Mateus 26
mfm (MFM) vs VC
1 Ənggǝra Yesu kuɗǝna na patǝ sǝˈyar kau, kǝ ji na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar,
1 — ausente —
2 “Hyu sǝni abǝr, lardur nǝ vǝlna a hyiri pida mǝthlǝ ǝnga tsu nju nda sa lǝri Zǝr Ndau aga nja dlakǝya nyi.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm nǝ mǝlmǝ kaɓiya dzǝ patǝ ar pathla nǝ pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgalǝu, ndǝra nju ngga ǝnga Kayafasu.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Ndǝ mba miya lagu kǝra nda sǝn uya nda mbar Yesu ari ɗǝɗǝwa aga nda tsǝya nyi.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Ama kǝ ndǝ na, “Aˈyi pǝcir mini kǝ mai, ara ja sara hyaˈana hangǝkala nji.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Ma tsu Yesu wu Bethlani, wu ki Simanu ndǝra ɗǝɗǝmǝu ndǝr pibi,
6 — ausente —
7 kǝ vanyi mala shili ǝnga pǝla mal kisǝu kǝra nju ɗǝl ǝnga gǝnna gangǝ gagaɗau. Mala kǝ shili ji sa pǝnggǝr nyi mala nyi a gyar kǝra ja ar pǝci kǝra nda vǝr sǝm sǝr sǝm.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Ta zǝmbǝlma nyiˈyar lari abangau, kǝ huɗa nda ndzau, ndu na anǝ kǝrnda, “Wathlǝmǝ culi najaka wira sa?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Mal kau, nju sǝn ɗǝlna ǝnga gǝnna gangǝu, ba nja dlǝwari nji tǝtǝ dǝnama ǝnga gǝnna nyi.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Arya Yesu wu sǝnbiya sǝra ndu na, kǝ ji na anǝ nda, “Aga mi nga hyu ɓwanǝ nyi kǝr anǝ mala ka? A mǝliya ɗar ja sǝra mǝnahǝu.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Nji tǝtǝ dǝnama aˈyi nda ǝkkǝˈyi hyi parangǝu, ama nayau aˈyi yi ǝkkǝˈyi hyi parangǝ mai.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Mal kisǝ kǝ ji pǝnggǝr ɗa kau, nǝ pabǝ dzǝ nǝ haɗǝ ɗa ngau.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Yu nar hyi jirkura nyi, kalar vira nju nda tǝtǝlna ndǝshigu kǝ ari wu duniya patǝu, nju nda ndǝr ar kǝra sǝ kǝ ji mǝliya kau, aga ɗǝngari ǝnga ja.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Kǝ pathlǝu wu pama zǝmbǝlma nyi kumo apǝ mǝthlǝu, kǝra nju ngga ǝnga Yahuda Isikarayoti maˈyi a ndǝgya pubu dǝdǝgalˈyar,
14 — ausente —
15 ji nda yiwa nda, “Yiɗawu nga hyu kina ɗa ma yi sǝn lǝr hyi nya?” Kǝ ndǝ jigabiya gǝnna sulayi makǝrkumunyi
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Mbari ar pǝci kau, ngǝ Yahuda wu gal lagu kǝra ja sǝn lǝri Yesu ari.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Ar pǝci nǝ tanggǝrma nǝ lardur nǝ macikǝl gǝra thlǝlamǝ, kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar shili ndǝ sa yiwa nyi, “Əmani nga gu yiwu ˈya pabǝri ngǝ vir sǝm lardur nǝ vǝlna ka?”
17 — ausente —
18 Kǝ ji shaɗǝwa, ji na, “Maˈya mau a vu huɗa mǝlmau, hyu vuwa thlǝwa vanyi ndǝ a vuna, ba hya nar nyi, ‘Malǝmǝ ngǝ na, abǝr, pǝci nyi a ɗar lǝhǝu. Ju sa sǝm lardur nǝ vǝlna ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar wu ki ngau.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar mǝliya ǝnggǝra ji nar nda ta, ba ndǝ pabǝri vir sǝm lardur nǝ vǝlna nyi.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Ənggǝra wagǝ ɗa, Yesu nggya aga ja sǝm sǝr sǝm ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar kumo apǝ mǝthlǝu.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Ma tsu nda vǝr sǝm sǝr sǝm, kǝ Yesu na anǝ nda, “Jiri nga yu na anǝ hyi, pathlǝu wu pama hyu nda thlǝna hiya yau.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Kǝ ɗǝfuwa nda ndzǝ gagaɗau, kalar ndu dzǝgwa na anǝ nyi wu pama nda, “Ənga jiri, nayi ngǝ ya, Thlagǝu?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Kǝ Yesu shaɗǝwa, “Ndǝ ka a vǝr fǝ tsi wu cala ǝnga yi kau, ngu nda thlǝna hiya yau.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Zǝr Ndau, wu tǝ ǝnggǝra nji tsǝfǝri ar kǝra ja, ama sǝr tǝhuɗǝ anǝ ndǝra wu nda thlǝna hiya Zǝr Ndau. Wu ndiya anǝ ndǝ kau, kuji nji gǝra ya nyi.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Kǝ Yahuda ndǝra wu nda thlǝna hiya ja na, “Malǝmǝ, ǝnga jiri nayi ngǝ ya?”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Tsu nda vǝr sǝm sǝr sǝm, kǝ Yesu hǝri macikǝl, kǝ ji lǝr usaku anǝ Hyal, ba ji ɓǝɓǝlǝwa, kǝ ji nǝ nyi anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, ju na, “Dlǝwura mau hya sǝm, naja kǝ kumǝr dza yi ngau.”
26 — ausente —
27 Kǝ ji hǝri kyakiwa nǝ ˈyimir wur inabi, kǝ ji lǝr usaku anǝ Hyal, kǝ ji nǝr nda, ju na, “Patǝkura hyi, hya sa.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Najakǝ mashi ɗa ngau nǝ nyabiya alkawal mafǝliyangǝ, kǝra nju nda pǝna aga tǝfǝbiya bikǝ nǝ nji patǝu.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Yu nar hyi, tsu yu ɓǝra sa ˈyimir yayar wur inabi mai, kǝl pǝci kǝra yu nda sa mafǝliyangǝ ǝnga hyi wu tǝlkur nǝ Dǝɗa.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Ayukuɗa ndǝ kuɗǝna thlǝ na, kǝ ndǝ maˈyi a dar Mǝ nǝ wur Zaitunu.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Vuˈyi ǝshina kau, patǝ hyi, hyu nda tǝtǝlnakǝr arya sǝra wu nda ɗa ǝnga yau. Ara tsǝtsǝfǝ nga nyi wu lǝkakaɗǝ nǝ Hyal, abǝr,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Ama ayukuɗa yi hyaˈari sara vir tau, yu tǝrabiya wu mwar hyi a vu Galili.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Əngwar Biturusu anǝ nyi, “Alaga nji patǝ hwinakǝr ndǝ piyari ngau, nayi wu, piyari ngǝ nǝ ɗa mai.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Kǝ Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “Yu nar ngǝ jirkura nyi Biturusu, ǝshina vuˈyi kau, kadivira vǝgǝmǝ wu nda wau, gu kǝpalna sǝn ɗa ar kǝr ar kǝr makǝru.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Kǝ Biturusu ɓǝra na, “Alaga nji tsǝya ɗa daɓǝ ǝnga gau, nayi wu kǝpal sǝni ngǝ mai.” Kǝ patǝkura alenyi zǝmbǝlma nyiˈyar nana abangǝ tsu.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Kǝ Yesu ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar maˈyi a ndar vanyi vi kǝra nju ngga ǝnga Gyatsimani, kǝ ji nda na anǝ nda, “Nggya mǝ nǝr hyi ǝnggau, yu maˈyi a ndu mwa ya nda kǝdi Hyal.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Kǝ ji hǝri Biturusu ǝnga wazha Zabadi mǝthlǝ ǝnga ja, nanda ngǝ Yakubu ǝnga Yahwana, naja ǝnga huɗǝ kiyakiyar gagaɗau ǝnga ɓwaɓwatǝ ara sǝra ja a gwa.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Kǝ ji na anǝ nda, “Huɗǝ ndzǝndzǝ kǝra ya gwa a sǝn tsǝya ɗa. Nahyi hya nggya liliˈu hya ɓǝla ǝnga yau.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ji ɓar dzǝ kushu, ba ji dla lagu bama a gyiwu ˈyi, ja vǝr ndǝr ǝnga Hyal, ju na, “Tada, ma ja abǝr yiwu ca ngǝ uya, bǝgǝ ga hǝna najaka ɓwaɓwatǝ ar kǝra yau. Alaga abangau, aˈyi sǝra yu yiwu mai, ama sǝra gu yiwu.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Ba ji sha shili ara zǝmbǝlma nyiˈyar, ba ji sa thlǝwa nda wu ghanyi. “Mi nga ma? Aˈyi hyu sǝn nggya nǝ ɓǝla ǝnga yi alaga nǝ saka pathlǝ wa?” Ji yiwa Biturusu.
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 “Hya nggya ǝnga ɓǝla ǝnga hya kǝdi Hyal ara hya sara tǝɗau a gu dzau. Mambǝl wu yiwu nǝ nyi, ama kumǝr dzǝ a tǝwari.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Kǝ ji ɓǝra maˈyi nǝ mǝthlǝkura nyi, ji nda ndǝr ǝnga Hyal, ji na, “Tada, Ma aˈyi ɗa tsaˈa aga ɓwaɓwatǝ ka hǝna kǝr mai, ama kǝl yi tǝwari, taˈyi sǝra gu yiwu patǝ ja ɗarkǝr.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Ənggǝra ji sha shili, kǝ ji ɓǝra thlǝwa nda wu ghanyi, ara ghanyi tǝdǝɓǝu ar liya nda.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Kǝ ji piyari nda, ba ji maˈyi sǝ nyi nǝ makǝrkura nyi, kǝ ji nda ndǝr ǝnga Hyal, ji ɓǝra nana sǝˈyar ta.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Ji ɓǝra sha shili ǝgya zǝmbǝlma nyiˈyar, ba ji thlǝwa nda wu ghanyi, kǝ ji na anǝ nda, “Tsu hyu ghanyi ya, hyu ɓǝlsar ya? Tsaˈa abangǝ ja! Pǝci a ɗari nju nǝ nyi Zǝr Ndau a gwu tsa njir bikau.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Hyaˈara mau, mǝna maˈyi! Kǝja ndǝr thlǝ hiya yi ta a shiliri!”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Tsu Yesu a vǝr ndǝr, kǝja Yahuda, pathlǝu wu pama zǝmbǝlma nyiˈyar kumo apǝ mǝthlǝu, shili ǝnga nji gangǝu ǝnga katsakǝr ba zǝwa wu tsa nda. Njira pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurum nǝ mǝlmǝ sǝwa.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ndǝr thlǝ hiya ja kau, a dǝgar ndar ja mǝtsamǝ, “Ma ndǝra yi bǝrpiya nyi, naja ngau, mbari nya mau.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Ənggǝra ji dla, ba ji maˈyi tǝwar a ndǝra Yesu, kǝ Yahuda usar nyi, ji na, “Usi Malǝmǝ,” kǝ ji bǝrpiya nyi.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Bazhi ɗa, mǝliya sǝra hǝ nga shili.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Ənggǝra ndǝ lari abangau, kǝ pathlǝ wu pama njir ɓǝ Yesu tǝsǝbiya katsakǝr nyi, ba ji thlana himiya mafa pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal ǝni.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Shabiya katsakǝr ngau a vu ki nyi, arya kalar ndǝra tsǝbiya katsakǝr, katsakǝr ngu nda tsa nyi.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Hyu nggani abǝr aˈyi yu sǝn ngga Dǝɗa, ba ja sǝwa ɗa alaga bwata waladiˈyar kumo apǝ mǝthlǝ wa?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Ama lagu mani ngǝ sǝra tsǝtsǝfau wu lǝkakaɗǝ nǝ Hyal wu nyabiya dza, abǝr aˈyi ji ɗa lagu kǝ maya?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Ar pǝci ta, Yesu na anǝ dlamir nji, “Nayi ngǝ ndǝr tǝɗǝmwa anǝ njir gwaɗǝvi ya, ǝnga hyi sǝbiya katsakǝr ǝnga zǝwa aga hya sa mba ɗa ya? Parangǝu ya vǝr nggya ǝkkǝˈyi hyi wu ki Hyal ya vǝr highiɓau, ama nahyi sayi mbar ɗa mai.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Sǝˈyar kǝ ɗa patǝ aga sǝra nabiˈyar tsǝfǝri a nyabiya dzau.” Kǝ patǝ zǝmbǝlma nyiˈyar tǝtǝlna dzau ba ndǝ piyari nyi wu tsa nda.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Njira mbari Yesu hǝri nyi a ndǝra Kayafasu dǝgala Pubu, vira malǝmǝ dlaɗǝˈyar ǝnga njira nggurǝm kaɓǝ ari.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Kǝ Biturusu nu nyi wu ndǝl wu ndǝl tsatsalǝu, tsaˈa vwar huɗa ki dǝgala Pubu. Ji vuwa nggya ǝkkǝˈyi njir sǝkǝ ki aga ja lari ǝnggǝra nju ɗa ǝnga ja.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga patǝr njir zǝwa a vǝr gal lagu kǝra nda sǝn vazǝya Yesu aga nda tsǝya nyi.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Ama sǝ aˈyi ndǝ uya mai, alaga kǝ nji gangǝu shili ndu thla sakida nǝ fati ar kǝra Yesu.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 ndǝ na, “Sal kǝ na, abǝr, ‘Yu sǝn dlana ki Hyal kau, ba ya ɓǝra hǝriya nyi wu pida makǝru.’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal hyaˈari aˈyi taˈyau, ji na anǝ Yesu, “Mi ngǝ sǝ kǝ nja vǝr na a miya ndǝla gǝ ka? Sǝ aˈyi gu na a gǝri wa?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Ama kǝ Yesu nggya sǝ nyi ɗiyu.
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yesu shaɗǝwa, “Angǝ, abangǝ nga nyi ǝnggǝr kǝra gǝ na kau. Ama taˈyi ya nar hyi patǝ hyi, mbar kabangǝkau, hyu sa lari Zǝr Ndau a vǝr nggya ar tsi mazǝma ndǝ dǝgal dǝnama, a vǝr shida wu dlama sara dǝmǝlmau.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Kǝ pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal tana lǝgutǝ kǝrnyi ǝnga huɗǝ ndzǝndzau, ju na, “A nanar ja ndǝr nǝ deɓa Hyal! Sakida mi mǝnu ɓǝra gala? Kǝja hya nggari ndǝr diɗa vi nyi ǝnga kǝrhyi.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Mi nga hyu nggana?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Kǝ ndǝ tǝfuwa nyi tuli a vu bama ja, ǝnga alenyi nji tsu dǝdǝguwa nyi tsi. Alenyi nji nǝ nyi tsi balma
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 ndu dzǝgwa na, “Ma nagǝ ngǝ nabi, nana ˈya, Kǝrsiti, tara wa ngǝ dǝgǝr ngǝ ka?”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Ar pǝci kǝra Biturusu a vǝr nggya a biyar huɗǝ ki, kǝ kwar ki kǝ shili ǝgya ja, ji sa na anǝ nyi, “Nagǝ ma, nahyi ngǝ shili ǝkkǝˈyi Yesu ndǝr Galili.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Ji kǝpalna nyi wu mwar nda patǝu, ji na, “Nayi wu sǝni sǝra gu na kǝ mai.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Ta ji maˈyi a biya miya kiya nyi, ba ji biya ɓǝ ǝnga vanyi kwar ki, kǝ kwa kǝ lar nyi, kǝ ji na anǝ njira tataˈyi a ndǝna, “Ndǝ kǝ ma, nanda ngǝ ǝkkǝˈyi Yesu ndǝr Nazǝratu.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Ji ɓǝra kǝpalna nyi daɓǝ ǝnga sǝm fǝla, “Yi wu sǝn ndǝ kǝ mai!”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Ɓǝliya sar kushu, njira tataˈyi a ndǝna ndǝ maˈyi a ndǝgya Biturusu, ndǝ nda nar nyi, “Ənga jiri, pathlǝ gu pama nda, arya kiyara gau a nanar ndǝla gau.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Kǝ ji mbari shiˈwa kǝrnyi, ǝnga ji ɓǝra sǝm fǝla anǝ nda, abǝr, “Yi wu sǝn ndǝ kǝ mai!”
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Ənggau kǝ Biturusu ɗǝngari ndǝr kǝra Yesu nar nyi, abǝr, “Divira vǝgǝmǝ a wau, gu kǝpalna sǝn ɗa ar kǝr ar kǝr makǝru.” Kǝ ji hwi a biya, ji biya tiwi ǝnga sǝlǝm gagaɗau.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.