegue; pois tu certamente os alcançarás, e sem falta recuperará tudo.
9 Mẹ wọ, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna obhiri arọbh jobh p'atzọn-ẹ abẹ apyiri k'ẹttẹri cha Bẹsọr, mẹ da bẹ ahokhi ayok bani.
9 Assim, Davi foi, ele e os seiscentos homens que com ele estavam, e chegou ao ribeiro de Besor, onde permaneciam os que foram deixados para trás.
10 Wa anọng arọbh jobh ọkhọhn bẹ maa, bẹ ẹttẹri nduma kafha ajekha. Yina, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna achina ororo okhubh anọng mba.
10 Davi porém foi ao encalço, ele e quatrocentos homens; pois duzentos ficaram para trás, os quais estavam tão fragilizados que não conseguiram atravessar o ribeiro de Besor.
11 Wa bẹ are oJipnọng wani kw'owobh k'owoni, bẹ abọkh-ẹ achena Devid. Bẹ anang-ẹ asi ogwo, abira anang-ẹ ọchattọhk ochi.
11 E eles acharam um egípcio no campo, e o trouxeram até Davi, e lhe deram pão, e ele comeu; e o fizeram beber água;
12 Bẹ abira atzọkha afig p'agwu-ogwu ọmaana agrep p'agwu-ogwu anang-ẹ, ochi obiro ọkhaama ẹfa. Kẹ wa ọchattọhk manda vani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọmọcha. Asi manda bani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọgwa.
12 e eles lhe deram um pedaço de um bolo de figos, e dois cachos de uvas passas; e quando ele terminou de comer, o seu espírito lhe retornou; pois ele não havia comido pão, nem bebido água, havia três dias e três noites.
13 Wa Devid ọbọbh-ẹ bi, “Anyi wọ ode atte? Kọ afon man?”
13 E disse-lhe Davi: A quem tu pertences? E de onde és tu? E ele disse: Eu sou um jovem do Egito, servo de um amalequita; e o meu senhor me abandonou, porque três dias atrás eu caí enfermo.
14 Mokk'Nẹgẹv kw'aKẹrẹt, ọmaana okhubha kwa Juda, ttara Nẹgẹv kwa Kalẹb ọcha k'egbong e. Mokk'ekpon obiro otzima ọkwọmi Ziklag.”
14 Nós fizemos uma invasão ao sul dos queretitas, e ao termo que pertence a Judá, e ao sul de Calebe; e queimamos Ziclague com fogo.
15 Devid ọbọbh-ẹ bi, “Na kọ atzim-m nda ngebha ẹkhaan ch'akhọkhọhra mbuma o?”
15 E Davi lhe disse: Podes tu me fazer descer até esta companhia? E ele disse: Jura-me por Deus, que tu não me matarás, nem me entregarás nas mãos do meu senhor, e eu te farei descer até esta companhia.
16 Mẹ wọ, oJip-nọng nwuma otzima Devid eden ofona, bẹ atza akhebha ab'Amalẹk p'akk'anyaami makhọri ibe kpenamkpen. Bẹ am-achi, abira am-agwo, am-asi ọdadaami okhuri ọgbọm-barada fa bẹ akk'acha k'ẹkhọma ch'aPhilistiya, ọmaana ka Juda.
16 E quando ele desceu, eis que eles estavam espalhados ao largo de toda a terra, comendo e bebendo, e dançando, por causa de todo o grande despojo que haviam retirado da terra dos filisteus, e da terra de Judá.
17 Devid orima bẹ abẹ ttẹwọr m'ẹchọhkha nduma maa, otza opyiri ẹchọhkha ch'ẹwu ẹdọdọk. Wa ọnọng manda wani kw'ọnaang kode, oyongi adikkobh ẹnọhna p'avur akamẹl arọbh afona.
17 E Davi os feriu desde o crepúsculo até o anoitecer do dia seguinte; e não escapou dali nenhum dos homens deles, salvo quatrocentos jovens, os quais montaram em camelos e fugiram.
18 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha ọttọhk kpenamkpen, ttara panọng pẹ afa p'ab'Amalẹk akk'atzọkha.
18 E Davi recuperou tudo o que os amalequitas haviam levado consigo; e Davi resgatou suas duas esposas.
19 Ọttọhk manda vani f'iwa odimi kode. Wa Devid otzim ọttọhk kpenamkpen ọkpa nnam, ttẹwọr k'igbọ ọmaana adeden-nọng, adikkobh ttara aminava, ọgbọm ọmaana ọttọhk kpenamkpen fa bẹ akk'atzọkha.
19 E não houve nada que lhes faltasse, nem pequeno nem grande, nem filhos, nem filhas, nem despojo, nem coisa alguma que deles haviam levado. Davi recuperou tudo.
20 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha arukhimaan ọmaana abhaam biphyir, agbongnọng pẹ akpena pyẹ k'itzitzikha s'etzirakpo ọdọdọk, am-aben bi, “Ma wọ ode ọgbọm fa Devid e.”
20 E Davi pegou todos os rebanhos e manadas, os quais eles levavam adiante daquele outro gado, e disse: Este é o despojo de Davi.
21 Wa Devid ọkpa nnam okwu okhebha ajinọng arọbh jobh mba p'ira ẹfa ẹkk'ẹha, bẹ kẹ abẹ kafha atzọn, bẹ an-atte bẹ ọbọhk k'ẹttẹri cha Bẹsọr. Anọng mba ayin ka akwu akhebha Devid ọmaana ajinọng p'atzọn-ẹ abẹ. Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ areng ọbaanga bẹ, Devid orima bẹ.
21 E Davi veio até aos duzentos homens que estavam tão fragilizados que não conseguiram seguir Davi, os quais ele também fez com que permanecessem junto ao ribeiro de Besor; e eles se adiantaram para se encontrar com Davi, e para se encontrar com o povo que com ele estava; e, quando Davi se aproximou do povo, ele os saudou.
22 Yina, abyibyanọng ọmaana akhọkhọra biphyir p'awobh k'ottem kw'anọng p'atzọni Devid abẹ, aben bi, “Bẹ ekkema manda dani m'ọgbọm mva kátzọkha, okhuri bi, ira bẹ man abẹ katzọni. Tte ojinọng kpenamkpen okhinggẹ ọtzọkha kwanọng kwẹ ọmaana va pẹ, ọrọhng ọbhana.”
22 Então, responderam todos os homens ímpios, e os homens de Belial, daqueles que foram com Davi, e disseram: Como eles não foram conosco, não lhes daremos nada do despojo que recuperamos, salvo a esposa e os filhos de cada homem, para que eles possam guiá-los para longe e partir.
23 Devid obhina bi, “Mma e, votte paam, bọng mando kakhaambi asi ttara ekpo py'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'man ọnanga e. Kẹ okk'man ọkkaana, obiro otte agbong-nọng p'arim man abẹ ọbọhk ọnang man.
23 Então disse Davi: Vós não fareis assim, irmãos meus, com aquilo que o SENHOR nos deu, aquele que nos preservou e entregou na nossa mão a companhia que veio contra nós.
24 Anyi wọ óyonga bọng itzọhng k'odik kwa bọng agbaakh o? Ekkema ch'anang ọnọng kw'ira okkeri egbongkpo, ede mbenga-mbọhk ttara ọnọng kw'ira ọtza egbong. Anọng biphyir átzọkha ekkema odem wani.”
24 Pois quem vos atentará nesta questão? Mas como é a parte daquele que desce à batalha, também será a parte daquele que esperou junto aos pertences: eles, igualmente, tomarão parte.
25 Wa Devid ọtzọkha odik nwa ohok mach'ọsana, ttara ọphaangi ọnang anọng p'Israẹl, ttẹwọr kẹ maa apyiri mayina.
25 E assim foi daquele dia em diante: ele fez disso um estatuto e uma ordenança para Israel até este dia.
26 Mada Devid opyiri ka Ziklag, ọtzọhm ekkema ch'ọgbọm ochena adenho pa Juda, p'ade ayokh-odikkobh pẹ, oben bi, “Ma wọ ode ẹnanga cha bọng ch'efon k'ọgbọm fa mochi k'attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
26 E quando Davi chegou a Ziclague, ele enviou do despojo aos anciãos de Judá, aos seus amigos, dizendo: Eis aqui um presente para vós do despojo dos inimigos do SENHOR;
27 Wa okkema ẹnanga nda ọtzọhm ochena anọng ka Bẹtẹl, ọmaana ka Ramọt Nẹgẹv, ttara ka Jatir,
27 para aqueles que estavam em Betel, e para aqueles que estavam no sul de Ramote, e para aqueles que estavam em Jatir,
28 ọmaana k'Aroe, ọmaana ka Siphmọt, ttara Ẹstẹmoa,
28 e para aqueles que estavam em Aroér, e para aqueles que estavam em Sifmote, e para aqueles que estavam em Estemoa,
29 ọmaana ka Rakal, ọmaana k'ibhon s'abaJẹramẹl ttara abaKen,
29 e para aqueles que estavam em Racal, e para aqueles que estavam nas cidades dos jerameelitas, e para aqueles que estavam nas cidades dos queneus,
30 ọmaana ka Họma, ọmaana ka Bor-Ashan, ttara k'Atak,
30 e para aqueles que estavam em Horma, e para aqueles que estavam em Borasã, e para aqueles que estavam em Atace,
31 ọmaana ka Hẹbrọn, ttara anọng k'obe kpenamkpen mva fa Devid ọmaana anọng pẹ, akk'awena apyiri.
31 e para aqueles que estavam em Hebrom, e para todos os lugares onde o próprio Davi e os seus homens estavam acostumados a se refugiar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.