Hebreus 2
mfm (MFM) vs NAA
1 Agabangau, kǝl mǝna sǝya himi mǝnahǝ anǝ sǝra mǝn nggari, ara mǝna sara sha a gyu yukuɗu samǝu.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Cama kǝra Hyal nana lagu miya waladiˈyar a nggyari, ǝnga kalar ndǝra ɓǝlna ǝnga nggǝl ara mǝl thlǝr ǝni, nju nda nǝ nyi ɓwaɓwatǝ kǝra tsaˈa aga sǝra ji ndzana.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Ma abangǝ ja, ma mǝn piyari najaka mbǝɗǝ kǝra dǝgal, lagu mani nga mǝnu nggani mǝnu sǝn uya mbǝɗa? Najaka mbǝɗǝ kǝra Thlagǝ ǝnga kǝrnyi ngǝ dzǝguya ndǝr ar kǝra nyi tanggǝrma. Njira nggar ndǝr nyi kau, nanda ngǝ cabiya mǝn abǝr ndǝr nyi kǝ jijiri nga nyi.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Hyal ǝnga kǝrnyi ngǝ lǝri sakida ar kǝra nǝr nda sakida lagur lǝri mǝtsamˈyar ǝnga sǝ dǝdǝgurˈyar ǝnga mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar pampamǝu, ǝnga lǝ sǝ lǝlǝˈyar kǝra ji lǝri lagu Mambǝl Cici ǝnggǝra ju yiwu.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Aˈyi anǝ waladiˈyar ngǝ Hyal nǝ nda sǝm tǝlkur ar kǝra zaman kǝra a vǝr shili ǝnga kǝra mǝna vǝr ndǝr ar kǝri kǝ mai.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Ama aˈyi tsǝtsǝfǝ ar vanyi vi kǝra vanyi ndǝ lǝr sakida, ji na,
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Gǝ mǝliya nyi a gya banga waladiˈyar nǝ pǝci kushu,
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 ǝnga gǝ fuwa kalar sǝ ǝgyakiɗa dǝnama nyi.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Ama mǝnu lari Yesu, ndǝra nji mǝliya a gya banga waladiˈyar nǝ pǝci kushu, kabangǝkau, a fǝnggǝr nyir nji kadakadarkur ǝnga dǝgalkur, ara ɓwaɓwatǝ kǝra ji lari lagur tau. Ji mǝl abangau, aga lagur mayiwakur nǝ Hyal ji ɗahar tau, arya kalar ndau.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Hyal ngǝ mǝliya kalar sau, ǝnga tsu lagu nyi ngǝ patǝr sǝ ɗa. Hyal ngǝ nggar wazha gangǝu aga nda uya kadakadarkur. Agabangau, a ɗar tsaˈa anǝ ndǝra pahǝna lagur uya mbǝɗau, ja nyabiya dzǝ lagur lar ɓwaɓwatǝu.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Agabangau, ndǝra mǝliya nji cicau ǝnga njira ji cina, wazha tada zǝmǝ nga nda. Arya kǝ ngǝ Yesu aˈyi ɗa ǝnga sǝli ja ngga nda ǝnga wazha ama mai.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Ji na anǝ Hyal,
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Ji ɓǝra na,
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Ta ɗa wazha kau, kum ǝnga mashi ngau, naja tsu kǝl ta ji ɗa kum ǝnga mashi ǝnggǝr nanda. Ji mǝl abangau, aga lagur tǝ nyi ba ja sǝmku tǝlkur ar kǝra ndǝra ǝnga dǝnama ar kǝra tau, naja ngǝ shatan.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Lagu kǝ nga ji pǝliya njira mbamba wu mafakur nǝ hivǝr tau, wu patǝr nggyabiyar nda.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Aga jiri aˈyi anǝ waladiˈyar ngǝ Yesu shili ǝnga dlǝwa dzǝ mai, ama anǝ culi gǝ Ibrahimu.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Agabangau, a mbari kǝl ja ɗa ǝnggǝr nǝ wazha mǝnyi, aga ja ɗa pubu kǝra ndiya ǝnga dǝgalǝu, kǝra ǝnga tǝhuɗǝu ǝnga kǝra wu mǝl thlǝr Hyal tsaˈa miya ɗǝfu. Ba ja dzǝgwa hǝna bikǝr nji lagur lǝr piya ja aga sǝr hǝ saɗaka.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Ta ɗa naja ǝnga kǝrnyi a lar ja ɓwaɓwatǝu, ar pǝcir dzǝ nyi, a ɗar ja tsaˈa aga ja dlǝwar njira gwu dzau.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.