Lucas 24

mfm (MFM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Umudlǝ kaɗǝu pǝci tanggǝrma nǝ sugu mathlǝkǝˈyi ya nyi hyaˈari ndǝ hǝri sǝ kisǝu kǝra ndǝ mǝliya, ndǝ maˈyi ǝni a ndar hu.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Kǝ ndǝ thlǝwa a jahǝnari nji tsǝka kǝra a miya huwa nyi.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Ndǝ gu hu kau, ama nandǝ lari dza Thlagǝ Yesu mai.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Ma tsu nda vǝr ɗǝnga sǝkǝ ɗa kau, kukuthlǝ kǝ ja nji mǝthlǝ tataˈyu lǝhǝu wu dzǝri nda, wu kari pǝr tǝ pwahǝu a vǝr mbǝl.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Nyinyau ǝnga hivǝr, kǝ mathlǝkǝˈyi kǝ uzhau ǝnga kǝra nda a gyiwu ˈyi. Kǝ nja nyi na anǝ nda, “Ara mi nga hya gal ndǝra ǝnga pi wu pama nji tǝta?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Aˈyi ja ngǝ mai, a hyaˈari ja. Hya ɗǝngari sǝra ji na anǝ hyi tsu ja ǝnga hyu Galili.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Ji na, ‘Pakatǝ nǝ nyi nju nǝ nyi Zǝr Ndau a ndu tsa njir bikau, ndu dlakǝya nyi, pǝcir pida makǝrkura nyi ju hyaˈari ǝnga pi.’ ”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Ənggau kǝ ndǝ ɗǝngari sǝra ji na.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Ənggǝra ndǝ sha shili sara ndǝr huwa nyi, kǝ ndǝ nar nyi anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar kumo a sǝrtangǝ ta ǝnga alenyi nji sǝˈyar kǝ ɗa kǝ patǝu.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Mathlǝkǝˈyi kǝra na sǝˈyar kǝ anǝ cama sǝsǝˈyar kau, nanda ngǝ, Maryamu Magǝdaliya ǝnga Yuwana, ǝnga Maryamu miya Yakubu, ǝnga alenyi mathlǝkǝˈyi kǝra nda ǝni.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ama nandǝ hǝnggǝri sǝra mathlǝkǝˈyi kǝ na mai, ara ma ndu nggani jiri aˈyi wu ndǝr kǝ mai.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Ama kǝ Biturusu, hyaˈari maɗu ǝnga hwi a ndar huwa nyi, ji nda uzhau, ji tsambiya hu ɗa huwa nyi, kǝl paˈwa kǝra nji pǝɗiya nyi a gwa ca ngǝ baˈa ar dza huwa nyi. Kǝ ji sha a ndu ki ja vǝr ɗǝnga sǝ dǝdǝgur kǝ ɗa kau.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Pǝci ta tsu njir nu Yesu aˈyi mǝthlǝ kǝra a vǝr maˈyi a ndu mǝlmǝ kǝra nja ngga ǝnga Imawusu, kǝra naɗǝkura nyi wu ɗa miyal mǝɗǝfǝ sara wu Urshalima.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Nda vǝr ndǝr wu pama nda ar kǝra sǝˈyar kǝ ɗarkǝr kau.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ənggǝra nda vǝr ndǝr wu pamǝ nda nda vǝr thla sǝmana, kǝ Yesu ǝnga kǝrnyi lǝhǝn nda, ja vǝr ɓǝ ǝnga nda,
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 a lari nyir nda, ama nandǝ tsamǝ ri nyi mai.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Kǝ ji na anǝ nda, “Wa thlǝmǝ najaka sǝmana hya vǝr thla wu pama hya, hya vǝr ɓa?” Kǝ ndǝ taˈyi zǝmǝu, ǝnga huɗǝ ndzǝndzau.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Pathlǝ wu pama nda, kǝra nja ngga ǝnga Kǝliyopasu, yiwa nyi, ji na, “Na gǝ mǝthlǝpi wu Urshalima, kǝra na ngǝ sǝnbiya sǝra ɗarkǝr wu pidaˈyar kǝ mai ya?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Kǝ ji na anǝ nda, “Sǝr mi ˈyar ara?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga nji dǝdǝgal nǝr mǝn lǝri nyi aga nja tsǝya nyi, kǝ ndǝ dzǝgwa dlakǝya nyi ar wu dladlakau.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ɗǝɗǝmǝ ˈyi wu nggani abǝr naja ngu sa mbǝɗana njir Izirayila! Ama kǝ ja ǝshina ngǝ pida makǝrkura nyi ǝnggǝra sǝ kǝ ɗarkǝr.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Kǝl kǝ zhizhi nyi mai, alenyi mathlǝkǝˈyi kǝra wu pama ˈya nar ˈya sǝ dǝdǝgur. Ara ndǝ maˈyi a ndar huwa nyi ǝmudlǝ kaɗǝu,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 ama nandǝ thlǝwa dza ja wu hu mai, kǝ ndǝ sha shili, ndǝ nar ˈya, abǝr ndǝ lari waladi kǝra na anǝ ˈya abǝr ǝnga pi nga ja.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Alenyi nju pama ˈya ndǝ maˈyi a ndar hu ndǝ nda lari abangǝ nga nyi ǝnggǝra mathlǝkǝˈyi ta na, ama nanda ǝnga Kǝrnda nandǝ lari nyi mai.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Əm, nahyi nji kǝra gǝra ǝnga ɗǝnga, aˈyi ɓatsǝ anǝ hyi hya hǝnggǝri ǝnga sǝra nabiˈyar nana mai!
25 Então Jesus lhes disse:
26 A mbari anǝ Kǝrsiti ja sa ɓwaɓwatǝˈyar kau, ja dzǝgwa gu kadakadarkur nyi, aˈyi abangǝ wa?”
26 Pois era preciso que o
27 Kǝ ji cabiya nda sǝra tsǝtsǝfǝ nǝ ndǝr Hyal na ar kǝra ja, mbari ar highiɓǝ Musa baˈanǝ tsǝfǝri nabiˈyar patǝu.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ənggǝra ndǝ dla lǝhǝu wu dzǝri mǝlmǝ kǝra nda vǝr maˈyi a vuwa gwa, kǝ Yesu mǝl ǝnggǝr tǝrabiya a ndumwar nda,
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 ama kǝ ndǝ ciɗǝ nyi nda vǝr na, “Nggya ǝnga ˈya, ara wagǝu a ɗari, kǝ ja pǝci a gya tǝɗǝri.” Kǝ ji nu nda ji nda nggya ǝnga nda.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Ənggǝra ndǝ nggya aga sǝm sǝr sǝm, kǝ ji hǝri macikǝl ba ji fǝnggǝr barka, kǝ ji ɓǝɓǝlǝwa ba ji tǝkǝna nda.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Ənggau kǝ liya nda pahau, ndǝ tsamǝ ri nyi. Ama kǝ ji sanakǝr wu liya nda.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ndǝ na anǝ kuvwar nda, “Ɗǝm ya, hu ɗa mǝn aˈyi nyinyau ǝnga caguli ar pǝci kǝra ja vǝr ndǝr anǝ mǝn ar lagu wa, ǝnggǝra ja vǝr cabiya mǝn sǝra tsǝtsǝfau wu ndǝr Hyal wa?”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Kǝ ndǝ hyaˈari ǝnga kusa ndǝ sha a vu Urshalima. Ndǝ thlǝwa nanda kumo a sǝrtangǝ ta ǝkkǝˈyi alenyi nji a vu na,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 kǝ ndǝ nar nda, kadzangǝ, “Thlagǝ a hyaˈari! A canǝ nyi ja kǝrnyi anǝ Biturusu!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ənga tsu nanda mǝthlǝ kǝ nar nda sǝra ɗa ǝnga nda wu lagu ǝnga ǝnggǝra ndǝ tsamǝ ri Yesu ayukuɗa ji ɓǝɓǝlǝwa nda macikǝl.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Tsu nda vǝr ndǝr ar kǝra sǝ kau, kukuthlǝ kǝja Yesu taˈyu wu pama nda, kǝ ji na anǝ nda, “Jamǝkur ja nggya ǝnga hyi.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ama kǝ ndǝ gǝrahǝ nda vǝr tsǝdzau, ma ndǝ nggani dǝgur ngǝ canǝ nda kǝr.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Kǝ ji na anǝ nda, “Mi ngǝ ɗa hyi gǝrahǝ abanga, ǝnga hyu nggya ǝnga tǝkǝkǝr wu ɗǝfuwa hya?
38 Mas ele disse:
39 Tsamiya mau tsa yau ǝnga hya yau aga hya lari, nayi ǝnga kǝrɗa ngau. Tsǝkwar ɗa mau, aga hya sǝni abǝr dǝgur aˈyi ǝnga kum ǝnga ɗǝhi, ǝnggǝr kǝ hya vǝr lari ɗa kǝ mai.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ayukuɗa ji nana abangau, kǝ ji canǝ nda tsa ja ǝnga hya ja.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Tsu nda vǝr caguli ara sǝ dǝdǝgur kǝ ɗa kau, ama tsu nda ǝnga tǝkǝkǝr wu ɗǝfuwa nda, kǝ ji na anǝ nda, “Sǝr sǝm aˈyi ara hyi nga nyi ya?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Kǝ ndǝ nǝ nyi kalfi kukubwa.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Kǝ ji dlǝwuri ji sǝmku, nanda kǝl tsamǝ nyi.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Ji na anǝ nda, “Sǝˈyar kǝ ngǝ sǝra yi ndǝr anǝ hyi ar kǝri pǝci kǝra yi tsu ǝnga hyi, abǝr a mbari nja nyabiya sǝra nji tsǝfǝri ar kǝra yau wu dlaɗǝ nǝ lagu Musa, ǝnga tsǝfǝ nǝ nabiˈyar ǝnga Zabura tsu.”
44 Depois disse:
45 Kǝ ji mǝliya ndǝ sǝnbiya sǝra tsǝtsǝfau wu ndǝr Hyal,
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Ji nar nda, “Abangǝ nga nyi tsǝtsǝfau, abǝr a ɗar tsaˈa anǝ Kǝrsiti ja lari ɓwaɓwatǝu, pǝci makǝrkura nyi ba ja hyaˈari sara vir tau.
46 e disse:
47 Ətsu wu thlǝmǝ nyi nga nju nda tǝtǝlna ndǝr Hyal anǝ njir duniya patǝ aga nda tubi nda uya tǝfǝbiya bikǝr nda. Nju nda dzǝguya sǝ kǝ wu Urshalima.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Nahyi ngǝ sakida sǝˈyar kau.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Kǝja, yu nda sǝwa hyi sǝra dǝɗa mǝliya hyi alkawal abǝr ju sǝwa. Ama hya sǝkǝ wu mǝlmǝ kwatahǝu, kǝl nji nǝ hyi dǝnama sara dǝmǝlmau.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Kǝ ji hǝbiya nda a biyar ya mǝlmau, ndǝ maˈyi ba a vu Bethlani. A ndǝna, ji hyaˈana tsa ja dǝmǝlmau kǝ ji fǝnggǝr nda barka.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Ənggǝra ja vǝr fǝ barka anǝ nda, kǝ ji tǝkǝbiya dzǝ ǝnga nda, ji maˈyi a dǝmǝlmau.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Nanda tsu ndǝ dzǝgwa dlǝvǝ nyi, ndǝ sha a vu Urshalima, nyinyau ǝnga huɗǝ pǝrtǝu gagaɗau.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ndu shili parangǝ tsu wu ki Hyal nda vǝr fal Hyal.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.