Lucas 13
mfm (MFM) vs NAA
1 Kakalǝ ar pǝci kau, alenyi nji aˈyi kǝra ǝna, ndǝ nar nyi anǝ Yesu ar kǝra njir Galili kǝra Bilatusu na nja dlǝna nda ar pǝcir ngguɗǝ sǝ anǝ Hyal nda, kǝl ta mashir nda daɓǝr dzǝ ǝnga mashi sǝra nda vir thla anǝ Hyalǝr nda.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Kǝ hyi nggani njir Galili kǝ nji tsǝya kǝ nga ndiya patǝr njir Galili ǝnga bikǝ ya?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ya nar hyi, Awau! Ma nahyi aˈyi tubi sara ara bikǝr hyi mai, patǝkura hyi, hyu nda kuɗǝna ǝnggǝr nanda.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Əndǝga, hyu nggani nji kumo apǝ cisu kǝ umbwa dzǝgamǝ dla a gyar kǝra nda wu Sǝliwamu, ba ndǝ tǝ kau, nanda nga ndiya patǝr njir Urshalima ǝnga bikǝ ya?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ya nar hyi, Awau! Ma nahyi tsu aˈyi tubi mai, nahyi ma hyu nda sanakǝr ǝnggǝr nanda.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Kǝ Yesu nar nda karapǝ kau, “Vanyi ndǝ aˈyi ǝnga wur ɓǝla wu fa nyi. Kǝ ji shili aga ja sa uya yaya nyi, ama naji uya alaga zǝmǝ mai.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Kǝ ji nar nyi anǝ ndǝr sǝkǝ fa kau, ‘Tsamiya gǝyi, fa makǝr ǝshina nga ya vǝr shili aga ya sa uya wazha ar wur ɓǝla kau, ama nayi saya uya mai. Gǝmna nyi! Ara mi nga nja piyari nyi ja nyana vi kurthla?’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 “Ama kǝ ndǝr sǝkǝ fa na anǝ nyi, ‘Ndǝ dǝgal, cakǝri nyi nji fa pathlǝu, yu nda labiya dza nyi, ya pǝr nyi gwaɓa.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ma ji sǝni pǝ wazha wu fa kau, jamǝu! Ma naja aˈyi sǝn pǝ wazha tsu mai ba ga dzǝgwa gǝmna nyi.’ ”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Vanyi pǝci, Yesu ja vǝr highiɓǝ wu vanyi umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya pǝcir Ɓǝlsar,
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 kǝja vanyi mala kǝra mambǝl ɗǝmwaˈyi nǝ nyi shilǝgǝ nǝ fa kumo apǝ cisu, ji nggǝya nyi naja sǝn taˈyi pir mai.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Ənggǝra Yesu lari nyi kǝ ji ngga nyi ji na, “Mala, a mbǝɗana ngǝ ri nji ara shilǝgǝ ngau.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Ba ji fǝri tsa ja ar ja, ǝnggau, ba ji taˈyi pir, kǝ ji fal Hyal.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Kǝ huɗa ndǝ dǝgal nǝ umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya ndzǝ ǝnga Yesu ara ji mǝliya mala kǝ jamǝ pǝcir Ɓǝlsar. Kǝ ji na anǝ njira ǝna, “Pǝci kwa aˈyi nǝ mǝl thlǝr, hya shili wu pǝciˈyar kǝ nja sa mbǝɗana hyi, ama aˈyi pǝcir Ɓǝlsar mai.”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Ama kǝ Thlagǝ na anǝ nyi, “Nahyi njir ngguta nji! Aˈyi hyu pǝlna thlar hyi alaga kwarar hyi, hya maˈyi ǝnga nda a ndar vir sa ˈyimi ar pǝcir Ɓǝlsar wa?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Mala kau, kwar Ibrahimu, kǝra shatan mbiya nyi nǝ fa kumo apǝ cisu, aˈyi ɗa tsaˈa nja mbǝɗana nyi wu pǝcir Ɓǝlsar wa?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Kǝ sǝli mbari patǝr dawa nyiˈyar, ara ndǝr kau. Ama caguli ǝnga huɗǝ pipida nga ara alenyi nji ara sǝ dǝdǝgur kǝra ja vǝr mǝl kau.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Əngwar Yesu, “Abari ngǝ tǝlkur Hyala? Ənga mi nga nja kyaga kakalǝ nya?
18 Jesus disse:
19 Naja ǝnggǝr culi bǝla nga nyi, kǝra vanyi ndǝ hǝri ji thlǝkana wu masǝmǝ nyi. Ji hau, ba ji ɗa wu kǝra ˈyagǝˈyar liya kir nda a dagwa.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Kǝ Yesu ɓǝra yiwa, “Ənga mi nga ya sǝn gǝla tǝlkur Hyala?
20 Disse mais:
21 Tǝlkur Hyal ǝnggǝr thlǝlamǝ nga nyi, kǝra mala hǝri ji gwaɗǝbiya ǝpou tasaˈwu tǝkǝ sǝ makǝr ǝni, ba ja dzǝgwa thlǝthlǝ gagaɗau.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Ənggǝra Yesu mbar lagu ja vǝr maˈyi a vu Urshalima, ba ji vu alenyi mǝlmǝ nggunggurǝm ǝnga mǝlmǝ kukushu pamǝpamǝu, ja vǝr highiɓǝ anǝ nji.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Kǝ vanyi ndǝ yiwa nyi, ji na, “Thlagǝu, nji kushu wacu ngu nda uya mbǝɗǝ ya?”
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Hya nǝrdzau aga hya gwa lagu miyar gwa kǝra ciciɗǝ nǝ tǝlkur Hyal, arya nji gangǝ wu nda yiwu nda gwa, ama nanda sǝn gwa mai.
24 Jesus respondeu:
25 Ma thlagǝr ki hyaˈari ji haɗiya miya ki nyi, hyu nda taˈyi a biya, hyu tsa hyu kǝdiyau, hyu na, ‘Thlagǝr ki, pahǝna ˈya miya ki.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Hya dzǝgwa na ja, ‘Namǝn ngǝ sǝm ǝnga sa ǝkkǝˈyi gǝ ta, ǝnga tsu a highiɓǝr gu mǝlmǝr ˈya.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Ama ju ɓǝra na ja, ‘Nayi wu sǝni vi kǝra hyi dla sara ndar mai. Kwaya mǝ wu dzǝ ɗa, nahyi nji ɗǝmwaˈyi hangǝkal!’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Ar pǝci kǝra hyu nda lari Ibrahimu, ǝnga Ishaku, ǝnga Yakubu, ǝnga patǝr nabiˈyar wu tǝlkur Hyal, ama nahyi nǝr hyi a kǝdlǝna hyir nji, ǝnggau, nga hyu nda tiwi ǝnga hyu ɗǝ hira hyi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Nju nda shili sara wu lagu Sǝbiyar pǝci, ǝnga Gwa tǝɗǝ pǝci, ǝnga Gya vuya, ǝnga Dǝ Fwahǝu, ndu sa nggya nǝ sǝm sǝr sǝm nǝ mini wu tǝlkur Hyal.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Ar pǝci ta, alenyi njira wu yukuɗǝ ndu nda sha a dumwa, nji nǝ tanggǝrma wu nda ɗa njir yukuɗu, ǝnga njir yukuɗǝ tsu ndu nda ɗa nji tanggǝrma.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ar pǝci kǝ ngǝ alenyi njir Farisi shili ǝgya Yesu ndǝ na anǝ nyi, “Hyaˈari ga kwaya ǝnggau, arya Hirudusu ju yiwu ja tsǝya ngau.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Kǝ ji na anǝ nda, “Hya nar nyi anǝ hya tagǝ kǝ abǝr, ǝshina yu kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyu, ya ɓǝra shilǝgǝbiya nji, ǝzǝgǝ ma abangau, caɓcikǝ zǝgǝu, nga yu sa kuɗǝna thlǝr ɗa.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Ama yu dumwa ǝnga ɓǝ ǝshina, ǝzǝgǝu, ǝnga caɓcikǝ zǝgǝu, arya aˈyi ɗa tsaˈa anǝ nabi ja tǝ a biyar ya Urshalima mai.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Urshalima, Urshalima! Ndǝr tsa nabiˈyar, ǝnga ndǝr vavaka njira Hyal sǝwa ngǝ a shili ǝnga tsǝka kǝl ta gǝ dlǝna nda! Aga yiɗau nga yu yiwu ya fǝri tsa yi ar dza nji ngǝ pata, ǝnggǝr kǝra miya tǝka wu tsǝm wazha nyi ǝgya ja, ama nahyi piyari ɗa mai!
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Kǝ ja nju nda piyari hyi kir hyi dzafu! Yu na anǝ hyi tsu, nahyi tsu ɓǝra lar ɗa mai, kǝl pǝci kǝra hyu nda na, ‘Ndǝr barka ngǝ ndǝra dla wu thlǝmǝr Thlagǝu!’ ”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.