Lucas 10

mfm (MFM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wu yukuɗa kau, Thlagǝ ɓǝra ɗǝmbiya alenyi zǝmbǝlma nyi mǝɗǝfǝkumunyi apǝ mǝthlǝu, ji sǝwa nda mǝmǝthlǝu, aga nda maˈyi a dumwa nyi a ndu patǝr mǝlmǝ pamǝpamǝ ǝnga alenyi viˈyar kǝra naja ǝnga kǝrnyi ju nda vuwa gwa.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Kǝ ji na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Sǝr faˈa a su ki gangǝ nyi, ama njir mǝl thlǝr kushu nga nda. Agabangau, hya kǝdi thlagǝr fa, ja sǝwa njir mǝl thlǝr aga nda sa faˈa sǝ a su ki.”
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Maˈya mau, kǝja ya vǝr sǝ hyi a biya ǝnggǝr tǝmahǝ wu pama ufwar vwaˈyar.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 A sara hya hǝ pǝrki mai alaga mbǝl alaga ɓiɓi, a sara hya usa nji ar lagu ma hya vǝr maˈyi mai.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Kalar ki kǝra hyi vuwa gwa, hya dzǝguya na, abǝr, ‘Jamǝkur anǝ hyu ki kau!’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Ma ndǝ jamǝ aˈyi a vu ki kau, bǝgǝ usa dzǝr hyi nǝ jamǝkur kau, ja nggya ǝnga ja, ma tsu aˈyi mai, bǝgǝ usa dzǝr hyi nǝ jamǝkur kau, ja sha shili anǝ hyi.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Hya nggya wu ki ta, kalar sǝra nji nǝ hyi hya sǝm hya sa, arya a ɗar tsaˈa nja kina ndǝr mǝl thlǝr gǝnna thlǝr nyi. A sara hya ɓǝ sara wu ki a ndu vanyi ki mai.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Kalar mǝlmǝ kǝra hyi vuwa gwa, ma nja dlǝwuri hyiri, kalar sǝra nji hǝr hyi a shili hya sǝm.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Hya shilǝgǝbiya njira gǝra ngga kǝra wu mǝlmǝ ta, hya ɓǝra na anǝ nja nyi, abǝr, ‘Tǝlkur Hyal a shiliri lǝhǝ wu dzǝr hyi.’
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ama kalar mǝlmǝ kǝra hyi vuwa gwa, nji aˈyi dlǝwuri hyi mai, hya maˈyi a ndar lagu dǝdǝgalǝu, hya dzǝgwa na,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Alaga bǝbǝr mǝlmǝr hyi kǝra mbari hya ˈya kau, ˈyi wu dlǝɗǝna hyi sǝr hyi aga ja ɗa sǝr sakida ar kǝra hyi. Ama hya sǝni ja, abǝr Tǝlkur Hyal a shiliri lǝhǝu!’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Ya vǝr na anǝ hyi pǝcir kuɗiya nǝ duniya, Hyal a nda tǝhuɗǝ ǝgya Sodomu a mwa ara mǝlmǝ kau.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “Sǝr tǝhuɗǝ anǝ ngau, Korazinu! Sǝr tǝhuɗǝ anǝ ngau, Bethlesaida! Maja abǝr sǝ dǝdǝgur kǝra nji mǝliya wu gau, nji mǝliya wu Taya ǝnga Sidonu, a tubir nda tsu kaɗǝ lagur hari lǝgutǝ sǝˈyinggu ǝnga tǝwa bǝbǝr wu kǝra nda.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Wu pǝcir numa Hyal wu sa tǝhuɗǝ ǝgya njir Taya ǝnga njir Sidonu a ndiya hyi.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Nahyi tsu njir Kafarnahumu! Hya vǝr nggani abǝr nja nda faˈar hyi a dǝmǝlmǝ ya? Awau! Nahyi ma a gyiwu kaˈu ɗǝmwaˈyi nga nju nda puwa hyi.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 “Kalar ndǝra sǝya hyi himi, nayi nga ji nggari, kalar ndǝra piyari hyi tsu nayi nga ji piyari. Ama ndǝra piyari ɗa tsu a piyari ja ndǝra sǝwa ɗa.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Zǝmbǝlma nyiˈyar mǝɗǝfǝkumunyi apǝ mǝthlǝ kǝ sha shili ǝnga caguli, nda vǝr na, “Thlagǝu, patǝ ǝkkǝˈyi mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar nda vǝr mǝl thlǝr ǝnga sǝra ˈyi wu na wu thlǝmǝ ngau.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Ca ngǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “A lari yi shatan tǝɗǝ sǝra dǝmǝlmǝ ǝnggǝr sǝm nǝ par.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Nggara mau! Anǝ hyir yi dǝnama hya ɓǝ ar kǝra pabǝˈyar ǝkkǝˈyi ǝdiˈyar, nahyi tsu hya sǝm tǝlkur ar kǝra patǝr dǝnama nǝ dawar hyi, sǝr uya hyi aˈyi tsu mai.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Agabangǝ, hya sara caguli arya mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar sǝya hyi himi mai, ama hya caguli arya thlǝmǝr hyi aˈyi tsǝtsǝfǝ a dǝmǝlmau.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ar pǝci kau, Yesu nyinyau ǝnga huɗǝ pǝrtǝ sara ara Mambǝl Cicau, ji na,
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Dǝɗa anǝ ɗar sǝ patǝu, ndǝr sǝn sǝnbiya tara wa ngǝ zǝra nyi aˈyi mai, kǝl Dǝnyi wacu, abangǝ tsu ndǝr sǝn sǝnbiya tara wa ngǝ Tada nyi aˈyi mai, kǝl zǝr nyi ǝnga njira ju yiwu ja cabiya nda.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ba ji shabiya dzǝ a ndǝra zǝmbǝlma nyiˈyar, ji na anǝ nda zhizhir nda, “Barka anǝ hyi ara hyi lari sǝˈyar kǝ hyu lari kau.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Ya nar hyi nabiˈyar gangǝu, ǝnga tǝltǝlˈyar a yiwur nda, nda lari sǝˈyar kǝ hyu lar kau, ama nandǝ lari mai. A yiwur nda, nda nggari sǝˈyar kǝ hya vǝr nggar kau, ama nandǝ nggari mai.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Vanyi pǝci, kǝ malǝmǝ sǝnbiya dlaɗau, hyaˈari, ju yiwu ja dzǝbiya Yesu. Kǝ ji yiwa nyi, ji na, “Mi nga ya mǝl aga ya uya pi gǝra kuɗa?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ca ngǝ Yesu na anǝ nyi, “Mi nga nji tsǝfǝri wu dlaɗǝ nǝ Musa? Lagu mani nga gu jiga?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Əngwar ja, “ ‘Ga yiwu Hyal Thlagǝ ngau ǝnga ɗǝfuwa gǝ papatǝu, ǝnga piya gǝ papatǝu, ba ǝnga ɗǝnga ngǝ papatǝu.’ Mǝthlǝkura nyi, ga yiwu tǝwul ngau, ǝnggǝr kǝra gu yiwu kǝrngau.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Əngwar Yesu anǝ nyi, “A nabiyar gǝ kakalǝu, ma gǝ mǝl abangau, ba ga uya pi.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ndǝ kau, ju yiwu ja cabiya abǝr naja, ju sǝni sau. Əngwar ja, “Kar ndangǝ, wa ngǝ tǝwul ɗa ka?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ca ngǝ Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “Vanyi ndǝ, hyaˈari wu Urshalima ja vǝr maˈyi a gyiwu Yariko, kǝ ji tǝɗǝ wu tsa njir ɗa lagu. Kǝ ndǝ zǝɗǝna zhaɓi nyi, ba ndǝ dǝgǝ nyi, ndǝ piyari nyi lǝha dzǝr tau.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Wu lagu ta, pubu a vǝr tǝrabiya, ǝnggǝra ji lari ndǝ kau, ba ji sha, ji tǝrabiya sǝ nyi ar dza lagu.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Ɓǝliya sar kushu, ba ndǝr Lawi dla ar lagu ta tsu, kǝ ji taˈyau, ji tsamiya nyi, ba ji mbar lagu ji maˈyi sǝ nyi.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Ɓǝra ɓǝliya sar kushu, kǝja ndǝr Samariya (njira njir Izirayila diɗana) a vǝr ɓǝ nyi, ta ji lar ndǝ kau, ba ji taˈyau....... Kǝ ji lǝnguɗiya lǝhǝ ja tau, kǝ ji tǝhuɗǝ ǝgya ja.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 .Kǝ ji puwa a gu mbǝlgǝ nyi ˈyimi..r wur inabi, ǝnga mal, ba ji pǝɗiya mbǝlga nyi ǝnga takulagǝu, ji dzǝgwa fǝri nyi a dar ya kwara nyi, kǝ ji hǝri nyi a shili wu vanyi ki dlǝwu mǝthlǝpi, ji sa shilǝgǝ nyi.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Ayukuɗa pida pathlǝu, ǝngwar ja anǝ thlagǝr .ki nǝ dlǝwu mǝthlǝpi kau, ‘Kǝja kwaɓa tsaˈa ga ki ndǝr mǝl thlǝr nǝ pǝkǝ mǝthlǝu, ga dumwa ǝnga tsamǝ nyi, yu maˈyi, ma sǝra gǝ tsǝya adabanga kau, ma yi ɓǝra sha shili, ba ya sa kina ngau.’ ”
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Kǝ Yesu ɓǝra yiwa nyi, ji na, “Wu pama nji makǝr kau, wa ngǝ cabiya abǝr naja ngǝ tǝwul ndǝ ka?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Əngwar ja, “Ndǝ kǝ cabiya nyi yiwukur kau.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ənggǝra Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar, a vǝr dumwa ǝnga ɓau, ba ndǝ vu vanyi mǝlmǝ kǝra vanyi mala nja ngga ǝnga Marthla dlǝwuri nyi a vu ki nyi.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mala kau, kwamǝ nyi aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Maryamu, naja ji nggya a gyiwu ˈyi lǝha dzǝr Thlagǝu, ja vǝr sǝ himi sǝra ju na.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Ama Marthla nǝ nyi, mǝl thlǝr sǝr sǝm ngǝ hǝna ɗǝnga nyi. Kǝ ji maˈyi a ndǝra Yesu ji nda na anǝ nyi, “Thlagǝu, aˈyi ga lari ǝnggǝra kwamǝ ɗa piyari ɗa, ya vǝr mǝl thlǝr kǝ patǝ zhizhi ɗa wa? Usi nar nyi ja shili, aga ja sa dlǝwari ɗa.”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ama kǝ Thlagǝ shaɗǝwa nyi, “Marthla, Marthla, hangǝkala ga, a hyaˈari, kǝ ji hǝna ɗǝnga ngau, a dar sǝ gangǝu,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 ama sǝ zǝmǝ wacu ca ngǝ mǝnahǝu, Maryamu nǝ nyi a caɗǝbiyari ja, agabangau, ndǝr sǝni mbǝliya ara ja aˈyi mai.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.