Lucas 19

mfm (MFM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu vu Yariko, ja vǝr tǝrabiya wu hu ɗa mǝlma nyi,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 kǝ ja vanyi ndǝ dǝgal nǝ njir tsǝm budau, kǝra nja ngga ǝnga Zakka. Naja tsu ndǝr gǝnna,
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 ji ɗa aga ja lari tara wa ngǝ Yesu, ama naji sǝni lari nyi mai ara naja ndǝ tashu, ǝnga tsu nji gangǝ gagaɗau.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Agabangǝ kǝ ji maˈyi a dumwa ǝnga hwi, kǝ ji thlǝwa wu bǝla kǝ ji dagwa, aga ja lari nyi, arya Yesu wu nda tǝrabiya lagu ta.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Ənggǝra Yesu thlǝwa vi ta, kǝ ji hyaˈanakǝr a dǝmǝlmau ji na, “Zakka, kusa ga shida! Əshina yu ɗa mǝthlǝpi wu ki ngau.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Zakka gya ǝnga kusa, ji dlǝwuri nyi ǝnga huɗǝ pipida.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ənggǝra nji lari abangau, kǝ ndǝ mbari ngwungwuni, nda vǝr na, “Kǝja! Wu ki ndǝr bikǝ nga ji ɗa mǝthlǝpi.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Kǝ Zakka hyaˈari aˈyi taˈyau, ji na anǝ Thlagǝu, “Nggari, ndǝ dǝgal, yu tǝkǝya sǝra ara yau bwata mǝthlǝu, ba ya tǝkǝna pathla nyi anǝ nji tǝtǝ dǝnama. Patǝkura njira nyi dlǝrbǝri, yu nda shabiya nda sǝr nda aga foɗǝu.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Əshina ma, mbǝɗau a shiliri wu ki kau, naja ma culi Ibrahimu ngau.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Arya Zǝr Ndau ji shili aga sa gal nji sasa, ǝnga ja sa canǝ nda lagur mbǝɗau.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Tsu nda vǝr sǝ himi sǝˈyar kau, kǝ Yesu dumwa ǝnga na vanyi karapǝ anǝ nda, ara a ɗar lǝhǝu wu dzǝri Urshalima, ǝnga nja vǝr ɗǝnga abǝr tǝlkur Hyal wu cabiya dzǝ aga zǝmǝu.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Kǝ ji na anǝ nda, “Nji sayi mǝliya vanyi ndǝ dǝgal kǝra maˈyi a ndu vanyi mǝlmǝ naɗǝ aga nja fiya nyi tǝl ja dzǝgwa sha shili.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Kadivira ja mai, ji ngga kumo wu pama mafa nyiˈyar, ji nǝ nda pam papathlǝ ji dzǝgwa na anǝ nda, ‘Shafǝli mau ǝni kǝl yi sha shili.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Njir mǝlmǝ nyi wu yiwu nyi mai. Agabangau, kǝ ndǝ sǝwa cama ayukuɗa ji mai a ndu mǝlmǝ ta abǝr, ‘Naˈyu yiwu ndǝ kǝ ja ɗa tǝl ar kǝra ˈya mai.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Kǝ nji fiya ndǝ kǝ tǝl, ji dzǝgwa sha shili wu ki. Ənggǝra ji shili kǝ ji sǝwa nja nggari nyi mafa nyiˈyar ta, aga ja sǝni nubwa kǝra ndǝ uya ar kǝra sǝra ji nǝ nda.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Ndǝ tanggǝrma shili ji na, ‘Thlagǝu, a uyari yau nubwa pam kumo a dar kǝra pam pathlǝu ta gǝ nǝ ɗa ta.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Kǝ thlagǝri ki kǝ na anǝ nyi, ‘Usi mafa tsapǝu ndǝr mǝl thlǝr tsaˈa miya ɗǝfu! Gǝ mǝl thlǝr ngau, tsaˈa miya ɗǝfu ǝnga sǝ kushu kǝra nji nǝ ngau, yu mǝliya ga sǝm tǝlkur ar kǝra mǝlmǝ pamǝpamǝ kumou.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Mafa nǝ mǝthlǝkura nyi shili ji na, ‘Thlagǝu, a uyari yau nubwa pamǝ tǝfu a dar kǝra pamǝ zǝmǝ ta gǝ nǝ ɗa ta.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Thlagǝr ki nyi shaɗǝwa anǝ ndǝ kau, ‘Gǝ wu sǝm tǝlkur ar kǝra mǝlmǝ pamǝpamǝ tǝfu.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Kǝ vanyi mafa shili ji na, ‘Thlagǝu, kǝ ja pamǝ zǝmǝ ngau. Yi pǝɗiya wu kukuzhal, yi ɗǝwana.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ara yu hivǝr ngau, arya na gǝ ndǝ dzadzau ngau. Kǝja ga fa sǝra kǝra nǝ gau, gu gǝm tsu sǝra gǝ kǝra thlǝka na.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Kǝ ji na anǝ nyi, ‘Nagǝ mafa ɗǝmwaˈyi hangǝkal, yu mǝliya ngǝ numa ǝnga sǝra biya sara wu miya gau! Əngwar gau nayi ndǝra nji kǝra sǝni hangǝkal nyi, ndǝr fa sǝ nji kurthlǝu ǝnga yiwu gǝm ar vi kǝra yi kǝra thlǝka na.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Tsaˈa nga nyi, ama mi ngǝ ɗa nagǝ fiya gǝnna ɗa ar vi fǝ gǝnna maya, aga maˈyi shili ya uya akkǝri ar kǝri mai ya?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Kǝ ji na anǝ nji ta taˈyi ǝkkǝˈyi ja, ‘Dlǝwura mau gǝnna dubu pathlǝu kǝra ara ja kau, ba hya nǝ nyi anǝ ndǝra ǝnga dubu kumou.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Ama kǝ ndǝ shaɗǝwa nyi, ndǝ na, ‘Thlagǝu, pamǝ kumo nga ara ja.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Ji shaɗǝwa, ji na, ‘Yi wu nar hyi, ndǝra aˈyi ǝnga sau nju nda cakǝri nyi. Ndǝra kǝra aˈyi ǝnga sau, alaga sǝ kushu kǝra aˈyi ara ja nju nda dlǝwuri.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Njira dawa ɗa kau, nji kǝra gǝra yiwu ya ɗa tǝl ar kǝra nda kau, faˈari nda mau a shili nja tsǝya nda wu mwa ɗa.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Ənggǝra ji nana abangau, kǝ ji dumwa a vu Urshalima.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Ənggǝra Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar vu mǝlmǝ Bethfaji ǝnga Bethlani, mǝlmǝ kǝra lǝhǝu wu dzǝr Urshalima, kǝra a dar kǝra mǝ zaitunu. Kǝ Yesu sǝwa zǝmbǝlma nyiˈyar mǝthlǝu,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Ji na anǝ nda, “Maˈya mau a vu zǝr mǝlmǝ kǝ a ndumwar hyi kau, ǝnggǝra hyi vwau, hyu vuwa thlǝwa zǝr kwara mbamba ar sǝˈyi, kǝra nji gǝra saya dari, hya pǝlna nyi hya hǝr ɗa a shili.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ma nji yiwa hyi, ‘Mi ngǝ ɗa hyu mǝl abanga?’ Kǝl ba hya na, ‘Thlagǝ ngu yiwu ja mǝl thlǝr ǝni.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Njira nji sǝwa, ndǝ maˈyi, kǝ ndǝ thlǝwa kalar sau ǝnggǝra Yesu nar nda ta.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Nda vǝr pǝl nyi ja, kǝ thlagǝri kwara nyi na anǝ nda, “Aga mi nga hyu pǝl nya?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Kǝ ndǝ na, “Thlagǝ ngu yiwu ja mǝl thlǝr ǝni.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Kǝ ndǝ hǝri nyi a shila nǝ Yesu. Ənggǝra ndǝ fǝr lǝgutǝr nda a dar kwara nyi, kǝ ndǝ dlǝwari Yesu ndǝ fǝri nyi a dar ya kwara nyi.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Ənggǝra ja vǝr ɓau, kǝ nji dzǝgwa sǝya lǝgutǝr nda a gyar lagu.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ənggǝra ji shili lǝhǝu wu dzǝri Urshalima, mǝ tsa ga vi kǝra lagu sa gya ar dza gar nǝ wur Zaitunu, kǝ daɓǝr zǝmbǝlma nyiˈyar gangǝu daɓau nda vǝr usa Hyal, nda vǝr fal nyi tsu ǝnga ɗahǝu ǝnga dǝnama arya sǝ dǝdǝgur pamǝpamǝ kǝra ndǝ lari.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Nda vǝr na!
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Kǝ alenyi njir Farisi kǝra wu pama nda na anǝ nyi, “Malǝmǝ, ga kughi anǝ zǝmbǝlma ngǝˈyar nda nggya zǝmǝu!”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Ji shaɗǝwa nda, ji na, “Ya nar hyi,” “alaga ndǝ bǝgau, tsǝka ˈyar kǝ ǝnga kǝr nda ndu wau.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ənggǝra ji shili lǝhǝu gagaɗau, ji tsamiya vu Urshalima, kǝ ji tiwi anǝ nyi.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Ji na, “Kara nggǝrau, ma ja hyi nda sǝni sǝra wu nǝ hyi nggya jamǝu! Ama kǝ ja a ɗar ɗǝɗǝwa ara hyi.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Pǝci a vǝr shili kǝra dawar hyu nda zǝwar hyu masǝmǝ nda dzǝgwa pa ǝnga hyi. Sojar nda ngu nda zǝwar hyi.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ndu nda hǝradlǝna ngau ǝnga nja dlǝna njira a gwa patǝu. Nandǝ wu nda piyari tsǝka zǝmǝ ar kǝra kuvwa nyi mai. Sǝˈyar kǝ wu nda ɗa ǝnga hyi ara nahyi aˈyi sǝnbiya abǝr Hyal shili aga mbǝɗa hyi mai.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Kǝ Yesu vu ki Hyal ji vuwa kǝdlǝbiya njira vǝr ɗǝl ǝnga ɗǝlna sǝ a vuna patǝu,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 ji na anǝ nda, “Tsǝtsǝfǝ nga nyi,
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Parangǝ ja vǝr highiɓau wu ki Hyal. Ama pubu dǝdǝgalˈyar, ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar, ǝnga nji dǝdǝgal nǝ mǝlmǝ ndu gal lagu kǝra nda daɓaga tsǝya nyi ari.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ama nandǝ uya lagu kǝra nda sǝni tsǝya nyi mai, ara ndǝr nyi a uyari vi wu ɗǝfuwa nji, ǝnga nandǝ wu yiwu ndǝr zǝmǝ a tǝɗau a gyiwu ˈyi mai.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.