João 11

mfm (MFM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vanyi ndǝ aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Liyazaru kǝra ɗa gǝra ngga. Naja sara wu mǝlmǝ Bethlani, mǝlmǝ gǝ Maryamu ǝnga kwamǝ nyi Marthla.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maryamu kau, kǝra zamǝ nyi Liyazaru gǝra ngga kau, naja ngǝ saya pǝnggǝr nyi mal kisǝ anǝ Thlagǝ ǝnga ji ɓǝsiya hya ja ǝnga shishir kǝra ja.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kǝ kwamǝ nyiˈyar sǝwa nyi cama anǝ Yesu, ndǝ na, “Thlagǝu, ndǝ ta gu yiwu ta aˈyi ngga mai.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ənggǝra Yesu nggari abangau, ba ji na, “Shilǝgǝ kǝ wu tsǝya nyi mai, ama aga ja shili ǝnga kadakadarkur anǝ Hyal ǝnga anǝ Zǝr nyi.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ara yiwu dzǝ aˈyi ara Yesu anǝ Maryamu ǝnga Marthla ba zamǝr nda Liyazaru.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ama alaga abangau ta ji nggari abǝr Liyazaru aˈyi ngga mai, kǝ ji ɓǝra nggya nǝ pida mǝthlǝ ar vi ta.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kǝ ji dzǝgwa na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Bǝgǝ mǝna ɓǝra sha a vu ˈyiˈyir Yahudi.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar na anǝ nyi, “Malǝmǝ, aˈyi ɓǝliya sar mai ngǝ njir Yahudiya wu gal nda tsi ngau ǝnga tsǝka vavaka, ya, ga ɓǝra yiwu ga sha a vuna tsu ya?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, “Aˈyi saka kumo apǝ mǝthlǝ ngu pǝkǝ wa? Ndǝ a sǝn thlǝr hi ǝpuci ma ju ɓǝ mai, ara ju lar sǝ camǝ ara mbǝmbǝl nǝ pǝci.
9 Jesus respondeu:
10 Kǝl ma ji ɓǝ ǝvuˈyi nga ju thlǝr hi, ara mbǝmbǝl aˈyi mai.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ayukuɗa Yesu nana ndǝrˈyar kau, ba ji dumwa ji na, “Bazhir mǝn Liyazaru a gwari wu ghanyi, ama maˈyi nga yi aga ya nda hyabiya nyi sara wu ghanyi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Əngwar zǝmbǝlma nyiˈyar anǝ nyi, “Thlagǝu, ma ju ghanyi, ju nda ɗa jamǝu.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Sǝra Yesu wu na abǝr Liyazaru a tǝri, ama ma zǝmbǝlma nyiˈyar wu nggani ghanyi nǝ ɓǝlsar nga ja a gwa.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kǝ ji dzǝgwa nar nda ar babal, abǝr, “Liyazaru a tǝri.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nyinyi nga yi ǝnga huɗǝ pipida arya aˈyi yi a ndǝna mai, aga hya mbǝrsa. Ama bǝgǝ mǝna maˈyi a ndǝgya ja.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kǝ Toma, ndǝra nju ngga ǝnga ɓili, nar nyi anǝ alenyi zǝmbǝlmaˈyar, “Bǝgǝ mǝna maˈyi mǝna vuwa tǝ ǝnga ja.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ənggǝra Yesu shili, ba ji sa nggari abǝr Liyazaru a pidar ja foɗǝ wu hu.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bethlani lǝhǝ nga ja wu dzǝr Urshalima, aˈyi kari miyal mǝthlǝ mai.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Njir Yahudiya gangǝu ngǝ shili aga nda sa pǝlna pǝli anǝ Marthla ǝnga kwamǝ nyi Maryamu arya tǝr zamǝr nda Liyazaru.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ənggǝra Marthla nggari abǝr Yesu a vǝr shili, ba ji maˈyi, ji biya dlǝwuri nyi, ama Maryamu nǝ nyi, ba ji nggya wu ki.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kǝ Marthla nar nyi anǝ Yesu, “Thlagǝu, ma ja abǝr gǝ nda ɗa aˈyi ǝnggau, zamǝ ɗa aˈyi tǝ mai.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Alaga kabangǝkau, yu sǝni, abǝr, Hyal wu sǝn nǝ ngau sǝra gu kǝdi ara ja.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Zamǝ ngau wu ɓǝra hyaˈari.”
23 Jesus disse a ela:
24 “Angǝ,” kǝ Marthla shaɗǝwa nyi, “A sǝn yi ju nda hyaˈari ma nji tǝtau, wu nda hyaˈari ar kuɗiyar duniya.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Nayi ngǝ hyaˈari sara vir tau ǝnga nayi ngǝ pi. Kalar ndǝra hǝnggǝri ǝnga yau, ju ɓǝra ɗa aˈyi ǝnga pi alaga ji tau.
25 Então Jesus declarou:
26 Ndǝra aˈyi ǝnga pi wu yau, ǝnga ji hǝnggǝri ǝnga yau, naji wu tǝ mai. Marthla, a hǝnggǝri gǝ abangǝ ya?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marthla shaɗǝwa nyi, ji na, “Angǝ, Thlagǝu, a hǝnggǝri yi abǝr nagǝ ngǝ Kǝrsiti, Zǝr Hyal kǝra a vǝr shili wu duniya.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ayukuɗa ji nana abangau, ba ji maˈyi a vu ki, ji vuwa nggar kwamǝ nyi Maryamu, ji na anǝ nyi ar ɗǝwa, “Kǝja Malǝmǝ a biya ja vǝr yiwa ngau.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ənggǝra Maryamu nggari abangau, ba ji hyaˈari ǝnga kusa, ji maˈyi a ndǝra ja.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ar pǝci kau, tsu Yesu gǝra vu huɗa mǝlmau, tsu ja ar vira Marthla thlǝwa nyi ar ta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ənggǝra njir Yahudiya kǝra a vu ki ǝnga Maryamu ndu fǝ ɗǝfu anǝ nyi lari ǝnggǝra ji biya ǝnga kusa, ba ndǝ nu nyi a biya ma ndu nggani ndar hu nga ja aga nda tiwi a ndǝna.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ənggǝra Maryamu biya thlǝwa vira Yesu ari, ba ji dla wu mwa nyi, ji na, “Thlagǝu, ma ja abǝr gǝ nda ɗa aˈyi ǝnggau, zamǝ ɗa aˈyi tǝ mai.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ənggǝra Yesu lari nyi a vǝr tiwi ǝnga njir Yahudiya kǝra shili ǝnga ja vǝr tiwi tsu, kǝ sǝ kǝ tǝ Yesu wu ɗǝfuwa ja gagaɗau.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Əngwar ja, “Əmani, nga hyi haɗǝna nya?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Kǝ Yesu pǝna sǝlǝm.
35 Jesus chorou.
36 Agabangau, kǝ njir Yahudiya na, “Lara mau ǝnggǝra ju yiwu nyi!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ama kǝ alenyi nju pama nda na, “Naja ndǝra pahǝna liya ndǝ lǝfǝ ta, aˈyi ja ǝnga dǝnama nǝ kar nyi ara tǝ wa?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Kǝ sǝ kǝ ɗa tǝdǝɓǝ anǝ Yesu wu ɗǝfuwa ja, kǝ ji ɓar dzǝ a ndar huwa nyi. Hu kau, thlǝl ngau a vu mau, kǝra nji haɗiya miya nyi ǝnga tsǝka dǝgalǝu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Əngwar Yesu, “Hǝna mǝ tsǝka kau.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Aˈyi yi nar ngau abǝr ma gǝ mbǝrsa, gu lari kadakadarkur nǝ Hyal wa?”
40 Jesus respondeu:
41 Kǝ ndǝ hǝna tsǝka nyi. Kǝ Yesu tsamǝ dǝmǝlmau, kǝ ji na, “Tada, yu usaku ngau ara a nggar ɗar gau.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Wu sǝn yi abǝr gu nggar ɗa cumu, ama yi na abangau aga nji kǝ tataˈyi wu dzǝ ɗa kau, nda hǝnggǝri abǝr nagǝ ngǝ sǝwa ɗa.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ənggǝra ji nana abangau, kǝ Yesu hyaˈana ɗahǝu, ji ngga, “Liyazaru, ɓa sǝbiya!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Kǝ ndǝ tǝta nyi sǝbiya, tsa ja ǝnga hya ja mbamba ǝnga paˈwa haɗǝ ndau, ba paˈwa kǝra zǝwar bama ja.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Arya sǝ kǝ ɗa kau, njir Yahudiya gangǝu kǝra shili ǝgya Maryamu lari sǝ kǝ Yesu mǝlna kau, ba ndǝ fuwa mbǝrsar nda wu ja.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ama kǝ alenyi nju pama nda maˈyi a ndǝgya njir Farisi, ndǝ nda nar nda sǝra Yesu mǝliya.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Agabangau, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi nggǝya daɓǝ nǝ njir pathla.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma mǝn piyari nyi ji dumwa abangau, kalar ndau, wu nda hǝnggǝri ǝnga ja. Njir Roma a dzǝgwa shili nda sa mbǝliya ki Hyalǝr mǝn ǝnga ˈyiˈyir mǝn.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ama kǝ pathlǝ wu pama nda, ndǝra nja ngga ǝnga Kayafasu, ndǝra naja ngǝ pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal wu fa ta, ndǝr, ji na, “Nahyu sǝn sǝra hyu ndǝr ar kǝri mai.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 A ɗari tsaˈa vanyi nda tǝ arya nji patǝu, ara nji patǝ a sara sanakǝr, aˈyi hyi nggabiya abangǝ wa?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ndǝr kau, Kayafasu aˈyi nana ǝnga yiwu kǝrnyi mai, ama ar viya pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal wu fa ta nga ji nana sǝra mambǝl cabiya nyi abǝr Yesu wu nda tǝ arya njir Yahudiya,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 ǝnga aˈyi arya njir Yahudiya wacu mai, ama aga ja kaɓiya wazha Hyal kǝra tǝtǝlnakǝr a ndu duniya, aga nda ɗa nji zǝmǝu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mbar ar pǝci ta nga ndu gal lagu kǝra nda sǝn tsǝya Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Agabangau, tsu Yesu wu ɓau ar babal wu pama njir Yahudiya mai. Ba ji biya ji maˈyi a ndar vira lǝhǝu wu dzǝr tagǝ mashi, a ndu vanyi zǝr mǝlmǝ kǝra nju ngga ǝnga Ifrayimu, a ndǝna ndǝ nggya ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ənggǝra mini nǝ lardur nǝ vǝlbiya a ɗari lǝhǝu, kǝ nji gangǝu hyaˈari sara wu mǝlmǝ yiɗǝɗǝ a du Urshalima aga nda vuwa cina dzǝ ǝnggǝra dlaɗǝ nana kadivira lardur vǝlna.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 A vuna, ndǝ dumwa ǝnga gal Yesu, tataˈyi nda a vu ki Hyal, ndu yiyiwa kǝrnda, ndu na, “Mi nga hyu nggana? Ju shili wu mini kǝ ya?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Kabangǝkau, pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi a fiyar nda ndǝr anǝ nji abǝr kalar ndǝra lari Yesu, nja nar nda ǝnga kusa aga nda mbar nyi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.