Mateus 27
mfm (MFM) vs NTLH
1 Əmudlǝ kaɗǝu, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm mǝlmǝ patǝ mbiya miya tsu aga nda tsǝya Yesu.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Ndǝ dzǝɓiya nyi, ba ndǝ maˈyi ǝnga ja, ndǝ nda lǝr nyi a ndu tsa gwamna Bilatusu.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Ta Yahuda, ndǝra thlǝna hiya Yesu, lari abǝr a thlana nyir nji numa nǝ tǝ anǝ Yesu, ba ji tiwi ǝnga kǝrnyi, ba ji shabiya nda gǝnnar nda, a nda nǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Ji na, “A mǝliyar yi bikau, arya yi thlǝna hiya ndǝra gǝra ndzana sau.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Kǝ Yahuda vakǝ nggǝr nda gǝnna nyi a gwu huɗa Ki Hyal, kǝ ji maˈyi, ji nda hakǝya kǝrnyi.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Pubu dǝdǝgalˈyar ɗǝmǝri gǝnna nyi, ndǝ na, “Aˈyi ɗa tsaˈa nja ɓǝra shabiya gǝnna kǝ a gu mbǝl mai, arya gǝnna mashi ngau.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Kǝ ndǝ mbiya miya aga nda ɗǝlbiya babal, ar vira nju ngga ǝnga Babal nǝ ndǝr Hǝr Tǝm. Aga ja ɗa hulili anǝ nji shishili.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ca ngǝ sǝra ɗa nju ngga vi kǝ ǝnga ˈYiˈyi Mashi baˈanǝ ǝshina.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Lagu kǝ ngǝ sǝra Nabi Irimiya nana nyabiya dzau, “Kǝ ndǝ faˈari kwaɓa thladla makǝrkumunyi, gǝnna kǝra njir Izirayila thlana.
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Kǝ ndǝ ɗǝlbiya babal nǝ ndǝr hǝr tǝm ǝni, ǝnggǝra Thlagǝ nar ɗa.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Kǝja Yesu taˈyi wu mwar gwamna, kǝ gwamna yiwa nyi, “Nagǝ ngǝ tǝl njir Yahudiya ya?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ar pǝci kǝra pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm a vǝr nana ndǝr ar kǝra ja, naji shaɗǝwa anǝ nda mai.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Kǝ Bilatusu yiwa nyi, “Aˈyi gu nggari sakida kǝra nda vǝr na a miya ndǝla gǝ kǝ wa?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Ama kǝ Yesu bǝgǝ sǝ nyi ɗiyu, sǝ aˈyi ji na alaga kushu ar kǝra sǝ kǝ mai, ba sǝ kǝ nǝ nyi ɗǝnga anǝ gwamna.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Ar pǝcir mini nǝ lardur nǝ vǝlna, gwamna a tsǝliyari parangǝu, ju sǝya ndǝr fursǝna pathlǝu anǝ dlamir nji, ndǝra ndu yiwu.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ar pǝci ta vanyi ndǝr fursǝna aˈyi kǝra nju sǝni nyi patǝ nju ngga nyi ǝnga Barabasu.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Ta dlami kaɓau, kǝ Bilatusu yiwa nda, “Wa nga hyu yiwu ya sǝya hya? Barabasu ǝndǝga Yesu kǝra nju ngga ǝnga Kǝrsiti ya?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Arya ju sǝni abǝr arya shishikura nda nga ndǝ mbari Yesu ndǝ lǝr nyi anǝ nyi.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Ma tsu Bilatusu a vǝr nggya ar tsǝkafǝ nyi, kǝ mala nyi sǝwa nyi cama, “Hǝbiya tsa gau wu ndǝr ndǝ gǝra ǝnga vazǝ kau, arya yi lar ɓwaɓwatǝ pamǝpamǝ arya ja ǝshina wu shuni.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ama kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm tsǝtsǝkuri dlamir nji aga nda na nja sǝya nda Barabasu, ba nja tsǝya Yesu.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Gwamna ɓǝra yiwa nda, “Wa nga hyu yiwu ya sǝya hyu pama nji mǝthlǝ ka?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Kǝ Bilatusu ɓǝra yiwa nda, “Mi nga ya dzǝgwa mǝl ǝnga Yesu kǝra nju ngga ǝnga Kǝrsiti ka?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Kǝ Bilatusu na anǝ nda, “Arya mi ya? Mi ngǝ bikǝ nya?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Ta Bilatusu lari abǝr sǝ aˈyi ju sǝn kari mai, kǝl cakǝ ngǝ gwaɗǝ vi wu cakau, kǝ ji gǝr ˈyimi, ji cina tsa ja ǝni wu mwar nji, ji na, “Kǝja tsa yau, kǝja tsa yau, bikǝ ɗa aˈyi wu mashi ndǝ kǝ mai, bikǝr hyi ngau!”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Kǝ patǝkura nda shaɗǝwa, ndǝ na, “Taˈyi mashi nyi a nggya ar kǝra ˈya ǝnga wazhar ˈya patǝu.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Kǝ ji sǝya nda Barabasu. Ayukuɗa ji sǝwa, nji nǝ nyi wuɗa anǝ Yesu, kǝ ji nǝ nda nyi aga nda dlakǝya nyi.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Sara ǝnggau, kǝ sojaˈyar nǝ gwamna hǝr Yesu a vwar vira soja nggunggurǝmˈyar a nggya ari, ba ndǝ kaɓiya bwata sojaˈyar patǝ ndǝ zǝwar nyi.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ndǝ zǝɗǝna nyi turusu ba ndǝ dzǝgwa hari nyi kar dǝzǝu culi nǝ tǝlkur.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Kǝ ndǝ tsagu nyi dara shikǝɗi nǝ tǝlkur, kǝ ndǝ hǝwa nyi a du kǝra ja. Ndǝ fuwa zǝwa tǝlkur wu tsa ja, ba ndǝ dzǝgwa ɓǝliya undi nǝ diɗa nyi, ndu na, “Alvari tǝl, tǝl nǝ njir Yahudiya!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Ndǝ tǝfǝnggǝr nyi tuli, ba ndǝ dlǝwuri zǝwa nǝ tǝlkur ta, ndǝ dzǝgwa pǝpǝthlǝwa nyi zǝwa nyi wu kǝra ja.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Ayukuɗa ndǝ kuɗǝna diɗa nyi abangau, kǝ ndǝ zǝɗǝna lǝgutǝ tǝlkur ta, ndǝ ɓǝra har nyi nǝ nyi. Ndǝ dzǝgwa maˈyi ǝnga ja a biya aga nda biya dlakǝya nyi.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Ənggǝra nda vǝr biya, ba ndǝ thlǝwa vanyi ndǝr Sayirini kǝra nju ngga ǝnga Simanu, kǝ ndǝ ciwa nyi aga ja hǝ wu dladlakǝ nǝ Yesu.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Kǝ ndǝ shili ar vanyi vi kǝra nju ngga ǝnga Gwalgwathla, ca ngǝ vir papangǝkǝr.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 A ndǝna kǝ ndǝ nǝ nyi ˈyimir wur inabi kǝra nji gwaɗǝbiya ǝnga maɗǝwatǝu aga ja sa, ama ta ji ɗahari, kǝ ji piyari sa.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Ta ndǝ dlakǝya nyi, ba ndǝ dzǝgwa tǝtǝkǝwa kar ha nyi lagur tǝɗǝ shiˈwu.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ayukuɗa kau, ba ndǝ nggya nggashiu ndu ɓǝla nyi a ndǝna.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Adabanga kǝra ja ndǝ tsǝfǝya sǝra wu cabiya sǝra ji ndzana: NDƏ KƏ NGƏ YESU, TƏLƏR NJIR YAHUDIYA.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Nji dlakǝya nyi ǝnga njir ɗa lagu mǝthlǝu, pathlǝu ar tsi mazǝma ja ǝnga pathlǝu tsu ar matsala ja.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Njira a vǝr tǝrabiya ndu ndǝr nǝ diɗa nyi, ndu kǝnggǝɗǝ kǝra nda ndu nggushi, ǝnga
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 ndu na, “Nagǝ ndǝra na gu sǝn dlana ki Hyal, ba ga ɓǝra hǝriya wu pǝci makǝru, ga mbǝɗana kǝrngau! Ga shida sara dar wu kau, ma nagǝ Zǝr Hyal ngau!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Abangǝ tsu ngǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar ǝnga njira nggurǝm wu ndǝr nǝ diɗa nyi.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Əngwar nda, “Ji mbǝɗana nji, ama naji wu sǝn mbǝɗana kǝrnyi mai! Naja ngǝ Tǝl nǝ njir Izirayila! Bǝgǝ ja gya sara dar wu kǝ aga mǝna lari, ba mǝna hǝnggǝri ǝnga ja.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ji hǝnggǝri ǝnga Hyal, bǝgǝ Hyala nyi a kǝtiya nyi kabangǝkau, ma Hyala nyi wu yiwu, arya ju na, ‘Nayi Zǝr Hyal ngau.’ ”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Tangǝ ǝnggǝr ta, njir ɗa lagu kǝra nji dlakǝya ǝnga ja ta nyabiya nyi ǝnga nggǝl.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Mbari ar pǝci taˈyikǝr baˈanǝ saka makǝr nǝ wagǝ ngǝ kuthlǝu shida haɗiya ˈyiˈya nyi patǝu.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 A ndu wagǝu ǝnggǝr saka makǝru, Yesu hyaˈana ɗahǝu ǝnga dǝnama, ji na, “ˈYiloyi, ˈYiloyi, lama sabakǝtani?” Kǝra cabiya, “Hyal ɗa, Hyal ɗa, mi ngǝ ɗa gǝ shabiya ɗa ya?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Ta njira tataˈyi a ndǝna nggari abangau, kǝ ndǝ na, “Ja vǝr ngga Iliya.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Ənggǝrna pathlǝu wu pama nda hwi ka nda hǝri sasaˈwa. Ji ciwa a gu ˈyimir wur inabi kǝra mwamwalu, ji ciri a dar zǝwa ba ji nǝ nyi aga ja sa.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Alenyi nji wu pama nda wu na, “Piyari nya mau, bǝgǝ mǝna lari tara Iliya wu sa mbǝɗana nyi.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Kǝ Yesu ɓǝra hyaˈana ɗahǝ ǝnga dǝnama, kǝ piya ja biya.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Ar pǝci kǝ ngǝ kadǝmbul nǝ huɗa ki Hyal tǝwa dzǝ bwata mǝthlǝu, mbari a du kǝr ba a gyiwu ndǝla nyi. Kǝ ˈyiˈyi kǝnggǝɗǝr dzǝ ba mǝ ndǝliya dzau.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Huˈyar papahǝnakǝr, kǝ nji cicau kǝra tau, hyaˈari ǝnga pi.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Ayukuɗa Yesu hyaˈari sara vir tau, kǝ ndǝ maˈyi a vu huɗa mǝlmǝ cicau, ba ndǝ vuwa canǝ nyi kǝr anǝ nji pamǝpamǝ gangǝu.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Ənggǝra soja kǝra ndiya ǝnga dǝgal ǝnga alenyi njir ɓǝla hu Yesu lari ǝnggǝra ˈyiˈyi kǝnggǝɗǝr dzǝ ǝnga patǝkura sǝra ɗarkǝr, ba hivǝr mbari nda gagaɗau, ndu na ǝnga ɗahǝu, “Pakatǝu, ndǝ kau, Zǝr Hyal ngau!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Mathlǝkǝˈyi gangǝu sara wu Galili nu Yesu, ndu mǝl thlǝr anǝ nyi. Ndǝ taˈyi tsalǝu ndu tsamǝ sǝra wu ɗa.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Wu pama nda Maryamu Magǝdaliya aˈyi ǝnga Maryamu mǝya Yakubu ǝnga Yusufu ba mǝya wazha Zabadi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ma lǝhǝ waga ɗa, kǝja vanyi ndǝr gǝnna a shiliri, thlǝmǝ nyi Yusufu ndǝr Arimatiya, ndǝra naja ǝnga kǝrnyi ma ndǝr nu Yesu ngau.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ji maˈyi a ndǝra Bilatusu aga ja nda yiwari dza Yesu aga ja nda haɗǝna. Kǝ Bilatusu sǝwa aga nja nǝ nyi nyi.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Kǝ Yusufu hǝri dza Yesu, ba ji pǝɗǝwa wu sǝr haɗǝ ndǝ cici camǝu.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Kǝ ji nda fuwa nyi wu hu nyi kǝra mafǝliyangǝ kǝra ji gǝmbiya wu mau. Kǝ ji uya madiya tsǝka ba ji haɗiya miya huwa nyi ǝni ba ji maˈyi sǝ nyi.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Kǝ Maryamu Magǝdaliya ǝnga vanyi Maryamu ta nggya bama ǝnga bama ǝnga huwa nyi.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Əzǝgǝkura nyi, pida pathlǝu ayukuɗa Pǝcir Pabǝ Dzau, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi maˈyi a ndǝra Bilatusu.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Ndǝ na, “Malǝmǝ, ˈyu ɗǝngari sǝra ndǝr ngguta vi kǝ sara a vǝr na tsu ja ǝnga pi, abǝr, ‘Ayukuɗa pida makǝr, yu ɓǝra hyaˈari ǝnga pi.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Agabangau, ga sǝwa njir ɓǝla hu aga nda ɓǝla hu kǝ mǝnahǝu, kǝl ayukuɗa pida makǝru. Ma aˈyi abangǝ mai, zǝmbǝlma nyiˈyar wu sǝn sa hǝlǝr dza ja ǝvuˈyi ba nda dzǝgwa nar nyi anǝ nji abǝr a hyaˈari ja sara vir tau. Najaka ngguta vi wu nda ndiya nǝ tanggǝrma ǝnga didiɗi.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Əngwar Bilatusu anǝ nda, “Suwa mǝ njir ɓǝla, aga nda nda ɓǝlar miya huwa nyi mǝnahǝu ǝnggǝr kǝra hyu sǝn mbari.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Kǝ ndǝ maˈyi ndǝ nda ɓǝlari huwa nyi mǝnahǝu, ndǝ fǝri mǝtsamǝ nǝ tǝlkur ar tsǝka nyi ǝnga tsu ndǝ fiya sojaˈyar aga ɓǝla viya nyi.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.