Lucas 13
mfm (MFM) vs NTLH
1 Kakalǝ ar pǝci kau, alenyi nji aˈyi kǝra ǝna, ndǝ nar nyi anǝ Yesu ar kǝra njir Galili kǝra Bilatusu na nja dlǝna nda ar pǝcir ngguɗǝ sǝ anǝ Hyal nda, kǝl ta mashir nda daɓǝr dzǝ ǝnga mashi sǝra nda vir thla anǝ Hyalǝr nda.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Kǝ hyi nggani njir Galili kǝ nji tsǝya kǝ nga ndiya patǝr njir Galili ǝnga bikǝ ya?
2 Então Jesus disse:
3 Ya nar hyi, Awau! Ma nahyi aˈyi tubi sara ara bikǝr hyi mai, patǝkura hyi, hyu nda kuɗǝna ǝnggǝr nanda.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Əndǝga, hyu nggani nji kumo apǝ cisu kǝ umbwa dzǝgamǝ dla a gyar kǝra nda wu Sǝliwamu, ba ndǝ tǝ kau, nanda nga ndiya patǝr njir Urshalima ǝnga bikǝ ya?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ya nar hyi, Awau! Ma nahyi tsu aˈyi tubi mai, nahyi ma hyu nda sanakǝr ǝnggǝr nanda.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Kǝ Yesu nar nda karapǝ kau, “Vanyi ndǝ aˈyi ǝnga wur ɓǝla wu fa nyi. Kǝ ji shili aga ja sa uya yaya nyi, ama naji uya alaga zǝmǝ mai.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Kǝ ji nar nyi anǝ ndǝr sǝkǝ fa kau, ‘Tsamiya gǝyi, fa makǝr ǝshina nga ya vǝr shili aga ya sa uya wazha ar wur ɓǝla kau, ama nayi saya uya mai. Gǝmna nyi! Ara mi nga nja piyari nyi ja nyana vi kurthla?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 “Ama kǝ ndǝr sǝkǝ fa na anǝ nyi, ‘Ndǝ dǝgal, cakǝri nyi nji fa pathlǝu, yu nda labiya dza nyi, ya pǝr nyi gwaɓa.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Ma ji sǝni pǝ wazha wu fa kau, jamǝu! Ma naja aˈyi sǝn pǝ wazha tsu mai ba ga dzǝgwa gǝmna nyi.’ ”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Vanyi pǝci, Yesu ja vǝr highiɓǝ wu vanyi umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya pǝcir Ɓǝlsar,
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 kǝja vanyi mala kǝra mambǝl ɗǝmwaˈyi nǝ nyi shilǝgǝ nǝ fa kumo apǝ cisu, ji nggǝya nyi naja sǝn taˈyi pir mai.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Ənggǝra Yesu lari nyi kǝ ji ngga nyi ji na, “Mala, a mbǝɗana ngǝ ri nji ara shilǝgǝ ngau.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ba ji fǝri tsa ja ar ja, ǝnggau, ba ji taˈyi pir, kǝ ji fal Hyal.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Kǝ huɗa ndǝ dǝgal nǝ umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya ndzǝ ǝnga Yesu ara ji mǝliya mala kǝ jamǝ pǝcir Ɓǝlsar. Kǝ ji na anǝ njira ǝna, “Pǝci kwa aˈyi nǝ mǝl thlǝr, hya shili wu pǝciˈyar kǝ nja sa mbǝɗana hyi, ama aˈyi pǝcir Ɓǝlsar mai.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ama kǝ Thlagǝ na anǝ nyi, “Nahyi njir ngguta nji! Aˈyi hyu pǝlna thlar hyi alaga kwarar hyi, hya maˈyi ǝnga nda a ndar vir sa ˈyimi ar pǝcir Ɓǝlsar wa?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Mala kau, kwar Ibrahimu, kǝra shatan mbiya nyi nǝ fa kumo apǝ cisu, aˈyi ɗa tsaˈa nja mbǝɗana nyi wu pǝcir Ɓǝlsar wa?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Kǝ sǝli mbari patǝr dawa nyiˈyar, ara ndǝr kau. Ama caguli ǝnga huɗǝ pipida nga ara alenyi nji ara sǝ dǝdǝgur kǝra ja vǝr mǝl kau.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Əngwar Yesu, “Abari ngǝ tǝlkur Hyala? Ənga mi nga nja kyaga kakalǝ nya?
18 Jesus disse:
19 Naja ǝnggǝr culi bǝla nga nyi, kǝra vanyi ndǝ hǝri ji thlǝkana wu masǝmǝ nyi. Ji hau, ba ji ɗa wu kǝra ˈyagǝˈyar liya kir nda a dagwa.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Kǝ Yesu ɓǝra yiwa, “Ənga mi nga ya sǝn gǝla tǝlkur Hyala?
20 Jesus continuou:
21 Tǝlkur Hyal ǝnggǝr thlǝlamǝ nga nyi, kǝra mala hǝri ji gwaɗǝbiya ǝpou tasaˈwu tǝkǝ sǝ makǝr ǝni, ba ja dzǝgwa thlǝthlǝ gagaɗau.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Ənggǝra Yesu mbar lagu ja vǝr maˈyi a vu Urshalima, ba ji vu alenyi mǝlmǝ nggunggurǝm ǝnga mǝlmǝ kukushu pamǝpamǝu, ja vǝr highiɓǝ anǝ nji.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Kǝ vanyi ndǝ yiwa nyi, ji na, “Thlagǝu, nji kushu wacu ngu nda uya mbǝɗǝ ya?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Hya nǝrdzau aga hya gwa lagu miyar gwa kǝra ciciɗǝ nǝ tǝlkur Hyal, arya nji gangǝ wu nda yiwu nda gwa, ama nanda sǝn gwa mai.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Ma thlagǝr ki hyaˈari ji haɗiya miya ki nyi, hyu nda taˈyi a biya, hyu tsa hyu kǝdiyau, hyu na, ‘Thlagǝr ki, pahǝna ˈya miya ki.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Hya dzǝgwa na ja, ‘Namǝn ngǝ sǝm ǝnga sa ǝkkǝˈyi gǝ ta, ǝnga tsu a highiɓǝr gu mǝlmǝr ˈya.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Ama ju ɓǝra na ja, ‘Nayi wu sǝni vi kǝra hyi dla sara ndar mai. Kwaya mǝ wu dzǝ ɗa, nahyi nji ɗǝmwaˈyi hangǝkal!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Ar pǝci kǝra hyu nda lari Ibrahimu, ǝnga Ishaku, ǝnga Yakubu, ǝnga patǝr nabiˈyar wu tǝlkur Hyal, ama nahyi nǝr hyi a kǝdlǝna hyir nji, ǝnggau, nga hyu nda tiwi ǝnga hyu ɗǝ hira hyi.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Nju nda shili sara wu lagu Sǝbiyar pǝci, ǝnga Gwa tǝɗǝ pǝci, ǝnga Gya vuya, ǝnga Dǝ Fwahǝu, ndu sa nggya nǝ sǝm sǝr sǝm nǝ mini wu tǝlkur Hyal.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Ar pǝci ta, alenyi njira wu yukuɗǝ ndu nda sha a dumwa, nji nǝ tanggǝrma wu nda ɗa njir yukuɗu, ǝnga njir yukuɗǝ tsu ndu nda ɗa nji tanggǝrma.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ar pǝci kǝ ngǝ alenyi njir Farisi shili ǝgya Yesu ndǝ na anǝ nyi, “Hyaˈari ga kwaya ǝnggau, arya Hirudusu ju yiwu ja tsǝya ngau.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Kǝ ji na anǝ nda, “Hya nar nyi anǝ hya tagǝ kǝ abǝr, ǝshina yu kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyu, ya ɓǝra shilǝgǝbiya nji, ǝzǝgǝ ma abangau, caɓcikǝ zǝgǝu, nga yu sa kuɗǝna thlǝr ɗa.
32 Jesus respondeu:
33 Ama yu dumwa ǝnga ɓǝ ǝshina, ǝzǝgǝu, ǝnga caɓcikǝ zǝgǝu, arya aˈyi ɗa tsaˈa anǝ nabi ja tǝ a biyar ya Urshalima mai.
33 E Jesus continuou:
34 “Urshalima, Urshalima! Ndǝr tsa nabiˈyar, ǝnga ndǝr vavaka njira Hyal sǝwa ngǝ a shili ǝnga tsǝka kǝl ta gǝ dlǝna nda! Aga yiɗau nga yu yiwu ya fǝri tsa yi ar dza nji ngǝ pata, ǝnggǝr kǝra miya tǝka wu tsǝm wazha nyi ǝgya ja, ama nahyi piyari ɗa mai!
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Kǝ ja nju nda piyari hyi kir hyi dzafu! Yu na anǝ hyi tsu, nahyi tsu ɓǝra lar ɗa mai, kǝl pǝci kǝra hyu nda na, ‘Ndǝr barka ngǝ ndǝra dla wu thlǝmǝr Thlagǝu!’ ”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.