Lucas 19

mfm (MFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu vu Yariko, ja vǝr tǝrabiya wu hu ɗa mǝlma nyi,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 kǝ ja vanyi ndǝ dǝgal nǝ njir tsǝm budau, kǝra nja ngga ǝnga Zakka. Naja tsu ndǝr gǝnna,
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 ji ɗa aga ja lari tara wa ngǝ Yesu, ama naji sǝni lari nyi mai ara naja ndǝ tashu, ǝnga tsu nji gangǝ gagaɗau.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Agabangǝ kǝ ji maˈyi a dumwa ǝnga hwi, kǝ ji thlǝwa wu bǝla kǝ ji dagwa, aga ja lari nyi, arya Yesu wu nda tǝrabiya lagu ta.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ənggǝra Yesu thlǝwa vi ta, kǝ ji hyaˈanakǝr a dǝmǝlmau ji na, “Zakka, kusa ga shida! Əshina yu ɗa mǝthlǝpi wu ki ngau.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakka gya ǝnga kusa, ji dlǝwuri nyi ǝnga huɗǝ pipida.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ənggǝra nji lari abangau, kǝ ndǝ mbari ngwungwuni, nda vǝr na, “Kǝja! Wu ki ndǝr bikǝ nga ji ɗa mǝthlǝpi.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Kǝ Zakka hyaˈari aˈyi taˈyau, ji na anǝ Thlagǝu, “Nggari, ndǝ dǝgal, yu tǝkǝya sǝra ara yau bwata mǝthlǝu, ba ya tǝkǝna pathla nyi anǝ nji tǝtǝ dǝnama. Patǝkura njira nyi dlǝrbǝri, yu nda shabiya nda sǝr nda aga foɗǝu.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Əshina ma, mbǝɗau a shiliri wu ki kau, naja ma culi Ibrahimu ngau.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Arya Zǝr Ndau ji shili aga sa gal nji sasa, ǝnga ja sa canǝ nda lagur mbǝɗau.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Tsu nda vǝr sǝ himi sǝˈyar kau, kǝ Yesu dumwa ǝnga na vanyi karapǝ anǝ nda, ara a ɗar lǝhǝu wu dzǝri Urshalima, ǝnga nja vǝr ɗǝnga abǝr tǝlkur Hyal wu cabiya dzǝ aga zǝmǝu.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Kǝ ji na anǝ nda, “Nji sayi mǝliya vanyi ndǝ dǝgal kǝra maˈyi a ndu vanyi mǝlmǝ naɗǝ aga nja fiya nyi tǝl ja dzǝgwa sha shili.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Kadivira ja mai, ji ngga kumo wu pama mafa nyiˈyar, ji nǝ nda pam papathlǝ ji dzǝgwa na anǝ nda, ‘Shafǝli mau ǝni kǝl yi sha shili.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Njir mǝlmǝ nyi wu yiwu nyi mai. Agabangau, kǝ ndǝ sǝwa cama ayukuɗa ji mai a ndu mǝlmǝ ta abǝr, ‘Naˈyu yiwu ndǝ kǝ ja ɗa tǝl ar kǝra ˈya mai.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Kǝ nji fiya ndǝ kǝ tǝl, ji dzǝgwa sha shili wu ki. Ənggǝra ji shili kǝ ji sǝwa nja nggari nyi mafa nyiˈyar ta, aga ja sǝni nubwa kǝra ndǝ uya ar kǝra sǝra ji nǝ nda.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Ndǝ tanggǝrma shili ji na, ‘Thlagǝu, a uyari yau nubwa pam kumo a dar kǝra pam pathlǝu ta gǝ nǝ ɗa ta.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Kǝ thlagǝri ki kǝ na anǝ nyi, ‘Usi mafa tsapǝu ndǝr mǝl thlǝr tsaˈa miya ɗǝfu! Gǝ mǝl thlǝr ngau, tsaˈa miya ɗǝfu ǝnga sǝ kushu kǝra nji nǝ ngau, yu mǝliya ga sǝm tǝlkur ar kǝra mǝlmǝ pamǝpamǝ kumou.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Mafa nǝ mǝthlǝkura nyi shili ji na, ‘Thlagǝu, a uyari yau nubwa pamǝ tǝfu a dar kǝra pamǝ zǝmǝ ta gǝ nǝ ɗa ta.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Thlagǝr ki nyi shaɗǝwa anǝ ndǝ kau, ‘Gǝ wu sǝm tǝlkur ar kǝra mǝlmǝ pamǝpamǝ tǝfu.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Kǝ vanyi mafa shili ji na, ‘Thlagǝu, kǝ ja pamǝ zǝmǝ ngau. Yi pǝɗiya wu kukuzhal, yi ɗǝwana.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ara yu hivǝr ngau, arya na gǝ ndǝ dzadzau ngau. Kǝja ga fa sǝra kǝra nǝ gau, gu gǝm tsu sǝra gǝ kǝra thlǝka na.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Kǝ ji na anǝ nyi, ‘Nagǝ mafa ɗǝmwaˈyi hangǝkal, yu mǝliya ngǝ numa ǝnga sǝra biya sara wu miya gau! Əngwar gau nayi ndǝra nji kǝra sǝni hangǝkal nyi, ndǝr fa sǝ nji kurthlǝu ǝnga yiwu gǝm ar vi kǝra yi kǝra thlǝka na.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Tsaˈa nga nyi, ama mi ngǝ ɗa nagǝ fiya gǝnna ɗa ar vi fǝ gǝnna maya, aga maˈyi shili ya uya akkǝri ar kǝri mai ya?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Kǝ ji na anǝ nji ta taˈyi ǝkkǝˈyi ja, ‘Dlǝwura mau gǝnna dubu pathlǝu kǝra ara ja kau, ba hya nǝ nyi anǝ ndǝra ǝnga dubu kumou.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ama kǝ ndǝ shaɗǝwa nyi, ndǝ na, ‘Thlagǝu, pamǝ kumo nga ara ja.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ji shaɗǝwa, ji na, ‘Yi wu nar hyi, ndǝra aˈyi ǝnga sau nju nda cakǝri nyi. Ndǝra kǝra aˈyi ǝnga sau, alaga sǝ kushu kǝra aˈyi ara ja nju nda dlǝwuri.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Njira dawa ɗa kau, nji kǝra gǝra yiwu ya ɗa tǝl ar kǝra nda kau, faˈari nda mau a shili nja tsǝya nda wu mwa ɗa.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ənggǝra ji nana abangau, kǝ ji dumwa a vu Urshalima.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ənggǝra Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar vu mǝlmǝ Bethfaji ǝnga Bethlani, mǝlmǝ kǝra lǝhǝu wu dzǝr Urshalima, kǝra a dar kǝra mǝ zaitunu. Kǝ Yesu sǝwa zǝmbǝlma nyiˈyar mǝthlǝu,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ji na anǝ nda, “Maˈya mau a vu zǝr mǝlmǝ kǝ a ndumwar hyi kau, ǝnggǝra hyi vwau, hyu vuwa thlǝwa zǝr kwara mbamba ar sǝˈyi, kǝra nji gǝra saya dari, hya pǝlna nyi hya hǝr ɗa a shili.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ma nji yiwa hyi, ‘Mi ngǝ ɗa hyu mǝl abanga?’ Kǝl ba hya na, ‘Thlagǝ ngu yiwu ja mǝl thlǝr ǝni.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Njira nji sǝwa, ndǝ maˈyi, kǝ ndǝ thlǝwa kalar sau ǝnggǝra Yesu nar nda ta.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nda vǝr pǝl nyi ja, kǝ thlagǝri kwara nyi na anǝ nda, “Aga mi nga hyu pǝl nya?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Kǝ ndǝ na, “Thlagǝ ngu yiwu ja mǝl thlǝr ǝni.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Kǝ ndǝ hǝri nyi a shila nǝ Yesu. Ənggǝra ndǝ fǝr lǝgutǝr nda a dar kwara nyi, kǝ ndǝ dlǝwari Yesu ndǝ fǝri nyi a dar ya kwara nyi.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ənggǝra ja vǝr ɓau, kǝ nji dzǝgwa sǝya lǝgutǝr nda a gyar lagu.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ənggǝra ji shili lǝhǝu wu dzǝri Urshalima, mǝ tsa ga vi kǝra lagu sa gya ar dza gar nǝ wur Zaitunu, kǝ daɓǝr zǝmbǝlma nyiˈyar gangǝu daɓau nda vǝr usa Hyal, nda vǝr fal nyi tsu ǝnga ɗahǝu ǝnga dǝnama arya sǝ dǝdǝgur pamǝpamǝ kǝra ndǝ lari.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Nda vǝr na!
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Kǝ alenyi njir Farisi kǝra wu pama nda na anǝ nyi, “Malǝmǝ, ga kughi anǝ zǝmbǝlma ngǝˈyar nda nggya zǝmǝu!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ji shaɗǝwa nda, ji na, “Ya nar hyi,” “alaga ndǝ bǝgau, tsǝka ˈyar kǝ ǝnga kǝr nda ndu wau.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ənggǝra ji shili lǝhǝu gagaɗau, ji tsamiya vu Urshalima, kǝ ji tiwi anǝ nyi.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ji na, “Kara nggǝrau, ma ja hyi nda sǝni sǝra wu nǝ hyi nggya jamǝu! Ama kǝ ja a ɗar ɗǝɗǝwa ara hyi.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Pǝci a vǝr shili kǝra dawar hyu nda zǝwar hyu masǝmǝ nda dzǝgwa pa ǝnga hyi. Sojar nda ngu nda zǝwar hyi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ndu nda hǝradlǝna ngau ǝnga nja dlǝna njira a gwa patǝu. Nandǝ wu nda piyari tsǝka zǝmǝ ar kǝra kuvwa nyi mai. Sǝˈyar kǝ wu nda ɗa ǝnga hyi ara nahyi aˈyi sǝnbiya abǝr Hyal shili aga mbǝɗa hyi mai.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Kǝ Yesu vu ki Hyal ji vuwa kǝdlǝbiya njira vǝr ɗǝl ǝnga ɗǝlna sǝ a vuna patǝu,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 ji na anǝ nda, “Tsǝtsǝfǝ nga nyi,
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Parangǝ ja vǝr highiɓau wu ki Hyal. Ama pubu dǝdǝgalˈyar, ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar, ǝnga nji dǝdǝgal nǝ mǝlmǝ ndu gal lagu kǝra nda daɓaga tsǝya nyi ari.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ama nandǝ uya lagu kǝra nda sǝni tsǝya nyi mai, ara ndǝr nyi a uyari vi wu ɗǝfuwa nji, ǝnga nandǝ wu yiwu ndǝr zǝmǝ a tǝɗau a gyiwu ˈyi mai.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.