Hebreus 11
mfm (MFM) vs VC
1 Mbǝrsa naja ngǝ nggya ǝnga fiya ɗǝfu ar kǝra sǝra mǝn fǝr kǝr ǝni, ǝnga fǝ ɗǝfu ar kǝra sǝra li gǝra sǝn lari.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Lagur mbǝrsa ngǝ nji ɗǝɗǝm uya fal ara Hyal.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Lagur mbǝrsa nga mǝn sǝnbiya abǝr lagur ɗaha Hyal nga nji mǝliya patǝr duniya, kǝra ɗa aˈyi sǝra nju lari aˈyi ɗarkǝr lagur sǝra ar babal mai.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Lagur mbǝrsa ngǝ Habila lǝri anǝ Hyal sǝr lau kǝra a ndiya nǝ Kayinu ǝnga mǝnahǝu. Ənga mǝl abangǝ nga ji uya fal ara Hyal abǝr naja ndǝ tsapǝu, wu pǝci kǝra Hyal dlǝwur lǝr sǝ nyi. Alaga kǝ Habila a tǝr kau, tsu ja vǝr ndǝr anǝ mǝn lagur mbǝrsa.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Lagur mbǝrsa nga nji hǝr Enoku, ara ja sara ɓǝ ǝnga tau. Nji tsu aˈyi lari nyi mai, arya Hyal a hǝr nyi ri. Kadivira nja hǝr nyi, a lǝri nji sakida ar kǝra ja abǝr a pinar ja ɗǝfuwa Hyal.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Sǝ aˈyi a sǝn pina huɗa Hyal mai, kǝl mbǝrsa wacu, arya kalar ndǝra shili ǝgya Hyal kǝl ji hǝnggǝri abǝr Hyal aˈyi, ǝtsu ju lǝ akkǝri anǝ kalar njira wu gal nyi ǝnga jirkur.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Lagur mbǝrsa ngǝ Nǝhu, ayukuɗa Hyal kughiya nyi ar kǝra sǝra tsu nji gǝra lari, nga ji ɓǝlari, ba ji mǝliya kwambwal aga ja kǝtiya njir ki nyi. Lagu kǝ ngǝ numa mbar njir duniya, ba ji dzǝgwa ɗa ndǝr faˈa ki nǝ tsapǝkur kǝra nju uya lagur mbǝrsa.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Lagur mbǝrsa ngǝ Ibrahimu ɓǝlar ndǝr Hyal aga ja maˈyi a ndar vanyi ˈyiˈyi kǝra Hyal mǝliya nyi alkawal abǝr wu ɗa sǝr faˈa ki nyi ar pǝcira ji ngga nyi. Naja tsu ba ji ɓǝlar ndǝr Hyal ba ji mbar lagu alaga kǝ naja sǝn vira ju maˈyi a ndar mai.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Lagur mbǝrsa nga ji nggya ǝnggǝr mǝthlǝpi ar ˈyiˈyi kǝra Hyal mǝliya nyi alkawala nyi. Ji nggya wu kwapatǝu, naja ǝnga Ishaku ba Yakubu, njir faˈa ki alkawal ta wayu daɓǝ ǝnga ja.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ji nggya najaka culi nggya arya ji fiyafǝ ar kǝra mǝlmǝ kǝra nji fiya hiya nyi. Hyal ǝnga kǝrnyi ngǝ gwabiya ba ji hǝriya nyi.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Lagur mbǝrsa ngǝ Hyal nǝ nyi dǝnama nǝ ya zǝr anǝ Ibrahimu, alaga kǝ a halǝr ja gagaɗau ar pǝca nyi. Saratu tsu naja ciri nga ja. A hǝnggǝr ja abǝr Hyal ndǝra nja fǝr kǝr ǝni ngau, ǝnga ndǝr sǝɓiya alkawal nga ja.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Agabangau, lagu ndǝ zǝmǝ kǝra a halǝr ja citǝ a miya tau, nga nji ya culi kǝra gangǝ gagaɗau ǝnggǝr shashilga a dǝmǝlmau, ǝnga ǝnggǝr mǝshiˈwa a miya tsadau kǝra nji gǝra sǝn jigabiya.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Patǝr nji kau, ndǝ tǝ wu mbǝrsar nda, nanda aˈyi dlǝwuri sǝra Hyal mǝliya nda alkawala nyi kwatahǝ mai, ndǝ lari a vǝr shili tsu naɗǝ wacu ama ba ndǝ dlǝwuri ǝnga huɗǝ pipida ara ndǝ sǝni abǝr nanda mǝthlǝpi nga nda wu duniya.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Njira wu lǝ najaka sakida a cabiyari ar babal abǝr nda a vǝr gal ˈyiˈyi kǝra nǝr nda.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Maja abǝr nda a vǝr ɗǝnga sǝ ar kǝra ˈyiˈyi kǝra ndǝ piyari, a shar nda agyu yukuɗu.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ar viya kau, kǝ ndǝ fǝr li ar mǝlmǝ kǝra ndiya ǝnga mǝnahǝu, ca ngǝ ˈyiˈyi kǝra a dǝmǝlmau. Ca ngǝ ɗa Hyal aˈyi gu sǝli ara ɗa Hyalǝr nda mai. Jijiri, a pabǝr ndar ja mǝlmǝ mǝnahǝ aga nda.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Lagur mbǝrsa ngǝ Ibrahimu, ar pǝcira Hyal dzǝbiya nyi, nga ji lǝr Ishaku aga hǝ saɗaka ǝnga ja. Naja ndǝra dlǝwuri alkawal kau, a pabǝr ja kǝrnyi aga ja lǝr zǝr nyi zǝmǝ piru,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 alaga kau, Hyal a nar nyi ri, abǝr, “Lagur Ishaku ngǝ nju nda jigǝwa culi ngau wu nji.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ibrahimu tsu, a ɗǝngabiyar ja abǝr pakatǝu, Hyal wu sǝn hyaˈana ndǝ tǝtau. Ənga karapau, nja sǝn na abǝr ji dlǝwuri Ishaku sara wu miya tau.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Lagur mbǝrsa ngǝ Ishaku fǝnggǝr nyi barka anǝ Yakubu ǝnga Isuwa ar kǝra nggyabiyar nda kǝra a ndumwa.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Lagur mbǝrsa ngǝ Yakubu fǝnggǝr nyi barka anǝ gyapǝkura wazha Yusufu ar pǝcira ja vǝr biyar pi. Ənga ǝtsu ji dlǝvǝ Hyal ǝnggǝra ji tǝghǝr dzǝ a gyar zǝwa ɓǝ nyi.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Lagur mbǝrsa ngǝ Yusufu, ndǝr ar kǝra biyar njir Izirayila sara wu ˈyiˈyir Masaru, ar pǝcira ja lǝhǝ a miya tau. Ənga tsu ji lǝr sǝr mǝl ar kǝra ɗǝhi nyi.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Lagur mbǝrsa ngǝ njir ya Musa ɗǝwana nyi nǝ hya makǝru ayukuɗa nji yabiya nyi. Ndǝ mǝl abangau arya ndu sǝni abǝr sal yaya nga ja. Ənga nanda aˈyi hivǝr dlaɗǝ tǝl kǝ mai.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Lagur mbǝrsa ngǝ Musa piyari nja ngga nyi ǝnga zǝr kwar Firaˈauna, ar pǝcira ji hau.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 A ndiya anǝ nyi ja lar ɓwaɓwatǝ ǝnga nji gǝ Hyal, a mwara nggya wawahǝ nǝ pǝci kushu wu bikau.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Wu tsam nyi, a ndiya anǝ nyi ja lar ɓwaɓwatǝ arya Kǝrsiti, kǝra ndiya nggya wawahǝ nǝ ˈyiˈyir Masaru, arya ja vǝr fǝr li ar kǝra akkǝri kǝra a vǝr sǝkǝ nyi a ndumwa.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Lagur mbǝrsa ngǝ Musa piyari ˈyiˈyir Masaru, gǝra hivǝr huɗǝ ndzǝndzǝ tǝl. Ji sǝsǝˈwuri arya ji tsamǝri ar dza ja ndǝra nji gǝra lari ǝnga li.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Lagur mbǝrsa nga ji ɓǝlari Lardur nǝ Vǝlna, ǝnga ji uˈucina mashi ara waladi nǝ dlǝ wazha nǝ tanggǝrma nǝ njir Masaru ja sara tsǝkwar wazha njir Izirayila.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Lagur mbǝrsa ngǝ njir Izirayila tǝrabiya ar ˈyiˈyi uˈulǝ wu Tsadǝ Dǝzǝu. Ama ta njir Masaru nǝrdzau aga nu nda, ba ndǝ sa a gwar tsadau.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Lagur mbǝrsa ngǝ mahwal nǝ mǝlmǝ Yariko dla, ayukuɗa nji zǝwar nyi nǝ pida mǝɗǝfau.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Lagur mbǝrsa ngǝ Rahapǝu, zawar ta, naji tǝ ǝkkǝˈyi nji gǝra nggar ndǝr mai, arya ji dlǝwur mǝthlǝpi njir tsamǝ mǝlmau.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Mi nga ya uya ya ɓǝra na? Pǝci aˈyi ara yau ya ndǝr ar kǝra Gidiyanu, ǝnga Barakǝu, ǝnga Samsonu, ǝnga Jafǝta, ǝnga Dawuda, ǝnga Samuyalu ba tsu nabiˈyar.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Lagur mbǝrsa ngǝ nji kǝ sǝmku tǝlkur ar kǝra tǝltǝlˈyar, kǝ ndǝ mǝl sǝra tsatsaˈa, ǝnga ndǝ dlǝwuri sǝˈyar kǝra nji mǝliya nda alkawal, ǝnga ndǝ hahaɗiya miya lǝvara nyiˈyar,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 ǝnga ndǝ taˈyina dǝnama nǝ uˈu, ǝnga ndǝ gaɓana miya katsakǝr. Kukufǝkur nda ba sha aga dǝnama, ǝnga ba ndǝ ɗa ǝnga dǝnama a gwa miya pa ba ndǝ kǝkǝdlǝna sojaˈyar nǝ ˈyiˈyi pampamǝu.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Mathlǝkǝˈyi dlǝwuri nji tǝtǝr nda kǝra nji hyaˈana ǝnga pi. Nji dzǝbiya nda ǝnga ɓwaɓwatǝu, ama kǝ ndǝ nggǝl ara sha ara nu Hyal aga nja dzǝgwa sǝya nda. Ndǝ fuwa kǝrnda wu fǝr kǝr wu pi kǝra a ndiya ayukuɗa hyaˈari sara vir tau.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Alenyi nji, nji diɗana nda ǝnga nji dǝgǝ nda ǝnga wuɗa, alenyi nji tsu, nji mbiya nda ar gangǝ ǝnga alenyi tsu, nji fuwa nda wu fursǝna.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Nji tsiya nda ǝnga tsǝka vavaka, nji thlǝthlǝwa nda bwata mǝmǝthlǝu ǝnga hǝnggya thla wu, ba nji ɓǝra tsǝya nda ǝnga katsakǝr. Alenyi nju ɓau ǝnga kar har nda ci tǝmahǝu ǝnga nǝ ku. Ənga ndǝ nggya wu gha ǝnga ɓwaɓwatǝu ba ǝnga nggya ɗaɗali.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 A ɗar nda mǝnahǝu ara nggya wu duniya kau, ndu ɓǝɓau wu tagǝ mashi ǝnga mǝˈyar, ǝnga thlǝlˈyar ba ǝnga kaˈu kǝra a gyiwu ˈyi.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Patǝkura nji kau, Hyal a lǝri sakida nǝ fal arya mbǝrsar nda, ama patǝkura nda nandǝ dlǝwuri sǝra nji mǝliya alkawala nyi mai.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Arya Hyal a pabǝri sǝra a ndiya ǝnga mǝnahǝu anǝ mǝn. Ɗǝnga nyi tsu ca ngǝ nda sara ɗa cicipǝu gǝra ǝnga mǝn mai.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.