Mateus 22
mfm (MFM) vs NTLH
1 Yesu ɓǝra ndǝr anǝ nda ǝnga karapǝˈyar, ji na,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr vanyi tǝl kǝra pabǝri nyi mini nǝ hǝ mala anǝ zǝr nyi nga nyi.
2 — O
3 Ji sǝwa mafa nyiˈyar aga nda nda nggari njira nji nggǝya a shili wu mini kau, ama ba ndǝ nggǝl ara shili.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 “Kǝ ji ɓǝra sǝwa alenyi njir mǝl thlǝr nyiˈyar a nda nǝ njira ji nggǝya, ji na, ‘Nar nda mau, abǝr, sǝ aˈyi kǝra shiwangǝ mai, a fuwar yi sǝ patǝ wu lagu. A tsiyar yi gyaliˈyar ǝnga thla pamǝpamǝ nggǝnggǝthlau, sǝr sǝm tsu a tari. Shila mau, patǝ a shili wu mini kau.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 “Ama nandǝ sǝya nyi himi mai. Kǝ kalar ndǝ maˈyi sǝ nyi a nda mǝl sǝr kǝrnyi. Vanyi ndǝ maˈyi a gwar fa nyi, ǝnga vanyi ndǝ tsu, a ndar sugu.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Kǝ alenyi nji mbar mafa nyiˈyar, ba ndǝ dǝgǝ nda, kǝl ta ndǝ tsǝya nda.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Kǝ huɗa tǝl kǝ ndzǝ gagaɗau. Kǝ ji sǝwa soja nyiˈyar aga nda nda sana njir tsa mafa nyiˈyar kau, ǝnga nda nggyina mǝlmǝr nda.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Kǝ ji nar nyi anǝ mafa nyiˈyar, ‘Kǝja pǝcir mini a shiliri, kǝja njira yi nggǝya a nggǝlǝr nda ara shili.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Maˈya mau a ndu huɗa giwa, kalar ndǝra hyi thlǝwa hya nggar nyi a shili wu mini kau.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Kǝ mafa nyiˈyar biya ndǝ maˈyi a ndu huɗa giwa, ndǝ nda nggǝya kalar ndǝra ndǝ thlǝwa, nji ɗǝmwaˈyi ǝnga nji mǝnahǝu a shili ar vir mini kau. Kǝ vi kǝ nyi caɓǝu ǝnga mǝthlǝpi kǝra nji nggǝya.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Ar pǝci kǝra tǝl shila tsamǝ mǝthlǝpi kǝra nji nggǝya, kǝ ji thlǝwa vanyi ndǝ kǝra gǝra ǝnga kar nǝ mini ar dza ja.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Kǝ ji na anǝ nyi, ‘Bazhi, lagu mani nga gǝ shili ǝngga gǝra ǝnga lǝgutǝ nǝ mini ar dza ga?’ Ama sǝ aˈyi kǝra nda nyi wu sǝn na mai.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 “Kǝ tǝl nar nyi anǝ njir mǝl thlǝr nyi, ‘Mbiya nya mau tsi daɓǝ ǝnga hi, ba hya vakana nyi a biya a biyu kuthlǝu, vira nju vuwa tiwi ǝnga sǝlǝm ba ǝnga ɗǝ hir!’
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 “Arya njira nji ngga gangǝu, ama nji ɗǝɗǝmǝ yiɗawu.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Kǝ njir Farisi biya mbiya miya lagu kǝra nda sǝn mbari Yesu lagur sǝra ju na.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Kǝ ndǝ sǝwa zǝmbǝlmar nda ˈyar ǝnga njira nju ngga nda njir nu Hirudusu. “Malǝmǝ,” ǝngwar nda, “ˈYu sǝni nagǝ ndǝ jijiri ngau, ǝnga gu highiɓǝ lagu Hyal kǝra jiri. Nagǝ wu tazhira mai, arya patǝr nji kakalǝ nga nda wu mwa ngau.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Nar ˈya ja, a ɗar tsaˈa ˈya ki budau anǝ Kayisaru ǝndǝga awau?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Ama ara Yesu wu sǝn ɗǝnga ɗǝmwaˈyir nda, kǝ ji na, “Nahyi njir ngguta vi, ara mi nga hyu ngga lǝbam anǝ ɗa?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Canǝ ɗa mǝ gǝnna kǝra nju ki budǝ ǝni.” Kǝ ndǝ hǝbiya nyi kwaɓa,
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 kǝ ji yiwa nda, “Bama wa ǝnga thlǝmǝr wa nga ar kwaɓa ka?”
20 e ele perguntou:
21 “Bama ǝnga thlǝmǝr Kayisaru,” ǝngwar nda.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Ta ndǝ nggari abangau, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda. Agabangau, ba ndǝ piyari nyi ba ndǝ maˈyi sǝr nda.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Tsu ar pǝci ta, njir Sadusi, njira na abǝr hyaˈari sara vir tau aˈyi mai shili ara Yesu, ndǝ sa yiwa nyi.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Malǝmǝ,” ǝngwar nda, “Musa nar ˈya abǝr ma sal tau gǝra ya ǝnga mala nyi, ba zamǝ nyi a hǝri mala nyi kǝ aga ja yabiya nyi wazha a gwa.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Kabangǝkǝ wu pama ˈya, zamǝˈyar aˈyi mǝɗǝfau. Nda dǝgala nda hǝr mala, ba ji tǝ gǝra ya zǝr. Kǝ ji piyari mala kǝ anǝ zamǝ nyi.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Abangǝ nga nyi ɗa ǝnga zamǝ nyi nǝ mǝthlǝkura nyi, ǝnga nǝ makǝrkura nyi, baˈanǝ nǝ mǝɗǝfǝkura nyi kau.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ayukuɗa nyi patǝu, kǝ mala nyi tǝ tsu.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ma nji hyaˈari sara vir tau, mala wa nga ju nda ɗa wu pama nda? Arya patǝkura nda a hǝri nyi ri nda aga mala.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Ɗǝngar hyi aˈyi tsatsaˈa mai ara nahyi wu sǝn sǝra tsǝtsǝfǝ wu ndǝr Hyal mai ǝnga nahyi wu sǝn dǝnama nǝ Hyal.
29 Jesus respondeu:
30 Ar pǝcir hyaˈara vir tau, shili wu hǝ mala mai, mathlǝkǝˈyi tsu nju lǝ anǝ shili mai, ama ndu nda ɗa ǝnggǝr waladiˈyar a dǝmǝlmau.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ar kǝra hyaˈari sara vir tau aˈyi hyi jigana sǝra Hyal nana anǝ hyi wa? Ənggǝra nji tsǝfǝri abǝr,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Nayi ngǝ Hyal nǝ Ibrahimu, ǝnga Hyal nǝ Ishaku ba ǝnga Hyal nǝ Yakubu.’ Aˈyi ja Hyal nǝ nji tǝtǝ mai ama Hyal nǝ njira ǝnga pi.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ənggǝra dlamir nji nggari abangau, ba highiɓa nyi ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ta njir Farisi nggari abǝr Yesu a haɗiyari miya njir Sadusi, ba njir Farisi kaɓiya dzǝ ba ndǝ shili ǝgya Yesu.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Pathlǝu wu pama nda, ndǝra wu sǝn sǝ gagaɗau ar kǝra dlaɗau, sa dzǝ Yesu ǝnga najaka yiwa sau.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Malǝmǝ, dlaɗǝ mani nga ndiya patǝr dlaɗǝ ǝnga dǝgala?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “ ‘Ga yiwu Hyal Thlagǝ ngau ǝnga ɗǝfuwa gǝ papatǝu, ǝnga piya gǝ papatǝu, ba ǝnga ɗǝnga ngǝ papatǝu.’
37 Jesus respondeu:
38 Najakǝ ngǝ dlaɗǝ nǝ tanggǝrma, naja nga ndiya ǝnga dǝgalǝu.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Minu nyi ǝnggǝr naja nga nyi, ‘Ga yiwu tǝwul ngau ǝnggǝr kǝrngau.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Patǝr dlaɗau ǝnga highiɓǝ nǝ Nabiˈyar ar dlaɗǝˈyar kǝ mǝthlǝ kǝ nga ndǝ taˈyau.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ar pǝci kǝra njir Farisi daɓǝya dzǝ ar vi zǝmǝu, kǝ Yesu yiwa nda,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Mi ngǝ ɗǝngar hyi ar kǝra Kǝrsiti ya? Zǝr wa nga ja?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Ya lagu mani ngǝ Dawuda wu ndǝr lagu Mambǝl, ju ngga nyi ǝnga ‘Thlaga’? Arya ji na,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “ ‘Thlagǝ na anǝ Thlagǝ ɗa,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Ma Dawuda ngga nyi ǝnga ‘Thlagǝu,’ lagu mani nga ji ɓǝra ɗa zǝr nya?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ndǝ aˈyi kǝra uya sǝr shaɗǝwa mai, mbari ar pǝci ta ndǝ aˈyi ǝnga ɗǝfu yiwa nyi sǝ mai.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.