João 11
mfm (MFM) vs VC
1 Vanyi ndǝ aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Liyazaru kǝra ɗa gǝra ngga. Naja sara wu mǝlmǝ Bethlani, mǝlmǝ gǝ Maryamu ǝnga kwamǝ nyi Marthla.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maryamu kau, kǝra zamǝ nyi Liyazaru gǝra ngga kau, naja ngǝ saya pǝnggǝr nyi mal kisǝ anǝ Thlagǝ ǝnga ji ɓǝsiya hya ja ǝnga shishir kǝra ja.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Kǝ kwamǝ nyiˈyar sǝwa nyi cama anǝ Yesu, ndǝ na, “Thlagǝu, ndǝ ta gu yiwu ta aˈyi ngga mai.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ənggǝra Yesu nggari abangau, ba ji na, “Shilǝgǝ kǝ wu tsǝya nyi mai, ama aga ja shili ǝnga kadakadarkur anǝ Hyal ǝnga anǝ Zǝr nyi.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Ara yiwu dzǝ aˈyi ara Yesu anǝ Maryamu ǝnga Marthla ba zamǝr nda Liyazaru.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ama alaga abangau ta ji nggari abǝr Liyazaru aˈyi ngga mai, kǝ ji ɓǝra nggya nǝ pida mǝthlǝ ar vi ta.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Kǝ ji dzǝgwa na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Bǝgǝ mǝna ɓǝra sha a vu ˈyiˈyir Yahudi.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar na anǝ nyi, “Malǝmǝ, aˈyi ɓǝliya sar mai ngǝ njir Yahudiya wu gal nda tsi ngau ǝnga tsǝka vavaka, ya, ga ɓǝra yiwu ga sha a vuna tsu ya?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, “Aˈyi saka kumo apǝ mǝthlǝ ngu pǝkǝ wa? Ndǝ a sǝn thlǝr hi ǝpuci ma ju ɓǝ mai, ara ju lar sǝ camǝ ara mbǝmbǝl nǝ pǝci.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kǝl ma ji ɓǝ ǝvuˈyi nga ju thlǝr hi, ara mbǝmbǝl aˈyi mai.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ayukuɗa Yesu nana ndǝrˈyar kau, ba ji dumwa ji na, “Bazhir mǝn Liyazaru a gwari wu ghanyi, ama maˈyi nga yi aga ya nda hyabiya nyi sara wu ghanyi.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Əngwar zǝmbǝlma nyiˈyar anǝ nyi, “Thlagǝu, ma ju ghanyi, ju nda ɗa jamǝu.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Sǝra Yesu wu na abǝr Liyazaru a tǝri, ama ma zǝmbǝlma nyiˈyar wu nggani ghanyi nǝ ɓǝlsar nga ja a gwa.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Kǝ ji dzǝgwa nar nda ar babal, abǝr, “Liyazaru a tǝri.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Nyinyi nga yi ǝnga huɗǝ pipida arya aˈyi yi a ndǝna mai, aga hya mbǝrsa. Ama bǝgǝ mǝna maˈyi a ndǝgya ja.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Kǝ Toma, ndǝra nju ngga ǝnga ɓili, nar nyi anǝ alenyi zǝmbǝlmaˈyar, “Bǝgǝ mǝna maˈyi mǝna vuwa tǝ ǝnga ja.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ənggǝra Yesu shili, ba ji sa nggari abǝr Liyazaru a pidar ja foɗǝ wu hu.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Bethlani lǝhǝ nga ja wu dzǝr Urshalima, aˈyi kari miyal mǝthlǝ mai.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Njir Yahudiya gangǝu ngǝ shili aga nda sa pǝlna pǝli anǝ Marthla ǝnga kwamǝ nyi Maryamu arya tǝr zamǝr nda Liyazaru.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ənggǝra Marthla nggari abǝr Yesu a vǝr shili, ba ji maˈyi, ji biya dlǝwuri nyi, ama Maryamu nǝ nyi, ba ji nggya wu ki.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Kǝ Marthla nar nyi anǝ Yesu, “Thlagǝu, ma ja abǝr gǝ nda ɗa aˈyi ǝnggau, zamǝ ɗa aˈyi tǝ mai.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Alaga kabangǝkau, yu sǝni, abǝr, Hyal wu sǝn nǝ ngau sǝra gu kǝdi ara ja.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Zamǝ ngau wu ɓǝra hyaˈari.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Angǝ,” kǝ Marthla shaɗǝwa nyi, “A sǝn yi ju nda hyaˈari ma nji tǝtau, wu nda hyaˈari ar kuɗiyar duniya.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Nayi ngǝ hyaˈari sara vir tau ǝnga nayi ngǝ pi. Kalar ndǝra hǝnggǝri ǝnga yau, ju ɓǝra ɗa aˈyi ǝnga pi alaga ji tau.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ndǝra aˈyi ǝnga pi wu yau, ǝnga ji hǝnggǝri ǝnga yau, naji wu tǝ mai. Marthla, a hǝnggǝri gǝ abangǝ ya?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marthla shaɗǝwa nyi, ji na, “Angǝ, Thlagǝu, a hǝnggǝri yi abǝr nagǝ ngǝ Kǝrsiti, Zǝr Hyal kǝra a vǝr shili wu duniya.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ayukuɗa ji nana abangau, ba ji maˈyi a vu ki, ji vuwa nggar kwamǝ nyi Maryamu, ji na anǝ nyi ar ɗǝwa, “Kǝja Malǝmǝ a biya ja vǝr yiwa ngau.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ənggǝra Maryamu nggari abangau, ba ji hyaˈari ǝnga kusa, ji maˈyi a ndǝra ja.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ar pǝci kau, tsu Yesu gǝra vu huɗa mǝlmau, tsu ja ar vira Marthla thlǝwa nyi ar ta.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ənggǝra njir Yahudiya kǝra a vu ki ǝnga Maryamu ndu fǝ ɗǝfu anǝ nyi lari ǝnggǝra ji biya ǝnga kusa, ba ndǝ nu nyi a biya ma ndu nggani ndar hu nga ja aga nda tiwi a ndǝna.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ənggǝra Maryamu biya thlǝwa vira Yesu ari, ba ji dla wu mwa nyi, ji na, “Thlagǝu, ma ja abǝr gǝ nda ɗa aˈyi ǝnggau, zamǝ ɗa aˈyi tǝ mai.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ənggǝra Yesu lari nyi a vǝr tiwi ǝnga njir Yahudiya kǝra shili ǝnga ja vǝr tiwi tsu, kǝ sǝ kǝ tǝ Yesu wu ɗǝfuwa ja gagaɗau.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Əngwar ja, “Əmani, nga hyi haɗǝna nya?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Kǝ Yesu pǝna sǝlǝm.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Agabangau, kǝ njir Yahudiya na, “Lara mau ǝnggǝra ju yiwu nyi!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ama kǝ alenyi nju pama nda na, “Naja ndǝra pahǝna liya ndǝ lǝfǝ ta, aˈyi ja ǝnga dǝnama nǝ kar nyi ara tǝ wa?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Kǝ sǝ kǝ ɗa tǝdǝɓǝ anǝ Yesu wu ɗǝfuwa ja, kǝ ji ɓar dzǝ a ndar huwa nyi. Hu kau, thlǝl ngau a vu mau, kǝra nji haɗiya miya nyi ǝnga tsǝka dǝgalǝu.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Əngwar Yesu, “Hǝna mǝ tsǝka kau.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Aˈyi yi nar ngau abǝr ma gǝ mbǝrsa, gu lari kadakadarkur nǝ Hyal wa?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Kǝ ndǝ hǝna tsǝka nyi. Kǝ Yesu tsamǝ dǝmǝlmau, kǝ ji na, “Tada, yu usaku ngau ara a nggar ɗar gau.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Wu sǝn yi abǝr gu nggar ɗa cumu, ama yi na abangau aga nji kǝ tataˈyi wu dzǝ ɗa kau, nda hǝnggǝri abǝr nagǝ ngǝ sǝwa ɗa.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ənggǝra ji nana abangau, kǝ Yesu hyaˈana ɗahǝu, ji ngga, “Liyazaru, ɓa sǝbiya!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kǝ ndǝ tǝta nyi sǝbiya, tsa ja ǝnga hya ja mbamba ǝnga paˈwa haɗǝ ndau, ba paˈwa kǝra zǝwar bama ja.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Arya sǝ kǝ ɗa kau, njir Yahudiya gangǝu kǝra shili ǝgya Maryamu lari sǝ kǝ Yesu mǝlna kau, ba ndǝ fuwa mbǝrsar nda wu ja.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ama kǝ alenyi nju pama nda maˈyi a ndǝgya njir Farisi, ndǝ nda nar nda sǝra Yesu mǝliya.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Agabangau, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi nggǝya daɓǝ nǝ njir pathla.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ma mǝn piyari nyi ji dumwa abangau, kalar ndau, wu nda hǝnggǝri ǝnga ja. Njir Roma a dzǝgwa shili nda sa mbǝliya ki Hyalǝr mǝn ǝnga ˈyiˈyir mǝn.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ama kǝ pathlǝ wu pama nda, ndǝra nja ngga ǝnga Kayafasu, ndǝra naja ngǝ pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal wu fa ta, ndǝr, ji na, “Nahyu sǝn sǝra hyu ndǝr ar kǝri mai.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 A ɗari tsaˈa vanyi nda tǝ arya nji patǝu, ara nji patǝ a sara sanakǝr, aˈyi hyi nggabiya abangǝ wa?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ndǝr kau, Kayafasu aˈyi nana ǝnga yiwu kǝrnyi mai, ama ar viya pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal wu fa ta nga ji nana sǝra mambǝl cabiya nyi abǝr Yesu wu nda tǝ arya njir Yahudiya,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 ǝnga aˈyi arya njir Yahudiya wacu mai, ama aga ja kaɓiya wazha Hyal kǝra tǝtǝlnakǝr a ndu duniya, aga nda ɗa nji zǝmǝu.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Mbar ar pǝci ta nga ndu gal lagu kǝra nda sǝn tsǝya Yesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Agabangau, tsu Yesu wu ɓau ar babal wu pama njir Yahudiya mai. Ba ji biya ji maˈyi a ndar vira lǝhǝu wu dzǝr tagǝ mashi, a ndu vanyi zǝr mǝlmǝ kǝra nju ngga ǝnga Ifrayimu, a ndǝna ndǝ nggya ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ənggǝra mini nǝ lardur nǝ vǝlbiya a ɗari lǝhǝu, kǝ nji gangǝu hyaˈari sara wu mǝlmǝ yiɗǝɗǝ a du Urshalima aga nda vuwa cina dzǝ ǝnggǝra dlaɗǝ nana kadivira lardur vǝlna.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 A vuna, ndǝ dumwa ǝnga gal Yesu, tataˈyi nda a vu ki Hyal, ndu yiyiwa kǝrnda, ndu na, “Mi nga hyu nggana? Ju shili wu mini kǝ ya?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Kabangǝkau, pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi a fiyar nda ndǝr anǝ nji abǝr kalar ndǝra lari Yesu, nja nar nda ǝnga kusa aga nda mbar nyi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.