João 4

mfm (MFM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Njir Farisi nggari abǝr Yesu a vǝr dumwa ǝnga uya nji, ǝnga mǝl baɓǝtizǝma anǝ zǝmbǝlma gangǝu a ndiya Yahwana.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Kwalaga kǝ aˈyi Yesu ǝnga kǝrnyi nga vǝr mǝl baɓǝtizǝma kǝ mai, ama zǝmbǝlma nyiˈyar ngau.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ənggǝra Yesu nggari abangau, kǝ ji piyari ˈyiˈyir Yahudi ba ji ɓǝra sha a vu ˈyiˈyir Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Kabangǝkǝ a mbari kǝl Yesu ja tǝrabiya wu Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Kǝ ji dla wu vanyi mǝlmǝ wu ˈyiˈyir Samariya kǝra nja ngga ǝnga Sayika. Vi kau, lǝhǝ nga nyi a dzǝr vira Yakubu nǝ nyi anǝ zǝr nyi Yusufu.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ar vi kau, mǝla nǝ Yakubu aˈyi. Ar pǝci kǝra Yesu hǝɗa ǝnga ɓau, ba ji ɓǝliya sar a miya mǝla nyi. Sǝkǝ ɗarkǝr ǝnggǝr saka kumo apǝ mǝthlǝ nǝ puci.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Kǝ vanyi mala nǝ Samariya shila gwa mǝla. Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Usi, gǝr ɗa ˈyimi ya tǝwari.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Zǝmbǝlma nyiˈyar tsu a maˈyir nda a vu huɗa mǝlmǝ aga nda vuwa ɗǝl sǝr sǝm.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Kǝ mala Samariya kǝ na anǝ Yesu, “Abari nagǝ ndǝr Yahudiya a sǝn yiwa ˈyimi ara ya, nayi mala Samariya?” (Ara sǝ aˈyi kǝra wu daɓǝri ndǝr Yahudiya ǝnga ndǝr Samariya mai.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Əngwar Yesu, “Maja abǝr gu sǝni sǝ kurthlǝ nǝ Hyal kǝra ju lau, ǝnga ndǝra na anǝ ngau, ‘Gǝr ɗa ˈyimi ya tǝwari,’ gu sǝn yiwa nyi, ba ja nǝ ngǝ ˈyimi nǝr lǝ pi.”
10 Então Jesus disse:
11 Kǝ mala kǝ na, “Malǝmǝ, kǝja sǝr gǝ ˈyimi aˈyi ara gǝ mai, ya, kǝja mǝla kǝ dzǝgamǝ nga nyi, lagu mani nga gu sǝn gǝr ɗa ˈyimi lǝ pi ka?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ɗǝm ya, naga ndiya dǝrˈya Yakubu, ndǝra labiya ˈya mǝla kǝ ya? Naja ǝnga kǝrnyi ma, ji sa ˈyimi sara a gwa, ǝnga wazha nyi ba maˈwi nyiˈyar.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yesu na, “Kalar ndǝra sa ˈyimi kau, hili wu ɓǝra nda tǝ nyi wayu.
13 Então Jesus disse:
14 Ama ndǝra sa ˈyimi kǝra yu lǝ kau, naji wu ɓǝra nggar hili mai baˈanuwa. ˈYimi kǝra yu lǝ kau, wu nda ɗa wu ja ǝnggǝr mandǝli ˈyimi kǝra wu huhwi sara wu dza ja kǝra wu nǝ nyi pi gǝra kuɗau.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Əngwar mala kau, “Malǝmǝ, nǝ ɗa ˈyimi kau, ara ya sara ɓǝra nggari hili, ǝnga ya ɓǝra shili ǝnggau ya sa gǝ ˈyimi.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Kǝ Yesu na, “Maˈyi ga nda shili ǝnga sal ngau.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Əngwar ja, “Sal aˈyi ara yi mai.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Arya jirkura nyi ca ngǝ a hǝr gǝ shili pamǝpamǝ tǝfu, ǝnga ndǝ kǝ gǝ ǝni kabangǝkǝ kǝ sal ngǝ mai, a nabiyar gǝ jiri.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Əngwar ja, “Ndǝ dǝgalǝu, maya nggani nagǝ nabi ngau.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Əjir ˈya dlǝvǝ Hyal ar mǝ kau. Ama ǝngwar hyi njir Yahudiya wu Urshalima ngǝ vira nja kyaga dlǝvǝ Hyal.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Kǝ Yesu na, “Mala, mbǝrsa ǝnga sǝra yu na kau, arya pǝci a vǝr shili kǝra nji tsu wu nda dlǝvǝ Tada ar mǝ kǝ mai, alaga wu Urshalima mai.
21 Jesus disse:
22 Nahyi njir Samariya nahyi wu sǝni ndǝra hyu dlǝvǝ mai, naˈya ˈyi wu sǝni ndǝra ˈyi wu dlǝvau, ara mbǝɗau shili sara ara njir Yahudiya.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ama pǝci a vǝr shili, pǝca nyi ma a shiliri, kǝra njir dlǝvǝ Tada ǝnga jiri wu nda dlǝvǝ nyi wu mambǝl ba ǝnga jirkur, ara Tada wu gal culi nji kǝ nga dlǝvǝ nyi.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Hyal Mambǝl ngau, njir dlǝvǝ nyi kǝl nda dlǝvǝ nyi wu mambǝl ba ǝnga wu jirkur tsu.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Mala kǝ na, “A sǝn yi abǝr Ndǝ Cacaɗau a vǝr shili ndǝra nju ngga nyi ǝnga Kǝrsiti. Ma ji shili ju sa cabiya ˈya patǝr sau.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yesu na, “Nayi ndǝra vǝr ndǝr anǝ ngau nayi ngau.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ar pǝci kǝ ngǝ zǝmbǝlma nyiˈyar sha shili, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda ǝnggǝra ndǝ thlǝwa nyi ja vǝr ndǝr ǝnga mala. Ama ndǝr sǝn yiwa, “Mi nga ga gal ǝnga mala ka?” Ənga ndǝr sǝn na anǝ nyi, “Mi ngǝ ɗa gu ndǝr ǝnga ja?” aˈyi tsu mai.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Kǝ mala kǝ piyari tǝm gwa mǝla nyi, ba ji maˈyi a vu huɗa mǝlmau, ji vuwa nar nyi anǝ nji,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Shila mau, hya sa lari ndǝra nar ɗa sǝra yi saya mǝlna patǝu. Abǝr naja ngǝ Kǝrsiti ya?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kǝ nji bibiya sara wu huɗa mǝlmau, kǝ ndǝ shili ǝgya Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ar pǝci kǝ ngǝ zǝmbǝlma nyiˈyar a vǝr kǝdi Yesu, “Malǝmǝ, sǝm sau.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ama kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Sǝr sǝm aˈyi ara yi kǝra yu sǝn sǝm ama nahyi wu sǝn mai.”
32 Jesus respondeu:
33 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar yiwa kǝrnda, ndǝ na, “Abǝr vanyi ndǝ daɓaga shili ǝnga sǝr sǝm anǝ nyi ya?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ama kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Sǝr sǝm ɗa ca ngǝ ya mǝl sǝra ndǝra sǝwa ɗa wu yiwu ǝnga ya nyabiya thlǝr nyi cipǝu.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Hyu na abǝr, ‘A hyiri hya foɗǝ aga fwaha ɗa.’ Ama yu na anǝ hyi, hya pahǝna liya hyi mǝnahǝu aga hya tsamǝ vu huɗa fa, ara a nǝr nda patǝ tsaˈa aga gǝm kabangǝkau.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ndǝr gǝm fa wu uya akkǝri nyi, ǝnga ju kaɓiya sǝ zǝzǝwa nyi, ca ngǝ cabiya njira ju kaɓiya aga nda uya pi gǝra kuɗau. Lagu kǝ ngǝ njir thlǝka ǝnga njir gǝm sǝr fa ndu nyabiya dzǝ ǝnga huɗǝ pipida aga zǝmǝu.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Ənggǝ ngǝ karapǝ kǝ nyabiya dzǝ ǝnga jirkur, ‘Vanyi ndǝ thlǝr nyi ca ngǝ thlǝka, vanyi ndǝ tsu thlǝr nyi ca ngǝ gǝm.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Yi sǝwa hyi aga hya gǝm sǝra hyi gǝra lari ɓwaɓwatǝ a vǝr thlǝka. Alenyi nji a lar nda ɓwaɓwatǝu, nahyi tsu a uyar hyi akkǝri nǝ thlǝr ɓwaɓwatǝr nda.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Njir Samariya gangǝu sara wu mǝlmǝ kǝ mbǝrsa ǝnga Yesu arya ndǝr mala kǝ kǝra ji na, “Ji nar ɗa patǝr sǝra yi saya mǝliya.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ənggǝra njir Samariya shili ǝgya Yesu, kǝ ndǝ sa kǝdi nyi ja nggya ǝkkǝˈyi nda, ba ji nggya ǝkkǝˈyi nda nǝ pida mǝthlǝu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Nji gangǝ tsu ɓǝra mbǝrsa ǝnga Yesu arya sǝra ji nar nda.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Kǝ njir Samariya dzǝgwa na anǝ mala kau, “Kabangǝkau, a hǝnggǝr ˈya jiri, aˈyi ara sǝra gǝ na waci mai, ama ara naˈya ma a nggar ˈya sǝra ji na ǝnga kǝrˈya, ǝnga a dlǝwunggǝri ˈya ndǝ kǝ naja ngǝ ndǝr mbǝɗa duniya.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ayukuɗa pida mǝthlǝu, kǝ Yesu piyari ˈyiˈyir Samariya ji maˈyi a vu ˈyiˈyir Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Arya Yesu ǝnga kǝrnyi a nanari abǝr, “Nabi aˈyi wu uya hakǝr wu mǝlmǝ nyi mai.”)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ar pǝci kǝra ji vu Galili, kǝ njir Galili dlǝwuri nyi ǝnga huɗǝ zǝmǝ ara nanda ǝnga kǝrnda a lari nda sǝra Yesu mǝlna a vu Urshalima ar pǝcir lardur nǝ vǝlna kǝra nanda ma a vur nda.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Kǝ Yesu ɓǝra sha a vu Kana wu Galili, vira ji shabiya ˈyimi a ndu ˈyimir wur inabi. A ndǝna vanyi ndǝ dǝgal nǝ ki tǝl aˈyi kǝra zǝr nyi gǝra ngga a vu Kafarnahumu.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ənggǝra ndǝ kǝ nggari abǝr Yesu a dlari wu Galili sara wu Yahudi, kǝ ji maˈyi a ndǝgya ja, ji nda kǝdi nyi aga ja shili wu ki nyi, ja sa mbǝɗana zǝr nyi kǝra citǝu a miya tau.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Kǝ Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “Kǝl ta hyi lari mǝtsamǝ ǝnga sǝ dǝdǝgur ara yau, ca ngǝ ɗa hyi mbǝrsa.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Kǝ ndǝ dǝgal nǝ ki tǝl ta na anǝ Yesu, “Ndǝ dǝgalǝu, shili ma maˈyi a ndu ki ɗa ara zǝr ɗa ka sara tau.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Maˈyi sǝ ngau, zǝr ngǝ kǝ wu tǝ mai.” Ndǝ kǝ tsu, ba ji mbǝrsa ǝnga sǝra Yesu na anǝ nyi, ba ji maˈyi sǝ nyi.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Tsu ja ar lagu ja vǝr maˈyi a ndu ki, ba ji ɓǝ ǝnga njir mǝl thlǝr nyi ar lagu, kǝ ndǝ na anǝ nyi, “Zǝr ngǝ ta a ɗari jamǝu.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Kǝ ji yiwa nda pǝci kǝra sǝ kǝ ɗarkǝr. Əngwar nda anǝ nyi, “Na, ǝnggǝr saka pathlǝ nǝ puci ngǝ gyangǝ kǝ siya nyi.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Kǝ dǝya zǝr kǝ tsamǝ ri abǝr ar pǝci kǝ ngǝ Yesu na anǝ nyi, “Maˈyi sǝ ngau, zǝr ngǝ kǝ wu tǝ mai.” Kǝ ndǝ kǝ ǝnga njir ki nyi mbǝrsa ǝnga Yesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Najakǝ ngǝ sǝ dǝdǝgur nǝ mǝthlǝkura nyi kǝra Yesu mǝliya ayukuɗa ji piyari Yahudi ji shili wu Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.