Mateus 22

mfm (MFM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu ɓǝra ndǝr anǝ nda ǝnga karapǝˈyar, ji na,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr vanyi tǝl kǝra pabǝri nyi mini nǝ hǝ mala anǝ zǝr nyi nga nyi.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ji sǝwa mafa nyiˈyar aga nda nda nggari njira nji nggǝya a shili wu mini kau, ama ba ndǝ nggǝl ara shili.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Kǝ ji ɓǝra sǝwa alenyi njir mǝl thlǝr nyiˈyar a nda nǝ njira ji nggǝya, ji na, ‘Nar nda mau, abǝr, sǝ aˈyi kǝra shiwangǝ mai, a fuwar yi sǝ patǝ wu lagu. A tsiyar yi gyaliˈyar ǝnga thla pamǝpamǝ nggǝnggǝthlau, sǝr sǝm tsu a tari. Shila mau, patǝ a shili wu mini kau.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Ama nandǝ sǝya nyi himi mai. Kǝ kalar ndǝ maˈyi sǝ nyi a nda mǝl sǝr kǝrnyi. Vanyi ndǝ maˈyi a gwar fa nyi, ǝnga vanyi ndǝ tsu, a ndar sugu.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Kǝ alenyi nji mbar mafa nyiˈyar, ba ndǝ dǝgǝ nda, kǝl ta ndǝ tsǝya nda.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Kǝ huɗa tǝl kǝ ndzǝ gagaɗau. Kǝ ji sǝwa soja nyiˈyar aga nda nda sana njir tsa mafa nyiˈyar kau, ǝnga nda nggyina mǝlmǝr nda.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Kǝ ji nar nyi anǝ mafa nyiˈyar, ‘Kǝja pǝcir mini a shiliri, kǝja njira yi nggǝya a nggǝlǝr nda ara shili.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Maˈya mau a ndu huɗa giwa, kalar ndǝra hyi thlǝwa hya nggar nyi a shili wu mini kau.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Kǝ mafa nyiˈyar biya ndǝ maˈyi a ndu huɗa giwa, ndǝ nda nggǝya kalar ndǝra ndǝ thlǝwa, nji ɗǝmwaˈyi ǝnga nji mǝnahǝu a shili ar vir mini kau. Kǝ vi kǝ nyi caɓǝu ǝnga mǝthlǝpi kǝra nji nggǝya.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Ar pǝci kǝra tǝl shila tsamǝ mǝthlǝpi kǝra nji nggǝya, kǝ ji thlǝwa vanyi ndǝ kǝra gǝra ǝnga kar nǝ mini ar dza ja.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Kǝ ji na anǝ nyi, ‘Bazhi, lagu mani nga gǝ shili ǝngga gǝra ǝnga lǝgutǝ nǝ mini ar dza ga?’ Ama sǝ aˈyi kǝra nda nyi wu sǝn na mai.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Kǝ tǝl nar nyi anǝ njir mǝl thlǝr nyi, ‘Mbiya nya mau tsi daɓǝ ǝnga hi, ba hya vakana nyi a biya a biyu kuthlǝu, vira nju vuwa tiwi ǝnga sǝlǝm ba ǝnga ɗǝ hir!’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Arya njira nji ngga gangǝu, ama nji ɗǝɗǝmǝ yiɗawu.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Kǝ njir Farisi biya mbiya miya lagu kǝra nda sǝn mbari Yesu lagur sǝra ju na.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Kǝ ndǝ sǝwa zǝmbǝlmar nda ˈyar ǝnga njira nju ngga nda njir nu Hirudusu. “Malǝmǝ,” ǝngwar nda, “ˈYu sǝni nagǝ ndǝ jijiri ngau, ǝnga gu highiɓǝ lagu Hyal kǝra jiri. Nagǝ wu tazhira mai, arya patǝr nji kakalǝ nga nda wu mwa ngau.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Nar ˈya ja, a ɗar tsaˈa ˈya ki budau anǝ Kayisaru ǝndǝga awau?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ama ara Yesu wu sǝn ɗǝnga ɗǝmwaˈyir nda, kǝ ji na, “Nahyi njir ngguta vi, ara mi nga hyu ngga lǝbam anǝ ɗa?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Canǝ ɗa mǝ gǝnna kǝra nju ki budǝ ǝni.” Kǝ ndǝ hǝbiya nyi kwaɓa,
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 kǝ ji yiwa nda, “Bama wa ǝnga thlǝmǝr wa nga ar kwaɓa ka?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 “Bama ǝnga thlǝmǝr Kayisaru,” ǝngwar nda.
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ta ndǝ nggari abangau, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda. Agabangau, ba ndǝ piyari nyi ba ndǝ maˈyi sǝr nda.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Tsu ar pǝci ta, njir Sadusi, njira na abǝr hyaˈari sara vir tau aˈyi mai shili ara Yesu, ndǝ sa yiwa nyi.
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Malǝmǝ,” ǝngwar nda, “Musa nar ˈya abǝr ma sal tau gǝra ya ǝnga mala nyi, ba zamǝ nyi a hǝri mala nyi kǝ aga ja yabiya nyi wazha a gwa.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Kabangǝkǝ wu pama ˈya, zamǝˈyar aˈyi mǝɗǝfau. Nda dǝgala nda hǝr mala, ba ji tǝ gǝra ya zǝr. Kǝ ji piyari mala kǝ anǝ zamǝ nyi.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Abangǝ nga nyi ɗa ǝnga zamǝ nyi nǝ mǝthlǝkura nyi, ǝnga nǝ makǝrkura nyi, baˈanǝ nǝ mǝɗǝfǝkura nyi kau.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ayukuɗa nyi patǝu, kǝ mala nyi tǝ tsu.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ma nji hyaˈari sara vir tau, mala wa nga ju nda ɗa wu pama nda? Arya patǝkura nda a hǝri nyi ri nda aga mala.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Ɗǝngar hyi aˈyi tsatsaˈa mai ara nahyi wu sǝn sǝra tsǝtsǝfǝ wu ndǝr Hyal mai ǝnga nahyi wu sǝn dǝnama nǝ Hyal.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ar pǝcir hyaˈara vir tau, shili wu hǝ mala mai, mathlǝkǝˈyi tsu nju lǝ anǝ shili mai, ama ndu nda ɗa ǝnggǝr waladiˈyar a dǝmǝlmau.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Ar kǝra hyaˈari sara vir tau aˈyi hyi jigana sǝra Hyal nana anǝ hyi wa? Ənggǝra nji tsǝfǝri abǝr,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Nayi ngǝ Hyal nǝ Ibrahimu, ǝnga Hyal nǝ Ishaku ba ǝnga Hyal nǝ Yakubu.’ Aˈyi ja Hyal nǝ nji tǝtǝ mai ama Hyal nǝ njira ǝnga pi.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ənggǝra dlamir nji nggari abangau, ba highiɓa nyi ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ta njir Farisi nggari abǝr Yesu a haɗiyari miya njir Sadusi, ba njir Farisi kaɓiya dzǝ ba ndǝ shili ǝgya Yesu.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Pathlǝu wu pama nda, ndǝra wu sǝn sǝ gagaɗau ar kǝra dlaɗau, sa dzǝ Yesu ǝnga najaka yiwa sau.
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Malǝmǝ, dlaɗǝ mani nga ndiya patǝr dlaɗǝ ǝnga dǝgala?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “ ‘Ga yiwu Hyal Thlagǝ ngau ǝnga ɗǝfuwa gǝ papatǝu, ǝnga piya gǝ papatǝu, ba ǝnga ɗǝnga ngǝ papatǝu.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Najakǝ ngǝ dlaɗǝ nǝ tanggǝrma, naja nga ndiya ǝnga dǝgalǝu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Minu nyi ǝnggǝr naja nga nyi, ‘Ga yiwu tǝwul ngau ǝnggǝr kǝrngau.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Patǝr dlaɗau ǝnga highiɓǝ nǝ Nabiˈyar ar dlaɗǝˈyar kǝ mǝthlǝ kǝ nga ndǝ taˈyau.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ar pǝci kǝra njir Farisi daɓǝya dzǝ ar vi zǝmǝu, kǝ Yesu yiwa nda,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Mi ngǝ ɗǝngar hyi ar kǝra Kǝrsiti ya? Zǝr wa nga ja?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Ya lagu mani ngǝ Dawuda wu ndǝr lagu Mambǝl, ju ngga nyi ǝnga ‘Thlaga’? Arya ji na,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Thlagǝ na anǝ Thlagǝ ɗa,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Ma Dawuda ngga nyi ǝnga ‘Thlagǝu,’ lagu mani nga ji ɓǝra ɗa zǝr nya?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ndǝ aˈyi kǝra uya sǝr shaɗǝwa mai, mbari ar pǝci ta ndǝ aˈyi ǝnga ɗǝfu yiwa nyi sǝ mai.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.