Lucas 7
mfm (MFM) vs NVT
1 Ənggǝra Yesu kuɗǝna na sǝˈyar kǝ patǝ anǝ nji, ba ji maˈyi a vu Kafarnahumu.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 A vuna, kǝ ja vanyi dǝgalǝri soja nǝ Roma kǝra mafa nyi aˈyi gǝra ngga gagaɗau, kǝra a vǝr gal lagur tau. Soja dǝgal nǝ Roma kau, ja vǝr yiwu mafa nyi kǝ gagaɗau.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Ənggǝra ji nggar ndǝr ar kǝra Yesu, ba ji sǝwa alenyi nji nggunggurǝm nǝ Yahudiya aga nda kǝdi nyi ja shili, ja sa mbǝɗana mafa nyi kau.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nji nggunggurǝmˈyar kǝ maˈyi a ndǝra Yesu ndǝ nda kǝdi nyi gagaɗau, nda vǝr na, “Ndǝ kau, ndǝ mǝnahǝu ngau, kakalǝ nga nyi ga dlǝwari nyi.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Nda nyi a yiwu ja njir ˈya, ba ǝnga ji hǝriya ˈya umbwa daɓǝ dzau.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ba Yesu maˈyi ǝnga nda.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ca ngǝ mǝliya nayi aˈyi sǝni shili ǝgya gǝ mai, ama ga nana ndǝr sǝ nyi, ba zǝr ɗa uya jamǝkur.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Arya nayi ǝnga kǝrɗa ma ǝgya ndǝ dǝgal nga yau, ǝnga tsu sojaˈyar aˈyi kǝra ǝgya kiɗa yau, yu na anǝ ndǝ kau, ‘Maˈyi,’ ba ja maˈyi, anǝ vanyi ndǝ tsu yu na ‘Shili,’ ba ja shili. Ma yi na anǝ mafa ɗa, ‘Mǝliya abangau,’ ba ja mǝliya.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ənggǝra Yesu nggar ndǝr kau, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nyi, ji shabiya dzau, ji na, anǝ nji kǝra a vǝr nu nyi, “Ya nar hyi, wu Izirayila nayi sayi uya ndǝra ǝnga mbǝrsa ǝnga dǝnama ǝnggǝr ndǝ kǝ mai.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ənggǝra njira ji sǝwa kǝ sha shili wu ki, ba ndǝ thlǝwa mafa nǝ dǝgalǝr soja Roma ta a ɗari jamǝu.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Wu yukuɗa pǝci kushu, kǝ Yesu maˈyi a vu mǝlmǝ kǝra nja ngga ǝnga Nayin, zǝmbǝlma nyiˈyar ǝkkǝˈyi nji gangǝu maˈyi ǝnga ja.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ənggǝra ndǝ shili lǝhǝu wu dzǝri miyar gwa nǝ mǝlma nyi, kǝja alenyi nja vǝr sǝbiya ǝnga zǝr tǝtau kǝra naja ngǝ zǝmǝ ara mǝnyi kǝra mǝnyi ya, sal nyi tsu a tǝri. Nji gangǝu, sara wu mǝlmǝ ta, nda vǝr lǝ nyi.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ənggǝra Thlagǝ lari mala kau, ba ji tǝhuɗǝ ǝgya ja, ba ji na anǝ nyi, “Ga sara tiwi mai.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Kǝ ji maˈyi ji nda tsǝkwar lǝkagau ndǝ tǝtǝ kau, ba njira vǝr hǝ nyi kǝ taˈyau. Kǝ Yesu na, “Zǝr baduwari, Yu na anǝ ngau hyaˈari!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Kǝ ndǝ tǝtǝ kǝ hyaˈari, ba ji nggya gya ji dzǝgwa ndǝr. Ba Yesu dzǝgwa lǝr nyi anǝ mǝnyi.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kǝ hivǝr mbari nda patǝu, ba ndǝ fal Hyal, nda vǝr na, “Jiri vanyi nabi dǝgal a shiliri wu pama mǝn, Hyal a shiliri aga ja sa dlǝwari nji gǝ nda.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Sǝ kǝ Yesu mǝliya kǝ tǝtǝlnakǝr wu Yahudi ǝnga ˈyiˈyi kǝra zǝwar nyi.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ənggǝra zǝmbǝlmaˈyar nǝ Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma nar nyi sǝˈyar kǝ patǝu, ba ji nggari mǝthlǝ wu pama nda,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ji sǝwa nda a ndǝgya Thlagǝu, aga nda nda yiwar nyi abǝr, “Nagǝ nga vǝr shili kǝ ya, ǝndǝga ˈya fiya li aga vanyi ndǝ ya?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ənggǝra njira nji sǝwa shili ǝgya Yesu, kǝ ndǝ na nǝ nyi, “Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma ngǝ sǝwa ˈya aga ˈya yiwar ngau, ‘Nagǝ nga vǝr shili kǝ ǝndǝga ˈya fiya li aga vanyi ndǝ ya?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Kakalǝ ar pǝci ta, ngǝ Yesu mbǝɗana nji gangǝu kǝra gǝra ngga ǝnga shilǝgǝ pamǝpamǝu, ǝnga njira ǝnga mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar. Yesu mǝliya nji lǝfǝˈyar tsu ndǝ lari sau.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Sha mau hya nda nar nyi anǝ Yahwana sǝra hyi lari ǝnga hyi nggari. Nji lǝfǝ wu lar sau, nji kukurɓǝ wu ɓau, njir pibi wu uya jamǝkur, kulangǝˈyar tsu ndu nggar sau, nju hyaˈana nji tǝtau ǝnga nju tǝtǝlna ndǝshigu mǝsahǝ anǝ nji ɗaɗali.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Barka anǝ ndǝra gǝra tǝkǝkǝr ǝnga mbǝrsa nyi ar kǝra yau.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ayukuɗa njira Yahwana sǝwa maˈyi, kǝ Yesu dzǝguya ndǝr anǝ nji ar kǝra Yahwana, ji na, “Mi nga hyi gwa tsamǝ a gwar tagǝ ta? Hyi maˈyi a gwa tsamǝ sar dzǝdzǝgamǝu, kǝra yambaɗǝ a vǝr kǝnggǝɗǝ ya?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ya, mi nga hyi maˈyi a gwa tsama? Ndǝra har kar mǝnahǝ ya? Awau, njir ha kar mǝmǝnahǝu, wu ki tǝl nga nda.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Kar ɗǝm ya, mi nga hyi maˈyi a nda tsama? Nabi ya? Pakatu, yu nar hyi, ndǝra ndiya nabi.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ar kǝra Yahwana ngǝ ndǝr Hyal kǝra tsǝtsǝfǝ na,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 “Ya nar hyi, wu pama njira mathlǝkǝˈyi ngǝ ya patǝu, ndǝra ndiya Yahwana ǝnga dǝgal aˈyi mai. Ama alaga abangau, ndǝra ndiya ǝnga kushu wu tǝlkur Hyal a ndiya nyi ǝnga dǝgalǝu.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Patǝr njira nggari ndǝr kau, ǝkkǝˈyi njir tsǝm budau, dlǝwunggǝri abǝr lagu Hyal ca ngǝ lagu kǝra kakalǝu, arya Yahwana ngǝ mǝliya nda baɓǝtizǝma.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ama njir Farisi ǝnga malǝmǝ sǝnbiya dlaɗǝ Musa ˈyar nggǝl ara dlǝwu sǝra Hyal wu yiwu ǝnga nda, ǝnga ndǝ nggǝl ara Yahwana sara mǝliya nda baɓǝtizǝma.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yesu dumwa ǝnga ndǝr ji na, “Ya, ǝnga mi nga nja gǝla nji kabangǝka? Abari nga nda?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Nanda ǝnggǝr wazha kǝra a vǝr nggya ar sugu, nda vǝr ngga kuvwar nda, ndu na:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 “Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma shili ja vǝr sǝm sǝr sǝm mai, naja tsu aˈyi a vǝr sa ˈyimi nǝr wur inabi ǝnggǝra nji tsǝliya mai, ‘Ama ǝngwar hyi naja ǝnga mambǝl ɗǝmwaˈyu!’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Zǝr Ndǝ shili ju sǝm, ǝnga ju sa, ǝngwar hyi, ‘Ndǝr suna nga ja, bazhiya njir tsǝm budau ǝnga njir bikau!’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Alaga abangau, patǝr njira hǝnggǝri ǝnga hahangǝkur nǝ Hyal, nda vǝr cabiya abǝr ǝnga jiri nga nyi.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Vanyi ndǝr Farisi nggari Yesu a nda sǝm sǝr sǝm a ndu ki nyi, ba Yesu nda, ji nda nggya aga sǝm sǝr sǝm.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Wu mǝlmǝ kau, vanyi mala aˈyi ja vǝr mǝl zawarkur, kǝ ji nggari abǝr Yesu a vǝr sǝm sǝr sǝm wu ki ndǝr Farisi kau, kǝ ji shili ǝnga vanyi bǝlari kushu kǝra ǝnga mal kǝra wu shuni kisǝu, kǝra nju ɗǝl ǝnga kwaɓa gangǝu.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ji shili kǝ ji sa taˈyi wu yukuɗa Yesu, ar dza hiya ja, ja vǝr tiwi. Ta sǝlǝm nyi pau a gyar hiya ja, ba ji dzǝgwa kǝkǝɗǝna hiya ja ǝnga shishir kǝra ja, kǝ ji dzǝgwa dumwa ǝnga bǝrpǝ nyi nǝ yiwukur, ba ji ɓǝsiya nda ǝnga mal shuni mǝsahǝu kau.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ənggǝra ndǝr Farisi kǝ wu tsamǝ sǝra mala ka a vǝr mǝl kau, kǝ ji na wu ɗǝfuwa ja, “Maja abǝr ndǝ kǝ nabi ngau, a kyaga sǝni ja tara wa ngǝ mala ka a vǝr tsukwa nyi kau. Ja kyaga sǝni abǝr mala kǝ ndǝr bikǝ ngau.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yesu na anǝ ndǝr Farisi kau, “Simanu, aˈyi yi ǝnga sǝr na anǝ ngau.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yesu na, “Vanyi ndu nu nji mǝthlǝ mǝl, ndǝ pathlǝu, gǝnna kǝra nja kyaga ki ndǝr mǝl thlǝr ǝni wu pǝkau, nǝ fa pathlǝ ǝnga reta, ndǝ mǝthlǝkura nyi tsu, gǝnna nǝ pǝkǝ nǝ ndǝr mǝl thlǝr kǝra ja kyaga uya wu pida tǝfu kumunyi.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ənggǝra ndǝ tini kina, ba ji yafǝna nda gyapǝu. Ya, wu tsamǝ ngau, wa nga kyaga ndiya ǝnga yiwu nyi wu pama nda?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simanu na anǝ nyi, “Wu lari ɗa, ndǝ kǝ nji yafǝna nyi gǝnna gangǝ kau.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Kǝ ji shabiya dzǝ ji tsamǝ mala ta, ba ji na anǝ Simanu, “A lari gǝ mala kǝ ya? Yi shili wu ki ngau, nagǝ aˈyi nǝ ɗa ˈyimi aga ya cina hiya yi ǝni mai, ama kǝ ji cina hiya yi ǝnga sǝlǝm nyi, ji kǝkǝɗǝna ǝnga shishir kǝra ja.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Nagǝ dlǝwuri ɗa ǝnga bǝrpǝ dzǝ mai, ama ǝnggǝra ji shili wu ki kau, naja aˈyi taˈyi ǝnga bǝrpǝ hiya yi ǝnga miya ja mai.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Nagǝ aˈyi ɓǝsiya mal ar kǝra yi mai, ama kǝ ji ɓǝsiya mal shuni kisǝ kau, ar hiya yau.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Agabangau, ya nar ngau, bikǝ nyi kǝra gangǝ kau, a tǝfǝbiya nyir nji arya ji cabiya yiwukur gangǝ gagaɗau. Ama ndǝra nji tǝfǝbiya nyi bikǝ kushu, yiwukur nyi kushu nga nyi tsu.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Əngwar Yesu anǝ mala kau, “A tǝfǝbiya ǝnggǝr nji bikǝ ngau.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Njira a vǝr sǝm sǝr sǝm ǝnga ja ar vi kau, dzǝgwa na anǝ kuvwar nda, “Wa ngǝ ndǝ kǝ a sǝni tǝfǝbiya bikǝ ka?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Əngwar Yesu anǝ mala ta, “Mbǝrsa ngau, a mbǝɗana ngǝ ri, maˈyi sǝ ǝnga huɗǝ pǝrtǝu.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.