Mateus 21
mfm (MFM) vs NTLH
1 Ənggǝra Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar vu mǝlmǝ Bethfaji, mǝlmǝ kǝra lǝhǝu wu dzǝr Urshalima, kǝra a dar kǝra mǝ zaitunu. Kǝ Yesu sǝwa zǝmbǝlma nyiˈyar mǝthlǝu,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 kǝ ji na anǝ nda, “Maˈya mau a vu zǝr mǝlmǝ kǝ a ndumwar hyi kau. Ənggǝra hyi vwau, hyu vuwa thlǝwa vanyi kwara mbamba ar sǝˈyi, ǝnga zǝr nyi. Hya pǝlna nda hya hǝr ɗa nda a shili.
2 com a seguinte ordem:
3 Ma vanyi ndǝ yiwa hyi, mi nga hyu mǝla, ba hya na abǝr, ‘Thlagǝ ngu yiwu ja mǝl thlǝr ǝnga nda,’ ba ja piyari hyi, hya hǝr nda ǝnga kusa.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Sǝ kǝ ɗarkǝr aga nyabiya sǝra nabi nana, abǝr,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Nar nya mau anǝ kwar Sǝhiyona,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar maˈyi, ndǝ nda mǝlna ǝnggǝr kǝra Yesu nar nda nda mǝl.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Kǝ ndǝ hǝr kwara nyi a shili ǝnga zǝr nyi, ndǝ fǝr lǝgutǝr nda a dar nda aga Yesu a nggya a dari.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Dlamir nji gangǝu sǝya lǝgutǝr nda ar lagu aga ja ɓǝ ari. Alenyi nji tsu ɓǝlǝr hyali ndǝ sǝya a gyar lagu.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Dlamir nji kǝra a dumwa nyi ǝnga kǝra a gyiwu yukuɗǝ nyi mbar wau, ndu na,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ta Yesu vu Urshalima, kǝ hangǝkala mǝlmǝ patǝ hyaˈari, ndu dzǝgwa yiwa, “Wa ngǝ ndǝ ka?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Kǝ dlami shaɗǝwa, “Yesu ngau, nabi sara wu Nazǝratu wu ˈyiˈyir Galili.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Kǝ Yesu vu ki Hyal ji vuwa kǝdlǝbiya njira vǝr ɗǝl ǝnga ɗǝlna sǝ a vuna patǝu. Kǝ ji shashabiya tǝmbǝl kǝra ndu bǝbǝla gǝnnar nda ari ǝnga nggǝliyanggama nǝ njir ɗǝlna mbǝthla masar.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ji na anǝ nda, abǝr, “Tsǝtsǝfǝ nga nyi,
13 Ele lhes disse:
14 Kǝ nji lǝfau ǝnga nji kadal shili ara ja wu ki Hyal, kǝ ji shilǝgǝbiya nda.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ama ta pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar lari sǝ dǝdǝgur kǝra ji mǝliya, ǝnga wazha a vǝr wau wu ki Hyal, ndu na, “Fal anǝ Zǝr Dawuda,” ba ndzana huɗa nda.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ndǝ yiwa nyi, “Gǝ wu nggar sǝ kǝ wazha ka a vǝr na kǝ ya?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Kǝ ji piyari nda, ji maˈyi a biyar ya mǝlmǝ a biyu Bethlani, vira ji thlalǝbiya vuˈyi ari.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Əmudlǝ kaɗǝu, ǝnggǝra Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar a vǝr sha a vu Urshalima, kǝ wuɓǝ mbar nyi.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ta ji lari vanyi wur kanda a miya lagu, ba ji maˈyi a ndǝgya wa nyi, ma ji nggani ju nda uya yaya a dari, ama sǝ aˈyi mai, kǝl hyali wacu. Kǝ ji shiˈwuna wu kau, ji na, “Tsu nju ɓǝra uya wazha a dar gǝ mai.” Ənggǝrna, kǝ wu ta ulǝnakǝr.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ta zǝmbǝlma nyiˈyar lari abangau, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda. Kǝ ndǝ yiwa, “Abari ngǝ wur kanda kǝ ul kukusa ka?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Əngwar Yesu anǝ nda, “Yu nar hyi jiri, ma hyi mbǝrsa ǝnga gǝra tǝkǝkǝr wu ɗǝfuwa hyi, aˈyi hyu mǝliya sǝra ɗa ǝnga wur kanda kǝ wacu mai, ama hyu sǝn na anǝ mǝ kau, ‘Tǝsǝnakǝr ga tǝɗau a gwar dǝl dǝgalǝu,’ ba ja ɗa ǝnggǝr ta.
21 Então Jesus disse:
22 Ma hyi mbǝrsa, kalar sǝra hyu kǝdi Hyal, hyu uya.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yesu gwu huɗa ki Hyal, ma ja vǝr highiɓau, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njira nggurǝm shili ara ja. Ndǝ sa yiwa nyi, “Ənga dǝnama wa nga gu mǝl sǝˈyar ka? Wa ngǝ nǝ ngǝ dǝnama nǝ mǝl sǝˈyar ka?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Kǝ Yesu shaɗǝwa, “Yi wu yiwa hyi sǝ pathlǝu tsu. Ma hyi shaɗǝwa ɗa, yu nar hyi tara ǝnga dǝnama wa nga yu mǝl sǝˈyar kau.
24 Jesus respondeu:
25 Baɓǝtizǝma nǝ Yahwana, sara mani nga nyi shila? Sara ara Hyal, ǝndǝga sara ara ndau?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ama ma mǝn na, ‘Sara ara nji,’ hivǝr a gwa, arya kalar ndǝ a hǝnggǝr ri abǝr Yahwana nabi nga ja.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Kǝ ndǝ shaɗǝwa nyi anǝ Yesu, “ˈYu sǝnbiya mai.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Mi ngǝ ɗǝngar hyi ar kǝra ndǝr ka? Vanyi ndǝ aˈyi ǝnga wazha shili mǝthlǝu. Ji ngga zǝr tanggǝrma, ji na, ‘Zǝɗa, maˈyi a gwar fa ǝshina.’
28 Jesus continuou:
29 “Kǝ ji shaɗǝwa anǝ dǝnyi, ‘Nayi wu gwa mai.’ A sǝkari kushu, ba ji ɗǝnga sa gwa, ba ji maˈyi.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Kǝ dǝrnda ngga vanyi zǝr kau, ba ji nar nyi sǝra ji na anǝ zǝr tanggǝrma ta. Kǝ ji shaɗǝwa nyi, ‘Yi wu maˈyi tada,’ ama naji maˈyi mai.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 “Wu pama wazha kǝ ya, wa ngǝ ndǝra mǝliya sǝra dǝrnda wu yiwu wa?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Arya Yahwana shili aga ja sa canǝ hyi lagu tsapǝ nǝ Hyal, ama nahyi hǝnggǝri ǝnga ja mai, ama njir tsǝm budau ǝnga zawarˈyar hǝnggǝri ǝnga ja. Ayukuɗa hyi lari sǝˈyar kǝ patǝu, kǝ hyi nggǝl ara tubi ǝnga mbǝrsa ǝnga ja.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Nggara mau vanyi karapau. Vanyi thlagǝr fa aˈyi kǝra thlǝkana fa wur inabi. Ji zǝwari fa kǝ wu masǝmǝ, ǝnga ji labiya kaˈu nǝ ɓǝci ˈyimir wur inabi. Kǝ ji liya dzaˈwu nǝ ɓǝla fa. Kǝ ji tǝtǝkǝna fa anǝ njir zǝwa, ba ji maˈyi a nda gǝ ndau.
33 Jesus disse:
34 Ta pǝcir faˈa sǝ sara a gwa tagǝ ɗa, kǝ ji sǝwa mafa nyiˈyar aga nda dlǝwuri nyi yayar wur inabi kǝra njir dlǝwu fa tsǝmiya nyi.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 “Ta njir dlǝwu fa kǝ kathlǝri mafaˈyar kau, kǝ ndǝ dǝgǝ vanyi, ndǝ tsǝya vanyi, nǝ makǝrkura nyi tsu, ba ndǝ tsǝya nyi ǝnga tsǝka vavaka.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Kǝ ji ɓǝra sǝwa alenyi mafaˈyar a ndiya nǝ tanggǝrma ta, ama kǝ njir dlǝwu fa mǝliya nda tangǝ ǝnggǝr ta.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ayukuɗa kǝ patǝu, kǝ ji na, ‘Kabangǝkau, taˈyi ya sǝwa zǝr ɗa, tara ba nda gǝnggǝr nyi sǝli.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 “Ama ta ndǝ lari zǝra nyi, kǝ ndǝ na wu pama nda, ‘Kǝja ndǝr faˈa ki nyi. Mǝna tsǝya nyi, ba sǝr faˈa ki nyi kǝ patǝ a ɗa nǝr mǝn.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Kǝ ndǝ hǝr nyi, ndǝ vakana nyi a biyar ya masǝmǝ, ba ndǝ tsǝya nyi.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Ya, ma thlagǝr fa kǝ shili, mi nga hyu nggani thlagǝr fa kau, wu sa mǝl ǝnga njir dlǝwu fa ka?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Kǝ ndǝ shaɗǝwa nyi, “Ju nda sana nji ɗǝmwaˈyi hangǝkal kau, ba ja dzǝgwa nǝ nyi fa kǝ anǝ alenyi njir ndzǝ fa pamǝu, njira wu nda nǝ nyi bamiyar nǝ nyi sǝra ndu uya wu fa kǝ patǝ ayukuɗa nji far sǝ a su ki.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Kǝ Yesu yiwa nda, “Aˈyi hyi saya jigana wu ndǝr Hyal wa?
42 Jesus então perguntou:
43 “Agabangau, yu nar hyi, abǝr, tǝlkur Hyal nju sa hǝna ara hyi, ba nja nǝ nyi anǝ njira wu nda mǝl sǝra Hyal wu yiwu.
43 E Jesus terminou:
44 [Ndǝra tǝɗau a gyar tsǝka kau, ju ɓǝɓǝl, ama ndǝra tsǝka kǝ tǝɗǝ a gyar ja, ju ǝya dzǝ huhutǝu.]”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ta pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi nggari karapǝˈyar kau, kǝ ndǝ sǝni, abǝr, ar kǝra nda ngǝ Yesu wu ndǝr kau.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ndu gal lagu kǝra nda sǝn mbari nyi ari, ama kǝ hivǝr mbar nda ara dlamir nji, ara a hǝnggǝr nda, abǝr, Yesu nabi ngau.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.