Mateus 27

mfm (MFM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Əmudlǝ kaɗǝu, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm mǝlmǝ patǝ mbiya miya tsu aga nda tsǝya Yesu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ndǝ dzǝɓiya nyi, ba ndǝ maˈyi ǝnga ja, ndǝ nda lǝr nyi a ndu tsa gwamna Bilatusu.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ta Yahuda, ndǝra thlǝna hiya Yesu, lari abǝr a thlana nyir nji numa nǝ tǝ anǝ Yesu, ba ji tiwi ǝnga kǝrnyi, ba ji shabiya nda gǝnnar nda, a nda nǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ji na, “A mǝliyar yi bikau, arya yi thlǝna hiya ndǝra gǝra ndzana sau.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Kǝ Yahuda vakǝ nggǝr nda gǝnna nyi a gwu huɗa Ki Hyal, kǝ ji maˈyi, ji nda hakǝya kǝrnyi.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Pubu dǝdǝgalˈyar ɗǝmǝri gǝnna nyi, ndǝ na, “Aˈyi ɗa tsaˈa nja ɓǝra shabiya gǝnna kǝ a gu mbǝl mai, arya gǝnna mashi ngau.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Kǝ ndǝ mbiya miya aga nda ɗǝlbiya babal, ar vira nju ngga ǝnga Babal nǝ ndǝr Hǝr Tǝm. Aga ja ɗa hulili anǝ nji shishili.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ca ngǝ sǝra ɗa nju ngga vi kǝ ǝnga ˈYiˈyi Mashi baˈanǝ ǝshina.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Lagu kǝ ngǝ sǝra Nabi Irimiya nana nyabiya dzau, “Kǝ ndǝ faˈari kwaɓa thladla makǝrkumunyi, gǝnna kǝra njir Izirayila thlana.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Kǝ ndǝ ɗǝlbiya babal nǝ ndǝr hǝr tǝm ǝni, ǝnggǝra Thlagǝ nar ɗa.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Kǝja Yesu taˈyi wu mwar gwamna, kǝ gwamna yiwa nyi, “Nagǝ ngǝ tǝl njir Yahudiya ya?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ar pǝci kǝra pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm a vǝr nana ndǝr ar kǝra ja, naji shaɗǝwa anǝ nda mai.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Kǝ Bilatusu yiwa nyi, “Aˈyi gu nggari sakida kǝra nda vǝr na a miya ndǝla gǝ kǝ wa?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ama kǝ Yesu bǝgǝ sǝ nyi ɗiyu, sǝ aˈyi ji na alaga kushu ar kǝra sǝ kǝ mai, ba sǝ kǝ nǝ nyi ɗǝnga anǝ gwamna.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ar pǝcir mini nǝ lardur nǝ vǝlna, gwamna a tsǝliyari parangǝu, ju sǝya ndǝr fursǝna pathlǝu anǝ dlamir nji, ndǝra ndu yiwu.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ar pǝci ta vanyi ndǝr fursǝna aˈyi kǝra nju sǝni nyi patǝ nju ngga nyi ǝnga Barabasu.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ta dlami kaɓau, kǝ Bilatusu yiwa nda, “Wa nga hyu yiwu ya sǝya hya? Barabasu ǝndǝga Yesu kǝra nju ngga ǝnga Kǝrsiti ya?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Arya ju sǝni abǝr arya shishikura nda nga ndǝ mbari Yesu ndǝ lǝr nyi anǝ nyi.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ma tsu Bilatusu a vǝr nggya ar tsǝkafǝ nyi, kǝ mala nyi sǝwa nyi cama, “Hǝbiya tsa gau wu ndǝr ndǝ gǝra ǝnga vazǝ kau, arya yi lar ɓwaɓwatǝ pamǝpamǝ arya ja ǝshina wu shuni.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ama kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm tsǝtsǝkuri dlamir nji aga nda na nja sǝya nda Barabasu, ba nja tsǝya Yesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Gwamna ɓǝra yiwa nda, “Wa nga hyu yiwu ya sǝya hyu pama nji mǝthlǝ ka?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Kǝ Bilatusu ɓǝra yiwa nda, “Mi nga ya dzǝgwa mǝl ǝnga Yesu kǝra nju ngga ǝnga Kǝrsiti ka?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Kǝ Bilatusu na anǝ nda, “Arya mi ya? Mi ngǝ bikǝ nya?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ta Bilatusu lari abǝr sǝ aˈyi ju sǝn kari mai, kǝl cakǝ ngǝ gwaɗǝ vi wu cakau, kǝ ji gǝr ˈyimi, ji cina tsa ja ǝni wu mwar nji, ji na, “Kǝja tsa yau, kǝja tsa yau, bikǝ ɗa aˈyi wu mashi ndǝ kǝ mai, bikǝr hyi ngau!”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Kǝ patǝkura nda shaɗǝwa, ndǝ na, “Taˈyi mashi nyi a nggya ar kǝra ˈya ǝnga wazhar ˈya patǝu.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Kǝ ji sǝya nda Barabasu. Ayukuɗa ji sǝwa, nji nǝ nyi wuɗa anǝ Yesu, kǝ ji nǝ nda nyi aga nda dlakǝya nyi.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Sara ǝnggau, kǝ sojaˈyar nǝ gwamna hǝr Yesu a vwar vira soja nggunggurǝmˈyar a nggya ari, ba ndǝ kaɓiya bwata sojaˈyar patǝ ndǝ zǝwar nyi.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ndǝ zǝɗǝna nyi turusu ba ndǝ dzǝgwa hari nyi kar dǝzǝu culi nǝ tǝlkur.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Kǝ ndǝ tsagu nyi dara shikǝɗi nǝ tǝlkur, kǝ ndǝ hǝwa nyi a du kǝra ja. Ndǝ fuwa zǝwa tǝlkur wu tsa ja, ba ndǝ dzǝgwa ɓǝliya undi nǝ diɗa nyi, ndu na, “Alvari tǝl, tǝl nǝ njir Yahudiya!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ndǝ tǝfǝnggǝr nyi tuli, ba ndǝ dlǝwuri zǝwa nǝ tǝlkur ta, ndǝ dzǝgwa pǝpǝthlǝwa nyi zǝwa nyi wu kǝra ja.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ayukuɗa ndǝ kuɗǝna diɗa nyi abangau, kǝ ndǝ zǝɗǝna lǝgutǝ tǝlkur ta, ndǝ ɓǝra har nyi nǝ nyi. Ndǝ dzǝgwa maˈyi ǝnga ja a biya aga nda biya dlakǝya nyi.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ənggǝra nda vǝr biya, ba ndǝ thlǝwa vanyi ndǝr Sayirini kǝra nju ngga ǝnga Simanu, kǝ ndǝ ciwa nyi aga ja hǝ wu dladlakǝ nǝ Yesu.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Kǝ ndǝ shili ar vanyi vi kǝra nju ngga ǝnga Gwalgwathla, ca ngǝ vir papangǝkǝr.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 A ndǝna kǝ ndǝ nǝ nyi ˈyimir wur inabi kǝra nji gwaɗǝbiya ǝnga maɗǝwatǝu aga ja sa, ama ta ji ɗahari, kǝ ji piyari sa.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ta ndǝ dlakǝya nyi, ba ndǝ dzǝgwa tǝtǝkǝwa kar ha nyi lagur tǝɗǝ shiˈwu.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ayukuɗa kau, ba ndǝ nggya nggashiu ndu ɓǝla nyi a ndǝna.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Adabanga kǝra ja ndǝ tsǝfǝya sǝra wu cabiya sǝra ji ndzana: NDƏ KƏ NGƏ YESU, TƏLƏR NJIR YAHUDIYA.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Nji dlakǝya nyi ǝnga njir ɗa lagu mǝthlǝu, pathlǝu ar tsi mazǝma ja ǝnga pathlǝu tsu ar matsala ja.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Njira a vǝr tǝrabiya ndu ndǝr nǝ diɗa nyi, ndu kǝnggǝɗǝ kǝra nda ndu nggushi, ǝnga
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ndu na, “Nagǝ ndǝra na gu sǝn dlana ki Hyal, ba ga ɓǝra hǝriya wu pǝci makǝru, ga mbǝɗana kǝrngau! Ga shida sara dar wu kau, ma nagǝ Zǝr Hyal ngau!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Abangǝ tsu ngǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar ǝnga njira nggurǝm wu ndǝr nǝ diɗa nyi.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Əngwar nda, “Ji mbǝɗana nji, ama naji wu sǝn mbǝɗana kǝrnyi mai! Naja ngǝ Tǝl nǝ njir Izirayila! Bǝgǝ ja gya sara dar wu kǝ aga mǝna lari, ba mǝna hǝnggǝri ǝnga ja.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ji hǝnggǝri ǝnga Hyal, bǝgǝ Hyala nyi a kǝtiya nyi kabangǝkau, ma Hyala nyi wu yiwu, arya ju na, ‘Nayi Zǝr Hyal ngau.’ ”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Tangǝ ǝnggǝr ta, njir ɗa lagu kǝra nji dlakǝya ǝnga ja ta nyabiya nyi ǝnga nggǝl.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Mbari ar pǝci taˈyikǝr baˈanǝ saka makǝr nǝ wagǝ ngǝ kuthlǝu shida haɗiya ˈyiˈya nyi patǝu.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 A ndu wagǝu ǝnggǝr saka makǝru, Yesu hyaˈana ɗahǝu ǝnga dǝnama, ji na, “ˈYiloyi, ˈYiloyi, lama sabakǝtani?” Kǝra cabiya, “Hyal ɗa, Hyal ɗa, mi ngǝ ɗa gǝ shabiya ɗa ya?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ta njira tataˈyi a ndǝna nggari abangau, kǝ ndǝ na, “Ja vǝr ngga Iliya.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ənggǝrna pathlǝu wu pama nda hwi ka nda hǝri sasaˈwa. Ji ciwa a gu ˈyimir wur inabi kǝra mwamwalu, ji ciri a dar zǝwa ba ji nǝ nyi aga ja sa.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Alenyi nji wu pama nda wu na, “Piyari nya mau, bǝgǝ mǝna lari tara Iliya wu sa mbǝɗana nyi.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Kǝ Yesu ɓǝra hyaˈana ɗahǝ ǝnga dǝnama, kǝ piya ja biya.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ar pǝci kǝ ngǝ kadǝmbul nǝ huɗa ki Hyal tǝwa dzǝ bwata mǝthlǝu, mbari a du kǝr ba a gyiwu ndǝla nyi. Kǝ ˈyiˈyi kǝnggǝɗǝr dzǝ ba mǝ ndǝliya dzau.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Huˈyar papahǝnakǝr, kǝ nji cicau kǝra tau, hyaˈari ǝnga pi.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ayukuɗa Yesu hyaˈari sara vir tau, kǝ ndǝ maˈyi a vu huɗa mǝlmǝ cicau, ba ndǝ vuwa canǝ nyi kǝr anǝ nji pamǝpamǝ gangǝu.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ənggǝra soja kǝra ndiya ǝnga dǝgal ǝnga alenyi njir ɓǝla hu Yesu lari ǝnggǝra ˈyiˈyi kǝnggǝɗǝr dzǝ ǝnga patǝkura sǝra ɗarkǝr, ba hivǝr mbari nda gagaɗau, ndu na ǝnga ɗahǝu, “Pakatǝu, ndǝ kau, Zǝr Hyal ngau!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Mathlǝkǝˈyi gangǝu sara wu Galili nu Yesu, ndu mǝl thlǝr anǝ nyi. Ndǝ taˈyi tsalǝu ndu tsamǝ sǝra wu ɗa.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Wu pama nda Maryamu Magǝdaliya aˈyi ǝnga Maryamu mǝya Yakubu ǝnga Yusufu ba mǝya wazha Zabadi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ma lǝhǝ waga ɗa, kǝja vanyi ndǝr gǝnna a shiliri, thlǝmǝ nyi Yusufu ndǝr Arimatiya, ndǝra naja ǝnga kǝrnyi ma ndǝr nu Yesu ngau.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ji maˈyi a ndǝra Bilatusu aga ja nda yiwari dza Yesu aga ja nda haɗǝna. Kǝ Bilatusu sǝwa aga nja nǝ nyi nyi.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Kǝ Yusufu hǝri dza Yesu, ba ji pǝɗǝwa wu sǝr haɗǝ ndǝ cici camǝu.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Kǝ ji nda fuwa nyi wu hu nyi kǝra mafǝliyangǝ kǝra ji gǝmbiya wu mau. Kǝ ji uya madiya tsǝka ba ji haɗiya miya huwa nyi ǝni ba ji maˈyi sǝ nyi.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Kǝ Maryamu Magǝdaliya ǝnga vanyi Maryamu ta nggya bama ǝnga bama ǝnga huwa nyi.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Əzǝgǝkura nyi, pida pathlǝu ayukuɗa Pǝcir Pabǝ Dzau, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi maˈyi a ndǝra Bilatusu.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ndǝ na, “Malǝmǝ, ˈyu ɗǝngari sǝra ndǝr ngguta vi kǝ sara a vǝr na tsu ja ǝnga pi, abǝr, ‘Ayukuɗa pida makǝr, yu ɓǝra hyaˈari ǝnga pi.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Agabangau, ga sǝwa njir ɓǝla hu aga nda ɓǝla hu kǝ mǝnahǝu, kǝl ayukuɗa pida makǝru. Ma aˈyi abangǝ mai, zǝmbǝlma nyiˈyar wu sǝn sa hǝlǝr dza ja ǝvuˈyi ba nda dzǝgwa nar nyi anǝ nji abǝr a hyaˈari ja sara vir tau. Najaka ngguta vi wu nda ndiya nǝ tanggǝrma ǝnga didiɗi.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Əngwar Bilatusu anǝ nda, “Suwa mǝ njir ɓǝla, aga nda nda ɓǝlar miya huwa nyi mǝnahǝu ǝnggǝr kǝra hyu sǝn mbari.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Kǝ ndǝ maˈyi ndǝ nda ɓǝlari huwa nyi mǝnahǝu, ndǝ fǝri mǝtsamǝ nǝ tǝlkur ar tsǝka nyi ǝnga tsu ndǝ fiya sojaˈyar aga ɓǝla viya nyi.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.