Lucas 15
mfm (MFM) vs ARC
1 Ənggǝra njir tsǝm budau ǝnga alenyi “njir bikau” A vǝr shili aga nda ngga highiɓǝ nǝ Yesu,
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 kǝ njir Farisi ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar dzǝguya jiga miya nda vǝr na, “Lari gǝyi! Ndǝ kǝ a shabiya ri ja kǝrnyi bazhiya njir bikau, ǝkkǝˈyi sǝr sǝm nga ju sǝm ǝnga nda.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kǝ Yesu nar nda najaka karapau:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Nja na zǝma hyi ǝnga tǝmahǝu gharu, kǝ zǝma nyi sanakǝr, aˈyi ju piyari ǝdlǝkumunyi apǝ ǝdlau ar vir ɓǝlari nda, ja maˈyi a nda gal kǝra sa kǝ wa?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Maja nǝr nyi ri, hu ɗa ja wu pida, ja dzǝgwa fǝri nyi ar papadla ja,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 ja hǝri nyi a ndu ki, ja dzǝgwa ngga bazhi nyiˈyar ǝnga njira ju nggya ǝnga nda, ju na anǝ nda, ‘Dlǝwa ɗa mau ǝnga caguli ara a nǝr yau tǝmahǝu ɗa ta sa ta!’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ya vǝr na anǝ hyi, abangau nga nju caguli a dǝmǝlmau ma ndǝ zǝmǝ tubi, a ndiya nji cicau ǝdlǝkumunyi apǝ ǝdlau, kǝra gǝra ɓǝra yiwu tubi.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nja na tsu, mala ǝnga kwaɓa nyi kumou, kǝ zǝma nyi sa, mi nga hyu nggani ju nda mǝla? Aˈyi ju mbǝbiya uˈu wu pitǝlla ja dzǝgwa tsǝkǝbiya ki kǝ ǝnga hangǝkal kǝl ji nǝr wa?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Maja nǝr kwaɓa kau, ju ngga bazhi nyiˈyar ǝnga tǝwul nyiˈyar, ju na, ‘Dlǝwa ɗa mau ǝnga caguli, ara a nǝr yau kwaɓa ɗa kǝra sa ta.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Abangǝ tsu yu nar hyi, sǝr caguli ngau anǝ waladiˈyar nǝ Hyal ma ndǝ zǝmǝ ndǝr bikau tubi.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Kǝ Yesu dumwa ǝnga ndǝr ji na, “Vanyi ndǝ aˈyi ɗǝɗǝmǝu kǝra ǝnga wazha mǝthlǝu.
11 E disse:
12 Zǝr kǝra kushu wu pama nda na anǝ dǝrnda, ‘Tada, nǝ ɗa nji kabangǝkǝ sǝra wu ɗa nǝ ɗa ma ga tǝri.’ Kǝ dǝnyi tǝkǝya nda sǝr fa ki.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ayukuɗa pida kushu, kǝ zǝr kǝ faˈari sǝra ɗar nǝ nyi patǝu, ba ji piyari ki. Kǝ ji maˈyi a ndu vanyi mǝlmǝ kǝra a biyar ya ˈyiˈyir nda. A ndǝna kǝ ji tsǝya sǝra ara ja patǝ a ndu nggya nǝ pǝpǝltǝkur.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Ayukuɗa a tsiyari ja sǝra ara ja patǝu, kǝ wuɓau ɗǝmwaˈyi gagaɗau shili wu mǝlmǝ kau, naja tsu a gwar ja wu ɓwaɓwatǝ ara tsu sǝ nyi aˈyi mai.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Kǝ ji maˈyi a nda gal sǝr mǝl ara ndǝr mǝlmǝ kau, kǝ ndǝ kǝ sǝwa nyi a nda ɓǝla fǝshiu nyi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ju gal sǝr sǝm fǝshiu kǝ aga ja sǝmku, ama ndǝr nǝ nyi aˈyi mai.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ənggǝra ji shili wu hangǝkal nyi, kǝ ji na, ‘Kǝja njir mǝl thlǝr anǝ dǝɗa a vǝr tǝtǝl ǝnga sǝr sǝm, nayau ǝtsu a vir tau ǝnga wuɓau ǝnggau!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Yu hyaˈari yu sha a ndara dǝɗa ya nda nar nyi, “Tada, a mǝliya ri yau bikau anǝ Hyal, ǝnga anǝ ngau.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Nayi ɓǝra ɗa tsaˈa nja ɓǝra ngga ɗa ǝnga zǝr ngǝ mai. Fiya ɗa ya ɗa ǝnggǝr pathlǝu wu pama njir mǝl thlǝr ngau.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Kǝ ji hyaˈari ji maˈyi a ndara dǝnyi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Kǝ zǝr nyi na, ‘Tada, a mǝliya ri yi bikau anǝ Hyal ǝnga anǝ ngau. Nayi ɓǝra ɗa tsaˈa nja ɓǝra ngga ɗa ǝnga zǝr ngǝ mai.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ama kǝ dǝnyi nggari mafa nyiˈyar, ji na, ‘Ənga kusa! Shila mau ǝnga lǝgutǝ mǝnahǝu, hya har nyi. Har nya mau shishiˈwu ǝnga ɓiɓi,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 nja ɓǝra dla ǝnga thla nggǝnggǝthlǝ ta aga nja tsǝya, aga mǝna sǝm, mǝna caguli.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Arya zǝr ɗa kǝ ɗǝɗǝmǝ tǝtǝ nga ja ama kabangǝkǝ a ɗar ja aˈyi ǝnga pi. Ɗǝɗǝmǝ sasa nga ja, ama kabangǝkǝ a nǝr nyir nji.’ Kǝ ndǝ gu caguli gagaɗau.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Wu pǝci kabangǝkau, zǝr dǝgal nyi kǝra maˈyi a gwa tagǝu, a vǝr si nga ja. Ənggǝra ji ɗa lǝhǝu, ba ji nggari nja vǝr tsa kangga, ǝnga nja vǝr fǝl.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Kǝ ji nggari mafa ki kau, ji yiwa nyi sǝra a vǝr ɗa.”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Kǝ mafa kǝ na, ‘Mǝshikǝr ngǝ ta ngǝ shili, ca ngǝ dǝr hyi mǝliya nji tsǝya thla nggǝnggǝthlǝ ta ara zamǝ ngau sha shili wu ki jamǝu.’ ”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Ama kǝ hu ɗa zamǝ nyi kǝ ndzǝ gagaɗau, kǝ ji nggǝl ara vu ki. Kǝ dǝrnda biya ji biya sǝsǝkuya nyi kǝr aga ja vu ki.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ama kǝ ji shaɗǝwa nyi anǝ dǝnyi ji na, ‘Lari gǝyi, wu patǝr faˈyar kau, ya vǝr mǝl thlǝr ǝnggǝr mafa, nayi saya nggǝl ara mǝl sǝra gǝ na mai, alaga abangau, nagǝ saya mbari alaga zǝr ku aga ya ngga bazhir ˈwa ɗaˈyar aga ˈya tsǝya ˈya sǝm mai!
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ama ǝnggǝra zǝr ngǝ kǝ sha shili, ndǝra maˈyi ka nda tsǝya gǝnna ngau wu sǝsukur, kǝ gǝ dzǝgwa tsǝya nyi thla ta kǝra ndiya ǝnga nggǝnggǝthlau.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Kǝ dǝnyi na anǝ nyi, ‘Zǝr ɗa, alaga nuwa nga gǝ ǝnga yau, patǝr sǝra ara yau, nǝ ngǝ ngau.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 A ɗar tsaˈa mǝna caguli ǝnga huɗǝ pipida, ara zamǝ ngǝ kǝ a tǝri, kǝ ji ɓǝra sha shili ǝnga pi, ndǝ sasa nga ja, ama kabangǝkǝ a nǝr nyir nji.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.