Lucas 10
mfm (MFM) vs NVT
1 Wu yukuɗa kau, Thlagǝ ɓǝra ɗǝmbiya alenyi zǝmbǝlma nyi mǝɗǝfǝkumunyi apǝ mǝthlǝu, ji sǝwa nda mǝmǝthlǝu, aga nda maˈyi a dumwa nyi a ndu patǝr mǝlmǝ pamǝpamǝ ǝnga alenyi viˈyar kǝra naja ǝnga kǝrnyi ju nda vuwa gwa.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Kǝ ji na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Sǝr faˈa a su ki gangǝ nyi, ama njir mǝl thlǝr kushu nga nda. Agabangau, hya kǝdi thlagǝr fa, ja sǝwa njir mǝl thlǝr aga nda sa faˈa sǝ a su ki.”
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Maˈya mau, kǝja ya vǝr sǝ hyi a biya ǝnggǝr tǝmahǝ wu pama ufwar vwaˈyar.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 A sara hya hǝ pǝrki mai alaga mbǝl alaga ɓiɓi, a sara hya usa nji ar lagu ma hya vǝr maˈyi mai.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Kalar ki kǝra hyi vuwa gwa, hya dzǝguya na, abǝr, ‘Jamǝkur anǝ hyu ki kau!’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ma ndǝ jamǝ aˈyi a vu ki kau, bǝgǝ usa dzǝr hyi nǝ jamǝkur kau, ja nggya ǝnga ja, ma tsu aˈyi mai, bǝgǝ usa dzǝr hyi nǝ jamǝkur kau, ja sha shili anǝ hyi.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Hya nggya wu ki ta, kalar sǝra nji nǝ hyi hya sǝm hya sa, arya a ɗar tsaˈa nja kina ndǝr mǝl thlǝr gǝnna thlǝr nyi. A sara hya ɓǝ sara wu ki a ndu vanyi ki mai.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Kalar mǝlmǝ kǝra hyi vuwa gwa, ma nja dlǝwuri hyiri, kalar sǝra nji hǝr hyi a shili hya sǝm.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Hya shilǝgǝbiya njira gǝra ngga kǝra wu mǝlmǝ ta, hya ɓǝra na anǝ nja nyi, abǝr, ‘Tǝlkur Hyal a shiliri lǝhǝ wu dzǝr hyi.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ama kalar mǝlmǝ kǝra hyi vuwa gwa, nji aˈyi dlǝwuri hyi mai, hya maˈyi a ndar lagu dǝdǝgalǝu, hya dzǝgwa na,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Alaga bǝbǝr mǝlmǝr hyi kǝra mbari hya ˈya kau, ˈyi wu dlǝɗǝna hyi sǝr hyi aga ja ɗa sǝr sakida ar kǝra hyi. Ama hya sǝni ja, abǝr Tǝlkur Hyal a shiliri lǝhǝu!’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ya vǝr na anǝ hyi pǝcir kuɗiya nǝ duniya, Hyal a nda tǝhuɗǝ ǝgya Sodomu a mwa ara mǝlmǝ kau.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Sǝr tǝhuɗǝ anǝ ngau, Korazinu! Sǝr tǝhuɗǝ anǝ ngau, Bethlesaida! Maja abǝr sǝ dǝdǝgur kǝra nji mǝliya wu gau, nji mǝliya wu Taya ǝnga Sidonu, a tubir nda tsu kaɗǝ lagur hari lǝgutǝ sǝˈyinggu ǝnga tǝwa bǝbǝr wu kǝra nda.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Wu pǝcir numa Hyal wu sa tǝhuɗǝ ǝgya njir Taya ǝnga njir Sidonu a ndiya hyi.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Nahyi tsu njir Kafarnahumu! Hya vǝr nggani abǝr nja nda faˈar hyi a dǝmǝlmǝ ya? Awau! Nahyi ma a gyiwu kaˈu ɗǝmwaˈyi nga nju nda puwa hyi.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 “Kalar ndǝra sǝya hyi himi, nayi nga ji nggari, kalar ndǝra piyari hyi tsu nayi nga ji piyari. Ama ndǝra piyari ɗa tsu a piyari ja ndǝra sǝwa ɗa.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Zǝmbǝlma nyiˈyar mǝɗǝfǝkumunyi apǝ mǝthlǝ kǝ sha shili ǝnga caguli, nda vǝr na, “Thlagǝu, patǝ ǝkkǝˈyi mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar nda vǝr mǝl thlǝr ǝnga sǝra ˈyi wu na wu thlǝmǝ ngau.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Ca ngǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “A lari yi shatan tǝɗǝ sǝra dǝmǝlmǝ ǝnggǝr sǝm nǝ par.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Nggara mau! Anǝ hyir yi dǝnama hya ɓǝ ar kǝra pabǝˈyar ǝkkǝˈyi ǝdiˈyar, nahyi tsu hya sǝm tǝlkur ar kǝra patǝr dǝnama nǝ dawar hyi, sǝr uya hyi aˈyi tsu mai.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Agabangǝ, hya sara caguli arya mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar sǝya hyi himi mai, ama hya caguli arya thlǝmǝr hyi aˈyi tsǝtsǝfǝ a dǝmǝlmau.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ar pǝci kau, Yesu nyinyau ǝnga huɗǝ pǝrtǝ sara ara Mambǝl Cicau, ji na,
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 “Dǝɗa anǝ ɗar sǝ patǝu, ndǝr sǝn sǝnbiya tara wa ngǝ zǝra nyi aˈyi mai, kǝl Dǝnyi wacu, abangǝ tsu ndǝr sǝn sǝnbiya tara wa ngǝ Tada nyi aˈyi mai, kǝl zǝr nyi ǝnga njira ju yiwu ja cabiya nda.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Ba ji shabiya dzǝ a ndǝra zǝmbǝlma nyiˈyar, ji na anǝ nda zhizhir nda, “Barka anǝ hyi ara hyi lari sǝˈyar kǝ hyu lari kau.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Ya nar hyi nabiˈyar gangǝu, ǝnga tǝltǝlˈyar a yiwur nda, nda lari sǝˈyar kǝ hyu lar kau, ama nandǝ lari mai. A yiwur nda, nda nggari sǝˈyar kǝ hya vǝr nggar kau, ama nandǝ nggari mai.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Vanyi pǝci, kǝ malǝmǝ sǝnbiya dlaɗau, hyaˈari, ju yiwu ja dzǝbiya Yesu. Kǝ ji yiwa nyi, ji na, “Mi nga ya mǝl aga ya uya pi gǝra kuɗa?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ca ngǝ Yesu na anǝ nyi, “Mi nga nji tsǝfǝri wu dlaɗǝ nǝ Musa? Lagu mani nga gu jiga?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Əngwar ja, “ ‘Ga yiwu Hyal Thlagǝ ngau ǝnga ɗǝfuwa gǝ papatǝu, ǝnga piya gǝ papatǝu, ba ǝnga ɗǝnga ngǝ papatǝu.’ Mǝthlǝkura nyi, ga yiwu tǝwul ngau, ǝnggǝr kǝra gu yiwu kǝrngau.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Əngwar Yesu anǝ nyi, “A nabiyar gǝ kakalǝu, ma gǝ mǝl abangau, ba ga uya pi.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ndǝ kau, ju yiwu ja cabiya abǝr naja, ju sǝni sau. Əngwar ja, “Kar ndangǝ, wa ngǝ tǝwul ɗa ka?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ca ngǝ Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “Vanyi ndǝ, hyaˈari wu Urshalima ja vǝr maˈyi a gyiwu Yariko, kǝ ji tǝɗǝ wu tsa njir ɗa lagu. Kǝ ndǝ zǝɗǝna zhaɓi nyi, ba ndǝ dǝgǝ nyi, ndǝ piyari nyi lǝha dzǝr tau.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Wu lagu ta, pubu a vǝr tǝrabiya, ǝnggǝra ji lari ndǝ kau, ba ji sha, ji tǝrabiya sǝ nyi ar dza lagu.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ɓǝliya sar kushu, ba ndǝr Lawi dla ar lagu ta tsu, kǝ ji taˈyau, ji tsamiya nyi, ba ji mbar lagu ji maˈyi sǝ nyi.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ɓǝra ɓǝliya sar kushu, kǝja ndǝr Samariya (njira njir Izirayila diɗana) a vǝr ɓǝ nyi, ta ji lar ndǝ kau, ba ji taˈyau....... Kǝ ji lǝnguɗiya lǝhǝ ja tau, kǝ ji tǝhuɗǝ ǝgya ja.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 .Kǝ ji puwa a gu mbǝlgǝ nyi ˈyimi..r wur inabi, ǝnga mal, ba ji pǝɗiya mbǝlga nyi ǝnga takulagǝu, ji dzǝgwa fǝri nyi a dar ya kwara nyi, kǝ ji hǝri nyi a shili wu vanyi ki dlǝwu mǝthlǝpi, ji sa shilǝgǝ nyi.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Ayukuɗa pida pathlǝu, ǝngwar ja anǝ thlagǝr .ki nǝ dlǝwu mǝthlǝpi kau, ‘Kǝja kwaɓa tsaˈa ga ki ndǝr mǝl thlǝr nǝ pǝkǝ mǝthlǝu, ga dumwa ǝnga tsamǝ nyi, yu maˈyi, ma sǝra gǝ tsǝya adabanga kau, ma yi ɓǝra sha shili, ba ya sa kina ngau.’ ”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Kǝ Yesu ɓǝra yiwa nyi, ji na, “Wu pama nji makǝr kau, wa ngǝ cabiya abǝr naja ngǝ tǝwul ndǝ ka?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Əngwar ja, “Ndǝ kǝ cabiya nyi yiwukur kau.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Ənggǝra Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar, a vǝr dumwa ǝnga ɓau, ba ndǝ vu vanyi mǝlmǝ kǝra vanyi mala nja ngga ǝnga Marthla dlǝwuri nyi a vu ki nyi.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Mala kau, kwamǝ nyi aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Maryamu, naja ji nggya a gyiwu ˈyi lǝha dzǝr Thlagǝu, ja vǝr sǝ himi sǝra ju na.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ama Marthla nǝ nyi, mǝl thlǝr sǝr sǝm ngǝ hǝna ɗǝnga nyi. Kǝ ji maˈyi a ndǝra Yesu ji nda na anǝ nyi, “Thlagǝu, aˈyi ga lari ǝnggǝra kwamǝ ɗa piyari ɗa, ya vǝr mǝl thlǝr kǝ patǝ zhizhi ɗa wa? Usi nar nyi ja shili, aga ja sa dlǝwari ɗa.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ama kǝ Thlagǝ shaɗǝwa nyi, “Marthla, Marthla, hangǝkala ga, a hyaˈari, kǝ ji hǝna ɗǝnga ngau, a dar sǝ gangǝu,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 ama sǝ zǝmǝ wacu ca ngǝ mǝnahǝu, Maryamu nǝ nyi a caɗǝbiyari ja, agabangau, ndǝr sǝni mbǝliya ara ja aˈyi mai.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.