Lucas 22
mfm (MFM) vs ARIB
1 Pǝcir mǝl lardur nǝr njir Yahudiya ǝnga macikǝl kǝra gǝra thlǝlam, kǝra nja ngga ǝnga lardur vǝlna a ɗar lǝhǝu,
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 kabangǝkǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar nda vǝr gal lagu ǝnga dabar kǝra nda daɓaga tsǝya Yesu, ama hivǝr a vǝr tǝ nda ara nji.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Kǝ Shatan gwu ɗǝfuwa Yahuda, kǝra nja ngga ǝnga Isikarayoti pathlǝu wu pama zǝmbǝlma nyi kumo apǝ mǝthlǝu.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Kǝ Yahuda maˈyi a ndǝgya pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga dǝgal njir ɓǝla ki Hyal aga ja nda nar nda ǝnggǝra ju sǝni pǝlna nyi pǝzhi anǝ Yesu.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Kǝ ɗa sǝr caguli anǝ nda, ndǝ hǝnggǝri ndu nǝ nyi gǝnna.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Yahuda tsu a hǝnggǝri ja ǝnga sǝra ndǝ na, ja vǝr gal lagu mǝnahǝu kǝra ja sǝni pǝlna nyi pǝzhi anǝ Yesu kǝra ja gǝra sǝni.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Kǝ pǝcir lardur nǝr macikǝl kǝra gǝra thlǝlam shili, kǝra ɗa ca ngǝ pǝcir thla gamǝ nǝr lardur nǝr vǝlna.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Yesu sǝwa Biturusu ǝnga Yahwana, ja vǝr na, “Maˈyi mau hya nda mǝliya mǝn vir sǝm sǝr sǝm nǝ vǝlna aga mǝna sǝm.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Kǝ ndǝ yiwa nyi ndǝ na, “Əmani nga gu yiwu ˈya pabǝra?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ji na anǝ nda, “Ənggǝra hyu vu hu ɗa mǝlmau, ndǝ sal a vǝr hǝ tǝm ǝnga ˈyimi wu thlǝwa hyi. Nu nya mau a ndu ki kǝra ju nda vuwa gwa.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Hya nar nyi anǝ thlagǝr ki kau, ‘Malǝmǝr ˈya ngǝ sǝwa ˈya aga ˈya nar ngau, “Əmani ngǝ umbwa dlǝwu mǝthlǝpi kǝra nayi ǝnga zǝmbǝlma ɗaˈyar wu nda sǝm sǝr sǝm nǝr vǝlbiya a gwa?” ’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ju nda canǝ hyi umbwa kǝra a dar kǝra umbwa kǝra dǝgal kǝra nja mǝliya ri. Ənggau hya mǝliya kalar sau, aga sǝm sǝr sǝm.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Kǝ ndǝ maˈyi ndǝ nda thlǝwa kalar sau ǝnggǝra Yesu nar nda ta, kǝ ndǝ dzǝgwa mǝliya vir sǝm sǝr sǝm nǝr lardur nǝ vǝlna.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Ənggǝra pǝci ɗa, kǝ Yesu ǝnga cama sǝsǝ nyiˈyar nggya aga nda sǝm sǝr sǝm.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Kǝ ji na anǝ nda, “A yiwur yau gagaɗau aga ya sǝm lardur nǝr vǝlbiya kǝ ǝnga hyi kadivira ya dzǝgwa lar ɓwaɓwatǝu!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Arya yu nar hyi, nayi tsu ɓǝra sǝm sǝ kǝ ǝnga hyi mai kǝl ma jirkura nyi nyabiya dzǝ wu tǝlkur Hyal.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Kǝ ji hǝri kyakiwa, kǝ ji usari Hyal ji na, “Hǝra mau hya tǝkǝya wu pama hyi.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ya vǝr na anǝ hyi abǝr, tsu yu ɓǝra sa ˈyimir yayar wur inabi mai, kǝl ma tǝlkur Hyal shili.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Abangau, kǝ ji hǝri macikǝl, kǝ ji lǝr usaku anǝ Hyal, ba ji ɓǝɓǝlǝwa, kǝ ji nǝ nyi anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, ju na, “Dlǝwura mau hya sǝm, naja kǝ kumǝr dza yi ngau, hya mǝl abangau aga ɗǝngari ǝnga yau.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Abangǝ tsu, ayukuɗa sǝr sǝm nǝ wagǝu, kǝ ji hǝri kyakiwa ta, ji na, “Kyakiwa kǝ ca ngǝ alkawal mbamba mafǝliyangǝ kǝra Hyal mǝliya ǝnga mashi ɗa kǝra nju nda pǝna arya hyi.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ama kǝja tsa ndǝra wu nda thlǝna hiyau wu cala ǝnga yau!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Zǝr Ndau wu nda tau ǝnggǝra Hyal nana, ama sǝr tǝhuɗǝ anǝ ndǝ kǝ pǝlna nyi pǝzhi kau!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar dzǝguya yiwa wu pama nda, tara wa ngu nda mǝl sǝ kau.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Abangau kǝ kǝpal hyaˈari wu pama zǝmbǝlma nyiˈyar abǝr tara wa ngu dǝgal wu pama nda.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yesu na anǝ nda, “Tǝlˈyar nǝr duniya vǝr cina njira ǝgya kiɗa nda, ǝnga tsu njira wu sǝm dǝgalkur wu na abǝr nanda ngǝ, ‘Njir dlǝwa nji.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ama ja sara ɗa abangau wu pama hyi mai. Ndǝra dǝgal wu pama hyi ja ɗa ǝnggǝr ndǝra ndiya ǝnga kushu, ndǝr sǝm tǝlkur tsu ja ɗa ǝnggǝr ndǝr mǝl thlǝr.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Wa nga ndiya ǝnga dǝgala, ndǝra nggya vǝr sǝm sǝr sǝm ǝndǝga ndǝra hǝri sǝr sǝm a shili? Aˈyi ndǝra vǝr sǝm wa? Ama nayau wu pama hyi ǝnggǝr ndǝr mǝl thlǝr anǝ hyi.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Nahyi ngǝ njira nggya ǝnga yau wu patǝr ɓwaɓwatǝ kǝra yi lari.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ənggǝra dǝɗa caɗǝbiya ɗa aga ya sǝm tǝlkur, abangǝ nga ya vǝr nǝ hyi tsu,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 abangǝ nga hyu nda sǝm, hya sa ǝnga yu tǝlkur ɗa. Ətsu hyu nda nggya ar vir sǝm tǝlkur, hya dzǝgwa sǝm tǝlkur ar kǝra culi kumo apǝ mǝthlǝ nǝ Izirayila.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Simanu, Simanu, Shatan a dlǝwuri ja dǝnama aga ja dzǝbiya hyi patǝu, ja tǝkǝbiya hyi ǝnga yau ǝnggǝra ndǝr zǝwa wu tǝkǝ uhi ǝnga cacangǝ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ama a kǝdi ri yi Hyal anǝ ngau, Simanu, a sara mbǝrsa ngau a tǝwa mai. Ayukuɗa ma ga sha ara shili ǝgya yau, ga sa cakǝri nyi dǝnama anǝ zamǝ ngǝˈyar.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Simanu shaɗǝwa, ji na, “Thlagǝu, a pabǝri yi kǝrɗa aga ya maˈyi a vu fursǝna nga gau, alaga tǝ ma.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Yesu shaɗǝwa, “Biturusu, yu nar ngau, kadivira vǝgǝm nda wau ǝshina ǝvuˈyi, gu nda na, na ga sǝni ɗa mai ar kǝr ar kǝr makǝru!”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Kǝ Yesu yiwa nda, “Ənggǝra yi sǝwa hyi gǝra pǝrki, gǝra mbala ǝnga ɓiɓi, a tini ri hyi sǝ ya?” Əngwar nda, “Awau.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Kǝ ji dzǝgwa na anǝ nda, “Ama kabangǝkau, ma gǝ ǝnga pǝrki, ga hǝri, ǝnga mbǝl ɓǝ tsu, ma tsu katsakǝr aˈyi ara ngǝ mai, ɗǝlna lǝgutǝ ha ngau ga ɗǝlbiya zǝmǝ ǝni.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Yu nar hyi abǝr sǝ kǝ tsǝtsǝfǝ kǝ abǝr, ‘Nji jigabiya nyi wu pama njir bikau,’ ya nar hyi a ɗar kakalǝ sǝˈyar kǝ nda nyabiya dzǝ ar kǝra yau. Jiri, patǝr sǝra tsǝtsǝfau ar kǝra yau a vǝr nyabiya dzǝ samǝu.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Zǝmbǝlma nyiˈyar na, “Thlagǝu, tsamiya, kǝ ja katsakǝr mǝthlǝu.” Yesu na, “Tsaˈa abangau.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Yesu piyari vi ta ji maˈyi a ndu mǝ zaitunu ǝnggǝra ji tsǝliya, kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar nu nyi.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ənggǝra ndǝ thlǝwa vi ta, kǝ ji na anǝ nda, “Hya kǝdi Hyal hya sara tǝɗau a gu dzau.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Kǝ ji ɓana dzǝ tsalǝu sara wu dzǝri nda, ji ɓǝliya undi ju kǝdi Hyal,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Tada, ma gu yiwu, hǝna ɗa ɓwaɓwatǝ kau, ama aˈyi sǝra yu yiwu mai, ama sǝra gu yiwu bǝgǝ ja ɗa.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Kǝ waladi sara dǝmǝlmau shida ǝgya ja, ja vǝr fǝ ɗǝfu anǝ nyi.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ənggǝra Yesu wu ɓwaɓwatǝ gagaɗau, kǝ ji dumwa ǝnga kǝdi Hyal ǝnga jirkur, ka dzǝgwa ɗa vitǝku kǝra a vǝr biya sara wu dza ja ǝnggǝr mashi nga vǝr tǝɗau a gyiwu ˈyi.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Yesu hyaˈari sara a vǝr kǝdi Hyal, ji sha a ndǝra zǝmbǝlma nyiˈyar, ba ji thlǝwa nda wu ghanyi, ara hǝhǝɗakura nda ǝnga huɗǝ ndzǝndzau.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ji yiwa nda, “Mi ngǝ ɗa hyu ghanya? Hyara mau, hya kǝdi Hyal, hya sara tǝɗau a gu dzau.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Tsu ja vǝr ndǝr kǝ dlamir nji shili, Yahuda, pathlǝu wu pama kumo apǝ mǝthlǝu, naja ngǝ dumwa anǝ nda. Ji shili ǝgya Yesu aga ja bǝrpǝ nyi,
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 ama kǝ Yesu yiwa nyi, “Yahuda, ǝnga bǝrpǝ dzǝ nga ga pǝl pǝzhi anǝ Zǝr Ndǝ ya?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ənggǝra njir nu Yesu lari sǝkǝ a vǝr yiwu ja ɗa kau, kǝ ndǝ na, “Thlagǝu, ˈya mǝl thlǝr ǝnga katsakǝr ˈya ya?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Pathlǝ wu pama zǝmbǝlma nyiˈyar thlana himi nǝ mazǝma nǝ mafa nǝ pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal ǝnga katsakǝr.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ama kǝ Yesu shaɗǝwa, “Tsaˈa abangau!” Kǝ ji tsǝkwari himiya ndǝ kǝ ba ji mǝliya nyi jamǝu.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Yesu ndǝr anǝ pubu dǝdǝgalˈyar, ǝnga dǝgal nǝ ɓǝla ki Hyal ǝnga nji dǝdǝgal nǝ mǝlmau, njira dla aga mba nyi. Ji na, “Nayi ngǝ ndǝr tǝɗǝmwa anǝ njir gwaɗǝvi ya, ǝnga hyi sǝbiya katsakǝr ǝnga zǝwa aga hya sa mba ɗa ya?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Parangǝu ya vǝr nggya ǝkkǝˈyi hyu Ki Hyal ya vǝr highiɓau, ama nahyi sayi mbar ɗa mai. Sǝˈyar kǝ ɗa patǝ aga sǝra nabiˈyar tsǝfǝri a nyabiya dzau.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ndǝ mbari Yesu ndǝ maˈyi ǝnga ja a vu ki pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgalǝu. Biturusu nu nyi ama naɗǝ wu yukuɗǝ nyi.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Alenyi nji mbǝbiya uˈu ar hada vir thla sau, nda vǝr ɗaha uˈu, kǝ Biturusu shili ji sa nggya wu pama nda.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Kǝ mafa zǝr kwa lari nyi a vǝr nggya wu pama nda a miya uˈu. Kǝ ji tsamǝ du liya ja, kǝ ji na, “Ndǝ kǝ tsu ǝnga Yesu nga ja.”
56 — ausente —
57 Ama kǝ ji kǝpalna. Əngwar ja, “Mala, nayi wu sǝni nyi mai.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ɓǝliya sar kushu kǝ vanyi ndǝ lari nyi ji na, “Na ngǝ ma pathlǝu wu pama nda.” Kǝ Biturusu shaɗǝwa, ji na, “Ndau, nayi ǝkkǝˈyi ja mai.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ayukuɗa ǝnggǝr saka pathlǝu kǝ vanyi ndǝ hyaˈana ɗahǝ ji na, “Gǝra kǝpal a gwa ndǝ kǝ ma nanda ngau, arya naja ndǝr Galili.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Biturusu shaɗǝwa nyi, “Ndau, nayi wu sǝni sǝra gu ndǝr ar kǝri kǝ mai!” Ənggǝra ja tsu a vǝr ndǝr, kǝ vǝgǝm wau.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Kǝ Thlagǝ shabiya dzǝ ja vǝr tsamǝ Biturusu gǝra hǝna li. Ənggau kǝ Biturusu ɗǝngari ndǝr kǝra Yesu nar nyi, abǝr, “Divira vǝgǝmǝ a wau, gu kǝpalna sǝn ɗa ar kǝr ar kǝr makǝru.” Kǝ ji hwi a biya, ji biya tiwi ǝnga sǝlǝm gagaɗau.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Kǝ ji maˈyi a biya ji biya tiwi gagaɗau.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Njira nji fiya aga ɓǝla Yesu ndǝ dzǝgwa nggushi nǝ diɗa nyi ǝnga ndǝ dǝgǝ nyi.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ndǝ mbiya liya ja nda dzǝgwa yiwa nyi, “Nar ˈya, tara wa ngu dǝgǝ ngǝ kau?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ndǝ ɓǝra nar nyi alenyi ndǝr pamǝpamǝ nǝ diɗa nyi.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ənggǝra vi kuɗau, nji dǝdǝgal nǝ mǝlmau, ǝnga pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar ndǝ kaɓau, nji dzǝgwa hǝri Yesu a shili wu mwar nda.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ndǝ na anǝ nyi, “Ma nagǝ ngǝ Kǝrsiti, nar ˈya.”
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ma tsu yi nda yiwari hyi, nahyi wu nda shaɗǝwa ɗa mai.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ama mbari kabangǝkau, Zǝr Ndau wu nda nggya ar tsi mazǝm nǝ Hyal kǝra ǝnga dǝnama.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Patǝu nda ndǝ yiwa nyi, “Abǝr nagǝ ngǝ zǝr Hyal ya?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Kǝ ndǝ dzǝgwa naja, “Sakida mani nga mǝn ɓǝra gala? A nggari mǝn sara wu miya ja ǝnga kǝrnyi.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.