Mateus 22
mfm (MFM) vs BKJ
1 Yesu ɓǝra ndǝr anǝ nda ǝnga karapǝˈyar, ji na,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr vanyi tǝl kǝra pabǝri nyi mini nǝ hǝ mala anǝ zǝr nyi nga nyi.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Ji sǝwa mafa nyiˈyar aga nda nda nggari njira nji nggǝya a shili wu mini kau, ama ba ndǝ nggǝl ara shili.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “Kǝ ji ɓǝra sǝwa alenyi njir mǝl thlǝr nyiˈyar a nda nǝ njira ji nggǝya, ji na, ‘Nar nda mau, abǝr, sǝ aˈyi kǝra shiwangǝ mai, a fuwar yi sǝ patǝ wu lagu. A tsiyar yi gyaliˈyar ǝnga thla pamǝpamǝ nggǝnggǝthlau, sǝr sǝm tsu a tari. Shila mau, patǝ a shili wu mini kau.’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Ama nandǝ sǝya nyi himi mai. Kǝ kalar ndǝ maˈyi sǝ nyi a nda mǝl sǝr kǝrnyi. Vanyi ndǝ maˈyi a gwar fa nyi, ǝnga vanyi ndǝ tsu, a ndar sugu.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Kǝ alenyi nji mbar mafa nyiˈyar, ba ndǝ dǝgǝ nda, kǝl ta ndǝ tsǝya nda.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Kǝ huɗa tǝl kǝ ndzǝ gagaɗau. Kǝ ji sǝwa soja nyiˈyar aga nda nda sana njir tsa mafa nyiˈyar kau, ǝnga nda nggyina mǝlmǝr nda.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Kǝ ji nar nyi anǝ mafa nyiˈyar, ‘Kǝja pǝcir mini a shiliri, kǝja njira yi nggǝya a nggǝlǝr nda ara shili.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Maˈya mau a ndu huɗa giwa, kalar ndǝra hyi thlǝwa hya nggar nyi a shili wu mini kau.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Kǝ mafa nyiˈyar biya ndǝ maˈyi a ndu huɗa giwa, ndǝ nda nggǝya kalar ndǝra ndǝ thlǝwa, nji ɗǝmwaˈyi ǝnga nji mǝnahǝu a shili ar vir mini kau. Kǝ vi kǝ nyi caɓǝu ǝnga mǝthlǝpi kǝra nji nggǝya.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Ar pǝci kǝra tǝl shila tsamǝ mǝthlǝpi kǝra nji nggǝya, kǝ ji thlǝwa vanyi ndǝ kǝra gǝra ǝnga kar nǝ mini ar dza ja.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Kǝ ji na anǝ nyi, ‘Bazhi, lagu mani nga gǝ shili ǝngga gǝra ǝnga lǝgutǝ nǝ mini ar dza ga?’ Ama sǝ aˈyi kǝra nda nyi wu sǝn na mai.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 “Kǝ tǝl nar nyi anǝ njir mǝl thlǝr nyi, ‘Mbiya nya mau tsi daɓǝ ǝnga hi, ba hya vakana nyi a biya a biyu kuthlǝu, vira nju vuwa tiwi ǝnga sǝlǝm ba ǝnga ɗǝ hir!’
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 “Arya njira nji ngga gangǝu, ama nji ɗǝɗǝmǝ yiɗawu.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Kǝ njir Farisi biya mbiya miya lagu kǝra nda sǝn mbari Yesu lagur sǝra ju na.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Kǝ ndǝ sǝwa zǝmbǝlmar nda ˈyar ǝnga njira nju ngga nda njir nu Hirudusu. “Malǝmǝ,” ǝngwar nda, “ˈYu sǝni nagǝ ndǝ jijiri ngau, ǝnga gu highiɓǝ lagu Hyal kǝra jiri. Nagǝ wu tazhira mai, arya patǝr nji kakalǝ nga nda wu mwa ngau.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Nar ˈya ja, a ɗar tsaˈa ˈya ki budau anǝ Kayisaru ǝndǝga awau?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Ama ara Yesu wu sǝn ɗǝnga ɗǝmwaˈyir nda, kǝ ji na, “Nahyi njir ngguta vi, ara mi nga hyu ngga lǝbam anǝ ɗa?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Canǝ ɗa mǝ gǝnna kǝra nju ki budǝ ǝni.” Kǝ ndǝ hǝbiya nyi kwaɓa,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 kǝ ji yiwa nda, “Bama wa ǝnga thlǝmǝr wa nga ar kwaɓa ka?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 “Bama ǝnga thlǝmǝr Kayisaru,” ǝngwar nda.
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Ta ndǝ nggari abangau, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda. Agabangau, ba ndǝ piyari nyi ba ndǝ maˈyi sǝr nda.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Tsu ar pǝci ta, njir Sadusi, njira na abǝr hyaˈari sara vir tau aˈyi mai shili ara Yesu, ndǝ sa yiwa nyi.
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Malǝmǝ,” ǝngwar nda, “Musa nar ˈya abǝr ma sal tau gǝra ya ǝnga mala nyi, ba zamǝ nyi a hǝri mala nyi kǝ aga ja yabiya nyi wazha a gwa.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Kabangǝkǝ wu pama ˈya, zamǝˈyar aˈyi mǝɗǝfau. Nda dǝgala nda hǝr mala, ba ji tǝ gǝra ya zǝr. Kǝ ji piyari mala kǝ anǝ zamǝ nyi.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Abangǝ nga nyi ɗa ǝnga zamǝ nyi nǝ mǝthlǝkura nyi, ǝnga nǝ makǝrkura nyi, baˈanǝ nǝ mǝɗǝfǝkura nyi kau.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Ayukuɗa nyi patǝu, kǝ mala nyi tǝ tsu.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Ma nji hyaˈari sara vir tau, mala wa nga ju nda ɗa wu pama nda? Arya patǝkura nda a hǝri nyi ri nda aga mala.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Ɗǝngar hyi aˈyi tsatsaˈa mai ara nahyi wu sǝn sǝra tsǝtsǝfǝ wu ndǝr Hyal mai ǝnga nahyi wu sǝn dǝnama nǝ Hyal.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ar pǝcir hyaˈara vir tau, shili wu hǝ mala mai, mathlǝkǝˈyi tsu nju lǝ anǝ shili mai, ama ndu nda ɗa ǝnggǝr waladiˈyar a dǝmǝlmau.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Ar kǝra hyaˈari sara vir tau aˈyi hyi jigana sǝra Hyal nana anǝ hyi wa? Ənggǝra nji tsǝfǝri abǝr,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘Nayi ngǝ Hyal nǝ Ibrahimu, ǝnga Hyal nǝ Ishaku ba ǝnga Hyal nǝ Yakubu.’ Aˈyi ja Hyal nǝ nji tǝtǝ mai ama Hyal nǝ njira ǝnga pi.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Ənggǝra dlamir nji nggari abangau, ba highiɓa nyi ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Ta njir Farisi nggari abǝr Yesu a haɗiyari miya njir Sadusi, ba njir Farisi kaɓiya dzǝ ba ndǝ shili ǝgya Yesu.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Pathlǝu wu pama nda, ndǝra wu sǝn sǝ gagaɗau ar kǝra dlaɗau, sa dzǝ Yesu ǝnga najaka yiwa sau.
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Malǝmǝ, dlaɗǝ mani nga ndiya patǝr dlaɗǝ ǝnga dǝgala?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “ ‘Ga yiwu Hyal Thlagǝ ngau ǝnga ɗǝfuwa gǝ papatǝu, ǝnga piya gǝ papatǝu, ba ǝnga ɗǝnga ngǝ papatǝu.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Najakǝ ngǝ dlaɗǝ nǝ tanggǝrma, naja nga ndiya ǝnga dǝgalǝu.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Minu nyi ǝnggǝr naja nga nyi, ‘Ga yiwu tǝwul ngau ǝnggǝr kǝrngau.’
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Patǝr dlaɗau ǝnga highiɓǝ nǝ Nabiˈyar ar dlaɗǝˈyar kǝ mǝthlǝ kǝ nga ndǝ taˈyau.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ar pǝci kǝra njir Farisi daɓǝya dzǝ ar vi zǝmǝu, kǝ Yesu yiwa nda,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Mi ngǝ ɗǝngar hyi ar kǝra Kǝrsiti ya? Zǝr wa nga ja?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Ya lagu mani ngǝ Dawuda wu ndǝr lagu Mambǝl, ju ngga nyi ǝnga ‘Thlaga’? Arya ji na,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Thlagǝ na anǝ Thlagǝ ɗa,
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Ma Dawuda ngga nyi ǝnga ‘Thlagǝu,’ lagu mani nga ji ɓǝra ɗa zǝr nya?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ndǝ aˈyi kǝra uya sǝr shaɗǝwa mai, mbari ar pǝci ta ndǝ aˈyi ǝnga ɗǝfu yiwa nyi sǝ mai.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.