1 Samuel 30

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wa Devid ọmaana ajinọng pẹ, atzim iwu ittaan apyiri Ziklag. M'ogbe nwuma, ab'Amalẹk akk'Nẹgẹv ọmaana Ziklag acha k'egbong. Bẹ akk'Ziklag abẹ arima maa bẹ atzima ekpon akwọm-ẹ.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens, ao terceiro dia, a Ziclague, já os amalequitas tinham dado com ímpeto contra o Sul e Ziclague e a esta, ferido e queimado;
2 Bẹ abira abọkha panọng ọmaana anọng p'awobh mẹ biphyir, vava ttara adenden-nọng k'ẹmmọri. Wa bẹ ọnọng manda wani kafhu, yina, bẹ atzim bẹ ekhekhebhi afona.
2 tinham levado cativas as mulheres que lá se achavam, porém a ninguém mataram, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram seu caminho.
3 Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ apyiri Ziklag, bẹ an-are bi, bẹ akk'Ziklag akwọmi biphyir, bẹ abira abọkha panọng pabẹ ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng k'ẹmmọri.
3 Davi e os seus homens vieram à cidade, e ei-la queimada, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas eram levados cativos.
4 Mẹ wọ, Devid ọmaana anọng pẹ abhom amọng k'ẹrọng maa, ẹfa ch'obhoma ẹha bẹ.
4 Então, Davi e o povo que se achava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Wa bẹ akk'panọng pa Devid afa p'ade; Ahinoam kw'ofon Jẹzrẹl, ọmaana Abigẹl kw'ode opopa kwa Nabal kw'ofon Kaamẹl, abọkha atzima afona.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 Wa odik nwa ọyak Devid atzim k'iden-dama, okhuri da iwa anọng pẹ an-am-aben bi atzọbh-ẹ atza. Wa ọnọng kpenamkpen ettem ekk'ẹpyibha itzama-itzama, okhuri panọng ọmaana va pabẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng. Yina, Devid ọtzọk ottem-bara k'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwẹ.
6 Davi muito se angustiou, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam em amargura, cada um por causa de seus filhos e de suas filhas; porém Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 Mẹ wọ, Devid oben Abiyata kw'ode ọfọhnẹja, obiro ode nnwa kw'Ahimẹlẹk bi, “Kọ tzọkha ẹphọd chen-m.” Abiyata ọtzọkha ẹphọd ochen-ẹ.
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 Devid e, ọdọhn Ọvaar Ibinọkpaabyi bi, “Itta, ma ńgubh ẹkhaan nda ch'echi obhon o? Na mfha ngọbha bẹ o?” Ọvaar Ibinọkpaabyi obhina bi, “Kọ khubh bẹ, kkeri ábọkha bẹ ọbọkha, abira árọbha anọng pọ ọrọbha ka mbọhk sabẹ.”
8 Então, consultou Davi ao Senhor , dizendo: Perseguirei eu o bando? Alcançá-lo-ei? Respondeu-lhe o Senhor : Persegue-o, porque, de fato, o alcançarás e tudo libertarás.
9 Mẹ wọ, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna obhiri arọbh jobh p'atzọn-ẹ abẹ apyiri k'ẹttẹri cha Bẹsọr, mẹ da bẹ ahokhi ayok bani.
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 Wa anọng arọbh jobh ọkhọhn bẹ maa, bẹ ẹttẹri nduma kafha ajekha. Yina, Devid ọmaana ajinọng pẹ ẹnọhna achina ororo okhubh anọng mba.
10 Davi, porém, e quatrocentos homens continuaram a perseguição, pois que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Wa bẹ are oJipnọng wani kw'owobh k'owoni, bẹ abọkh-ẹ achena Devid. Bẹ anang-ẹ asi ogwo, abira anang-ẹ ọchattọhk ochi.
11 Acharam no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 Bẹ abira atzọkha afig p'agwu-ogwu ọmaana agrep p'agwu-ogwu anang-ẹ, ochi obiro ọkhaama ẹfa. Kẹ wa ọchattọhk manda vani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọmọcha. Asi manda bani k'iwu ittaan ọmaana nnungiwu nttaan otzim ọm-ọgwa.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e comeu; recobrou, então, o alento, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 Wa Devid ọbọbh-ẹ bi, “Anyi wọ ode atte? Kọ afon man?”
13 Então, lhe perguntou Davi: De quem és tu e de onde vens? Respondeu o moço egípcio: Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 Mokk'Nẹgẹv kw'aKẹrẹt, ọmaana okhubha kwa Juda, ttara Nẹgẹv kwa Kalẹb ọcha k'egbong e. Mokk'ekpon obiro otzima ọkwọmi Ziklag.”
14 Nós demos com ímpeto contra o lado sul dos queretitas, contra o território de Judá e contra o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 Devid ọbọbh-ẹ bi, “Na kọ atzim-m nda ngebha ẹkhaan ch'akhọkhọhra mbuma o?”
15 Disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a esse bando? Respondeu-lhe: Jura-me, por Deus, que me não matarás, nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e descerei e te guiarei a esse bando.
16 Mẹ wọ, oJip-nọng nwuma otzima Devid eden ofona, bẹ atza akhebha ab'Amalẹk p'akk'anyaami makhọri ibe kpenamkpen. Bẹ am-achi, abira am-agwo, am-asi ọdadaami okhuri ọgbọm-barada fa bẹ akk'acha k'ẹkhọma ch'aPhilistiya, ọmaana ka Juda.
16 E, descendo, o guiou. Eis que estavam espalhados sobre toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Devid orima bẹ abẹ ttẹwọr m'ẹchọhkha nduma maa, otza opyiri ẹchọhkha ch'ẹwu ẹdọdọk. Wa ọnọng manda wani kw'ọnaang kode, oyongi adikkobh ẹnọhna p'avur akamẹl arọbh afona.
17 Feriu-os Davi, desde o crepúsculo vespertino até à tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados em camelos, fugiram.
18 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha ọttọhk kpenamkpen, ttara panọng pẹ afa p'ab'Amalẹk akk'atzọkha.
18 Assim, Davi salvou tudo quanto haviam tomado os amalequitas; também salvou as suas duas mulheres.
19 Ọttọhk manda vani f'iwa odimi kode. Wa Devid otzim ọttọhk kpenamkpen ọkpa nnam, ttẹwọr k'igbọ ọmaana adeden-nọng, adikkobh ttara aminava, ọgbọm ọmaana ọttọhk kpenamkpen fa bẹ akk'atzọkha.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: tudo Davi tornou a trazer.
20 Wa Devid ọkpa nnam ọtzọkha arukhimaan ọmaana abhaam biphyir, agbongnọng pẹ akpena pyẹ k'itzitzikha s'etzirakpo ọdọdọk, am-aben bi, “Ma wọ ode ọgbọm fa Devid e.”
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e o gado, e o levaram diante de Davi e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Wa Devid ọkpa nnam okwu okhebha ajinọng arọbh jobh mba p'ira ẹfa ẹkk'ẹha, bẹ kẹ abẹ kafha atzọn, bẹ an-atte bẹ ọbọhk k'ẹttẹri cha Bẹsọr. Anọng mba ayin ka akwu akhebha Devid ọmaana ajinọng p'atzọn-ẹ abẹ. Mada Devid ọmaana ajinọng pẹ areng ọbaanga bẹ, Devid orima bẹ.
21 Chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; Davi, aproximando-se destes, os saudou cordialmente.
22 Yina, abyibyanọng ọmaana akhọkhọra biphyir p'awobh k'ottem kw'anọng p'atzọni Devid abẹ, aben bi, “Bẹ ekkema manda dani m'ọgbọm mva kátzọkha, okhuri bi, ira bẹ man abẹ katzọni. Tte ojinọng kpenamkpen okhinggẹ ọtzọkha kwanọng kwẹ ọmaana va pẹ, ọrọhng ọbhana.”
22 Então, todos os maus e filhos de Belial, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que salvamos; cada um, porém, leve sua mulher e seus filhos e se vá embora.
23 Devid obhina bi, “Mma e, votte paam, bọng mando kakhaambi asi ttara ekpo py'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'man ọnanga e. Kẹ okk'man ọkkaana, obiro otte agbong-nọng p'arim man abẹ ọbọhk ọnang man.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor , que nos guardou e entregou às nossas mãos o bando que contra nós vinha.
24 Anyi wọ óyonga bọng itzọhng k'odik kwa bọng agbaakh o? Ekkema ch'anang ọnọng kw'ira okkeri egbongkpo, ede mbenga-mbọhk ttara ọnọng kw'ira ọtza egbong. Anọng biphyir átzọkha ekkema odem wani.”
24 Quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal será a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Wa Devid ọtzọkha odik nwa ohok mach'ọsana, ttara ọphaangi ọnang anọng p'Israẹl, ttẹwọr kẹ maa apyiri mayina.
25 E assim, desde aquele dia em diante, foi isso estabelecido por estatuto e direito em Israel, até ao dia de hoje.
26 Mada Devid opyiri ka Ziklag, ọtzọhm ekkema ch'ọgbọm ochena adenho pa Juda, p'ade ayokh-odikkobh pẹ, oben bi, “Ma wọ ode ẹnanga cha bọng ch'efon k'ọgbọm fa mochi k'attattaanga-nọng p'Ọvaar Ibinọkpaabyi.”
26 Chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis para vós outros um presente do despojo dos inimigos do Senhor :
27 Wa okkema ẹnanga nda ọtzọhm ochena anọng ka Bẹtẹl, ọmaana ka Ramọt Nẹgẹv, ttara ka Jatir,
27 aos de Betel, aos de Ramote do Neguebe, aos de Jatir,
28 ọmaana k'Aroe, ọmaana ka Siphmọt, ttara Ẹstẹmoa,
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, aos de Estemoa,
29 ọmaana ka Rakal, ọmaana k'ibhon s'abaJẹramẹl ttara abaKen,
29 aos de Racal, aos que estavam nas cidades dos jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 ọmaana ka Họma, ọmaana ka Bor-Ashan, ttara k'Atak,
30 aos de Horma, aos de Borasã, aos de Atace,
31 ọmaana ka Hẹbrọn, ttara anọng k'obe kpenamkpen mva fa Devid ọmaana anọng pẹ, akk'awena apyiri.
31 aos de Hebrom e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.