João 11
mfm (MFM) vs NTLH
1 Vanyi ndǝ aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Liyazaru kǝra ɗa gǝra ngga. Naja sara wu mǝlmǝ Bethlani, mǝlmǝ gǝ Maryamu ǝnga kwamǝ nyi Marthla.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maryamu kau, kǝra zamǝ nyi Liyazaru gǝra ngga kau, naja ngǝ saya pǝnggǝr nyi mal kisǝ anǝ Thlagǝ ǝnga ji ɓǝsiya hya ja ǝnga shishir kǝra ja.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Kǝ kwamǝ nyiˈyar sǝwa nyi cama anǝ Yesu, ndǝ na, “Thlagǝu, ndǝ ta gu yiwu ta aˈyi ngga mai.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ənggǝra Yesu nggari abangau, ba ji na, “Shilǝgǝ kǝ wu tsǝya nyi mai, ama aga ja shili ǝnga kadakadarkur anǝ Hyal ǝnga anǝ Zǝr nyi.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Ara yiwu dzǝ aˈyi ara Yesu anǝ Maryamu ǝnga Marthla ba zamǝr nda Liyazaru.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ama alaga abangau ta ji nggari abǝr Liyazaru aˈyi ngga mai, kǝ ji ɓǝra nggya nǝ pida mǝthlǝ ar vi ta.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Kǝ ji dzǝgwa na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Bǝgǝ mǝna ɓǝra sha a vu ˈyiˈyir Yahudi.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar na anǝ nyi, “Malǝmǝ, aˈyi ɓǝliya sar mai ngǝ njir Yahudiya wu gal nda tsi ngau ǝnga tsǝka vavaka, ya, ga ɓǝra yiwu ga sha a vuna tsu ya?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, “Aˈyi saka kumo apǝ mǝthlǝ ngu pǝkǝ wa? Ndǝ a sǝn thlǝr hi ǝpuci ma ju ɓǝ mai, ara ju lar sǝ camǝ ara mbǝmbǝl nǝ pǝci.
9 Jesus respondeu:
10 Kǝl ma ji ɓǝ ǝvuˈyi nga ju thlǝr hi, ara mbǝmbǝl aˈyi mai.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ayukuɗa Yesu nana ndǝrˈyar kau, ba ji dumwa ji na, “Bazhir mǝn Liyazaru a gwari wu ghanyi, ama maˈyi nga yi aga ya nda hyabiya nyi sara wu ghanyi.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Əngwar zǝmbǝlma nyiˈyar anǝ nyi, “Thlagǝu, ma ju ghanyi, ju nda ɗa jamǝu.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Sǝra Yesu wu na abǝr Liyazaru a tǝri, ama ma zǝmbǝlma nyiˈyar wu nggani ghanyi nǝ ɓǝlsar nga ja a gwa.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Kǝ ji dzǝgwa nar nda ar babal, abǝr, “Liyazaru a tǝri.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nyinyi nga yi ǝnga huɗǝ pipida arya aˈyi yi a ndǝna mai, aga hya mbǝrsa. Ama bǝgǝ mǝna maˈyi a ndǝgya ja.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Kǝ Toma, ndǝra nju ngga ǝnga ɓili, nar nyi anǝ alenyi zǝmbǝlmaˈyar, “Bǝgǝ mǝna maˈyi mǝna vuwa tǝ ǝnga ja.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ənggǝra Yesu shili, ba ji sa nggari abǝr Liyazaru a pidar ja foɗǝ wu hu.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Bethlani lǝhǝ nga ja wu dzǝr Urshalima, aˈyi kari miyal mǝthlǝ mai.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Njir Yahudiya gangǝu ngǝ shili aga nda sa pǝlna pǝli anǝ Marthla ǝnga kwamǝ nyi Maryamu arya tǝr zamǝr nda Liyazaru.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ənggǝra Marthla nggari abǝr Yesu a vǝr shili, ba ji maˈyi, ji biya dlǝwuri nyi, ama Maryamu nǝ nyi, ba ji nggya wu ki.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Kǝ Marthla nar nyi anǝ Yesu, “Thlagǝu, ma ja abǝr gǝ nda ɗa aˈyi ǝnggau, zamǝ ɗa aˈyi tǝ mai.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Alaga kabangǝkau, yu sǝni, abǝr, Hyal wu sǝn nǝ ngau sǝra gu kǝdi ara ja.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Zamǝ ngau wu ɓǝra hyaˈari.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 “Angǝ,” kǝ Marthla shaɗǝwa nyi, “A sǝn yi ju nda hyaˈari ma nji tǝtau, wu nda hyaˈari ar kuɗiyar duniya.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Əngwar Yesu anǝ nyi, “Nayi ngǝ hyaˈari sara vir tau ǝnga nayi ngǝ pi. Kalar ndǝra hǝnggǝri ǝnga yau, ju ɓǝra ɗa aˈyi ǝnga pi alaga ji tau.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ndǝra aˈyi ǝnga pi wu yau, ǝnga ji hǝnggǝri ǝnga yau, naji wu tǝ mai. Marthla, a hǝnggǝri gǝ abangǝ ya?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Marthla shaɗǝwa nyi, ji na, “Angǝ, Thlagǝu, a hǝnggǝri yi abǝr nagǝ ngǝ Kǝrsiti, Zǝr Hyal kǝra a vǝr shili wu duniya.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ayukuɗa ji nana abangau, ba ji maˈyi a vu ki, ji vuwa nggar kwamǝ nyi Maryamu, ji na anǝ nyi ar ɗǝwa, “Kǝja Malǝmǝ a biya ja vǝr yiwa ngau.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ənggǝra Maryamu nggari abangau, ba ji hyaˈari ǝnga kusa, ji maˈyi a ndǝra ja.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ar pǝci kau, tsu Yesu gǝra vu huɗa mǝlmau, tsu ja ar vira Marthla thlǝwa nyi ar ta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ənggǝra njir Yahudiya kǝra a vu ki ǝnga Maryamu ndu fǝ ɗǝfu anǝ nyi lari ǝnggǝra ji biya ǝnga kusa, ba ndǝ nu nyi a biya ma ndu nggani ndar hu nga ja aga nda tiwi a ndǝna.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ənggǝra Maryamu biya thlǝwa vira Yesu ari, ba ji dla wu mwa nyi, ji na, “Thlagǝu, ma ja abǝr gǝ nda ɗa aˈyi ǝnggau, zamǝ ɗa aˈyi tǝ mai.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ənggǝra Yesu lari nyi a vǝr tiwi ǝnga njir Yahudiya kǝra shili ǝnga ja vǝr tiwi tsu, kǝ sǝ kǝ tǝ Yesu wu ɗǝfuwa ja gagaɗau.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Əngwar ja, “Əmani, nga hyi haɗǝna nya?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Kǝ Yesu pǝna sǝlǝm.
35 Jesus chorou.
36 Agabangau, kǝ njir Yahudiya na, “Lara mau ǝnggǝra ju yiwu nyi!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ama kǝ alenyi nju pama nda na, “Naja ndǝra pahǝna liya ndǝ lǝfǝ ta, aˈyi ja ǝnga dǝnama nǝ kar nyi ara tǝ wa?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Kǝ sǝ kǝ ɗa tǝdǝɓǝ anǝ Yesu wu ɗǝfuwa ja, kǝ ji ɓar dzǝ a ndar huwa nyi. Hu kau, thlǝl ngau a vu mau, kǝra nji haɗiya miya nyi ǝnga tsǝka dǝgalǝu.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Əngwar Yesu, “Hǝna mǝ tsǝka kau.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Kǝ Yesu na anǝ nyi, “Aˈyi yi nar ngau abǝr ma gǝ mbǝrsa, gu lari kadakadarkur nǝ Hyal wa?”
40 Jesus respondeu:
41 Kǝ ndǝ hǝna tsǝka nyi. Kǝ Yesu tsamǝ dǝmǝlmau, kǝ ji na, “Tada, yu usaku ngau ara a nggar ɗar gau.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Wu sǝn yi abǝr gu nggar ɗa cumu, ama yi na abangau aga nji kǝ tataˈyi wu dzǝ ɗa kau, nda hǝnggǝri abǝr nagǝ ngǝ sǝwa ɗa.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ənggǝra ji nana abangau, kǝ Yesu hyaˈana ɗahǝu, ji ngga, “Liyazaru, ɓa sǝbiya!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Kǝ ndǝ tǝta nyi sǝbiya, tsa ja ǝnga hya ja mbamba ǝnga paˈwa haɗǝ ndau, ba paˈwa kǝra zǝwar bama ja.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Arya sǝ kǝ ɗa kau, njir Yahudiya gangǝu kǝra shili ǝgya Maryamu lari sǝ kǝ Yesu mǝlna kau, ba ndǝ fuwa mbǝrsar nda wu ja.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ama kǝ alenyi nju pama nda maˈyi a ndǝgya njir Farisi, ndǝ nda nar nda sǝra Yesu mǝliya.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Agabangau, kǝ pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi nggǝya daɓǝ nǝ njir pathla.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ma mǝn piyari nyi ji dumwa abangau, kalar ndau, wu nda hǝnggǝri ǝnga ja. Njir Roma a dzǝgwa shili nda sa mbǝliya ki Hyalǝr mǝn ǝnga ˈyiˈyir mǝn.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ama kǝ pathlǝ wu pama nda, ndǝra nja ngga ǝnga Kayafasu, ndǝra naja ngǝ pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal wu fa ta, ndǝr, ji na, “Nahyu sǝn sǝra hyu ndǝr ar kǝri mai.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 A ɗari tsaˈa vanyi nda tǝ arya nji patǝu, ara nji patǝ a sara sanakǝr, aˈyi hyi nggabiya abangǝ wa?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ndǝr kau, Kayafasu aˈyi nana ǝnga yiwu kǝrnyi mai, ama ar viya pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgal wu fa ta nga ji nana sǝra mambǝl cabiya nyi abǝr Yesu wu nda tǝ arya njir Yahudiya,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 ǝnga aˈyi arya njir Yahudiya wacu mai, ama aga ja kaɓiya wazha Hyal kǝra tǝtǝlnakǝr a ndu duniya, aga nda ɗa nji zǝmǝu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Mbar ar pǝci ta nga ndu gal lagu kǝra nda sǝn tsǝya Yesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Agabangau, tsu Yesu wu ɓau ar babal wu pama njir Yahudiya mai. Ba ji biya ji maˈyi a ndar vira lǝhǝu wu dzǝr tagǝ mashi, a ndu vanyi zǝr mǝlmǝ kǝra nju ngga ǝnga Ifrayimu, a ndǝna ndǝ nggya ǝkkǝˈyi zǝmbǝlma nyiˈyar.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ənggǝra mini nǝ lardur nǝ vǝlbiya a ɗari lǝhǝu, kǝ nji gangǝu hyaˈari sara wu mǝlmǝ yiɗǝɗǝ a du Urshalima aga nda vuwa cina dzǝ ǝnggǝra dlaɗǝ nana kadivira lardur vǝlna.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 A vuna, ndǝ dumwa ǝnga gal Yesu, tataˈyi nda a vu ki Hyal, ndu yiyiwa kǝrnda, ndu na, “Mi nga hyu nggana? Ju shili wu mini kǝ ya?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Kabangǝkau, pubu dǝdǝgalˈyar ǝnga njir Farisi a fiyar nda ndǝr anǝ nji abǝr kalar ndǝra lari Yesu, nja nar nda ǝnga kusa aga nda mbar nyi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.