Lucas 2

mfm (MFM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wu pǝci ta, tǝl Kayisaru Agustusu nǝr Roma hyabiya cama abǝr nja tsǝfǝri thlǝmǝr nji patǝ wu kiɗa tǝlkur nyi.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Kǝ ngǝ jiga nji nǝ tanggǝrma kǝra nji mǝl pǝci kǝra Kiriniyusu a vǝr sǝm Tǝlkur nyi wu ˈyiˈyir Sǝriya.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Nji patǝ maˈyi a ndu mǝlmǝr nda aga nja nda jigabiya nda.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Yusufu tsu ji piyari Nazǝratu wu ˈyiˈyir Galili ji maˈyi a du Bayitalahami wu ˈyiˈyir Yahudi, mǝlmǝ kǝra nji ya tǝl Dawuda a gwa, ara naja culi zǝmǝ ǝnga Dawuda.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Ji maˈyi ǝnga Maryamu kǝra alkawal mbamba nǝ hǝ dzǝ aˈyi wu pama nda, aga nja nda jigabiya nda. Wu pǝci ta, Maryamu ǝnga huɗǝ nga ja.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ma tsu nda wu Bayitalahami, kǝ pǝcir ya mbari nyi.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Kǝ ji yabiya zǝr nyi nǝ tanggǝrma, ji pǝɗǝwa nyi wu gumbwara, ji dzǝgwa pina nyi wu nggaɓa, ara nandǝ uya umbwa wu ki dlǝwu mǝthlǝpi mai.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 A biyar ya mǝlmǝ kau, njir ɓǝla aˈyi, kǝra a vǝr pida a biyar babal uvuˈyi, nda vǝr tsamǝ tǝmahǝr nda.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Kǝ waladi Thlagǝ canǝ nda kǝr, ǝnga kadakadarkur nǝ Thlagǝ mbǝl a gyar kǝra nda, kǝra nǝ nda hivǝr gagaɗau.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Əngwar waladi anǝ nda, “Hya sara hivǝr mai! Arya nayi ngǝ shili ǝnga ndǝshigu mǝnahǝ gagaɗau anǝ hyi, kǝra wu nda mǝliya patǝr nji ndu nda ɗa ǝnga huɗǝ pipida.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Əshina kau, wu mǝlmǝ gǝ Dawuda, a yabiya hyir nji ndǝr mbǝɗa hyi, naja ngǝ Kǝrsiti Thlagǝu!
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Kǝja sǝra wu nda canǝ hyi nyi, hyu nda thlǝwa zǝr mamanji nji pǝɗǝwa wu gumbwara, nji pina nyi wu nggaɓa.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Aˈyi nda ǝnga sǝni mai kǝ waladiˈyar gangǝu ǝnga waladi ta, sara a dǝmǝlmau shida nda vǝr fal Hyal nda vǝr na,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Kadakadarkur anǝ Hyal
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ənggǝra waladiˈyar piyari nda ndǝ maˈyi a dǝmǝlmau, ca ngǝ njir ɓǝla na anǝ kuvwar nda, abǝr, “Mǝn na maˈyi a vu Bayitalahami mǝn na vuwa tsamiya sǝ kǝ ɗa kau, kǝra Thlagǝ nar mǝn ar kǝri kau.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Ca nga ndǝ maˈyi ǝnga kusa, kǝ ndǝ vuwa thlǝwa Maryamu ǝnga Yusufu, ǝnga zǝr mamanji, kǝra nji pina wu nggaɓa.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ənggǝra ndǝ lari nyi ba ndǝ tǝtǝlna ɗahǝu sǝra waladi nar nda ar kǝra zǝr kau.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Patǝkura njira nggari ndǝr kau, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda sǝ kǝ njir ɓǝla nar nda kau.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Ama kǝ Maryamu sǝɓiya sǝˈyar kǝ patǝu, ju dzǝgwa ɗǝnga nda wu ɗǝfuwa ja.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Njir ɓǝla dzǝgwa sha, nda vǝr thlǝna nǝr fal Hyal ǝnga dlǝvǝ nyi, ara sǝra ndǝ nggari, ǝnga ndǝ lari. Ara patǝr sǝ ɗa ǝnggǝra waladi ta nar nda.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Ənggǝra zǝra nyi mǝliya pida cisu, ba nji thlana nyi pǝlzha, ba nji fiya nyi thlǝmǝ Yesu, thlǝmǝ kǝra waladi nǝ nyi kadivira nji dzǝgwa hǝ huɗǝ nyi.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Kǝ pǝci shili kǝra Maryamu ǝnga Yusufu wu mǝl sǝra dlaɗǝ nǝ Musa nar nda nja mǝl aga nǝ nyi cicikur, ba ndǝ hǝri Yesu a vu Urshalima aga nda vuwa lǝr nyi anǝ Thlagǝu.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Abangǝ nga nyi tsǝtsǝfau wu dlaɗǝ nǝ Thlagǝu, abǝr, “Kalar zǝr sal kǝra nji ya nǝ tanggǝrma, nju fiya nyi ja ɗa nǝ cicau nǝ Thlagǝu.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Nanda tsu ndu thla sau, ǝnggǝra dlaɗǝ nǝ Thlagǝ cabiya, ǝnga mbǝthla mǝthlǝ ǝnga wazha mbǝthla masar mǝthlǝu.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Wu pǝci kau, vanyi ndǝ aˈyi a vǝr nggya wu Urshalima kǝra nju ngga ǝnga Simiyanu. Naja ndǝ tsapǝu, ndǝr gǝnggǝr nyi sǝli anǝ Hyal, naja vǝr sǝkǝ pǝci kǝra nju sa hǝbiya njir Izirayila wu ɓwaɓwatǝu. Mambǝl Cici tsu a vǝr nggya ǝnga ja.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Mambǝl Cici cabiya nyi abǝr naji wu tǝ mai kǝl ji lari Kǝrsiti kǝra Thlagǝ mǝliya nyi alkawal.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ənggǝra Mambǝl lǝbiya nyi ba ji gwu vir pathla nǝ ki Hyal, ar pǝci kǝra njir ya Yesu hǝri nyi a shili wu ki Hyal aga nda mǝliya sǝra dlaɗǝ cabiya nja mǝl,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 kǝ Simiyanu dlǝwuri zǝr kǝ wu tsa ja, kǝ ji usa Hyal ji na, abǝr,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Kabangǝkǝ Thlagǝu,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 arya liya yau
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 mbǝɗǝ kǝra gǝ mǝliya
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Mbǝmbǝl kǝra sa cabiya ngau
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Dǝya zǝr ǝnga mǝnyi nda vǝr tsamǝ sǝ dǝdǝgur sǝra Simiyanu a vǝr na ar kǝra ja.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Simiyanu fǝnggǝr nda barka, ji na anǝ Maryamu miya zǝr, “Hyal a caɗǝbiyari zǝr kau, aga ja ɗa sǝr thlǝ hi anǝ nji ǝnga sǝr hyaˈana alenyi nji gangǝu wu Izirayila. Ja sa ɗa ǝnggǝr sǝra nja tsamǝ sǝ ari sara ara Hyal kǝra nji gangǝu a nda yiwu mai.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Agabangǝ sǝra ɗǝɗǝwa wu ɗǝfuwa nji a nda ɗa ar babal. Najaka sau, a sa ɗa kwakwaɗǝ anǝ ngau, ǝnggǝr hǝnggya nga nji tsaviya ɗǝfuwa gǝ ǝni.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Vanyi madedegǝu aˈyi nabi mala thlǝmǝ nyi Hanatu kwar Fanuwalu nǝr culi Ashiru. Ji nggya ǝnga sal nyi nǝ fa mǝɗǝfǝ wacu ǝnggǝra ndǝ hǝri dzau.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ba sal nyi kǝ tau. Kabangǝkau, fa nyi cisu kumunyi apǝ foɗǝ nga nyi. Naji sayi piyari ki Hyal mai, ja vǝr dlǝkǝr anǝ Hyal vuˈyi ǝnga puci, ja vǝr ndǝr ǝnga Hyal ǝnga hǝ zǝmǝtsini.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Kakalǝ wu pǝci kau, kǝ mala kǝ gwa ja vǝr usa Hyal, naja tsu ji ndǝr ar kǝra zǝr kǝ anǝ nji patǝu, njira vǝr sǝkǝ Hyal ja sa nǝ nyi nggya jamǝ anǝ Urshalima.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Wu pǝci kǝra Yusufu ǝnga Maryamu kuɗǝna sǝˈyar kǝ patǝu, sǝra dlaɗǝ nǝ Thlagǝ na nja mǝl, ba ndǝ sha a vu mǝlmǝr nda Nazǝratu wu Galili.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Zǝr kǝ hau, ǝnga dǝnama, nyinyau ǝnga tsǝtsǝlkur. Tǝhuɗǝ Hyal tsu aˈyi ǝnga ja.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Kalar fa njir ya Yesu ndu vu Urshalima aga lardur nǝr vǝlna nǝ njir Izirayila.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Ənggǝra Yesu tǝkǝri fa kumo apǝ mǝthlǝu ǝnga ya, ba ndǝ mai a ndu lardura nyi ǝnggǝra ndǝ tsǝliya.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Ayukuɗa lardur kuɗau, ba ndǝ mbari lagu nda vǝr sha a ndu ki, ama ba ji taˈyi wu yukuɗǝ wu Urshalima, gǝra ǝnga sǝni njir ya nyi.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Nanda tsu ndu nggani wu pama nji nga ja, agabangǝ kǝ ndǝ dumwa ǝnga ɓau nǝ pǝkǝ pathlǝu. Ənggau, kǝ ndǝ dzǝguya gal nyi a ndu pama njir nda ǝnga bazhir nda ˈyar.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Ama nandǝ lari nyi mai. Agabangǝ kǝ ndǝ ɓǝra sha a vu Urshalima aga nda vuwa gal nyi a vuna.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Pǝci nǝ pida makǝrkura nyi ba ndǝ thlǝwa nyi a vǝr nggya a gwu vir pathla nǝ ki Hyal wu pama malǝmˈyar. Ja vǝr sǝ himi nda, ǝnga ja vǝr yiwa nda sǝ pamǝpamǝu.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Patǝkura njira nggari nyi ndǝ sǝɓiya miya nda, ǝnggǝra sǝnbiya sǝ nyi ǝnga shaɗǝwa nyi ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Njir ya nyi ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda ǝnggǝra ndǝ lari nyi ǝnggau, kǝ mǝnyi na anǝ nyi, “Zǝr ɗa ara mi nga gǝ mǝl anǝ ˈya abanga? Nayi ǝnga dǝngau anǝ ˈyar ɗǝnga sau ara naˈyi lari ngǝ mai.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ji shaɗǝwa nda, ji na, “Mi ngǝ ɗa hyu gal ɗa ɗǝma? Nahyi aˈyi sǝni abǝr a ɗar tsaˈa ya nggya wu ki dǝɗa wa?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ama nandǝ sǝni sǝra ndǝr kǝ aga nyi mai.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ba ji hyaˈari ji nu nda, ndǝ sha vu Nazǝratu ǝnga ja, ja vǝr dumwa ǝnga mǝl sǝra njir ya nyi a vǝr na anǝ nyi. Mǝnyi tsu ji sǝɓiya sǝˈyar kǝ patǝu, wu ɗǝfuwa ja.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yesu hau wu tsǝtsǝlkur ǝnga wu nǝ kumǝr dzau, ba ǝnga mayiwakur sara ara Hyal ǝnga nji.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.