João 6

mfm (MFM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ayukuɗa pǝci kushu, kǝ Yesu tǝrabiya naɗǝ a biyar ya dǝl Galili (najakǝ ngǝ dǝl Tiberiyasu).
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ənggau, dlamir nji gangǝu wu nu nyi arya sǝ dǝdǝgur kǝra ndǝ lari ji mǝliya anǝ nji gǝra ngga, ǝnggǝra ji shilǝgǝbiya nda.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Kǝ Yesu maˈyi a dar kǝra mau, a ndǝna ji da nggya ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ar pǝci kǝ lardur nǝ vǝlna nǝ njir Yahudiya a ɗari lǝhǝu.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ənggǝra Yesu hyaˈanakǝr ba ji lari dlamir nji gangǝu a vǝr shili ǝgya ja, kǝ ji nar nyi anǝ Fǝlipǝu, “Əmani nga mǝna sǝn ɗǝlbiya sǝr sǝm kǝra wu sǝn sǝmǝna nji ka?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Yesu yiwa sǝ kǝ ara Fǝlipǝu, aga ja dzǝbiya nyi, arya naja ǝnga kǝrnyi ju sǝn sǝra ju nda mǝl.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Kǝ Fǝlipǝu shaɗǝwa nyi, ji na, “Alaga gǝnna nǝ ki ndǝr mǝl thlǝr nǝ zada fa a sǝn ɗǝlbiya sǝra nji ka sǝn fuwa wu miya nda mai!”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Kǝ pathlǝ wu pama zǝmbǝlma Yesu kǝra nju ngga ǝnga Andǝrawusu, zamǝya Simanu Biturusu, na anǝ Yesu,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Kǝja vanyi zǝr kushu ǝnggau ǝnga macikǝl lugu ɗǝfǝ tǝfu ǝnga kalfi mǝthlǝu. Ama mi ngǝ sǝra ju sǝn mǝliya anǝ nji gangǝ ka?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Kǝ Yesu na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Nar nya mau anǝ nji nda nggya gya.” Ar vi kǝ sar aˈyi gangǝu. Kǝ nji patǝ nggya gya, gangǝkura shili zhizhir nda a kari dubu tǝfu.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Kǝ Yesu hǝri macikǝla nyi, kǝ ji usaku Hyal, ba ji tǝtǝkǝya nyi anǝ njira aˈyi nggya gya patǝr sǝra ndu yiwu. Abangǝ tsu nga ji mǝliya ǝnga kalfiya nyi.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ayukuɗa ndǝ sǝm ndǝ nyau, kǝ ji nar nyi anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Tsǝmiya mau kalar sǝra hiyau ara sǝ a sara wir.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar tsǝtsǝmiya kalar sǝra hiyau wu miya nda, ba ndǝ nyanyana tsǝla kumo apǝ mǝthlǝu sara wu macikǝl lugu tǝfu ta.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ənggǝra dlamir nji lari sǝ dǝdǝgur kǝra Yesu mǝliya, kǝ ndǝ na, “Gǝra ǝnga kǝpal, ndǝ ngǝ nabi kǝra duniya wu sǝkǝ shili nyi ta.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ta Yesu lari ndu sha lagu fǝ nyi aga tǝlǝr nda, ba ji gwaɗǝna nda, ba ji maˈyi sǝ nyi a du mau.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ənggǝra wagǝ ɗa, kǝ zǝmbǝlma Yesu ˈyar maˈyi a gwu dǝl.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Kǝ ndǝ gwa gwu kwambwal aga nda tǝrabiya a vu Kafarnahumu. Ar pǝci kǝra nda a vir maˈyi, kǝ vi ɗa zǝgutu, ama tsu Yesu gǝra shili ǝgya nda.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Kǝ dǝl dzǝguya kǝnggǝɗǝ gagaɗau ara culi yambaɗǝ kǝra a vǝr sau ǝnga dǝnama.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ayukuɗa ndǝ ɓar ɓau a ɗa nǝ miyal makǝru, kukuthlǝ ba ndǝ lari Yesu a vǝr shili ǝgya kwambwalǝr nda, ja vǝr ɓau ar kǝra ˈyimi, ba sǝkǝ gǝrahǝya nda gagaɗau.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ama kǝ Yesu na anǝ nda, “Nayi ngau, hya sara hivǝr mai.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Ənggau kǝ ndǝ hǝnggǝri aga nda dlǝwuri nyi a gwu kwambwalǝr nda. Ənggǝrna kǝ kwambwalǝr nda thlǝwa miya dǝl vira nda a vǝr nu a ndari.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ənggǝra vi sa kuɗau, kǝ dlamir nji kǝra hiyau a biyar ya dǝl tsamǝ ri abǝr kwambwal zǝmǝ kǝra hiyau ca ngǝ zǝmbǝlma Yesu ˈyar maˈyi a gwa, ama kǝ ndǝ tsamǝ ri abǝr Yesu aˈyi maˈyi ǝkkǝˈyi nda mai.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Kǝ alenyi kwambwalˈyar shili sara wu Tiberiyasu, ndǝ sa taˈyi lǝhǝu ar vira Thlagǝ sǝmǝna nji ǝnga macikǝl kǝra ji fǝnggǝri nyi barka.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Ta nji lari abǝr Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar aˈyi ar vi ta mai, ba ndǝ gu kwambwalˈyar, ndǝ maˈyi a vu Kafarnahumu aga vuwa gal Yesu a vuna.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ənggǝra ndǝ biya thlǝwa nyi a biyar ya dǝl, kǝ ndǝ na anǝ nyi, “Malǝmǝ, ǝnuwa nga gǝ shili ǝnga?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Ənga jiri nga yu na anǝ hyi, hyu gal ɗa aˈyi ara sǝ dǝdǝgur kǝra hyi lari yi mǝliya mai, ama arya macikǝl ta hyi sǝm hyi nyi ǝni ta.
26 Jesus respondeu:
27 Hya sara hǝɗa a vǝr gal sǝr sǝm kǝra wu sǝn dzǝ mai, ama hya mǝl thlǝr nǝ gal sǝr sǝm kǝra gǝra sǝn dzau, ǝnga tsu ju lǝri pi kǝra gǝra kuɗau. Naja kǝ ngǝ sǝr sǝm kǝra Zǝr Ndau, wu sǝn nǝr hyi. Arya naja Zǝr Ndau ngǝ Hyal Tada nǝ nyi dǝnama nǝ mǝl abangau.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Kǝ ndǝ yiwa nyi, ndǝ na, “Mi ngǝ sǝra Hyal wu yiwu ˈya mǝla?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Kǝja sǝra Hyal wu yiwu hya mǝl, hya mbǝrsa ǝnga ndǝra ji sǝwa.”
29 Jesus respondeu:
30 Kǝ ndǝ yiwa nyi, “Mi ngǝ sǝ dǝdǝgur mǝtsamǝ kǝra gu sǝn mǝliya aga ˈya daɓaga lari ba ˈya hǝnggǝri ǝnga ga? Mi nga gu sǝn mǝliya?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Əjir ˈya sǝm sǝra nju ngga ǝnga mana a gwa tagǝu, ǝnggǝr kǝra tsǝtsǝfau abǝr, ‘Ji nǝ nda sǝr sǝm sara dǝmǝlmǝ aga nda sǝm.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Ənga jiri nga yu na anǝ hyi, aˈyi Musa ngǝ nǝ hyi sǝr sǝm sara dǝmǝlmǝ mai, ama dǝɗa ngǝ nǝr hyi sǝr sǝm nǝ jijiri sara dǝmǝlmau.
32 Jesus lhes disse:
33 Arya sǝr sǝm nǝ jiri nǝ Hyal ca ngǝ ndǝra shida sara dǝmǝlmǝ ju lǝ pi anǝ duniya.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Əngwar nda anǝ nyi, “Malǝmǝ, mbar kabangǝkǝ ga dumwa ǝnga lǝ culi najaka sǝr sǝm anǝ ˈya.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Kǝ Yesu nar nda, “Nayi ngǝ macikǝl nǝ pi. Kalar ndǝra shili ǝgya yau, naja tsu ɓǝra nggari wuɓu mai, ǝnga kalar ndǝra hǝnggǝri ǝnga yau, naji wu ɓǝra nggari hili mai.
35 Jesus respondeu:
36 Ama ǝnggǝra yi nar hyi ta, a lar ɗar hyi, ama alaga abangau nahyi hǝnggǝri ǝnga yi mai.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Patǝr njira Tada nǝ ɗa, ndu shili ara yau, ǝnga kalar ndǝra shili ara yau, nayi wu kǝdlǝ nyi mai.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Arya yi shida sara dǝmǝlmau, aˈyi aga ya sa mǝl sǝra yu yiwu mai, ama sǝra ndǝra sǝwa ɗa wu yiwu.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Sǝra ndǝra sǝwa ɗa wu yiwu, ca ngǝ alaga ndǝ zǝmǝ a sara sa wu tsa yau, wu njira ji nǝ ɗa mai, ama aga ya hyaˈana nda sara vir tau, ar pǝcir kuɗiya duniya.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Arya sǝra Dǝɗa wu yiwu ngau, ca ngǝ kalar ndǝra fǝr li ar Zǝr, ǝnga ji hǝnggǝri ǝnga Zǝra nyi, ju uya pi gǝra kuɗau, ǝnga tsu yu nda hyaˈana nyi sara vir tau, ar pǝcir kuɗiya duniya.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Kǝ njir Yahudiya dzǝguya ngwungwuni wu pamǝ ar kǝra Yesu ara ji na, “Nayi ngǝ macikǝl kǝra shida sara dǝmǝlmau.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Kǝ ndǝ na, “Aˈyi Yesu ngǝ wa? Zǝr Yusufu, ndǝra ˈyi wu sǝni dǝnyi ǝnga mǝnyi ta wa? Ya, abari nga ju na abǝr, ‘Yi shida sara dǝmǝlma’?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Piyara mau ngwungwuni wu pama hyi.
43 Jesus respondeu:
44 Ndǝr sǝn shili ǝgya yi aˈyi mai, kǝl ma Tada kǝra sǝwa ɗa tǝɗǝr nyi a shili, nayi tsu yu nda hyaˈana nyi sara vir tau, ar pǝcir kuɗiya duniya.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Nji tsǝfǝri wu lǝkakaɗǝ nǝ nabiˈyar abǝr, ‘Patǝkura nda Hyal ngu nda highiɓǝ anǝ nda.’ Kalar ndǝra sǝya nyi himi anǝ Tada ǝnga ji highiɓǝr sǝ ara ja, ju shili ǝgya yau.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Ndǝ aˈyi kǝra saya lari Tada mai, kǝl ndǝra hyaˈari sara ara Hyal, naja ngǝ ndǝra saya lar Tada.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Jiri nga yu na anǝ hyi, kalar ndǝra mbǝrsa aˈyi ja ǝnga pi gǝra kuɗau.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nayi ngǝ macikǝl nǝ pi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Əjiya ǝjir hyi sǝm sǝra nju ngga ǝnga mana wu tagǝu, ama ba ndǝ ɓǝra tau.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ama kǝja macikǝl kǝra shida sara dǝmǝlmau, kalar ndǝra sǝmku naji wu tǝ mai.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Nayi ngǝ macikǝl nǝ pi kǝra shida sara dǝmǝlmau. Kalar ndǝra sǝm najaka macikǝl, ju nggya ǝnga pi nǝ baˈanuwa. Najaka macikǝl kumǝr dza yi ngau, kǝra yu lǝri aga duniya a uya pi.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Kǝ njir Yahudiya gu kǝpal gagaɗau wu pama nda, ndu na, “Abari ngǝ ndǝ ka sǝn nǝ mǝn kumǝr dza ja aga mǝna sǝma?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Əngwar Yesu anǝ nda, “Ənga jiri nga yu na anǝ hyi, kǝl ma hyi sǝm kumǝr dza Zǝr Ndau ǝnga hyi tǝwari mashi nyi, nahyi aˈyi ǝnga pi wu hyi mai.
53 Jesus respondeu:
54 Kalar ndǝra sǝmku kumǝr dza yau ǝnga ji tǝwari mashi ɗa, aˈyi ja ǝnga pi gǝra kuɗau, ǝnga yu nda hyaˈana nyi sara vir tau, ar pǝcir kuɗiya duniya.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kumǝr dza yi ɗǝfǝ jijiri ngau, ǝnga mashi ɗa sǝr sa jijiri ngau.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Kalar ndǝra sǝmku kumǝr dza yau ǝnga ju sa mashi ɗa, ju nggya wu yau ǝnga nayi tsu wu ja.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Ənggǝr kǝra Tada mbǝmbǝɗau sǝwa ɗa, arya ja nga yi tsu ǝnga pi, agabangǝ kalar ndǝra fiya ɗa aga sǝr sǝm nyi, ju nda ɗa aˈyi ǝnga pi baˈanuwa arya yau.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Najakǝ ngǝ macikǝl kǝra shida sara dǝmǝlmǝ aˈyi ǝnggǝr kǝra ǝjiya ǝjir hyiˈyar sǝm mai. Əjiya ǝjir hyi ndǝ sǝm sǝra nju ngga ǝnga mana ba ndǝ tau, ama kalar ndǝra wu sǝm najaka macikǝl, aˈyi ja ǝnga pi gǝra kuɗau.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu nana sǝˈyar kǝ patǝ ar pǝci kǝra ja vǝr highiɓau wu umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya wu Kafarnahumu.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ənggǝra ndǝ nggari abangau, kǝ gangǝu wu pama zǝmbǝlma nyiˈyar na, “Dzadzau ngǝ highiɓǝ kau, wa ngu sǝn dlǝwuri najaka sa?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Yesu ara ju sǝni wu ɗǝfuwa ja abǝr zǝmbǝlma nyiˈyar a vǝr ngwungwuni ar kǝra highiɓǝ kau, kǝ ji na anǝ nda, “Highiɓǝ kǝ ndzana huɗa hyi ya?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Ya, abari nga hyu nda nggari wu ɗǝfuwa hyi ma hyi lari Zǝr Ndau a vǝr sha a dar vira ja ɗǝɗǝma?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Mambǝl ngu lǝ pi, sǝ aˈyi kǝra kumǝr dzǝ aga nyi mai. Ndǝr kǝra yi nar hyi kau, nǝ Mambǝl ngau, ba ǝnga nǝ pi tsu.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Ama alaga abangau, nji aˈyi kǝra gǝra hǝnggǝri.” Ara tsu kaɗǝu, Yesu wu sǝni wu pama nda njira gǝra hǝnggǝri ǝnga ndǝra wu nda thlǝna hya ja.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Kǝ Yesu dumwa ji na anǝ nda, “Ca ngǝ sǝra ɗa yi na anǝ hyi abǝr ndǝr sǝn shili ǝgya yau, aˈyi mai, kǝl ma Dǝɗa nǝ nda lagu.”
65 E prosseguiu:
66 Ayukuɗa highiɓǝ kau, kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar gangǝu sha ara ɓǝra nu nyi.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Kǝ Yesu yiwa zǝmbǝlma nyiˈyar kumo apǝ mǝthlǝ kau, “Nahyi ma hyu yiwu hya sha ara nu ɗa ya?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Kǝ Simanu Biturusu shaɗǝwa nyi, ji na, “Thlagǝu, a ndǝra wa nga ˈya sǝn maˈya? Nagǝ ngǝ ndǝra ǝnga ndǝr nǝ lǝ pi gǝra kuɗau.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 A hǝnggǝri ˈya ǝnga a sǝn ˈya abǝr nagǝ ngǝ ndǝ Cici nǝ Hyal.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Kǝ Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “Aˈyi yi caɗǝbiya hyi kumo apǝ mǝthlǝ wa? Ama pathlǝ wu pama hyi shatan ngau.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Ju ndǝr kǝ ar kǝra Yahuda zǝr Simanu Isikarayoti, ara naja ngu nda thlǝna hya ja, kwalaga kǝ, pathlǝ ja wu pama nanda kǝ kumo apǝ mǝthlǝ kau.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.