Lucas 15

mfm (MFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ənggǝra njir tsǝm budau ǝnga alenyi “njir bikau” A vǝr shili aga nda ngga highiɓǝ nǝ Yesu,
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 kǝ njir Farisi ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar dzǝguya jiga miya nda vǝr na, “Lari gǝyi! Ndǝ kǝ a shabiya ri ja kǝrnyi bazhiya njir bikau, ǝkkǝˈyi sǝr sǝm nga ju sǝm ǝnga nda.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kǝ Yesu nar nda najaka karapau:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Nja na zǝma hyi ǝnga tǝmahǝu gharu, kǝ zǝma nyi sanakǝr, aˈyi ju piyari ǝdlǝkumunyi apǝ ǝdlau ar vir ɓǝlari nda, ja maˈyi a nda gal kǝra sa kǝ wa?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Maja nǝr nyi ri, hu ɗa ja wu pida, ja dzǝgwa fǝri nyi ar papadla ja,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 ja hǝri nyi a ndu ki, ja dzǝgwa ngga bazhi nyiˈyar ǝnga njira ju nggya ǝnga nda, ju na anǝ nda, ‘Dlǝwa ɗa mau ǝnga caguli ara a nǝr yau tǝmahǝu ɗa ta sa ta!’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ya vǝr na anǝ hyi, abangau nga nju caguli a dǝmǝlmau ma ndǝ zǝmǝ tubi, a ndiya nji cicau ǝdlǝkumunyi apǝ ǝdlau, kǝra gǝra ɓǝra yiwu tubi.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nja na tsu, mala ǝnga kwaɓa nyi kumou, kǝ zǝma nyi sa, mi nga hyu nggani ju nda mǝla? Aˈyi ju mbǝbiya uˈu wu pitǝlla ja dzǝgwa tsǝkǝbiya ki kǝ ǝnga hangǝkal kǝl ji nǝr wa?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Maja nǝr kwaɓa kau, ju ngga bazhi nyiˈyar ǝnga tǝwul nyiˈyar, ju na, ‘Dlǝwa ɗa mau ǝnga caguli, ara a nǝr yau kwaɓa ɗa kǝra sa ta.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Abangǝ tsu yu nar hyi, sǝr caguli ngau anǝ waladiˈyar nǝ Hyal ma ndǝ zǝmǝ ndǝr bikau tubi.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Kǝ Yesu dumwa ǝnga ndǝr ji na, “Vanyi ndǝ aˈyi ɗǝɗǝmǝu kǝra ǝnga wazha mǝthlǝu.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Zǝr kǝra kushu wu pama nda na anǝ dǝrnda, ‘Tada, nǝ ɗa nji kabangǝkǝ sǝra wu ɗa nǝ ɗa ma ga tǝri.’ Kǝ dǝnyi tǝkǝya nda sǝr fa ki.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ayukuɗa pida kushu, kǝ zǝr kǝ faˈari sǝra ɗar nǝ nyi patǝu, ba ji piyari ki. Kǝ ji maˈyi a ndu vanyi mǝlmǝ kǝra a biyar ya ˈyiˈyir nda. A ndǝna kǝ ji tsǝya sǝra ara ja patǝ a ndu nggya nǝ pǝpǝltǝkur.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ayukuɗa a tsiyari ja sǝra ara ja patǝu, kǝ wuɓau ɗǝmwaˈyi gagaɗau shili wu mǝlmǝ kau, naja tsu a gwar ja wu ɓwaɓwatǝ ara tsu sǝ nyi aˈyi mai.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Kǝ ji maˈyi a nda gal sǝr mǝl ara ndǝr mǝlmǝ kau, kǝ ndǝ kǝ sǝwa nyi a nda ɓǝla fǝshiu nyi.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ju gal sǝr sǝm fǝshiu kǝ aga ja sǝmku, ama ndǝr nǝ nyi aˈyi mai.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Ənggǝra ji shili wu hangǝkal nyi, kǝ ji na, ‘Kǝja njir mǝl thlǝr anǝ dǝɗa a vǝr tǝtǝl ǝnga sǝr sǝm, nayau ǝtsu a vir tau ǝnga wuɓau ǝnggau!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Yu hyaˈari yu sha a ndara dǝɗa ya nda nar nyi, “Tada, a mǝliya ri yau bikau anǝ Hyal, ǝnga anǝ ngau.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nayi ɓǝra ɗa tsaˈa nja ɓǝra ngga ɗa ǝnga zǝr ngǝ mai. Fiya ɗa ya ɗa ǝnggǝr pathlǝu wu pama njir mǝl thlǝr ngau.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Kǝ ji hyaˈari ji maˈyi a ndara dǝnyi.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kǝ zǝr nyi na, ‘Tada, a mǝliya ri yi bikau anǝ Hyal ǝnga anǝ ngau. Nayi ɓǝra ɗa tsaˈa nja ɓǝra ngga ɗa ǝnga zǝr ngǝ mai.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ama kǝ dǝnyi nggari mafa nyiˈyar, ji na, ‘Ənga kusa! Shila mau ǝnga lǝgutǝ mǝnahǝu, hya har nyi. Har nya mau shishiˈwu ǝnga ɓiɓi,
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 nja ɓǝra dla ǝnga thla nggǝnggǝthlǝ ta aga nja tsǝya, aga mǝna sǝm, mǝna caguli.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Arya zǝr ɗa kǝ ɗǝɗǝmǝ tǝtǝ nga ja ama kabangǝkǝ a ɗar ja aˈyi ǝnga pi. Ɗǝɗǝmǝ sasa nga ja, ama kabangǝkǝ a nǝr nyir nji.’ Kǝ ndǝ gu caguli gagaɗau.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Wu pǝci kabangǝkau, zǝr dǝgal nyi kǝra maˈyi a gwa tagǝu, a vǝr si nga ja. Ənggǝra ji ɗa lǝhǝu, ba ji nggari nja vǝr tsa kangga, ǝnga nja vǝr fǝl.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kǝ ji nggari mafa ki kau, ji yiwa nyi sǝra a vǝr ɗa.”
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 “Kǝ mafa kǝ na, ‘Mǝshikǝr ngǝ ta ngǝ shili, ca ngǝ dǝr hyi mǝliya nji tsǝya thla nggǝnggǝthlǝ ta ara zamǝ ngau sha shili wu ki jamǝu.’ ”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Ama kǝ hu ɗa zamǝ nyi kǝ ndzǝ gagaɗau, kǝ ji nggǝl ara vu ki. Kǝ dǝrnda biya ji biya sǝsǝkuya nyi kǝr aga ja vu ki.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ama kǝ ji shaɗǝwa nyi anǝ dǝnyi ji na, ‘Lari gǝyi, wu patǝr faˈyar kau, ya vǝr mǝl thlǝr ǝnggǝr mafa, nayi saya nggǝl ara mǝl sǝra gǝ na mai, alaga abangau, nagǝ saya mbari alaga zǝr ku aga ya ngga bazhir ˈwa ɗaˈyar aga ˈya tsǝya ˈya sǝm mai!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ama ǝnggǝra zǝr ngǝ kǝ sha shili, ndǝra maˈyi ka nda tsǝya gǝnna ngau wu sǝsukur, kǝ gǝ dzǝgwa tsǝya nyi thla ta kǝra ndiya ǝnga nggǝnggǝthlau.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Kǝ dǝnyi na anǝ nyi, ‘Zǝr ɗa, alaga nuwa nga gǝ ǝnga yau, patǝr sǝra ara yau, nǝ ngǝ ngau.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 A ɗar tsaˈa mǝna caguli ǝnga huɗǝ pipida, ara zamǝ ngǝ kǝ a tǝri, kǝ ji ɓǝra sha shili ǝnga pi, ndǝ sasa nga ja, ama kabangǝkǝ a nǝr nyir nji.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.